Hana Xhihani (Albania – France)

 
Hana Xhihani (Albania – France)
 
Hana Xhihani was born in Kavaja City Albania. There, she grew up, got a degree, and worked until she immigrated.
She now lives with her family and works in France. There she got a certificate from AFPA (in administration), as well from the French Academy “FORMUL’ A” ( in colorimetry). She got a degree from Academy de Lion ( in aesthetics ), and from CIEP ( diploma of French language C2).
She has a passion for theatre, but her strongest interest lies in poetry. Through the art of poetry Hana, phrase a vital and human message like a transparency and meditativeness of the soul. This comes freely, sometimes through metric verses and sometimes through free verses. It harmonises and intertwine tradition with postmodernism and creates a special style that uniquely identifies the author.
Hana is the author of five published poetry books:
Stinë jete ( “The Season Of Life “ )
Kur malli më merr ( “When I Am Longing”)
Ëndrrat nuk më pyesin ( “ The Dreams Do Not Care What I Say”
Sytë e mallit ( “The Eyes Of Longing” )
Përtej xhamave ka jetë ( “Behind The Glass There Is Life” )
Hana has been writing poetry for a long time with her works being published in magazines both in Albania and in France such as : NACIONAL, TELEGRAF, MAPO, OBELISK, ZOG MËNGJESI (Kosovo), MËRGATA, in Albanian and in France TRIBUNE, PROGRES, etc.
Her poetry could be found as well at : “Arbëria News,” “ Sofra e poezisë Shqiptare”, “Drita TV-Kavajë”, “Fokusi”, “Tekste Shqip” .
Beside being a editor for “Radio Lyra”, “Radio Vlera” and “Radio Liria” she is the translator of many French poetries.
 
 
***
 
Hana Xhihani ka lindur në qytetin e Kavajës, ku u rrit, u diplomua dhe punoi deri në kohën kur emigroi.
Ajo tashmë jeton e punon bashkë me familjen e saj në Francë. Në Francë do çertifikohej nga AFPA, (në administratë), nga ACADEMIA FRANCEZE “FORMUL’ A” (në colorometri). Diplomuar nga ACADEMIE DE LYON (në estetikë), nga CIEP (dipllomë e gjuhës frënge C2).
Ajo është e apasionuar edhe pas tetarit në skenat e Francës, por përfaqësimi i saj i vërtetë është arti poetik. Përmes poezisë Hana shpreh mesazhin jetësor e njerëzor, si tejduksmëri shpirti dhe mediativitet, i cili ardhur kaq lirshëm, herë përmes vargut të rregullt e herë vargut të lirë, harmonizon dhe ndërthur traditën me postmodernizmin, krijon stilistikën e veçantë që dhe e identifikon.
Hana është autore e pesë vëllimeve poetike : “Stinë jete”, “Kur malli më merr”, “Ëndrrat nuk më pyesin”, “Sytë e mallit” dhe “Përtej xhamave ka jetë”.
Poezia e Hanës ka zanafillë të hershme dhe me rritjen e pjekurinë artistike-estetike u publikua në medien e shkruar letrare Kombëtare e Ndëkombëtare si; NACIONAL, TELEGRAF, MAPO, OBELISK, ZOG MËNGJESI (Kosovë), MËRGATA, ose dhe në ato në gjuhën Frënge tek; TRIBUNE, PROGRES, etc.
Krijimtaria e saj gjendet gjithashtu edhe tek; Arbëria News, Sofra e poezisë Shqiptare, Drita TV-Kavajë, Fokusi, Tekste Shqip .
Pëveç pjesmarrjes si moderatore tek Radio Lyra, Radio Vlera e Radio Liria ajo është dhe një pëkthyese e shumë poezive franceze.
 
 
Monologue in midnight…
 
…Light and soft
like April breeze
my midnight is coming
Lovely and full of momentum
like a woman’s kiss
on the midnight’s dreams
 
Nightmarish and scary,
my midnight comes
like a teenager’s shudder
 
It is dark, voiceless, horrendous, but I love it.
I’m profoundly in love with it
 
I hug it
It brings to me what I am missing
My world…
My dream…
my mirror image with which I converse
like with no one else.
My midnight.
I get lost in its mystery
Everything else, I let go
I become one with it.
I do not think of anything else.
I become free.
 
Welcome my midnight
thou starry sky welcome
impatiently I wait like a lover
arguing with myself like a raging storm…
 
You, my midnight, hated by so many
You are my light.
You are more than the light of day.
You are the star of my desire.
You are the magic of my emotions
You are the secrecy of my thought
The gift of my kisses.
You, like a flaming meteor that shines in the elegant curve, fill my soul
Shake my heart.
And like that, in love with you I run toward my fragile verses
 
My midnight. The imagination of my images. Let them be without a logical connection.
I find myself in the memory of a place…
I feel the scent of perfume.
I still hear a trembling voice.
Even if all this does not exist, even if it is too far away for me,
It’s real…
I feel it…
You my midnight, bring me many dreams. Does not matter if I do not understand them.
Let them intertwine somewhere between my mind and my heart.
 
