Poezi nga Elida Rusta

 
Poezi nga Elida Rusta
 
 
***
 
E njoha Ajkunën përmes vajit te guri i bjeshkës.
Në vetull “Ura e Shenjtë” mbi dy kroje të pashterrun,
hije i ban Rozafës.
Në çdo cep udhe çika ka nënkresë një gur.
Flokët e shprishun i bahen flatra t’bardha.
Vaji i saj asht kanga e shpisë në Itakë.
Pikë guri n’tamël…
 
 
***
 
Në vjeshtë ata vrisnin zogj,
zogj e drerë.
Çdo gjë të bukur e vrisnin
e ne me sy çelë
s’ na bënte asgjë përshtypje.
Neve që na kishin vrarë
më parë se të vriteshin zogjtë e drerët.
Na kishin vrarë
që mos të pikëllohemi
për këtë vjeshtë të bukur
pa zogj, pa pëllumba, pa drerë…
 
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s