Shtëpia Botuese ” VLLAMSI” publikon së shpejti Vëllimin me poezi lirike ” Lirika të purpurta” të autorit Petrit Shehu dhe redaktim të poetit dhe shkrimtarit Vullnet Mato.

  Shtëpia Botuese ” VLLAMSI” publikon së shpejti Vëllimin me poezi lirike ” Lirika të purpurta” të autorit Petrit Shehu dhe redaktim të poetit dhe shkrimtarit Vullnet Mato.     TOKA DHE QIELLI, TË SHKRIRË NË DYQINT LIRIKA     … Continue reading

Mes humbjes dhe gjetjes / Tregim nga ( Hamdi) Erjon Muça

Mes humbjes dhe gjetjes

 

 

Erjon Muça

Tregim nga ( Hamdi) Erjon Muça

 

 

Ai erdhi para kamarierit: akoma nuk e kisha ndezur cigaren ngaqë para kafesë nuk fus gjë në gojë. Ndoshat është e dëmshme, por aq më bën: jeta është imja vetëm imja, e bindejt e të tjerëve nuk më infulencojnë.
Përpos dallgëve rtimike të mëngjesit veror, vemëndejn po ma kapte edhe biseda e tavolinës përkarshi: dy apo tre metra më larg, por aq shumë e ngrinin zërin ata njerëz sa ishte e pamundur të mos tërhiqeshe nga biseda e tyre.
Gjuha jonë është gjuha më e pasur e botës, thoshte njëri prej tyre. E di, ja kthente tjetri, se e kanë thënë shumë albanologë të huaj. Jo vetëm kaq, ja kthente tjetri, por po të studjohet me thellësi gjuha jonë, do shohësh se të gjitha gjuhët e tjera kanë marrë nga gjuha “Shqip”. Kemi gjuhë të bukur shyqyr zotit, tha i dyti, por nuk na lejnë budalljentë, mediokërit dhe idiotët rehatë. Se kanë dalë mjaft sharlatanë që thonë se gjuha jonë është gjuhë normale, për të mos thënë që është një gjuhë e vogël e një populli të vogël, edhe pse e vjetër. Leri, mor ata, ja ktheu me tërfëllim i pari, ata kapen tek vonshmëria e shkrimit të gjuhës tonë dhe harrojnë se në fillim lindi komunikimi e më pas shkrimi. Teoritè e tyre jo vetèm qè janè relative, por edhe inperfekte nga ana kronologjike…
Pas këtyre copëzash bisedash qeshë hutuar kur ai erdhi përballë meje duke më buzëqeshur. Në fillim nuk po e njihja, ai është më shumë se pesë vjet më i vogël se unë, e unë kisha po thuaj aq vjet pa e takuar.
Megjithëqë kish ndryshuar shumë, qe burrëruar, në disa aspekte nuk pat pësuar ndryshime: tani që po e ripërtyp mendimin tim mendoj se njeriu kurrë, megjithëse plaket, fishket dhe degjeneron kimikisht, nuk ndryshon plotësisht.
Atë e njoha nga forma, ngjyra dhe thellësia agresive e vështrimit. E kisha pasur komshi tek lagjia ime e vjetër. Kur banoja në Durrës jo rrallë e takoja, por me shkëputjen time prej tij, takimet u bënë edhe më të rralla: u harruam.
Vetull trashë si i ati, por jo të ngjitura në mes. zeshkan me sy mes një bluje të thellë prej kobalti dhe një të kaltre prej deti, aq sa ndonjë herë të jepte përshtypjen e vjollcës. Buzë të mishta, që zor se hapeshin në gajasje, poshtë atij vështrimi prej krijese të ftohtë…
U ngrita në këmbë dhe e përshëndeta me një përqafim: na merr malli edhe për njerëz jo aq të afërt në emigrim. Ata hynë në ndonjë nga kujtimet e shpeshta dhe na duket sikur edhe ata janë pjesë e jona. Aq shumë lidhesh pas kujtimeve saqë mendon se i gjithë qyteti ku ke lindur të përket vetëm ty….
Ai u ul dhe pas tij kamarieri më solli kafen. Edhe ai porositi një kafe, ndërkohë që unë gjerbisja timen për të ndezur cigaren e parë të asaj dite të re.
– Po hë mor L. si po ja çon?- e pyeta unë. Emrin nuk po ja përmënd: do e kuptoni në vijim përsenë. Si i ke nga shtëpia? Këtu jetoni apo jeni shpërngulur?
– Deri tani mir jemi. Nuk jemi shpërngulur kurrë, pëpos babit që shkoi disa vjet në Itali tek xhaxhai im.
– Po me se merresh? e pyeta unë disi i habitur. Ai zbriti nga një X5, I phon-in e shtrenjtë nuk dua përmend se këtu në Shqipëri janë bërë të gjithë me I phon-a. Madje, nuk u habita as kur pashë një shitës qumështi, ambulant, tek fliste e dikë me një të tillë. Veshjet dukeshin që ishin të shtrenjta, blerë diku në ndonjë botique në perëndim, dhe besoj se po ti lexoj etiketën nuk kishin të shkruar Made In China, por Made In, vendin ku qenë edhe blerë.
– Pasi përfundova Universitetin në Tiranë, punova pak kohë në ministrinë e punëve sociale, më pas e pashë të arsyeshme të hapja një aktivitet timin, jo të madh.
– Duhet të keshë fitime të mëdha me biznesin që ke hapur.
