Alisa Velaj – SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO ( Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos)

 
Alisa Velaj
 
SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO
Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos
Maj 2021
 
Antologjia e poetëve të rinj shqiptarë/
Anthology of young Albanian poets/
Antologio de junaj albanaj poetoj/
 
 
Alisa Velaj was born in Albania, in 1982. She holds a Ph.D. in Albanian Literature, which subjects she has been teaching at the university level while writing poetry, prose, essays, articles, and research studies. Alisa was shortlisted for the Erbacce-Press Poetry Award in 2014. Her poems have so far been translated into English, Portuguese, Romanian, Turkish, and Swedish, as well as published in over a hundred international literary magazines. Her poetry collection, With No Sweat At All, will be published this year by Cervana Barva Press (USA), while Dreams was recently published by Cyberwit Press (India). Both collections are masterfully translated into English by Ukë Zenel Buçpapaj.
 
 
***
 
Alisa Velaj naskiĝis en Albanio en la jaro 1982. Ŝi posedas Ph.D. en la albana beletro, studobjekto instruata de Alisa je universitata nivelo. Dume ŝi verkas poeziojn, prozojn, eseojn, artikolojn kaj sciencajn laboraĵojn.
Alisa estas nomumita por la Erbacce- Press Poetry Premio en la jaro 2014. Siaj poezioj estas jam tradukitaj en la anglan, portugalan, rumanan, turkan kaj svedan, same oni publikigis ŝiajn verkojn en cento da internaciaj beletraj revuoj. Ŝia poezia kolekto “Sen ŝvito entute” publikiĝis ĉijare de Cervana Barva Press (Usono), dum “La Sonĝoj” estas lastatempe publikigita de Cyberwit Press (Bharato). Ambaŭ kolektoj estas majstrece tradukitaj en la anglan de Ukë Zenel Buçpapaj.
 
 
Vizionet e një zgalemi
 
Nuk di nga po vij.
Krijuesin e vdekur kam shpallur armik
prej nesër.
Stuhia përherë më fton;
dallga ngrihet në lartësinë e fluturimit tim,
mandej bëhet sërish det!
Hapësirë pas hapësire,
stuhi e lirë më çmend.
Djep e varr e varr e dritë
në horizontin e dallgëve.
Varkat në rërë ma shkatërruan dikur
dashurinë time të marrë për simetrinë.
Në duhej apo mundej
s’kam pasur kohë ta mendoj!
Para dhe pas stuhisë
deti është ujë, por jo dallgë.
Dallga jemi ne në lartësinë e vetes…
 
 
Visions of a storm petrel
 
I don’t know whence I am coming. I proclaim the dead creator to be my enemy from tomorrow onward.
The storm calls me; the wave soars to the height of my flight, and then reconverts to plain sea!
Space after space and beyond, the wild storm kicks me off my rocker.
Cradle and grave, grave and light on the horizon of a wave graph.
The boats on the sandy shore once shattered my insane love for symmetry.
I’ve had no time to brood on whatever could or should come through!
Before and after the storm the sea is mere water, not mighty wave.
The wave is us, at the height of our own self.
_____
* Translated by Arben P. Latifi
 
 
La vizioj de la malgranda petrelo
 
Mi ne scias de kie mi venas
La mortintan kreinton mi malamiko deklaris
Ekde morgaŭ.
La ŝtormo ĉiam min invitas;
La ondo leviĝas ĝis la alteco de mia flugo,
Poste ĝi denove iĝas maro!
 
Spaco post spaco,
Libera ŝtormo min frenezigas.
Lulilo kaj tombo, tombo kaj lumo
Sur la horizonto de la ondoj.
La boatoj sur sablo iam rompis
Mian frenezan amon al simetrio.
Ĉu estis bezonata aŭ eblis
Mi ne havis tempon tion pripensi!
Antaŭ kaj post la ŝtormo
La maro estas akvo, ne ondo.
La ondo estas ni, je la alteco de ni mem..
_____
* Tradukita de Bardhyl Selimi
 
 
Arie e një të shastisure
pas dy gotash xhin
 
(Scottit iu deshën dhjetë vjet që ta kuptonte se Zelda ishte e çmendur.
Marrë nga “Një festë që e ke gjithnjë me vete”, Ernest Heminguej)
 
Hej Scott,
I treti xhin që po rrëkëllen sonte!
Trinia s’është bekim në përgjumjen e trurit.
Unë dhe ti iu lutëm Jezuit për çdo herë
Dhe ndoqëm udhë të gabuara prej fillimit.
Lëmshi i Ariadnës fati im dhe yti…
 
Hija e Zeldës sërish të endet bebëzave
Ashtu si pa kokëçarje
Si pa asnjë pendesë…
 
Pendestarë janë shpirti im dhe yti, Scott,
Për të pamundurën që s’e kuptuam kurrë
Dhe sytë tanë të verbër për të parë errësirën
Ku ecin majtas djathtas ca qenie të çoroditura
Me sy, rrashtë e ashtë, sikundër krejt njerëzia.
 
