GAZETA E JETËS (IL VIAGGIO DELLA VITA) – Poezi nga Paolo Cillo / Shkëputur nga vëllimi poetik “Udhëtimi i jetës” – Finalist në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020

Poezi nga Paolo Cillo   Shkëputur nga vëllimi poetik “Udhëtimi i jetës” – Finalist në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020     GAZETA E JETËS   Udhëtimi i … Continue reading

Ishin (C’ERAN) – Giuseppe Gianpaolo Casarini / Shkëputur nga vëllimi poetik “Vargje të jetës së përditshme” – Finalist në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020

Poezi nga Giuseppe Gianpaolo Casarini   Shkëputur nga vëllimi poetik “Vargje të jetës së përditshme” – Finalist në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020     Ishin   Aty … Continue reading

Përtej frikës / Poezi nga Ementila Guci

Poezi nga Ementila Guci   Përtej frikës Ritmi i jetës krejt papritur ndryshoi, heshtja mbyti zhurmën, Buzëqeshja trembet si një zog… Ne udhëtarë të jetēs, përtej frikës mbajmë nē zemër shpresën Pranvera gjithmonë sjell gëzim…!

Poezi nga Vullnet Mato

Poezi nga Vullnet Mato   PRANVERA PËRTEJ DRITAREVE Shpirtrat tanë janë zënë në leqe, nga ky virus i skëterrës dhe kjo pranverë e re, fatkeqe, tej dritareve, lulëzon pa njerëz. Ndjehen keq dhe zogjtë në qiell, pa lëvizje njerëzish përposh, … Continue reading

Poezi nga Rudina Muharremi Beja

Poezi nga Rudina Muharremi Beja

 

Mulliri i kohës

Ah,
mulliri i kohës sime…
që pa ndrojte bluan
eshtrat e mërive,
zbehur vetmive,
qorrsokakeve të kujtimeve…

E unë, me rrezen…,
rrezen e ngrohtë të idilit të agut,
gërshetin e notave thur simfonive,
psherëtimat shndërronj në fjalë
e fjalët…,
frymë marrin poezive…

 

Pëshpërima të zbrazura

Rrezja e vagëlluar trokiti derës së xhamtë,
muzgu këmishën mirë pa hequr,
e ditës së zymtë u thye mureve të akullta,
zbukuruar me korniza të pafjala…

Galopuan peripecitë,
mbi shpinët e qyteve gjithnjë e më të gjymtë …,
dueleve të heshtura me stërkalat e helmëta…

E njerëzit prej vetes marrë peng,
brenda zemrës zbritur të banojnë,
gdhendën skulptura të ëndërrta…
pranverës me trëndafilë të trishtë,
e netë të pasosura prej rrokjesh zbrazura…

 

Ç’u bë jeta?!

Në më të thellat mendime tkurrur,
kohës që më kot bymehej
pyeste kurajshëm veten…
Ku humbi jeta ?!

Në ç’udhëkryq gabuam,
e shtigjeve,
në ç’letargë ndjenjat lamë të përgjumen?!

Asgjëja që qark i binte rruzullit,
kotësitë zhvendoste iluzioneve të verbëta…
E jeta,
i ngjau me një dënim të trishtë,
me stërkalëza lumturie spërkatur!
Sakaq që ulur shkallës së ftohtë të heshtjes,
përballej me lakuriqsinë e vetes…,
e pyeste:

Ç’u bë jeta?!

 

TRAJTA TË NJË ÇASTI…

Brenda…,
detyruar ngujimit,
kësaj viroze të egër,
përtypte kohën,
tek dëgjonte fjalët në kod të zogjve,
e psherëtimat e luleve sodiste nga larg…

Çapitej ngadalë regëtimash arratisur,
riliqueve, librave,objekteve që befas e dëbuan kujtimeve,
e vetja, iu duk banore e një “shteti”më vete…
kufijtë e të cilit,
askush s’do të mund t’i kapërcente
pa pashaportë,
atë që do t’i lejonte të hynin portave të shpirtit…

Ky “shtet” i ri,
me kurmin prej malli zhuritur,
sipërfaqe të papërcaktuar,
e relievin e thyer qëndisur me pluhur yjsh,
prej lumejsh gjaku e limfe përshkohej,
e diga kishte që shungëllonin emozione,
për t’i dhënë jetë asaj qënie,
e tëra prej ëndrre…