Nënkresa e lotëve / Poezi nga Teuta Dhima

 
Poezi nga Teuta Dhima
 
 
Nënkresa e lotëve
 
Bien mbi të, të heshtura ngadalë
si yj’ të zbehtë humbasin në butësi
ato, të kripurat, lotët.
 
Gjithmonë kanë qenë aty, brenda teje
e në rastin më të parë
vërshojnë si perrenj të vegjël
që nën mjekër gjejnë degëzim.
 
Mike të trishtimit, po aq të gëzimit
perla të shpirtit që mbrujten thellë tij.
Humbasin pa lënë gjurmë, thahen
veç ti e di që ato janë aty.
 
Ti, që e heshtur luftove me dhimbjen
në fushë- betejën e dy botëve
pranë, pate veç atë
të butën, nënkresën e lotëve.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s