Belfjore Qose (Zifla) – SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO ( Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos)

 
Belfjore Qose (Zifla)
 
SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO
Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos
Maj 2021
 
Antologjia e poetëve të rinj shqiptarë/
Anthology of young Albanian poets/
Antologio de junaj albanaj poetoj/
 
Belfjore Qose (Zifla) (born November 19, 1985 in Tirana, Albania) is an Albanian poet and prose writer. She’s a doctor in literary studies and teaches Modern World Literature of the 20th century, History of Albanian Literature and Russian and Slavic Literature at the University of Tirana. Her first poetry book “Aurat a natës” (Auras of the night, Ombra GVG Editions, 2017) was awarded with a prize for young authors by the Ministry of Culture of Albania. At the same year the book was voted by the readers as the best Poetry Book at the Bukinist Literary Platform. Since July 2017 she is a founding member of Albanian Young Academy, at the Albanian Academy of Science. Among her collections of poems published in many Albanian Literary Reviews we can mention: “The Genesis and The End Transmuted into Midnight” published by “Fjala” Review, 2018, “Escape from the Night” published by “Illz” Review, 2019, “Six poems”, POETEKA 46 (No. 4 / 2017), “Fragile days, lucid nights” published by “Fjala Review”, 2013 and many other poems published by “Jeta e re”, “Poeteka”, “Fjala Review”, “MeArteka”, “Kult”, “Kultpoint” etc. Her short stories “Traveling”, “On whiteness”, “The Minotaur” published in “Jeta e re” (New Life) Literary Review were followed by a positive critical response by many Albanian critics. Her poetry book “Auras of the night” was well received and the acclaimed author and writer Agron Tufa wrote a paper “The Metaphysics of the Elegy and the Requiem”. The scholar Edona Marku wrote the article “The Spiritual Emphasis of Auras of the night”. Many of her poems and short stories are translated and published in literary reviews outside Albania, such as in “Haemus” Review in Bucharest translated by the Albanian Writer and Academic A. Ch. Kyçyku; in Poetry Bay in U.S.A.; In “Les femmes (se) racontent” in French; and in the Anthology of Albanian Poetry published in Taiwan at 2017. She is devoted in making literature influential, through many reading events she organizes, e.g. “Tirana Reads”, which became a tradition for the city. She has been teaching Creative Writing lectures for three years at the Festival of Young Writers of Tirana and she is an active collaborator of the “Ditët e Naimit” International Poetry Festival of Tetovo, North Macedonia.
 
 
***
 
Belfjore Qose (Zifla) (naskita novembre 19, 1985, en Tirana, Albanio)
Ŝi estas albana poeto kaj prozisto. Belfjore doktoriĝis en la Beletraj Studoj kaj instruas Modernan Mondan Beletron de XX jarcento, Albanan Beletron kaj Rusan kaj Slavan Beletron, en la Universitato de Tirana. Ŝia unua poezia libro “Aurat e natës” (Auxroj de la nokto, Ombra GVG Editions, 2017) estis aprecita per la Premio por Junaj Aŭtoroj, fare de Ministerio pri Kulturo de Albanio. La saman jaron la libro estis voĉdonita de la legantoj kiel la plej bona Poezia Libro ĉe la Bukinista Beletra Platformo.
Ekde julio 2017, ŝi estas fondinta membro de la Albana Junulara Akademio, ĉe la Akademio de Sciencoj de Albanio. Inter siaj kolektoj de poemoj publikigitaj en multaj albanaj beletraj revuoj menciindas: “La Genezo kaj la Fino, aliformita al Noktomezo” publikigita de la revuo “Fjala”, 2018, “Eskapo disde la Nokto: publikigita de la revuo “Illz”, 2019, “Ses Poemoj”, POETEKA 46 (Nr. 4/2017), “Fragilaj tagoj, helaj noktoj” publikigita de la revuo “Fjala”, 2013 kaj multaj aliaj poemoj ĉe la revuo “Jeta e Re”, “Poeteka”, “revuo “Fjala”, “MeArteka”, “Kult”, “Kultpoint: ka.
 
