Poezi nga Rami Kamberi

 
Poezi nga Rami Kamberi
 
 
KAH NA ÇOJNË, MOTET…
 
S’di pse lumi i ikjeve, sot
Po lundron, më shpejtë se lumi nëpër dhe
S’do të kemi, nesër, as lot
Për pritje e përcjellje, tek kufiri ynë atdhe
 
Kah na çojnë motet, më pyesin, varret pa nishan
Mbetur, nëpër odat e kullave, që po i pinë, sytë harresë
Kah na çojnë motet, më pyesin, dasmorët me nam
Mbetur, shtatore të ngrira, si sy atdheu, pa liri e shpresë
Kah na çojnë motet, ku jeta duket, akull në xham
Mbetur, pikturë tradhtie, si nure ilire, nën hirin shpresë
 
S’di pse lumi i ikjeve, sot
Më shpejtë, se lumi nëpër atdhe, po lundron
S’do të kemi, nesër, as lot
Më shumë, se lumi i dashurisë, që na harron
 
 
KA CA MUAJ, E CA DITË…
 
Ca hije, si dredharake
Si stuhitë, kur po ndalojnë në ballë
Më thonë, seç u plake
Si malet e Sharrit, rrahura me fjalë
 
I dëgjoj ca fjalë, shikimet, tej Vardarit i ndaloj
Motet e ikura i lidhi nyje e jetën, nëpër kohë e kërkoj
I shkruaj faqet tokë, sy dhe bebëza i pikturoj
Me ngjyrë të qiellit, për ditën me diell, që më kafshoj
I harlisur pas bardhokes, që zemrën ma kërkoj
 
Ca hije, si dredharake
Si xhindet e dala, nga gjol i harresës
Më thonë, seç u plake
Si babëloku i maleve, para shpresës
 
 
TE KULLAT, E BABAPLAKUT…
 
Sot dita ishte dredharake
Me diell, si në motet kur na kafshonte
Sonte nata, a’dhelparake
Me hanë, si moteve kur yjet i trazonte
 
Thua se djajtë, janë zgjuar përsëri, për hak
M’i kërkojnë ëndrrat, që i ruaj, për dashurinë
Xhindet, ma trazojnë gjumin, thonë je plak
M’i kërkojnë, ditët e jetës, sikur robëria lirinë
 
Sot dita ishte dredharake
Ogurzezë, si korbat kur krrokatin, s’koti
Sonte nata, a’dhelparake
Ogurzi duket qielli, si sytë, kur t’i pi loti
 
 
DO TË VIJ, BARDHOKE…
 
Si ati Bardhok, do të vij, Bardhoke
Nga gurra e lumit tim, nëpër valët e detit
Vetëm, për sytë tu, me ngjyrë toke
Si flamurtari i parë, që t’i dha nam qytetit
 
Shtatin e veshur, me bukuritë e Sharrit, plak
Plis e shall rënduar, nga bardhësi e fisnikërisë
Shekujt lidhur për brezi, me lot, plagë e gjak
Para agut të njëzetetetës, sikur diell i Labërisë
 
Si ati Bardhok, do të vij, Bardhoke
Për borxhin e mbetur e duvakun e nusërisë
Vetëm, për sytë tu, me ngjyrë toke
Si flamurtari i parë, që t’i dha, liri Arbërisë

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s