Poezi nga Sabit Idrizi

 
Poezi nga Sabit Idrizi
 
 
BISEDA E FUNDIT ME TË
(Gruas sime të ndjerë, Hajries)
 
Kësmet
Posa t’ia japë syri i pranverës (më tha)
Do t’ia nisim shtëpisë
 
Po (ia ktheva) do ta ndërtojmë një shtëpi të re
 
Ndoshta deri atëherë (vazhdoi ajo me gjysmë zëri)
Do të punësohet bile njëri djalë
 
Po ia ktheva (i bindur se po e gënjeja) do të punësohet njëri
Posa ta ndërtojmë shtëpinë (i shkëlqyen sytë nga gëzimi)
Do t’i marrim dy nuse të mira
 
Po (ia ktheva) do t’i martojmë të dytë përnjëherë:
Ramadanin e Liridonin
 
Do të na mbushet shtëpia me plot nipa e mbesa
(u fundos ajo krejtësisht në pellgun e ëndrrave të veta)
Ani kur të na vijnë edhe ata të Linditës, të Albanës…
 
Po (ia ktheva) do të… (dhe dola jashtë e ia plasa vajit)
 
Kur u ktheva sërish në dhomë
Ajo tashmë ishte nisur pakthyeshëm
Dhe po fluturonte drejt yllit të vet
 
Në dy pika loti të kristaltë
Që ende po rrëshqisnin ngadalë faqeve të saj të vyshkura
Po fundosej qetësisht një anije me ëndrra…
 
 
LIRIA
 
Liria është e drejta që të mos kemi kurrë të drejtë
Ta bësh pazar diellin
 
Ajo është gjithçka e mirë që e dëshiron
Edhe për atë tjetrin
 
Liria është vënja e dorës në zemër
Kur të vjen në shteg të bësh çka të duash.
 
 
DASHURIA
 
Dje
Andaj është kaq e ëmbël
 
Gërryen
Andaj është kaq e thellë
 
Dhemb
Andaj është aq e padurueshme
 
Fshihet
Andaj është aq e përvuajtur
 
Shpërthen
Andaj është aq e krisur
 
E ndalojmë
Andaj është aq e lirë
 
E mbysim
Andaj është aq e përjetshme
 
Dashuria
Kjo dallgë e fisme
Që vret
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s