Cikël poetik për fëmijë nga Nehat Jahiu

Cikël poezish për fëmijë nga Nehat Jahiu

 

GJITHNJË E PARA

Çupa Dritë,
a e dini se ka këtë meritë?
Duar e sy i pastron,
për pastërti vogëlushja konkurron.

Mësuesen me kujdes e dëgjon,
sa bukur vjershat na i reciton.
Në mësim gjithnjë e para,
pastaj vjen edhe medalja në gara.

Ajo nuk ka vend për qortim,
vjen e para në mësim.
Çdo detyrë në shtëpi,
e kryen Drita për mrekulli.

I vjen asaj era manushaqe,
çdo e mirë i del në sipërfaqe.
Pra, shikojeni të gjithë me sy,
Drita shembull le të jetë edhe për ty.

 

PSE VOGËLUSH ?…

Pse vogëlush zgjohesh vonë,
gjumash shokët ty të thonë.
Ora e parë të iku me nxitim,
po kush ishe kështu o Trim?

Ngjyrë të kuqe i merr fytyra,
Trimi në shkollë pa detyra .
Mësuesja kur e pyet,
ai nuk flet i mbyllë sytë.

Shokët e panë me dobësi,
Trim gjumashi,
luan gjithë ditën me qenin e tij.

Kështu mësuesja e kuptoj,
së bashku me prindin e qortoj,
herën tjetër të mos gaboj.

 

KUJDES

Ke kujdes kur flet,
se nuk është mahi.
Mos i ngatërro shkronjat,
nga Y në I.
Ylberi flet në foltore,
kjo nuk është kulturë gjuhësore.

Çdo fjalë e shkruar gabimisht,
sherrin e ka në bisht.
Po mos të themi krejt fjalia,
për të ka dëm edhe shtëpia.

Pra, me gjuhën nuk bëhet lojë,
duhet për të ditur fjalë e fjali
si të ndërtojmë.

 

TË VJEN RADHA

Mergita e Yllka,
kurrë nuk flasin fjalë të ndyta.
Ato për çdo ditë,
qortojnë shoqen Meritë.

Ke kujdes ti kur flet,
si me megafon.
Zëri yt i lartë,
në mësim na pengon.

Kur flet edhe një tjetër,
mos e merr përpjetën.
Dëgjoje deri në fund,
fjala mund të jetë për ndonjë pëllumb.

Respekto folësin,
pra mos i ndërhyj.
Se radha vjen,
për ty dhe çdo fëmijë.

 

NUK MJAFTON…

A duhet të kënaqemi vogëlush,
për obligimet që sot kemi mbush.
A mjafton të kryejmë një punë,
ditëve tjera të rrimë në gjumë.

A duhet thënë sot kemi lexuar,
ditëve tjera duhet pushuar.
A mjafton një ditë të lexosh,
me dituri veten ta pasurosh.

Nuk mjafton të kënaqemi me një ditë,
për një punë që kemi arrit.
Mjafton puna dhe leximi,
kur rrjedhin si uji nga burimi.

 

BANKA ANKOHET

Shpesh banka ankohet,
se nga disa nxënës dëmtohet.
Pse me laps e shkarravisin,
ca me zhilet e grithin.

Disa fare nuk kanë kujdes,
ngjyrën mbi të e kanë derdh.
Ca të tjerë më kanë dëmtuar,
mbi mua me këmbë duke më mëshuar.

Kështu banka shpesh ankohet,
se nga disa nxënës dëmtohet.
Nga ata që nuk janë të disiplinuar,
se në shkollë janë, kanë harruar.

 

ANKESA E LAPSIT

Lapsi ngrit aktpadi,
akuza e tij,
bie në tre fëmijë.

Për të parin e thotë troç,
mua më le në shtëpi,
nuk më merr ku kam dobi.

Eh, i dyti akuzohet,
se pa nevojë lapsi shkurtohet.

Për të tretin flet me trishtim,
më përdor për shkarravinë.

Kur fëmijët e kuptuan,
ata shumë u turpëruan.
Këtë herë lapsi ua fali,
vlerën time më kuptoni,
njohurit tuaja nga unë i shënoni.