The barbarians are back (De barbaren zijn terug) / Poem by Hannie Rouweler

 
Poem by Hannie Rouweler
 
The barbarians are back
 
Barbarians are back on the world stage again,
this time it’s Russian soldiers with tanks
rumbling into a city
wreaking havoc on innocent civilians
who lived there peacefully.
Every law of decency and civilization, laboriously built up over the years
after major world wars, is broken with display
of power and aggression. Balance turned out a lost cause.
 
Kick them conscience, I heard someone say once
in a very different context.
If that was the solution, it would have happened a long time ago.
There are still people without conscience, even a lot
who don’t feel guilty about anything and blame everything on others.
It seems to belong to man.
 
Put them together on an island in the middle of the Pacific Ocean,
all those wretches. If that were the solution
then it would have happened much earlier. There are too few islands
in the Pacific Ocean to put them together and give them a place there.
 
An island of peace, my garden. Sunlight on a lawn, shadows
that sway with the day and in the evening birdsong and silence.
 
 
De barbaren zijn terug
 
Barbaren zijn weer terug op het wereldtoneel,
dit keer zijn het Russische soldaten die met tanks
een stad binnen denderen
verderf zaaien onder onschuldige burgers
die daar vreedzaam woonden.
Met machtsvertoon en agressie overtreden ze elke wet
van fatsoen en civilisatie, moeizaam opgebouwd in de jaren
na grote wereldoorlogen. Het evenwicht is een verloren zaak.
 
Schop ze een geweten, hoorde ik iemand eens zeggen
in een heel ander verband.
Als dat de oplossing zou zijn dan was het al veel eerder gebeurd.
Er bestaan nog steeds mensen zonder geweten, zelfs heel wat
die zich nergens schuldig over voelen en alles afschuiven op anderen.
Het schijnt de mens eigen te zijn.
 
Zet ze bij elkaar op een eiland midden in de Stille Oceaan,
al die ellendelingen. Als dat de oplossing zou zijn
dan was het al veel eerder gebeurd. Er zijn te weinig eilanden
in de Stille Oceaan om ze bij elkaar te zetten en daar een plek geven.
 
Een eiland van vrede, mijn tuin. Zonlicht op grasveld, schaduwen
die meedeinen met de dag en in de avond vogelgezang en stilte.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s