Azem Qazimi – SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO ( Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos)

 
Azem Qazimi
 
SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO
Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos
Maj 2021
 
Antologjia e poetëve të rinj shqiptarë/
Anthology of young Albanian poets/
Antologio de junaj albanaj poetoj/
 
Azem Qazimi është poet, shkrimtar dhe përkthyes shqiptar. U lind në Strugë, më 6 shkurt 1977. Ka kryer Gazetarinë në Universitetin e Tiranës; më vonë, mbrojti gradën master në fushën e Antropologjisë Kulturore pranë Akademisë së Studimeve Albanologjike. Qazimi ka botuar tre libra me poezi: “Ajri i Kryqëzimit”, “Për dhuntinë e mahnitjes” dhe “Psikagogjia”, si dhe dy përmbledhje me tregime: “Të bekuarit, sfera” dhe “Anatomi e shkurtër e pikëllimit”. Ai është themelues dhe kryeredaktor i revistës letrare “Helicon”, dhe përkthyes i Jonathan Swift-it, Oscar Wilde-it, William Faulkner-it, Thomas S. Eliot-it, Wallace Stevens-it, Jorge Luis Borges-it, Mircea Eliade-s, Danilo Kiš-it, John Banville-it, Vasko Popa-s etj.
 
 
***
 
Azem Qazimi is an Albanian poet, writer and translator. He was born in Struga, on 6 February 1977. He studied Journalism at the University of Tirana; later, he earned his master’s degree in Cultural Anthropology from the Academy of Albanological Studies. Qazimi has published three books of poems Ajri i Kryqëzimit (The Air of Crucifixion), Për Dhuntinë e Mahnitjes (On the Gift of Amazement), Psikagogjia (Psychagogy), as well as two collections of short stories Të Bekuarit, Sfera (The Blessed, the Sphere) and Anatomi e shkurtër e pikëllimit (Brief anatomy of grief). He is the founder and the editor-in-chief of the literary magazine Helicon, and translator of Jonathan Swift, Oscar Wilde, William Faulkner, Thomas S. Eliot, Wallace Stevens, Jorge Luis Borges, Mircea Eliade, Danilo Kiš, John Banville, Vasko Popa, etc.
 
 
***
 
Azem Qazimi estas albana poeto, verkisto kaj tradukisto. Li naskiĝis en Struga, Norda Makedonio, la 6-an de februaro 1977.
Azem studis pri ĵurnalistiko en la Universitato de Tirana; poste li akiris magistrecon surkampe de la Kultura Antropologio ĉe la Akademio de Albanologiaj Studoj.
Qazim publikigis tri librojn kun poemoj: “Ajri i Kryqëzimit” (La Aero de la Kruciĝo), “Për Dhuntinë e Mahnitjes” (Pri la Talento de Raviĝo), “Psikagogjia” (Psikagogio), same du kolektojn kun mallongaj historioj: “Të Bekuarit, Sfera” (La Benitoj, Sfera), kaj “Anatomi e shkurtër e pikëllimit” (Mallonga anatomio de la ĉagreno).
Li estas la fondinto kaj ĉefredaktoro de la beletra revuo “Helicon” kaj tradukisto de Jonathan Swift, Oscar Wilde, William Faulkner, Thomas S. Eliot, Wallace Stevens, Jorge Luis Borges, Mircea Eliade, Danilo Kiš, John Banville, Vasko Popa, ka.
 
«Ecce Homo»
 
Edhe një përpjekje të mbrame,
përpara se pluhuri të vërë gjumë mbi sendet,
përpara se e dukshmja në hon të shndërrohet:
 
është viti një mijë e nëntëqind e dyzet e një
dhe im gjysh shkruhet si me grafit në luftë.
Është një hije e zhyer, si njollë vaji.
 
Ai mund të vdesë
dhe të ketë gjithçka i duhet një burri:
një zemër të zbrazët, si një librari e dorës së dytë.
 
Ndërkaq, dhimbja do të jetë bërë e mundshme.
Planeti i trëndafiltë
do të kundërmojë erë buke dhe dyshimi.
 
Më vonë do të lindë një brez serioz,
i aftë të shpëtojë
nga hamendjet e mëdha të zemrës.
 
