Poezi nga Rami Kamberi

Poezi nga Rami Kamberi   MBRENDA GJINJVE, TË KOHËS FLAKË… Rëzë lëmishtesh, xixë stralli Si moti i strukur, mbrenda gjinjve të kohës flakë Fshihej nga dy sytë jermi balli Të mos e kafshonte, shikimi i frikshëm – sygjakë Pikturuar në … Continue reading

Poezi nga Fejzi Murati

Poezi nga Fejzi Murati

 

CICËRIMAT 
Përjetim i çastit

Sapo dielli mer rrugën drejt perëndimit,
mes pallateve ja behin për të lozur një tufë me fëmijë,
mbi kokat e tyre një tufë dallandyshesh
fluturojnë dhe cicërijnë
gjith xhelozi.

Në sfondin e përflakur të perëndimit
mahnitëshëm përzihen
zogjtë dallandyshe
dhe dallandyshet fëmi.
Mbrëmja këtë çast magjik mes pallateve
ndoshta më madhështorja simfoni.

 

PËRSE MË LE NË VETMI?

Herë-herë,
zhytem i trisht në vetminë time,
( besoj të gjithëve u ndodh të përjetojnë vetmi! ) 
shpirtin ma pushton një mal me dhimbje,
ku ndodhem?
Ku ndodhesh?
Ç’po bën tani?

Një pikë loti
rrokulliset përmes honeve shpirtërore,
si ajsberg,
pamëshirshëm përplaset mbi zemër!
Malli im arratiset si re pranvere e marrë nga stuhitë,
duke copëtuar pamëshirshëm çdo ëndërr!

Ti,
iluzion haluçinant në shkretëtirën afrikane,
largohesh e shndërruar në re të bardhë…
I zhytur në vetminë time,
në dhimbjen time,
më kot të ndjek horizonteve,
buzëtharë!

 

TAKIM ME OKTAVIAN AUGUSTIN NË SELANIK

Rastësisht e takova në muze
I derdhur i gjithi në mermer të bardhë!
Ngela i drojtur,
I topitur,
Përfytyrova heroin në senat!
Ashtu
Krenar e i pamposhtur
Duke tundur gishtin tregues lart.

Ndjeva se si atë moment lëvizën kohërat,
Shekujt ulën kryet me nderim!
Oktaviani
U buzëqeshte senatorëve,
Oktaviani mbante fjalim!

A ke një Oktavian atdheu im?

Poezi nga Mark Simoni

Poezi nga Mark Simoni   NATË Poshtë varkave të vogla që dremisin në mol, Peshqit këndojnë këngën e tyre të ujëshme , Ndërsa fari ndryshket dhe plaket, Duke pritur më kot anijen që s’erdhi kurrë. Taverna fle prej kohësh. Nga … Continue reading