Rrënjë – Poezi nga Eftichia Kapardeli / Shqipëroi: Vasil Çuklla

 
Poezi nga Eftichia Kapardeli
 
Rrënjë
 
U zbut shpirti im
Gjethnajë e ngjyruar, përplot freski,
dhe rrënja ime, fëmi…
 
Shi yjesh lumenjtë
që derdhen mes qiejsh
dhe miq, të paduruar.
Kapur dorë për dore,
ëndrës arratisen, malluar.
 
Beteja të humbura, apo të fituara
në rritëm të gjithkoshëm, që të bind
Toka s’do të zhduket
Jetë të re, nga e njëjta rrënjë, do të lindë!
 
 

Shqipëroi: Vasil Çuklla

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s