Lamtumirë si Amin / Poezi nga Gladiola Jorbus

 
Poezi nga Gladiola Jorbus
 
 
Lamtumirë si Amin
 
Ndonjëherë më duket
sikur kemi ardhur në botë
sa për të thënë ‘’Lamtumirë’’…
Mbi këtë tokë, ku njerëzit jetojnë ditë shterpe, të zbrazëta dhe të paqta,
pikërisht mbi këtë tokë – rendin ferri e parajsa.
Këtu mësojmë të duam, të urrejmë e të mallkojmë.
Këtu gjejmë dhembje e zhgënjime në çdo stinë,
por edhe ëndrra luksoze… që shërbejnë për të mposhtur vetminë.
Këtu, nënat i derdhin të gjitha lotët në detin e jetës.
Dhe shpresën e thurin me ditëlindjet e bijve.
Këtu, lumturia i ngjet një harku shumëngjyrësh
që shndrin përtej brigjeve të panjohura.
Përgjithmonë të dënuar të falim fatin tonë të turbullt.
Zhytur në vuajtjen memece të kohës së paskrupullt.
Dhe buzëqeshjet e ngurta, mbi buzë të pandjeshme ngrijnë.
Në rrezet e lutjeve ngushëlluese
Lamtumira kumbon si një ‘’Amin’’…
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s