When the soul lays its ear to listen (Als de ziel haar oor te luister legt) / Poem by Hannie Rouweler

 
Poem by Hannie Rouweler
 
 
When the soul lays its ear to listen
 
When the soul opens the doors
to infinity
we hear her sounds tilted into words
flowing to the horizon
 
captured in the smallest detail containing language plays
a hazy comparison with the cosmos
the ever-changing celestial body
causing every solid form to gradually melt together
 
with the soul that keeps at distance and approaches
in crucial moments
in which changes find their way to something else
 
than the permanent and what stays behind. Never again
any matter is still the same
except feelings that are confirmed time and again.
 
 
Als de ziel haar oor te luister legt
 
Als de ziel de deuren opent
naar de oneindigheid
we horen haar klanken in woorden gekanteld
naar de einder wegvloeien
 
gevangen in het kleinste detail dat taalspel bevat
een wazige vergelijking met de kosmos
het steeds veranderende hemellichaam
dat elke vaste vorm geleidelijk laat samensmelten
 
met de ziel die afstand houdt en nadert
in cruciale momenten
dat verandering zijn weg zoekt naar iets anders
 
dan het blijvende. Achterblijvende. Nooit is iets
dan nog hetzelfde
behalve gevoelens die keer op keer worden bevestigd.
 
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s