Dashnorët Gushtianë – Poezi nga Josif Brondsky / Shqipëroi: Vasil Çuklla

 
Poezi nga Josif Brondsky
 
 
Dashnorët Gushtianë
 
“Të dashuruarit e Gushtit,
luleplot, mbushur prehëri, vijnë
thirrje të padukshme, oboresh i ftojnë,
të dashuruarit e Gushtit, këmishkuq, gojëhapur
drithnuar humbasin, udhëkryqeve,
sokakëve zhduken,
shesheve vrapojnë.
Të dashuruarit e Gushtit
atmosferës së mbrëmjes, në okër ndritojnë
rozëbardhave konture, luleve qëndisur
mbi këmishat e tyre
ndrisin dritaret çelur, të errëtave obore,
dhe ata, drejt një thirrjeje të re, vrapojnë.
Ja dhe friknaja e jetës, që brinjas qytetin përshkon,
ja tek është, pemët tek ngjyron
tek, shuan llampën,
tek, makinat pastron…
Sokakëve të ngushtë gjëmojnë zëra,
kthehu pas, flak pallton, dil në ballkon.
Shikon, dashnorët gushtianë, pëqimbushur me lule, vrapojnë.
Refleksione reklamash rrëshqasin pullazesh
dhe ti, vështron poshtë, pa kurrë dhe me askënd, vendin të ndërosh
me vetveten tek flet.
Ja lulet dhe hyrjet me dashuritë e reja,
me kamzhikun e ri, në tjetër dimension,
dorëzuar vetveten, me klithmë të re, me gjakun e ri
dorëzuar vetveten, lënë lulet, t’i bien nga duart.
 
Friknaja e re, dëgjoje, zhurmon,
kërkush s’do t’i kthehet, kësaj jete të re
kërkush s’do të kalojë poshtë ballkonit, të vijë t’ju shikoj
kërkush nuk do t’ju gjendet
kërkush s’do t’ju qëndroj,
më afër, nga sa i rri ti, vetvetes,
nga lulet,
nga ç’je ti, për veten.”
 
 
Vasil cuklla
 
Shqipëroi: Vasil Çuklla

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s