Si bimë kopshti do të kultivohet utopia,
po edhe paskëtaj
njeriu do të jetë po ai dollap me rrangulla.
 
Dhe drita, e gjymtë do të lindë
nga trupi i tij në vaj.
 
 
«Ecce Homo»
 
Just one final effort,
before dust sets sleep upon things,
before the visible turns into an abyss:
 
it is the year one thousand nine hundred and forty-one
and my grandfather is written as a graffiti in the war.
He is a dirty shadow, like an oil stain.
 
He might die
and have everything a man needs:
an empty heart, like a second-hand bookstore.
 
Meanwhile, pain will have become feasible.
The rosy planet
will smell of bread and doubt.
 
Later a serious generation will be born,
capable of being saved
from the major conjectures of the heart.
 
Utopia will be cultivated like a garden plant,
but even thereafter
the man will still be the same lumber cabinet.
 
And the light, will be born crippled
from his body in mourning.
_____
* Translated by Sara Kraja
 
«Ecce Homo»
 
Ankoraŭ unu lasta klopodo
Antaŭ ol endormigos la objektojn la pulvoro
Antaŭ ol turniĝos al abismo la videblo;
 
Estas mil naŭcent unu jaro
Kaj mia avo enskribiĝas kvazaŭ grafite en la milito
Estas li malpura ombro, kvazaŭ olea makulo.
 
Li povas morti
Kaj havi ĉion bezonata de viro:
Malplenan koron, kvazaŭ duarangan librovendejon.
 
Dume, la doloro iĝas jam ebla.
La rozeta planedo
Aromos pano kaj dubo.
 
Pli malfrue naskiĝis serioza generacio,
Kapabla eskapi
De la grandaj supozoj de la koro.
 
Kiel ĝardena planto oni utopion kultivos
Sed ankaŭ poste
La homo la sama ŝranko je kozoj estos
 
Naskiĝos malferfekta kaj la lumo
El ties korpo je oleo
_____
* Tradukita de Bardhyl Selimi
 
 
Vëllait tim
 
Qysh në fillim jeta jonë kërkoi kuptimin
dhe gjeti fragmentet.
Kishte ditë kur fëmijëria vinte e ëmbël,
shpirti porosiste butësi.
Mishi ynë atëherë merrte ngjyrën e paradave
dhe e folura e ngjyroste me britma triumfi
sheshin e lojës.
Ajri nginjej befas me aromën solemne
të letrës dhe të bojës së shtypit,
a thua se do të lindte Librin.
Kjo lumturi e re na diktonte fjalë
që fëshfërinin si mëndafsh nga Kina.
Tani nga fëmijëria jonë kanë mbetur
vetëm pemët prej hiri në skaje të poemës,
të gjitha të mbushura me zanore e pleqëri.
 
 
To my brother
 
From the beginning our life sought the meaning
and found the fragments.
There were days when childhood was sweet,
the soul pledged tenderness.
Our flesh then became the color of parades
and the talking painted the playground
with cries of triumph.
The air suddenly satiated with the solemn scent
of paper and printing ink,
you’d think it would give birth to the Book.
This new happiness dictated to us words
that rustled like Chinese silk.
Now what’s left of our childhood
are only trees of ashes at the edges of the poem,
all filled with vowels and senility.
_____
* Translated by Sara Kraja
 
Al mia frato
 
Ekde komenco nia vivo postulis komprenon
Kaj trovis fragmenton.
Jam de tagoj dolĉa fluis la infanaĝo
Mildecon ja mendis la animo.
Nia karno tiam akiris la koloron de la paradoj
Kaj la parolado kolorigis per la venkokrioj
La ludejon.
La aero subite satiĝis per solena aromo
De la papero kaj de la presfarbo,
Ĉu el tio naskiĝus la Libro.
Ĉu diktis nin la parolojn tiu nova feliĉo
Sibilanta kvazaŭ silko el Ĉinio.
Nun plurestis el nia infanaĝo
Nur la arboj el cindro ĉe la randoj de la poemo,
Ĉiuj ili plenigitaj per la vokaloj kaj maljuneco.
_____
* Tradukita de Bardhyl Selimi
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s