Lumturia e erës / Poezi nga Ilir Paja

 
Poezi nga Ilir Paja
 
 
Lumturia e erës
 
Harliset era deri mbi fushat e mbjella me mall të reve.
Kacaviret ndjesive…mbin dhe fije bari mbi dhè…
I jep horizonit formën e syve të gruas,
për të mbërritur deri atje çdo burrë behët det.
E gjendur tani krijesë me forma duarsh
Dhe që ngjitet pyjeve të hijeve njerëzore.
Kërkon të nuhasë djersën e vetvetes…
Atë që njeriu dhuron të parën dhe kur vdes.
Lumturia e erës rrëzohet si heroi .
Në kërkim të aromës së gjakut.
Por mbi fijen e barin të mbjellë
Piklon djersë dhe ndjehet kudo
Vetëm aroma e një puthjeje,
kjo erë e çmendur…
 
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s