Poezi nga Panos Stathojiannis / Shqipëroi: Vasil Çuklla

 
Poezi nga Panos Stathojiannis
 
 
Muajit Gusht u linda
 
Muajit Gusht u linda, kur Zotit, gjumë i flihej
më pagëzuan erëz dhe, yjesh më dhuruan
marrëmendje sjellin yjet, ai që trembet, bie
dhe si s’më falën flatra, po fluturoj me duar…
 
Muajit Gusht u linda, kur miza, ka vënë dhjam
s’më lindën prej metali, të ngjitem nxehtësisë
thërrimet janë shumë, por shpirtrat, fare pak
t’a japin hapsin rallë, në kulm të nostalgjisë…
 
Muajit Gusht u linda, me hënën veshur, ar
valët më kanë mëkuar, shkëmbenjtë që s’i shkul dot
dhe mësuan thikat, e njerëzve… në pazar
se këllqe kërkon jeta… dhe do, stomak të fortë!
 
 
E zeza verë
 
ah, po,
burim do të gjeni edhe alibi
do të gjeni kuptimin, vullnet edhe stimuj
ujë të haresës, të mund t’ju ngushëlloj
nënkresë puplash do të gjeni dhe shkumë
– kërndi, që memorjes, t’ia mbyllni shpejt atë derë,
këtu do të mbes, vetëm unë
të më vajtoj
të vetëm
e zeza, si katrani, kjo verë.
 
 
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
 
ω, ναι,
θα βρείτε πόρο κι άλλοθι,
νόημα θα βρείτε, βούληση κι ερεθίσματα,
νερό της λησμονιάς να σας παρηγορήσει,
θα βρείτε αφρό, θα βρείτε μαξιλάρι πουπουλένιο
– μπάζα για να στουμπώσετε στα γρήγορα τη μνήμη,
μα εγώ θα μείνω εδώ
να με πενθεί
ολομόναχο
το μαύρο σαν κατράμι καλοκαίρι.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s