AJO STUHI E PRANVERËS … / Poezi nga Odise Kote

 
Poezi nga Odise Kote
 
 
AJO STUHI E PRANVERËS …
 
A ishte dashuri ajo stuhi e pranverës, që erdh’ kalimthi me shtrëngatë,
Dhe iku nëpër qiell të kthjellët, duke lënë petale të rrëzuara pas?
 
Lulim bajamesh, kërpudha, manaferra, mjedhra, kolumbri të ndezura zjarr,
Rrënqethje gjethesh, pluhur a polen të hirtë, që derdhej gjithkah.
 
A ishte dashuri ajo ditë e tërbuar vetëtimash, premtime që s’harrohen,
mbi dheun e shkrumbuar nga flaka dhe mërzia,
Në pyll dëshirash kur ngjyrat marin trajta e purpurohen?
Nuk fshehëm dot asgjë nga rrengjet lojcake që na punoi natyra.
 
A ishte dashuri ajo stuhi e pranverës, që erdh’ nxitimthi me shtrëngatë?
Si një vajzë piciruke, e vogël’th, marruke, me d’lirësi lidhur qafës si shall.
 
Llamburinte me gjithshka, por më shumë me hiret dhe buzëqeshjen.
Dhimbje shpirti mbështillte përflaktas me krahët rreth vetes.
 
A ishte dashuri ajo stuhi e pranverës, që erdh’ rrëmbimthi me shtrëngatë,
Dhe iku nëpër qiell të përflakur, duke lënë petale të rrëzuara pas?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s