Poezi nga Eva Kacanja

 
Poezi nga Eva Kacanja
 
 
Aroma jote
 
Në aromën tënde unë shtrihem,
Sherebel,
Lis,
Jasemin,
Në ujëra të shenjta përtërihem,
E trupi noton në amëshim.
 
E lirë si yll i përndezur,
Me mijëra yjësi kapërdij,
Me fjalën e frymën e dehur,
Si në endërr këputem në ty.
 
Në aromën tënde
unë zgjohem,
Sherebel,
Lis,
Jasemin,
Aty ku vdes e gjallohem,
I shpirtit tim,
Pelegrin…!
 
 
Mos e lëndo!
 
Mos e lëndo!
Lëkura e saj është e brishtë,
E bardhë,
Si zambaku i ujit,
E rrallë!
Mos e lëndo!
Ke parë ndonjëherë
trëndafil të mbyllur,
të trishtë?
Trëndafil,
që natës çelet,
dhe në heshtje qan,
fshehtas,
kur bota mbyll sytë,
kur mendja merr arratinë,
Kur nis’ duken yjësitë,
Nën çarçafët e dhimbjes,
Me një lutje në shpirt,
O Zot,më mbro fëmijët!
Mos e lëndo!
Ajo si një hyjneshë
dashuron,
Ajo të mbërthen me zjarr,
Një botë të tërë pushton,
E prapë,
ty ta bën dhuratë!
Mos e lëndo!
Mos e shkel!
Nuk erdhe nga balta të shndërrohesh në baltë,
N’dhimbshuri formësohu,
Drejt qiellit,
Lart!
Nëse ti një herë i fal dashuri,
Njëmijë herë të tjera,
Do ta falë ajo Ty!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s