Të betohem, për shpirt të të shtatë kryëngjëjve, mik,
(Zoti më faltë kur nuk kam kam fuqi
Të nxij a të zbardh asnjë fije floku)
Për shpirtin e tyre të betohem, Scott,
Zelda ishte bijë e motër imja
Po se ishte nënë unë nuk e dija, i dashur,
Nuk e dija!
 
Bijës së saj të parëlindur
Farës sate të frymëzimit dhe përhumbjes së saj
Qiellin s’ia mësuam dot as si nostalgji…
 
Mahnitur fushave, ku këngën bilbilave s’ia ndal askush
Vogëlushja e mjerë i trembej dritës
Njëjtë si zogu i lindur në kafaz lirisë.
 
Këtë doja të të thoja sonte, Scott, këtë doja,
Ndërsa kam mbaruar xhinin tim të dytë
E ti më sheh me sy të ndezur nga kërshëria.
 
Do të doja të bëja një herë dashuri me ty, Scott,
Për hir të pasionit tonë të sëmurë,
Pastaj ne të dy do të flaknim njëherë e mirë prej shpirtit
Këngën e Zeldës dhe shijen e asgjësë…
 
 
Aria of a confounded lady
[after a couple of double gins]
 
(It took Scott ten years to realize that Zelda was insane.
From “A Moveable Feast”, by Ernest Hemingway)
 
Hey Scott,
that’s the third gin you’re downing tonight!
Trinity is not a blessing to put brain to sleep.
I and you prayed to Jesus all the time,
and followed the wrong roads right from the start.
Ariadne’s thread – my fate and yours…
 
Zelda’s shadow still lingers in the pupils of your eyes,
just like that, free of any worries,
free of any regrets, apparently…
 
The penitents are my soul and yours, Scott,
for failing to ever see the impossibility of it all;
too blind to see the darkness, in which certain beings,
so akin to the human breed by head and limbs,
go left and right without a sense of direction.
 
I swear by the seven archangels, my friend,
(Lord, forgive me for being powerless
to blacken or whiten a single strand of hair),
I swear to you by their soul, Scott,
Zelda was my daughter and sister.
Yet, my dear, I didn’t know she was a mother.
That I didn’t know!
 
To her first-born daughter –
the seed of your high mood and her low wits –
we couldn’t introduce the sky even as pure nostalgy…
 
Amazed in the fields,
where no one can deprive nightingales of their singing rights,
same as a bird born in encaged freedom,
the poor girl grew afraid of light.
 
This is what I wanted to tell you tonight, Scott,
as I have now dried my second double of gin
and your eyes gaze at me burning with curiosity.
 
I would like for once to make love with you, Scott,
for the sake of our sick passion.
We’d then oust from our hearts once and for all
Zelda’s tune and the taste of nothingness…
 
_____
* Translated by Arben P. Latifi
 
 
Ario de frenezulino
Post du glasoj da ĝino
 
(Scott bezonis dek jarojn por ke li komprenu ke Zelda estis freneza.
Ĉerpita el “ Festo kion vi ĉiam kunhavas” de Ernest Heminguej)
 
Hej Scott,
Estas la tria ĝino eldrinkita de vi ĉivespere!
La Triopo ne estas beno en la dormemo de la cerbo
Mi kaj vi preĝis al Jezuo ĉiamfoje
Kaj postsekvis ni malĝustajn vojojn ekde la komenco
La fadeno de Ariadno estas jania kaj via sorto..
 
La ombro de Zelda denove vagas tra la irisoj
Tiel kvazaŭ sen riproĉsento
Kaj sen ia ajn pento…
 
Pentuloj ja estas mia animo kaj via, Scott,
Pro la maleblo kion ni neniam komprenis
Kaj niaj okuloj blindaj por vidi la mallumon
Kie iras dekstren-maldekstren kelkaj konfuzitaj hundoj
Kun la okuloj, kranio kaj ostoj, samkiel tutaj homoj.
 
Mi ĵuras, je la animo de sep ĉefanĝeloj, amiko,
(Dio pardonu min kiam mi forton ne havas
Nigrigi aŭ blankigi iun ajn haron)
 
Je ilia animo mi ĵuras, Scott,
Zelda ja estis filino kaj fratino mia
Sed mi ne sciis, kara, ke ŝi havis patrinon,
Mi ja ne sciis!
 
Al ŝia ĵusnaskita filino
Al via inspiriga semo kaj ŝia konfuzo
Ni ne sukcesis lernigi la ĉielon eĉ kiel nostalgio…
 
Ravita tra la kampoj, kie neniu malebligas al la najtingaloj la kanzonon
La povra etulino timis la lumon
Tutsame kiel la liberon la naskita birdo en la kaĝo.
 
Tion mi volis diri vin ĉivespere, tion mi volis,
Dum mi findrinkis mian duan ĝinon
Kaj vi rigardas min pro scivolemo per ardaj okuloj.
 
Mi volus unufoje seksumi kun vi, Scott,
Pro nia malsana pasio,
Poste ni ambaŭ forĵetus disde nia animo unufoje por ĉiam
La kanzonon de Zelda kaj la guston de nenio..
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s