Poezi nga Myrteza Mara

Myrteza-Mara

Poezi nga Myrteza Mara

 

 

MOS MË LER TË SHLODHEM

 

Mos më ler të shlodhem kurrë
Nga përkëdheljet dhe fjalët e ëmbla
Për ty, çdo fjalë që më çel në buzë
Është notë e shkëputur nga zemra!

Është pasthirma e shpirtit binjak
Mbi krahët e mallit të përlotur
S’t’i pashë një herë sytë me natë
Veç diell mbi diellin e botës!

Nëse bëhem zog në sy të dritares
Dhe trokas në ëndrrat e tua të blerta,
Aty gjej të ndezur mijëra zjarre
Aty më presin ato buzët e nxehta!

Ti je e urtë, si një urë guri
Të ndrisin yje në gushë e në ballë
Dhe unë mar zjarr, zjarr prej burri
Dhe ti bashkë me mua në atë zjarrë!

Të përkëdhel si fëmijë, ti je mësuar
Më dhuron jetë vetëm me buzëqeshje
Unë, ”adoleshenti yt i pandryshuar”
Me jetën tënde nuk e njoh vdekjen!

Kurr nuk lodhem, përse të lodhem?
Përherë gërmoj në fjalorin e shpirtit
Nga fryma jote dehem e shlodhem
Dhe s’dua të di për vitet që ikin!

Mos më ler të shlodhem, të lutem
Edhe ti mos u lodh nga ledhatimet
Si gamile e heshtur eci, nuk ngutem
Po u lodha, vdeksha pa ditëlindje!

 

 

 

GJYSMA IME E MUNGUAR

 

Ti nuk je dashuria me shikim të parë.
as mbles tek ti nuk erdhi;
Je syri i agimeve prushëruar me zjarr,
puthja e ëmbël e diellit.

Ti nuk je dita ime e parë e jetës,
as dita e fundit nuk je;
Je më e vërteta e së vërtetës
siç janë dhe yjet mbi re!

Ti je gjysma ime e munguar
unë gjysma jote e gjetur.
Si dy gjysmahëne mërguar
për ne s’ka qiell tjetër!

Ti nuk je ëndrra e një nate vjeshte,
as prushi i një dimri të gjatë;
Ditëjeta e ime e jetës
në librin yjeve je shkruar fat.

 

 

ASKUSH VEÇ TEJE S’E DI…

 

Në ëndërr, mbrëmë, kam parë një varr
Pllaka e mermerit kishte emrin tim.
Çudi-thashë me vete, ndihem i gjallë
Ndoshta, ndoshta e lexova gabim.

Dhe fshiva syzet e u largova pak,
Gabimi uli kokën i turpëruar
Emër e mbiemër mbi atë pllakë
S’ishte nevoja për ta rilexuar.

U hoqa mënjanë, doja të shihja
Kush do të afrohej me përmallim
Prita gjatë ku bënte hijen selvia
Kënga e një zogu erdhi në ndihmë.

Tek buza e varrit u afrove në heshtje
Një karafil të verdhë në dorë mbaje
Fotos së mermerit i fale buzëqeshje
Por unë e dija që nuk do të qaje.

Pasi u binde që vërtet kisha vdekur,
U përkule të hedhësh një dorë dhe’
Siç e hodhe ashtu edhe ka mbetur
Askush, veç teje, s’e di që jam atje.

Dorës së fatit kurrë s’i kam besuar
Sepse edhe fati-thonë-është i verbër
Kur mendova se kam për të jetuar
Atëhere m’i rrëzuan gjithë urat e jetës.

Ike e qetë, hija të ndiqte pas
Kokën nuk e ktheve më kurrë
Ndenjta tek pema sa u bë natë
Hapa sytë…Kisha qenë në gjumë!

