Poezi nga Gladiola Jorbus

 
Poezi nga Gladiola Jorbus
 
 
Gruaja – ëndërr
 
Nga dritarja e botës,
jetën kundroj…
goditjet e ashpra, vallen e maskave,
teatrin absurd të rinive të vjedhura.
Ylberi, rrugët pikturon
me lotë gëzimi e malli.
Dielli, një pulëbardhë e zjarrtë,
fshihet pas horizontit.
Mund të vishemi me buzëqeshje.
Do të shkëlqenim më shumë
se diademat.
Grua,
je princesha mbi bizele.
Gjerdani i diamantit,
mbi gjoksin e damës mopasiane.
Je valkiria vikinge.
Zhan D’Arka vegimtare.
Shenjtorja dhe kurtizania
që grimohen me pluhurizë dashurie.
Sa dhembje mund të përshkruanin
pllakat e një trotuari!
Dhe fjalët shndërrohen
në lutje të cunguara.
Grua,
sa jetë pulson
e vdes brenda teje!
Emrat e shuar nga vrasësit – përbindësha
Qytetet do të mbushnin
me britma e klithma.
Mimozat dënesen në degë, në duar.
Gratë janë ëndrra që s’duhen lënduar…
 
 
Buzëqeshje
 
Një femër është hibridi
midis gruas dhe nënës.
Pas ninullës dhe puthjes
mbi krye…
ajo nis të dëgjojë
rrahjet e zemrës së saj.
Dhe gjumi e mbështjell
me flatra tyli.
Si mijëra gjilpërëza
që natën përshkojnë.
Mendimet e heshtura
I lexohen mbi ballë.
Teksa fryma nxiton të regëtijë.
E buzët reflektojnë
një buzëqeshje të qashtër, plot dritë.
Buzëqeshje që ndihet
në tokë, në qiell, në shpirt…
 
 
Flutur e trishtë
 
Me sy të zhytur në abis,
një e paftuar në shtëpinë e saj.
Lule molle,
me aromë dashurie të harruar,
si Migeni golsuorthian.
Një trëndafil shpirtpërgjakur,
me petale të fishkura,
I pajetë.
Flutura e trishtë
e dimrit siberian.
Pret vdekjen e paralajmëruar.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s