Poèmes de Mirela Leka Xhava

 
Poèmes de Mirela Leka Xhava
 
 
Vortex 7 ?! …
 
Sous un ciel gris
les peintres peignent l’arc-en-ciel
de briller de jour en lumière
sept couleurs, dans sept miroirs
déchiqueté, en sept jours,
unis en une semaine, un mois, une année – instant, minute, heure, jour.
Pentagramme de sept notes dans l’arc
dans les sept cercles de l’univers
constellation de la galaxie du Taureau,
les sept merveilles du monde
sur sept continents
bonhommes de neige et sept nains
en sept vertus et sept péchés
tourné dans les sept cercles d’Aliger !
Au centre du septième vortex
Dieu s’assit le septième jour
sept anges et sept coupes d’or de la colère
contraste ombre-lumière, silhouette, tête à tête ?! … 007 ?! …
 
 
Vortex 7 ?!…
 
Nën një qiell të hirtë
bojaxhinjtë pikturojnë ylberin
të feksi, nga dita në dritë
shtatë ngjyra, në shtatë pasqyra
copëtuar, në shtatë ditë,
bashkuar në një javë, muaj, vit – çast, minutë, orë, ditë.
Pentagram i shtatë notave në hark
në shtatë rrathët e universit
plejadë në galaksinë e demit,
shtatë mrekullitë e botës
ndër shtatë kontinente
borëbardha dhe shtatë xhuxhët
në shtatë virtyte e shtatë mëkate
rrotulluar në shtatë rrathët e Aligerit!
Në qendrën e vorteksit të shtatës
Zoti ulur në ditën e shtatë
shtatë engjëj e shtatë kupa të arta zemërimi
kontrast hije-dritë, siluetë, tête à tête ?!… 007 ?!…
 
 
Rien ne change
 
Dans un vieux film, le ruban tremble
Des gens curieux, statue sans savoir pourquoi
incohérent dans la magie affichée
raconter le siècle prochain;
c’était moi, ton arrière-grand-père dans le vieux Paris,
c’était moi, l’immigrant au chapeau en lambeaux
vendre des journaux ou des fleurs au comptoir,
c’était moi, madame de la “belle époque” *
c’était moi, un enfant de compagnie au Jardin des Tuileries *
ce que j’étais, il était, tu étais ce moment
l’imaginaire de demain
supprimé du Sahara
siècles, volant avec des nuages ​​dans le ciel,
chargés de pluies, d’ouragans destructeurs
quitter l’endroit
parfois un lever de soleil ….
Il a souri à quelqu’un,
glisser le pain cru de quelqu’un.
et donc sans s’en rendre compte entrer
dans un vieux film en noir et blanc
laissé en temps millésimé *
Juste quelques coups de pinceau, ajoutés sur celluloïd,
rien ne change, les gens vont et viennent
échos de voix faibles et lointaines,
pour chaque nouveau siècle, nouveau, nouveau …
 
* Belle époque  -France fin 19ème siècle.1870-1914 longue période de paix où de nombreuses avancées technologiques ont eu lieu etc.
* Jardin de Tuileries-Paris parmi les plus anciens 1564 commandé par l’épouse du roi Henri III, Catherine de Médicis (typiquement italienne)
* style vintage de l’ancienne époque, classique, rétro.
 
 
Asgjë nuk ndryshon
 
Në një film të vjetër, shiriti dridhet
njerëz kureshtarë, statuojnë pa ditur psenë
inkoherentë në magjinë e shfaqur
për ti thënë shekullit tjetër;
ky isha unë, stërstërgyshi yt në Parisin e vjetër,
ky isha unë, emigranti me kapele të rreckur
duke shitur gazeta a lule prej tezgut,
kjo isha unë, madamë dë la “belle époque “*
ky isha unë, fëmijë i përkëdhelur në Jardin de Tuileries*
ky isha, ai ishte, ju ishit atë çast
imagjinatë e së nesërmes
fshirë nga shiroka e Saharasë
shekujve, fluturuar me retë në qiell,
ngarkuara me shirat, uraganëve asgjesues
për t’i lënë vendin
herë pas here një lindje dielli….
Dikujt i buzëqeshte,
dikujt bukën e pambirë t’ ia rreshkte.
e kështu pa e kuptuar hyjnë
në një film të vjetë bardh e zi
ngelur në kohën vintage*
Vetëm ca penele epokash, shtuar mbi celuloid,
asgjë nuk ndryshon, njerëzit shkojnë e vijnë
jehonë zërash të mekur, të largët,
për çdo shekull të ri, të ri, të ri…
 
*Belle époque (bel epok)-Francë fund shek.XIX.1870-1914 periudhë e gjatë paqje ku ndodhën dhe shumë progrese teknologjike etj.
*Jardin de Tuileries-Paris ndër më të vjetrit 1564 urdhëruar nga gruaja e mbretit Henri III,Catherine de Médicis(tipik italian)…
*vintage (ang.vintexh) stil i epokës vjetër, klasik, rétro.
 
 
Cette planète, nous prenons X…
 
Sur l’autre planète, on prend X
Il n’y a pas de coordonnées,dans quelle galaxie
ni lune, ni soleil, ni d’étoiles autour
Le seul signal, juste un “WOW”
 
Étrange cette planète, oui on prend X
comme après la moisson, il dit que je suis,
quand l’univers avec tout cela,a été construit
Secrètement a joué, ou il a dormi.
 
Mystérieuse cette planète, oui on prend X
signaux, signaux et signaux seulement.
Parti à sa recherche, je ne sais pas où elle se cache,
je ne connais que sa voix,elle disparaît en vol.
 
 
Ky planeti, po e zemë X…
 
Në planetin tjetër, po e zemë X
Nuk ka koordinata, as galaksi
as hënë, as diell, a yje përqark
Vetëm një “WOW,” të vetmin sinjal.
 
I çuditshëm ky planeti, po e zemë X
si pas të vjelave, thotë jam dhe unë,
kur u ndërtua universi me gjithë e gjithë
kukafshehtas luajti, apo flinte gjumë.
 
Misterioz ky planeti, po e zemë X
sinjale, sinjale dhe vetëm sinjale.
Nisur për t’a gjetur ,ku është fshehur s’e di,
vetëm zërin i njoh, zhduket fluturim.
 
 
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s