Another Spring … (નવ્ય વસન્ત) – Poem by Rajashree Mohapatra / Translated into Gujarati by Rantidev V. Trivedi



Rajashree Mohapatra (India)

Rajashree Mohapatra: Born in Odisha , India has received her masters degree in ‘ History ‘ and ‘Journalism and Mass Communication’ from Utkal University, Odisha .She is a teacher by profession. Being a post graduate in ‘ Environmental Education and Industrial Waste Management ‘ from Sambalpur University Odisha , she has devoted herself as a Social Activist for the cause of social justice, Environmental issues and human rights in remote areas through Non-governmental organisations. Poetry ,Painting and Journalism are her passions .

Another Spring …

Emptiness may gaze upon
The yellow leaves may flutter and fall
But the bead of dew that has settled
on the tip of grass waits to fall

It has no destination and life is short
Who knows , when will the breeze blow
Who knows , where will it take us
This land is a fragment of heaven
Perhaps is created by a wanton God

The wind that passes over me calls your name
The waves that dance on the sea call out my name
Can we pacify love with airy nothings
But love can endure in suffering

Oh lover mine ,
Like a thirsty bee , I can wait for another spring
Have you not seen , the magic deers run ever free
In the wilderness they move untouched
with a nostalgic optimism .

Copyright@Rajashree Mohapatra
Bhubaneswar, India

નવ્ય વસન્ત

કરે ય ખરો દ્રષ્ટિપાત ખાલીપો
ફડફડે , અને ખરી પડે પીતવર્ણી પર્ણ ,
પણ ,તો ય ,
થયેલ છે પ્રસ્થિત જે બિંદુ ઝાકળનું ,
તૃણ ટોચ પર ,
કરી રહયું છે પ્રતીક્ષા
ભૂમિગત થવાની ઘડીની.

છે ના નિશ્ચિત ગંતવ્ય સ્થાન કોઈ તેનું ,
અને છે અદકેરી જિંદગી.
કોણ જાણે , લઈ જશે એ ક્યાં , કયે સ્થાને ,
આપણને એ ,
કોણ જાણે, ઉમટશે વાયુ વંટોળ ,કયે સમે ? !
છે ભૂમિ અંશરૂપ કેવળ , દેવભૂમિ તણી,
સર્જાઈ છે શાયદ તે
કોઈ બેતમા ,નિરંકુશ દેવ થકી !

વાયુ , વાઈ રહ્યો છે જે મુજ પર ,
ઉચ્ચરે છે નામ તારું ,
અબ્ધિ તરંગ , કરી રહયાં છે નર્તન જે ,
કરે છે ઉદ્ગીત મારા નામને ,;
શમાવી શકીશું શું આપણે પ્રીતને
વાતાવરણીય શૂન્યતાથી ?!
પણ , ટકી રહેશે પ્રીત યાતનાની અવસ્થિતિમાં
દીર્ઘ કાળ લગી !

હે પ્રિયતમ મારા !
જોઈ શકું હું રાહ તારી ,
મધુમક્ષિકા સમાન ,
નવ્ય વસંત આગમન સુધી.
નીરખ્યા નથી શું તેં મૃગને
ફાળ ભરતાં ,
સદૈવ મુક્તતાથી ?!
ઘૂમે છે તે , વિચરે છે તે ,
વેરાનમાં ,
વણ સ્પર્શીત ,
પૂર્વાનુભૂત આશાવાદથી !



Rantidev V. Trivedi 

Rantidev Trivedi is a retired professor of English .He lives in Ahmedabad, Gujurat. He has composed poems in English, Hindi and Gujurati languages and now a days busy in translating poems into these above said languages

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s