Poezi nga Luerda Avdiaj

 
Poezi nga Luerda Avdiaj
 
 
Vjeshtë 🍂
 
Mëngjeset e kohës sonë janë bojëhiri
përditë Zotat ngrenë statuja
                                      në emër të ikjes
 
asgjë e mirë nga koha jonë
janë ngushtuar shpirtrat
                                     s’ka më dashuri
 
frynë erë mallkimi
mbi ne të mbetur bosh
                                    që s’kemi as vete
 
koha i ha të vetët
Zotat ngrenë statuja…
 
 
***
 
tek gërmat fshehur rri
                      shkruhesh pafund
                      frymon aty, Ti
 
të marrë në duar të mia
                      t’i puth rimat
                      vargjet e bardha
ribëhesh përsëri me veten
shkruhet aq shpirtshëm
                                        poezia…
 
 
***
 
Jena rrit keq,
e prapë gjumin e banim mirë
n’jastëkun erëmirë prej duarve t’nanës .
 
N’ditët e sodit ,
as ora më e errët e natës
nuk na gjumë asnji qerpikë .
 
At’herë eshtrat na thernin ,
prej lodhjes s’punës
Tash na ther’ shpirti
se botës i ka mbaru dashnia …
 
©️Luerda Avdiaj

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s