Asnjë njeri nuk është një ishull (Nessun uomo è un’isola) – Poezi nga John Donne (1572-1631) / Solli në shqip Juljana Mehmeti

 
Poezi nga John Donne (1572-1631)
 
 
Asnjë njeri nuk është një ishull
 
Asnjë njeri nuk është një ishull i tërë në vetvete.
Çdo njeri është një pjesë e kontinentit, pjesë e gjithë tokës;
dhe nëse një copë shkeputet nga vala e detit,
diçka i mungon Europës.
Sikur në vendin e saj të kishte qenë një kep, ose shtëpia e një burri, shtëpia e një miku, ose vetë shtëpia jote.
Çdo vdekje e një njeriu më pakëson sepse unë jam një pjesë e gjallë e qënies njerëzore.
Dhe kështu mos dërgo të pyesin
për kë po bie kembana:
Ajo bie për ty.
 
 
Nessun uomo è un’isola
 
Nessun uomo è un’isola, intero per se stesso
Ogni uomo è un pezzo del continente,
Parte della terra intera; e se una zolla viene portata via
Dall’onda del mare, qualcosa all’Europa viene a mancare
Come se un promontorio fosse stato al suo posto,
O la casa di un uomo, di un amico o la tua stessa casa .
Ogni morte di un uomo mi diminuisce perchè
Io son parte vivente del genere umano.
E così non mandare
A chiedere per chi suona la campana:
Essa suona per te.
 
 

Solli në shqip Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s