Mos u zhduk – Poezi nga Yevgeny Yevtushenko / Përktheu: Visar Zhiti

yevgeny-yevtushenko

Poezi nga Yevgeny Yevtushenko
 
 
 
Mos u zhduk
 
Mos u zhduk… Duke u zhdukur nga mua,
e çmishëruar vetvetes ju zhduke.
 
Vetja jote kështu u tradhëtua
me pandershmëri prostitute.
 
Mos u zhduk… Të zhdukesh është lehtë,
të ringjallesh për tjetrin s’ka se si.
 
Vdekja të tërheq shumë thellë,
të vdesësh nuk është mënçuri.
 
Mos u zhduk. Harro hijen e tretë.
S’ka të tretë. Dy janë dashurive.
 
Bashkë do shkojmë në gjyqin e shenjtë,
kur gjaku t’na thërrasë për përgjigje.
 
Mos u zhduk… e kemi shlyer mëkatin,
fajtorë s’jemi ne, as damkosur.
 
Të denjë jemi unë dhe ti për të falur
në-mos-dashje ç’kemi plagosur.
 
Mos u zhduk. Të zhdukesh është çast,
por si do takohemi nëpër shekuj?
 
Ç’sozi kemi në botë, ti fantazmë
dhe unë? – Fëmijët tanë të qeshur.
 
Mos u zhduk. Jepma dorën tënde,
në të jam shkruar unë – i besoj sekretit.
 
Dashuria e fundit është e tmerrshme,
S’është dashuri, por frikë e humbjes së tjetrit.
 
 
Përktheu: Visar Zhiti
 

KU ISHE TI / Poezi nga Frederik Rreshpja

frederik Reshpja

Poezi nga Frederik Rreshpja
 
 
KU ISHE TI
 
Ku ishe ti kur dola i vetëm nën hënë?
Në ç’hënë barisnje vallë?
 
Ku ishe ti kur vizitova profilin tënd
Në xhamin e muzgut që krisi dhe u thye me trishtim?
 
Pastaj erdhi nata mbushur me mungesën tënde
Pastaj erdhi prap nata
dhe kështu ka për të qenë deri në ditën e fundit të netëve.
 
Zbrita tek kroi
duke mbajtur në duar vazon delikate të agimit
Pashë sytë e tu ruajtur në kujtesën e ujrave.
 
Lisi plak lëshoi përdhe kurorën e vjeshtës
Si një sovran që abdikon.
 
Ani, mua më zuri ky mallkim.
Po qysh bën pylli pa ty? Si del vjeshta?
A ndofta nuk do të ketë kurrë më vjeshtë?
Atëherë në emër të kujt do të bien gjethet?
Në emër të kujt do të vijnë shirat, mjegullat, ylberët?
 
Ah, zemra ime, eja vër dorë mbi stinët!