– Eh! çfarë fitimesh mër burrë?! Këtu në Shqipëri nuk flitet për fitime por për mbijetesë. Fitojnë ata njëzet vetë që njihen nga të gjithë të tjerët sillen vërdallë për ndonjë thërrime. Kam hapur një bar Librari në Tiranë ku zhvilloj mjaft mbrëmje poetike, kam gjetur një mënyrë për të mbijetuar duke krijuar diçka gati origjinale. Kam lexuar edhe librin tënd Iluzion Optik, që nuk më është dukur aspak libër i keq: mos prit të të them që ky është libri më i mirë në letërsinë tonë bashkohore se nuk e bëj dot, por libër i keq nuk është. Madje po të duash një nga këto mbrëmje eja të të bëjmë një prezantim, falas nën-kuptohet. E organizojmë shpejt, përgatit edhe ndonjë gjë tjetër dhe organizojmë një mbrëmje gjysëm peotike.- Ma ktheu ai pa e hequr telefonin nga dora.
– Me gjithë qef por jo tani se nuk kam kohë. Kur të vij herës tjetrë e organizojmë si duhet.- Ja ktheva unë por pa e pasur mendjen tek mbrëmja letrare. Shihja X5 vishnje të parkuar aty dhe kureshtja më shtynte ta rrëmoja më tepër.- The që të tjerèt sillen vërdallë me shpresë se mos kapin ndonjë thërrime. Epo ti duhet të keshë kapur ndonjë kafshatë!
Pas frazës time ai ngriti vështrimin nga telefoni dhe e drejtoi nga unë. Mu duk se më depërtoi me atë vështrim, ndaj akoma pa hapur gojë ai fola sërish unë.
– Mos më shih ashtu nuk po të gjykoj aspak. Nuk gjykoj askënd. Nuk jam aq idiot sa ta shkoj jetën time dëm duke hubur kohë me gjykime. Jetoj jetën time i lumtur në atë që bëj dhe mendoj se kjo ka më rëndësi se gjithçka tjetër.
Ai akoma po më vështronte, po njëlloj, kurse unë nuk dija se çfarë ti thoja më. Nuk dija! Nuk doja ti thoja më asgjë tjetër, kjo është e vërteta ime dhe nuk kam kohë për të humbur duke i mbushur mendjen njerëzve se me të vërtetë ashtu e mendoj dhe nuk jam fallco në çka them.
– Ne jetojmë në një shoqëri tepër të stresuar Erjon!- më tha ai dhe nisi sërish duke u marrë me telefonin. – Burrat janë më të stresuarit e shoqërisë. Jo të gjithë burra, megjithëse nuk do kishin faj po të ishin të gjithë. Më tepër stresin e vuajnë biznesmenët e fuqishëm, politkanët e dorës së parë dhe të dytë. Stresin e tyre mundohen ta shkakrojnë duke zënë dashnore si me rrjetë peshkimi: paguajnë sa qimet e kokës për të shkarkuar tanatosin. E në të njëjtën kohë shtynë drejtë depresionit edhe bashkshortet edhe dashnoret: krijohet një rreaksion zinxhirë stresi. Gratë duke mos punuar. Duke mos shkarkur energji më as në shtart, shpërthejnë. Yshten si të çartuar pas emocioneve të forta, më fort se burrat. Madje edhe dashnoret e këtyre burrave nën stres, bëhen qenje në nevojë: më agresive dhe të etura se bashkëshortet. Po përdor gjuhë delikate, meqë kam mbaruar për psikologji. Unë jam përthithës energjishë negative, për gra të lëna pas dore. Paguhem mirë për punën time pasi bëj që ato, për sa kohë qëndrojnë të shveshura në shtartin tim të jenë qëndra e universit, e njëkohësisht pika e vetme e përplasjes së shpërthimeve të mia energjike. Unë nuk kam strese, përthith strese, pa rrezatuar stres askërkund. Jam tepër i lumtur në atë që bëj dhe lumturinë time e ndjejnë edhe pacientet e mia. Qenja njerëzore ka nevojë për lumturi, jo për para me thasë. Për paratë njeriu ka nevojë vetëm për aq sa të di se si ti shpenzojë, kur janë më shumë, ose më pak, qenja njerëzore bie në depresion. Pèrparojmè me shpejtèsinè e dritès Erjon djali….
Unë po e shihja dhe nuk e di se çfarë po mendoja. Ai heshti e unë diçka duhet të thosha.
– Nuk ke frikë?
– Frikë?
– Frikë nga bashkshorti i tradhëtuar?
– Ti je njëri i thjeshtë Erjon. Në kuptimin se fiton aq para sa mund ti shpenzosh dhe nuk e njeh gjendejn e stresit që përjetojnë njeriu, burrat e etur për para. Këta lloje burrash janë me të vërtetë të frikshëm. Unë njoh disa raste kur disa nga burrat e pacienteve të mia kan bërë të zhduken pa lënë nam dhe nishan njerëz të tjerë. Këta me të cilët kam të bëj unë të vrasin, por jo pse i ngope gruan. Ata të vrasin nëse i fut shkopij në rrota, në punën e tyre. Këta duhet të ma dijnë për nder. Atë që gratë e tyre e kërkonin lokaleve të Parisit duke harxhuar qimet e kokës një ose dy herë në muaj, me meshkuj te zi tè verdhè apo tè kuq, tani e kanë tek dera e shtëpisë me një shpenzim fare modest. Shqiptar! Kèshtu nuk rrezikohet as rraca….
Unë qesha. Ai po fliste çiltër dhe nuk e di përse më dukej sikur kishte shpoti në ato fjalë.
– Unë e di që do shkrush diçka për këto që unë të thashë dhe je i lirë ta bësh, por vetëm mos vër emrin tim aty. Frikë nuk kam, por si thotë një fjalë e urtë: mos ngacmo qenin që fle. Dhe mos harro. Jemi një shoqëri në evolim, dhe shoqëritë në evolim janë gjithnjë mes një humbje dhe një gjetje. Mbledhin shumë energji negative që duhet ti shkarkojnë diku, për të mos shpërthyer…..

