ŞUŞA / Qulu AĞSƏS

Qulu AĞSƏS   ŞUŞA Özün dağ başına qoyan şəhərin ayağın xan kəndi yuyurdu kürəyinin təri cıdırda soyuyurdu. Girməzdi dumanına gün işığı, havasına çay qaşığı. Qayaları sərxoş idi, adamları tay-tuş idi, küçələri tay-keş idi. Qəbirüstü yazıları nəğmə kimi oxunurdu, kolda-kosda tələf … Continue reading