MALLKIMI (Mikut tim Frederik Rreshpja, post mortum) / Poezi nga Nikolla Spathari

 
Frederik Rreshpja
 
 
MALLKIMI
(Mikut tim Frederik Rreshpja, post mortum)
 
E deshi varrin
Përballë fizionomisë së maleve,
Për ta pritur vdekjen
Madhërisht tek selvitë,
Që hymnin “Te Deum” t’ia këndonin zogjtë
Të dielave, kur të çelnin qershitë.
 
Ndofta nga gërmadhat e netëve të Rrëmajit
Një natë mes gjelbërimit
Do të dalë,
Kur ylli Afërdita të ketë ardhur te rrapi
Dhe të ketë zbritur mbi kryqet ngadalë.
 
Atëherë Fredi si perendi pagane
Do ta namë këtë tokë
Që për së gjalli e treti,
Dhe s’mund të ketë një tokë më tragjike
Se atë që e mallkon poeti.
 
 

Nikolla Spathari

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s