SHKOVA DHE NUK TË PASHË … / Poezi nga Odise Kote

 
Poezi nga Odise Kote
 
 
SHKOVA DHE NUK TË PASHË …
 
Shkova nga udhë e kroit dhe nuk të pashë …
Pas çdo kthese – kujtese, myshk i përhimtë.
S’gjeta as të çarën midis vuajtjes sê gjatē.
Dihet që askush s’të harron gabimisht …
 
Do kalojë edhe kjo; Gjyshja ime thoshte,
Dhe ngrinte e palëvizur si celuloid.
Fytyra që zbehej, tretej, përmallohej,
Dëborē e bardhë përmbi Trebeshinë.
 
Vetmitar do pres nga shira të ngrohtë maji …
Vizatime të çuditshme tej në horizont.
Ndoshta rishfaqet në fytyrë të mallit,
Dihet gabimisht askush nuk të harron …
 
Shkova dhe nuk të pashë …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s