Poezi nga Nora Halili

 
Poezi nga Nora Halili
 
 
FRYMA ASHT SOSË
 
Kam mledh copat e shpirtit qé shkele,
i shoh si shkrrithen n’ dorën qé dridhet.
Nuk mund ta ndiesh renkimin,
fryma i asht sosë…
 
N’ grusht kam marrë dhimten e fundit,
n’ tandin krahnuer ta ngujoj.
Asht mnyra e vetme ,
qé t’ kuptosh femnen….
 
Kam heq petkun elegant,
veshun kam zemrimin…
Buzë e keshun asht pararoj,
e droes qé përmendet.
 
E di, nuk me njeh…
s’ ka ma, ma t’ voglën gjurmë tëmen.
Si plaçkë mas krahve e kam ngjuejë,
Me u ba Ti…
 
E tash mundem m’ u hakrrye,
sy m’ sy me u pa …
Pa pas droe, se po t’ humb,
s’ ka ma Unë, tash jam Ti…
 
 
 
AT’ HERË
 
Bash at’ herë kur buza’ kish plasë,
shpirti ish moliz n’ krahnuer…
Si shkreptimë shikimet u ndeshen.
Për dhe u rrzuen prej droes s’ mekatit.
 
Paj, dhe sot ku shiena t’ krypun faqet kanë njomë,
gjethet e shpirtit dridhen n’ fill.
Stuhitë e kamotsheme lanë kanë gjurmë
dëshmi se me e dashtë s’kanë ditë.
 
Bash kur fryma nis shpeshtohet,
mollzat e gishtave prekun lkuren,
si me dashtë me u bind se:
nuk asht ma nji andërr….
 
 
 
KUR MA MOS T’JEM
 
Hiq nuk tutem,
n’u përballsha me gabimet n’ Purgator,
ani se ferri do ishte i pashmagshem.
Pakt kam ba me Dreq e Zot,
dy here s’do denohem se guxova…..
 
Kur frymë ma mos t’ marr,
me lot medeti, mos m’ kani…
M’ vndoni nji lule n’krahnuer,
nji grusht dhe, nji dritë pastë,
Ju, që me dhe s’ më mluet për së gjalli…
 
Kur ma mos t’ jem nder Ju,
mi vorr t, ket mbi bari,
t’ trishtoheni nuk ban assesi!
Ndermjets do jem n’at jetë …
n’koft se: Dreq e ZOT s’ me bajn tradhti…
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s