Ŝiaj mallongaj rakontoj “Vojaĝante”, “En blankeco”, “La minotaŭro”, publikigitaj de “Jeta e Re” (beletra revuo) estis sekvataj de pozitivaj kritikaj reagoj de multaj albanaj esploristoj. Ŝia poezia libro “Aŭroj de la nokto” estis bone akceptita kaj aklamita de la verkisto Agron Tufa, kiu skribis la artikolon “La metafiziko de la elegio kaj de la rekuemo”. La esploristo Edona Marku skribis la artikolon “ La spirita emfazo de la aŭroj de la nokto”.
Multaj el la poemoj de Belfjore kaj malllongaj rakontoj estas tradukitaj kaj publikigitaj en la beletraj revuoj ekster Albanio, kiel ĉe “Haemus”, revuo en Bukaresto tradukita de la albana verkisto kaj akademiko A. Ch. Kycuku; en “Poetry Bay” en Usono; en “Les femnes (se) racontent” en la franca; kaj en la Antologio de la Albana Poezio, eldonita en Taivano en 2017.
Ŝi estas dediĉita fari beletron influa, tra multaj legoeventoj, kiujn ŝi aranĝis ekz. “Tirana Reads”, kio fariĝis tradicio por la ĉefurbo. Belfjore estas instruinta per lekcioj pri la Kreativaj Lagadoj dum tri jaroj ĉe la Festivalo de la Junaj Verkistoj de Tirana kaj estas aktiva kunlaboranto ĉe “Ditët e Naimit” (La Tagoj de Naim), en la Internacia Poezia Festivalo de Tetova, Norda Makedonio.
 
Agape
 
Ka një orë,
Kur zërat nuk i njohin më fjalët,
Kur mes dritës dhe errësirës ngrihet heshtja,
Kur trupat zbrazen nga pesha
Dhe bëhen flatra,
Kur fytyrat tona pluskojnë ujërave
Syhapura, gojëngrira, derisa fundosen
Në një lumë që merr me vete gjithë ç’kemi mbledhur.
Dhe atëherë,
Ndërsa jemi pa fjalë,
Pa kujtesë të mirë a të keqe,
Mnemosina na mëkon me një gotë të madhe,
Dielli plas si një vezë e kuqe,
Gjithçka përflaket – zjarr krijimi,
Të tjera jetë na rimenden,
Të reja a të vjetra.
Udhëtimi ynë sapo ka nisur:
Hedhim hapa në një tokë të panjohur,
Shkojmë drejt gostisë së muzave,
Me sy e vesh të uritur.
Në këtë orë
Rikthehemi fëmijë,
Palca jonë e butë e mbushet me tinguj,
Koka me dritë,
Tashmë e dimë
Ç’është agape.
 
 
Agape
 
There is an hour,
When the voices no longer recognize the words,
When, between light and darkness, the silence rises,
When bodies are weightless
And transmute into wings,
When our faces float on the waters,
With eyes wide open and frozen lips, till they sink
In a river that takes away all what we’ve gathered.
And then,
Whilst we are speechless,
Without any good or bad memory,
Mnemosyne nourishes us with a big chalice,
The sun bursts like a red egg,
Everything is ablaze – fire of creation,
We recall other lives,
Young and old ones.
Our journey has just begun:
With hungry eyes and ears
We head for the banquet of the muses,
Walking in an unknown land.
At this hour
We become children again,
Our soft marrow fills with music,
Our heads with light,
And now we know
What is Agape.
_____
* Translated by Redi Sheqeri
 
Agapo
 
Estas horo
Kiam la voĉoj ne plu la parolojn rekonas
Kiam inter la lumo kaj la mallumo la silento stariĝas
Kiam malpleniĝas je pezo la korpoj
Kaj fariĝas flugiloj
Kiam niaj vizaĝoj flosas tra akvaro
Okulapertaj, buŝglaciigaj, ĝis la submergiĝo
En la rivero kiu kunportas ĉion de ni kolektita
Kaj tiam
Dum ni restas senvortaj
Sen bona aŭ malbona memoro
Mnemosino nutras nin per la granda glaso
 
La suno krevas kiel ruĝa ovo
Ĉio ardiĝas- kreiva fajro
Aliajn vivojn ni rememoras
Novaj kaj malnovaj
Nia vojaĝo ĵus ja startis:
Ni alpaŝas sur la nekonata tero
Ni iras al la bankedo de la muzoj
Kun la okuloj kaj la oreloj malsataj.
En ĉi tiu horo
Ni returniĝas infanojn
Nia mola medolo plenigita je sonoj
La kapo je lumo
Ni jam scias
Kio estas agapo.
_____
* Tradukita de Bardhyl Selimi
 
 
Engjëll pasditeje
 
Tingujve të zvarritur tretet lodhja e syve,
Pothuajse e puthur prej trishtimit varem
Në gjethet e gjelbra të oborrit të fqinjëve,
Duke tymosur kaltërsinë e fundit të qiellit.
 
Ti je engjëll pasditeje, pa fytyrë e tipare,
I vjetër sa tërë pasditet që lanë me flori këtë tokë,
I lodhur prej ankesave mbi boshin e qiellit,
Ndërsa ti me një lëvizje krahu përfshin dritën.
 
