Vranësi / Poezi nga Altin Meçja

 
Poezi nga Altin Meçja
 
Vranësi
 
Qenka vranët,
sytë nuk më shohin mirë,
iluzionet fluturojnë shtegut të ndaluar,
kisha ikur larg…
 
Në avullin e syzave më krijohen ëndrra,
po ato ëndrra,
dikur më ndizeshin e fikeshin ne thëngjijtë e oxhakut.
Sa mirë…!
Kjo më çon përsëri në fshat.
 
Retë trazohen,
në kopsën e çelur të këmishës tënde ndizen ëndrrat,
ato ëndrra të një shpirti që kanë ngelur oazi i vetëm në shkretëtirë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s