Poezi nga Gladiola Jorbus

 
Poezi nga Gladiola Jorbus
 
 
Larg
 
Ika larg…
pa dorën tënde shtrënguar.
Përshkova mijëra kilometra
ëndrrash, puthjesh e premtimesh.
Ika larg…
përtej errësirës së shpirtit.
Mos më kujto në trishtim!
Buzëqesh me erën që të dhuron
aroma e rremë e pranverës.
Në zgavrat e thella të syve,
në dhembjet e mia,
në mimikën e ngrirë të ndjesive
lexohet malli për ty.
Buzë liqenit të dritës
dëgjohet murmurima e reve…
se dashuria, tutjemë fluturoi
dhe u fsheh ndër yje.
 
 
Net ëndrrash magjike
 
Net ëndrrash magjike
që ringjallen me tingujt e shiut.
Errësira ndriçon nga shkreptimat zigzage
që gjëmojnë mbi lutjet e mia.
Net ëndrrash magjike
si muzika, puthjet dhe dashuria.
Imazhet e zbehura nga koha
enden pas delirit të nostalgjisë
që zgjohet nga letargjia.
 
 
Odaliska
 
Odaliskë e trishtë
diademë e pritjes..
Stolisur me lulet e erës –
anemona të çelura nga pikëza gjaku.
Në buzë të endet një puthje e zjarrtë
që shuhet e papërqafuar.
Si Venusi i Milos – Perëndeshë pa krahë!
Në mbrëmjen e heshtur
prafullon psherëtima.
Bukuri tragjike!
Dhe e nëmur rrëngjen.
Pumbosen ëndrrat në
pallat të mermertë.
Shndërrohen lutjet
në shtatore të fildishta.
Odaliskë,
ofshamë dhe robinjë e fatit tënd!
Melankolia ngjet me një bulëz vesë.
Kalorësi yt niset nga larg.
Shndrisin yjet mbi galopin e hovshëm.
Nata e gjatë si viti i brishtë…
më në fund u zbeh.
Velat e bardha përshëndesin diellin.
Odaliskë, buzëqesh!
Një zemër për ty,
prej së largu, po rreh.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s