Poezi nga Miltiadh Davidhi

 
Poezi nga Miltiadh Davidhi
 
 
DORA E NËNËS
 
Dorën e nënës
Kudo ku shkova,
E mora me vete,
Si diellin,
 
E më ngrohu
Shpatullat e shpirtin.
 
U bë krahë ëndrre,
E më ndoqi
Shtegtimeve të mia.
 
She tani e ndjej
Si më fërkon
Ballin e flokët e thinjura,
 
E shndrruar
Në një puhizë mëngjesi,
E malli drite.
 
 
E KAM DHE UNË NJË ËNDËRR
 
E kam dhe unë një ëndërr të bukur,
Si çdo njeri,bimë,a çati qielli
Që shikon me merakun
E syrit të globit,një ëndërr
Që i ngjason lojës së resë,
E cila merr formën e çdo sendi, a qënie të gjallë,
Që jeton në këtë planet.
 
Një ëndërr që kumbon me zë të magjishëm,
E më pas tretet e humbet,
Duke u shndrruar
Në zog të padukshëm me krahë shprese,
Që fluturon qiejve të mbijetesës
Si jehona e gjëmimës,
Pa menduar kurrë për gropëzat e varreve.
 
E kam dhe unë një ëndërr,e cila do mbetet
E pavarrosur dhe e bukur,
E do gjëmojë si kamban’e përjetshme lajmëtare
E gëzimeve dhe e hidhërimeve
Të mia e të globit,
Ku fluturon hapësirave të shpirtit në furtunë,
Së gjalli e së vdekuri, miku im!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s