Shkallares – Poezi nga Konstantinos Kaváfis / Shqipëroi: Vasil Çuklla

 
Poezi nga Konstantinos Kaváfis
 
 
Shkallares
 
Të pabesën shkallare, tek zbisja
nga dera hyje Ti… dhe për një çast,
fytyrën e panjohur pashë dhe më pe.
Pastaj u fsheha, mos më shohësh më… dhe Ti,
kalove shpejt, fytyrën duke fshehur
dhe humbe, në vrastaren shtëpi,
ku hedoni s’do gjesh, sikur s’kam gjetur.
Megjithatë, dashurinë që deshe, e kisha për të falur
dashurinë që desha – sytë e tu me gjithshka,
dyshuese dhe të lodhura – kishe për të ma falur.
Trupat tanë, u ndjenë dhe vetkërkoheshin
gjaku dhe lëkurët e kuptuan.
Por u fshehëm të dy, turbulluar!
 
 
***
 
Την άτιμη την σκάλα σαν κατέβαινα,
από την πόρτα έμπαινες, και μια στιγμή
είδα το άγνωστό σου πρόσωπο και με είδες.
Έπειτα κρύφθηκα να μη με ξαναδείς, και συ
πέρασες γρήγορα το πρόσωπό σου κρύβοντας,
και χώθηκες στο άτιμο το σπίτι μέσα
όπου την ηδονή δεν θά ‘βρες, καθώς δεν την βρήκα.
Κι όμως τον έρωτα που ήθελες τον είχα να σ’ τον δώσω•
τον έρωτα που ήθελα — τα μάτια σου με το ‘παν
τα κουρασμένα και ύποπτα — είχες να με τον δώσεις.
Τα σώματά μας αισθανθήκαν και γυρεύονταν•
το αίμα και το δέρμα μας ενόησαν.
Aλλά κρυφθήκαμε κ’ οι δυο μας ταραγμένοι.
Κ. Π. Καβάφης, Στες σκάλες.
__
Καρέ: Wang Kar Wai, In the mood for love.
 
 
 

Shqipëroi: Vasil Çuklla

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s