Poezi nga Vangjel Pici  

 
Poezi nga Vangjel Pici
 
 
MËSUESI
 
E shikon atë tufë nxënësish?
Ata janë lulet,
kopështari është në mes, nuk duket,
kur selit lulet,
e mbanë kokën poshtë,
përkulet.
 
 
GUASKA
 
Vala e detit nxori në ranishte
Atë vit kur qielli rridhte lot
Ajo, mbërthyer, aty rrinte
Dhëmbështrënguar, buzëgjak dhe sot.
 
Atë guaskë e njohin të gjithë
Dhe askush nuk guxon ta prek.
Një perlë brenda saj mpiksur
Lot i nënës që humbi foshnjën në det.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s