I want my midnight to never end. The day seems too long to me. Extremely long
Almost unbelievably long for other minds.
That makes me afraid
I fear I am losing it.
 
So every midnight I think that it is the last one.
I live it to the maximum.
For me, tomorrow is something voiceless…
Dawn or the midnight dark?
 
Suppression, gray hair, darkness, sunset, the yellow leafs, weathering, deserts, lamentations,
cries, deaths, graves, disappointments, tears, pains, my dreamy life scatters love
for all humanity
 
 
Monolog në mesnatë…
 
…E lehtë dhe e butë
si fllad prilli
vjen mesnata ime
E dashur dhe e vrullshme
si puthja e gruas
në ëndërrimet e mesnatës…
 
E ankthshme dhe e frikshme
si drithërima e gjimnazistes
afrohet mesnata ime…
 
E errët. E patingullt. E frikshme, por unë e dua.
E dashuroj.
E përqafoj.
Më sjell atë që më mungon.
Botën time..
Ëndrrën time.
Imazhin tim me të cilin bisedoj,
si me askënd tjetër.
Mesnata ime.
Unë përhumb në misterin e saj.
Largoj gjithcka nga vetja.
Bëhem njësh me të.
Nuk mendoj për asgjë.
Jam e lirë.
 
Mirë se vjen mesnata ime,
o Qiell i yjësuar mirë se vjen,
me padurim të pres si një e dashuruar
e grindur me veten si tufan i tërbuar…
 
Ti, mesnata ime, e urryer nga shumë njerëz.
Ti je drita ime.
Ti je më shumë se drita e ditës.
Ti je ylli i dëshirave të mia.
Ti je magjia e ndjenjave të mia.
Ti je fshehtësia e mendimeve të mia.
Dhurata e puthjeve të mia.
Ti, si meteor i zjarrtë që shkëlqen në harkimin elegant, më mbush shpirtin.
Më trondit zemrën.
Dhe ashtu e dashuruar pas teje unë vrapoj drejt vargut tim të brishtë.
 
Mesnata ime. Imagjinata e imazheve të mia. Le të jenë ato ashtu pa lidhje logjike.
Unë e gjej veten në kujtim të një vendi…
Ndjej ende aromën e një parfumi.
Dëgjoj akoma drithërimën e një zëri…
Edhe nëse e gjitha kjo nuk egziston, edhe nëse e gjitha kjo është mjaft larg, për mua ajo është kaq reale…
Unë e ndjej…
 
Ti, mesnata ime, sa shumë ëndrra më sjell. Le të mos i kuptoj ato. Le të ndërthuren ato diku mes mendjes e zemrës.
 
Dua që mesnata ime të mos mbarojë kurrë. Dita më duket shumë e gjatë. Tejet e gjatë, sa askush nuk do ta besonte se egziston një e tillë.
Kjo më frikëson.
Më duket se do ta humb.
Ndaj çdo mesnatë e quaj si të jetë e fundit.
E përjetoj në maksimum.
E nesërmja për mua është diçka e pazëshme…
Agu apo errësira e mesnatës?
 
Ndrydhjeve, thinjave, territ, perëndimit, fletëve të verdha, vyshkjeve, shkretëtirave, vajeve, klithmave, vdekjeve, varreve, zhgënjimeve, lotëve, dhembjeve, jeta imë e ëndërrtë shpërndan dashuri për të gjithë njerëzit.
E unë dehem me një kupë metaforash në terrin e mistershëm…
 
Mesnata ime!
Në këtë kohë të pakohë, kur, fatkeqësisht, mbi gërmadhat e të njerëzishmes po i ngre ngadalë e pahetueshëm muret përditshmnëria çorientuese dhe po rëndon me krejt peshën e vet mospërfillëse mbi vlerat shpirtërore, zëri yt melankolik më vjen si një fllad maji, si një shkëndijë gjurmëlënëse, njëkohësisht, që vadit ëndrrat e mia për të mos vdekur diku xhunglave të harresës.
 
Nëse beson tek errësira, ky është shkaku i dritës.
Nëse beson tek gëzimi, ky është shkaku i hidhërimit.
Unë shikoj brenda zemrës sime, unë shoh brenda shpirtit tim.
 
Oh, sa më mundon zhurmnaja e ditës. Shumë e duan. Unë jo.
Unë kam zgjedhur mesnatën.
Oh, ç’është mesnata…
E zhytur në ankthin e ëndrrës së mesnatës, që përpëlitet diku labirinteve të thella të errësirës, rrugëtoj andej nga duhet të jetë drita, si një Krisht i kohëve tona, gjithherë me ndjenjën e vetëflijimit në shpirt, për t’i shpëtuar të gjithë ata që përherë e më shumë po i përpin terri shpirtëror, ndonëse jam plotësisht e vetëdijshme se kjo rrugë nuk është aspak e lehtë.
 
Natën e mire o terri im.
Mos me pyet ç’bëj në këtë mesnatë heshtjeje.
 
Me errësirën time në krah sonte udhëtoj në botën time ëndërrimtare.
Të premtoj se do të kthehem…
 
 

Translated into English by Merita Paparisto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s