Poezi nga Vladimir Muça

 
Poezi nga Vladimir Muça
 
 
VITE FUNDJETE
 
Këto vite fundjete
I ruaj si kopshtar i mirë,
Dhe pse syri
Mbi të bukurën pushtetin shtrin,
Si deputeti që s’foli njëherë
E në seancën e fundit
Bëhet bilbil.
 
Më shumë se Kazanova
Sytë e buzët me vitet lëpihen,
Pa kursim kënaqemi me veten
Si fëmija me lëpirësen,
Si çifte aktorësh në role banale,
Ku ka rënë ndjeshëm bursa aktoriale.
 
Oh këto vite fundjete!…
E humbin dhe ndjesinë e botës,
Ndjen veç tingull të qiellt kambane,
Me shungëllimë në humbellat e kohës.
 
 
NJË RROTË
 
Në Gradishtë,
Në Tërbufin e tharë,
Karrocat e dorës me një rrotë
Ngrenë trasenë malë,
Me një rëndje aksionistësh,
Rrota kërcëllijnë
Sa çahet qielli anembanë.
Trak truk,trak truk,
Varg mes lumit të Vdekur Seman,
Mes korit të bretkocave
Mbisundon gjumërimi njerëzor,
Mes fytyrave malarike,
Në kuqëlimin rrëmbyes të diellit.
Karroca me një rrotë,
Çlirim njerëzorë
Shpëtheu nëpër botë,
Që ditën e parë të shpikjes,
Ku në hapsirat e lindjes
Mbajti mbi shpinë mundin shoqërorë.
Gjithnjë një rrotë,
Shpikja e madhe,
Në mijëra vite
Lëvriu një botë.
Aksioni hekurudhës 1967
 
 
NËNË LIDES
       “Lide shtrazës”
 
S’më ndahen kujtimet e largëta,
Mbi urën Erzen më vinë vagëlluar;
Nën hijen e bajames Nënë Lidja
Më qaset me fytyrë të shenjtëruar.
 
Mpleksen copëzat e kujtimëve
Si ojna mbi napën e bardhëruar;
Vjel mbi to buzëqeshjet e ëndrrave,
Mes dashurish, përmalluar.
 
Më qetojnë kujtimet e largëta,
Në bajamet e pjekura mbet shikimi,
Nënë Lide! Nënë Lide thërret zemra!
Mes ngulmëve të mosharrimit.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s