29-08-2015

Edhe ylberi po të shfaqej gjithnjë në qiell, nuk do ta shihnim më (“Modernët e kohës” në penën e studiuesit dhe kritikut Sejdo Harka) / Shkruar nga: Viron Kona

    Edhe ylberi po të shfaqej gjithnjë në qiell, nuk do ta shihnim më   (“Modernët e kohës” në penën e studiuesit dhe kritikut Sejdo Harka)     Shkruar nga: Viron Kona     Në kopertinë bie menjëherë në sy një … Continue reading

The Devil I Paid for Advice – By Jeta Vojkollari / The Reader’s Voice – Miklovana Jaku

  The Reader’s Voice   The Devil I Paid for Advice     By Jeta Vojkollari     http://www.JetaVojkollari.com   http://www.friesenpress.com/bookstore/title/119734000018904009   http://www.amazon.com/dp/B00ZARLZMU/?tag=friesenpressc-20       Miklovana Jaku: Program Coordinator, World Vision, Albania     I just finished reading your … Continue reading

Nga kënga “Pyes lotin”, tek gazetaria dhe letërsia, një rrëfim i Enrieta Sinës ( Intervistë me shkrimtaren dhe gazetaren e mirënjohur, Enrieta Sina ) / Bisedoi: Raimonda Moisiu

  Nga kënga “Pyes lotin”, tek gazetaria dhe letërsia, një rrëfim i Enrieta Sinës   ( Intervistë me shkrimtaren dhe gazetaren e mirënjohur, Enrieta Sina )      Dashuria dhe pasioni për poezinë i ka lindur që në moshën 13-vjeccare, … Continue reading

Vdekje – Pro-etikë / Nga ( Hamdi) Erjon Muça

Vdekje
Pro-etikë

 

 

Erjon Muça

Nga ( Hamdi) Erjon Muça

 

 

Zoti vdiq! Qe një vdekje e ngadaltë gërryese: tumorr i padukshëm deri në momentin e fundit. U mashtura edhe ai nga krijesa e krijuar sipas shëbëlltyrës së vet. Vdiq pasi jetoi pak nën iluzionin e frazës: zoti është në çdonjërin prej jush….

