Behind glass (Achter glas) / Poem by Hannie Rouweler

 

Poem by Hannie Rouweler


Behind glass

As long as I see you you exist
even though it is
behind glass. You always look straight at me
your mouth closed
not a word falls on the floor by chance
or in my face.

You’ve been reinventing yourself over and over
in all those roads behind you,
the door shut. The door opened
you left the garden and stepped into another one
with a different face
your eyes remained the same.

I’ll meet you again, though I hesitated
at every entrance to a gate,
I left no message
except
as long as you give a sign of life
I am with you. You know my thoughts.

 

Achter glas

Zolang ik je nog zie besta je
ook al is het
achter glas. Je kijkt me altijd recht aan
je mond gesloten
geen woord valt toevallig op de grond
of in mijn gezicht.

Je hebt jezelf steeds opnieuw uitgevonden
in al die wegen achter je,
de deur dicht. De deur ging open
je verliet de tuin en stapte een andere binnen
met steeds een ander gelaat
je ogen bleven dezelfde.

Ik kom je weer tegemoet al draalde ik
bij elke ingang van een poort,
geen boodschap liet ik achter
behalve
zolang je een teken van leven geeft
ben ik bij je. Je kent mijn gedachten.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s