Forca e femrës / Poezi nga Majlinda Shaqiri

 
Poezi nga Majlinda Shaqiri
 
 
Forca e femrës
 
Ti më fole aq gjatë për mua,
U njoftova me veten,
Si nuk e kisha njohur më parë atë grua?!
Lëkurën e fildishtë nën setër,
Atë dritë fanari,
E veshe me mijëra fjalë të ndyra,
Në sytë e tu zhveshur prej palce,
Damar zjarri gufon në ty,
Qelben fjalët nga thellësia e Ferrit,
Qelizat kërcejnë nën gjakun e zi,
Shpirti kërkon oqeanin gri,
Fryma pushoi,
Trupi si një lisë peme,
U rrëzua,
Por nuk u dorëzua,
Fuqia e saj e pa mposhtur,
Erdhi si erë perëndie,
Mbi gjembat e shkëmbit,
Me kurorë mbretërie,
Nuk ish më ajo grua,
Ai nur i ndritur,
U bë gur i skalitur në betejën e saj,
Ti më fole për mua,
Rrugën e trishtë ndër vite,
Jo nuk eca andej kodre,
Më vjen të përplasi qerpikun,
Të hedh mbi retë hirin për një çaste,
Mbi atë dërrasë që mban nën sqetullë,
Mbi gurin bosh në kraharor,
Aty ku rrinë e fjetur drita e syve tu,
Ndaloi shtegun në horizont dallëndyshes,
Kurora e saj u ngrit në Perëndi!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s