Lëngoi mjaft, mbyllur e rrethuar nga kollona tepujsh madhështorë: besimi, biznes me përfitime kolosale… Dha shpirt e askush nuk e kuptoi, askush nuk dëgjoi… Nuk ka as fantazëm: shpirt i lodhur nga kërkimi i vazhdueshëm i dëlirësisë…

I përzunë tregtarët nga tepujt por nuk vunë roje tek portat. Tashmë tempujt janë mbushur me tergtarë të ri: tregtarë mishi, epshi, mashtrimi e mbarshtrimi: tergtarë mëkatesh, askush nuk i sheh më kur qëllojnë me gurë…. Tregtia dhe tregtarët nuk mund të zhduken: gjithçka e shtishme gjithçka….

E pranuat që të hiqte orgjitë nga rrugët por ju nuk hoqë dorë nga ato: i fshehët pas mureve të shtëpive. Donit të shkëputeshit nga zinxhiri i kafshëve, por kafsha nuk largohet dot prej nesh…. Ai nuk jeton më ndaj mos kini frikë dilni të shgërryheni në rrugë, vidhni, vrisni: icestet e adulteriot nuk kanë më vlerë… Hani siç keni ngrënë përherë…

U shurdhua nga zhurmat e kumbanorve, nga çjerrjet i imamëve: shkarkim i tanatosit… U verbua nga kryqe, ikona e teqe mbejlla vend e pavënd: fushatë e pyllëzimit shpirtëror. Ju dogj trupi nga flakëzat e qirijve që gratë e përshpirtshme ndezin pas çdo…. Tani mund të riktheheni sërish në poligami është a-natyrale për ju monogamia: do të dua dhe respektoj, në të mirë dhe në vështirësi, besnik deri ditën e fundit të jetës….

Ju lodh mendja nga ndëritmet e prishjet e tempujve: industri ndërtuese pa ndërpreje. E humbi toruan nga miljona shëmbëlltyra shejntorësh e profetësh fiksuar mbi pëlhura e mure: Art që nuk perëndon kurrë….. E torturuat me lutje, falje e pendime pafund: interpretimet e shumta të dërrasave të fatit….

çirrjani vetes maskat dymijë vjeçare, kthehuni në atë ç’ka jeni me të vërtetë: masë zvarranikësh mbledhur në guva… Përshpirtshmëria e fallstë nuk hyn më në punë, evoloni forma të tjera mashtrimi: krim dhe ndëshkim vetëm toksor….

Bëjini nder vetes, kursejini paratë e bamirësisë: nuk ka as parajsë e as ferr, ndaj skeni se çfarë të blini. Mund të blini dy metra tokë për varr se ato do duhen akoma edhe për ca kohë. Nëse doni të therni kurbane, bëjeni për kënaqësinë tuaj: mos vrisni më në emër të zotit…

Zoti vdiq! E vranë apo vrau veten këtë nuk jam në gjendje tua them. Ndoshta e kemi vrarë ne: jemi krijues dhe vrasës perëndishë. Tani jemi vetëm ne dhe pafundësia: kompozime kimike e metafizike… Nuk jemi mësuar të jetojmë vetëm, kemi shumë frikë nga vetmia, ndaj shpejtoni të krijoni në zot tjetër…..
Zoti Vdiq

Historiani Bardhosh Gaçe përshkruan panoramën historike të 4 shekujve më parë, duke u bazuar në një mori dokumentesh që ai i ka eksploruar në Selinë e Shenjtë / Detajet e ardhjes së Misionit Bazilian dhe si u nderua Nilo Katalani.

  Detajet e ardhjes së Misionit Bazilian dhe si u nderua Nilo Katalani.   ( Historiani Bardhosh Gaçe përshkruan panoramën historike të 4 shekujve më parë, duke u bazuar në një mori dokumentesh që ai i ka eksploruar në Selinë e … Continue reading

MAKABRI E MARATHONOMAKI NË TROBOIN, JANË NGJARJET E DYJETËSISË HYNJORE, TË NJË HOMERJANI TË DYTË ( Recension rreth librit, poemës “Mbi krahët e Dedës fluturojnë shqiponjat” të autorit But Jaku , botuar nga shtëpia botuese Galaktika Poetike Atunis, 2015, fq. 107. ) / Nga Hasije Selishta Kryeziu

MAKABRI  E  MARATHONOMAKI   NË   TROBOIN, JANË  NGJARJET  E  DYJETËSISË  HYNJORE, TË NJË HOMERJANI  TË  DYTË   ( Recension rreth librit, poemës “Mbi krahët e Dedës fluturojnë shqiponjat” të autorit But Jaku , botuar nga shtëpia botuese Galaktika Poetike Atunis, 2015, fq. 107. … Continue reading

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon Vëllimin Poetik “Një pëllëmbë jetë” të autorit Tonin Nikolli .

