Deja vu / Gedichten van Marian Eikelhof

 
Gedichten van Marian Eikelhof
 
 
Deja vu
 
Ik was gelukkig toen de zon
onderging
ik alle dagen verging van de pijn
geen cent te makken had
in het rood stond op elke rekening
van mijn leven
vond ik
her en der
opnieuw mijn weg
watertrappelend in het niets
zelfs in het holst van de nacht
op de bodem van mijn lijden
zag ik hoe een zonnestraal
omhoogklauterde in de tedere schaduw
van jouw pet
Ik zag vlinders en bloemen en sterren
 
Geen ratten knagend aan een doodskist
geen dromen gebroken worden
op elke hoek van de straat een nieuw begin
 
Maar over jou in de voltooid verleden tijd praten
lukt mij niet.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s