MU / Nisa Leyla

 
Nisa Leyla
 
 
MU
 
Sana ihtiyacım vardı çekip gittin
Sardın sarmaladın bir ağaca ve gittin
Çünkü sen ağaçların adresini bilendin
Çünkü akan reçineler
Çünkü gizemli işaretler ve rakamlar
Senin göğe uzanan matris dilin
Bense susandım susadığımda
Bir çift gözde evrildiğim
Işığına ışığına etinin
 
Ahşaptı geçtiğimiz dünya
Sen bana ben sana aittim
Sallandı durdu Atlantis
Kımıldadı köklerimiz
Bütün hikayeler bir şiirden geçer
Uzanır çimenlerin bükülmez gizine
İşte sen o gizden bana eserleştin
Geyiklerin inledi durdu
Geyiklerim inledi durdu
Sen bana ipekten ilerledin
 
Tutuşmayan tutuşan insanları
Dokudum üstüme kapattığın kapıya
Geyiklerden fil yaptım… kartal da…
 
Karşılaşmayan sular yok bilirsin
Ya Fillerimi çöpe atarsan? Kartallarımı…
 
Koparıp verdiğin o tazecik titreşim MU
Yetiştirdiğim yetiştirdiğim kutsal harflerin
 
Bütün bunları bir yeraltı dünyasından yazıyorum
Sunduğun şarap gönül tasından gönül tasıma
İnsan mutfağa girer ya önce kabına
Sen de kalbimden girdin bana
 
Bütün bunlar diyor ki:
DÜŞÜNCEM GIDASINI ARIYOR
OCAKTA YEMEK NEDEN PİŞSİN?
 
Gözyaşlarımda boğulan Atlantis’ten
Kayıp bir ülke kaldı içimde dolanan
Rastladığım tüm noktalar
Suretin… suretin
 
@Nisa Leyla
Üvercinka, Temmuz 2020
Foto: Tuğba Dinçmen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s