Ka grimca vullnetesh mbetur pezull,
Që si lule të sapokëputura vdesin në duart e natës.
Ka tek të gjithë të gjallët një minutë malli
Për gjithçka që jemi e nuk dimë.
 
I ulur në skaj të ndërgjegjes, ti rritesh me errësirën,
Pasditet bëhen pirg në sytë e tu të kthjellët,
Si brigjet që me shkumën e tyre përkundin
Dashurinë tënde mes ujit dhe tokës.
 
Ti kalëron mbi ëndrrat e pasditeve,
Pa zhuritur as cepin e tunikës tënde ngjyrë hëne,
Me durimin e urtisë që nuk njeh veten
E përmbushjen e misionit tënd të dyshimtë.
 
Tërë kureshtjet fashiten prej llomotitjes,
Trishtimit të derdhur në filxhanin e çajit,
Shenjave që ti lë në cepin e pasdites,
Engjëll i heshtur – trëndafil në vazo.
 
Ke në flokë gurë iluzionesh që ndrisin,
Si magjepsje magësh në blunë e qiellit,
I gjallë dukesh pothuaj: me plagë si ne,
Sapo bukuria fillon të tretet mes ajrit të natës.
 
Afternoon Angel
 
The eye fatigue fades among the crawling sounds,
I hang almost kissed by the sadness
In the green leafs of the neighbor’s yard,
Smoking the last azure of the sky.
 
You are an Afternoon Angel, without a face or features,
As old as the afternoons that bathed this earth in gold,
Tired of the complaints over the emptiness of the sky,
Whilst with an arm movement you cover the light.
 
There are particles of will hanging in abeyance,
That as picked-up flowers die in the hands of the night.
In every living there is a moment of yearning
For who we are and we don’t know.
 
Seated in the edge of conscience, you grow along with darkness,
The afternoons immerse inside your clear eyes,
Same as the seafoam that soothed
Your love between earth and water.
 
You ride on the afternoon dreams,
Without even scorching the corner of your mooncolored tunic,
With the patience of wisdom that doesn’t know itself
And the fulfillment of your suspicious mission.
 
All curiosities are brought to rest by the gibbering,
By the sadness poured in a teacup,
By the signs that you leave in the afternoon’s corner,
O Silent Angel – O Darkest Rose.
 
The sparkling stones of illusions in your hair
Mirror the starry night that fascinated the Magi,
You look almost alive: with wounds like us,
As soon as beauty starts to vanish in the air of the night.
_____
* Translated by Redi Sheqeri
 
 
Posttagmezaj anĝeloj
 
Fumante la lastan bluecon de la ĉielo.
Vi estas postagmeza anĝelo, sen la vizaĝo kaj trajtoj
Malnova kiel ĉiuj postagmezoj lavintaj per oro ĉi tiun teron
Laca pro plendoj pri la ĉiela vakuo
Dum vi ampleksas la lumon per brakmovo.
 
Estas restantaj suspende voleroj
Kiuj kvazaŭ ĵusplukitaj floroj mortas en la noktaj manoj
Ĉe ĉiuj vivuloj nostalgia minuto estas
Pro ĉio ni estas kaj ne scias
Sidante ĉe la konscia rando, kun la mallumo vi kreskas
La posttagmezoj stako en viaj helaj okuloj iĝas
Kiel la bordoj kiuj per ties ŝaumo luligas
Vian amon tra la akvo kaj la tero
 
Vi ĉevalrajdas sur la sonĝoj de la posttagmezoj,
Sen ardigante eĉ la randon de via lunkolora tuniko,
Je pacienco de prudento kiu ne rekonas sin mem
Kaj plenumiĝo de via dubinda misio.
 
Ĉiuj scivolemoj kvietiĝas pro grumblado
Pro la tristeco enverŝita en la teoglaseto
 
Pro la signoj kiujn vi postlasis en la rando de posttagmezo,\
Silenta anĝelo- rozo en vazo.
 
Vi havas brilantajn iluziajn ŝtonojn en la haroj
Kvazaŭ en la ĉiela bluo magaj ravecoj,
Vi aspektas kvazaŭ viva: kiel ni kun vundo,
Ĵus kiam la beleco eksolviĝas inter aero kaj nokto.
_____
* Tradukita de Bardhyl Selimi
 

One thought on “Belfjore Qose (Zifla) – SPECIALA BULTENO DE LA ALBANA ESPERANTO – INSTITUTO ( Buletini Special i Institutit Shqiptar të Esperantos)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s