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon Vëllimin Poetik “Një pëllëmbë jetë” të autorit Tonin Nikolli .     Titulli i librit: Një pëllëmbë jetë Autor: Tonin Nikolli   Korrektor: Pranvera Gjoni. Kopertina: Gjonatan Nikolli. Sponsor: Alkest Nikolli.   Botues: Roland Lushi   … Continue reading

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon librin me tregime dhe novela “Përtej ndjenjave” të autorit Eduard Konica.

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon librin me tregime dhe novela “Përtej ndjenjave” të autorit Eduard Konica.     Autor: Eduard Konica Titulli librit: “Përtej ndjenjave” , tregime dhe novela Redaktor:Murat Aliaj Korrektor: Ilir Mborja Recensent: Demir Gjergji Piktura në ballinë : Eduard Konica … Continue reading

The Reader’s Voice – Christina Wills / The Devil I Paid for Advice – By Jeta Vojkollari

The Reader’s Voice   The Devil I Paid for Advice By Jeta Vojkollari       http://www.JetaVojkollari.com http://www.friesenpress.com/bookstore/title/119734000018904009   http://www.amazon.com/dp/B00ZARLZMU/?tag=friesenpressc-20         Christina Wills, Social Worker, Toronto, Canada   Wow….this was one of the most engrossing books that … Continue reading

Emigrim – Pro-etikë / Nga (Hamdi) Erjon Muça

Emigrim

Pro-etikë

 

 

Erjon Muça

Nga (Hamdi) Erjon Muça

 

 

Migrim: në ajër, në ujë, në tokë. Levizje e tokës rreth diellit: migrim kozmik, konstant pa pengesa kufitare. Migrim kometash: këshëri dhe rrezik bashkë… Migrim njerëzor: kërrcënues i përhershëm qytetërimesh, kulturash: bindjesh mediokre…..

Migrim i kërkuar, migrim si e vetmja mundësi jetese: mbijetesë shpirtrash në paqëndrueshmëri. Dënim me emigrim: dyzet vjet emigrim pa ndalesë në shkretëirat natyrore e më pas emigrim në shkretëtirat shpirtërore të qytetërimeve nerëzore….

Emigrim: frikë e përhershme shumë palëshe. Frikë e e migruesit për rropatjet e fshehura nën dritën e diellit: frikë nga emigrantët prurës antivlerash mes skllavopronarësh…. Sëmundje lëvizëse që duhen trajtuar me doreza: dizinfektojini me gazlotsjellës…..

Migrim që nga dita e përmbytjes së madhe: ndoshta më parë, trajtuar nëpër kronika apokalipsesh të harruar. Fëmijë të lindur në migrim: të vedekur dhe varrosur përgjatë migrimit. Të harruar mbi tokë: të lindur në ujra internacionale: banues të tokës në lëvizje…

Migrim: luftë botësh: lufët në paqe… Zëra të mbytur nga heshtja që kumbon në veshët e shurdhër: tmerr nga ç’perceptojnë sytë e verbuar nga errësira shpirtërore. Shpirtra në emigrim mes ndjenjash idjote: urrejtje….

Holokaust që përsëritet: në forma dhe kohë të ndryshme por që s’ndal kurrë. Të vrarë, të djegur të mbytur: të padëshiruar askund. Pronarë vetëm të ajrit që hyn për të dalë shpejt nga mushkritë. Me shpresë tek zoti i plotfuqishëm: të pafuqishëm për të kuptuar boshësinë e fjalës i plotfuqishëm…..

Migrim fetar, ekonimok, politik: emërtime konsumiste të dramave njerëzore. Humanë që vuajne lëvizjen, të tjerë që vuajnë nga lëvizjet, pa lëvizur: fitime kolosale për kostumet dhe kollaret që flasin në emër të njerëzimit. Veshje që kërkojnë mëshirë, të tjera që kërkojnë siguri, veshje që yshtin vdekjen : ka kohë që flasin vetëm veshjet…

Kufoma emigruese shtyrë nga dallgët, të bymyera dhe ngrëna: Rinovim i ciklit të jetës. Ka mijra vjet që përsëritet migrimi i madh: pa hapje ujrash por të ndjekur në çdo hap nga vdekja. Jam edhe unë një dëshmitar migrimi: tokësor. Ndoshta nipërit e mi do jenë dëshmitarë të migrimeve ndërplanetare….

Migrim…..

 
24-08-2015