Komuna “ MALISHEVË , në bashkëpunim me Drejtorinë për Kulturë Rini dhe Sport organizon Konkursin Letrar për nder të dt 16 Qershor, Ditës së çlirimit dhe dëshomrëve të Malishevës. / Nga: Izet Shala

      Komuna  “ MALISHEVË , në bashkëpunim me Drejtorinë për Kulturë Rini dhe Sport  organizon Konkursin Letrar për nder të dt 16 Qershor, Ditës së çlirimit dhe  dëshomrëve të Malishevës.     Ftoheni të merrni pjesë në ORË … Continue reading

Poesie di Anna Costa

  Poesie di Anna Costa     ALI DI FARFALLA   Ali di farfalla sulle ciglia spolverate di mascara, ingabbiano lo sguardo dell’anima. Fa bella la luna con gli ombretti colorati . Coltivando l’azzurro di un principe innamorato. Imperante , … Continue reading

Poezi nga Hamit Taka

Hamit Taka

Poezi nga Hamit Taka

 

 

KUDO TY TË SHIKOJ

 

Më puth ti, moj e dashur
Po unë të puth më shumë,
Puthja jote në buzën time
Valë e ngrohtë me shkumë.

Si luzmë bletësh puthjet e mia
Që mbulojnë degën në pyll,
E dehur fort nga lumturia
Ti qesh dhe sytë i mbyll…

Ashtu si bletës në koshere
S’i dëgjohet fërfërima,
Dhe tI qetas më afrohesh
Nuk të ndihet fare fryma…

S’ ngopem së pari, e dashur
Të ëmbëlën tënde fytyrë,
Fëmijët tanë të bukur shoh
Në sytë e tu pasqyrë.

Sytë e tu burim i kulluar
Pa rrëfyer nuk lënë gjë,
Veç tani në bebëzat e tu
Mjalt’i mjaltit, jo tjetër më.

Për ty unë dua t’i harxhoj
Sytë e qeshur që m’i fale
Kudo qofsh do të shikoj
Në dete, qiell dhe në male.

 

 

 

VALLJA E VAJZAVE ÇAME

 

Ku e nisnit vallen, vajza?
Buzë Jonit transparent?
Dhe deti me ju vallëzonte
Me dallgët lidhur gërshet.

E nisnit në një faqe mali?
Oh, atje djemtë ju donin
Mali nuk ju kundërshtonte
Dhe gurët me ju këndonin.

Te pylli i gjelbër e nisnit?
Sa bukur zërat ju shkonin!
Kënga juaj dhe e zogut
Putheshin dhe fluturonin.

E nisnit vallen ju kudo
E nisnit te pylli me zhurmë,
Në malin e lart e nisnit
Dhe poshtë në detin me shkumë.

 

 

 

IMAZHI I NËNËS…

 

Me freskinë e erës në livadhe
Ngarkuar me vesë e nektar,
Me elegancën e një pulëbardhe
Që pluskon lehtësisht mbi valë,

Mbi gjoksin tim dallgë e shkumë
Ku kujtimet, malli, ëndërrat
Mbi kreshta vëlësh flenë gjumë,
Re e bardhë më shfaqet nëna…

OH, ç’ëngjëll me flatra flurore
Pak çaste u ndal e vate, shkoi
Si erë e ngrohtë dashurore
Me ca fjalë të ëmbëla hojë…

Duke ikur lehtas, pa sforcim
Posi varka kur velat ngre:
Kur isha gjallë, o biri im
Më thonin shoqet: ç’djalë që ke!

Ashtu të do nëna sërish
Me nipat e mbesat për dore,
Si qiell i kaltër ngado ta shtrish
Zemërbutësinë tënde hyjnore…

Si m’u zhduk ashtu imazhi-shpirt
Siç zhbëhet avulli në pasqyrë!…
Njollë e bardhë në trurin tim
Re të avullta, humbëtirë…

 

 

 

ZILJA SHKOLLORE

 

S’kumbojnë më hapat sokakut të vjetër
Ku lash shpirtin pagan, këngën kam nisur.
Gurët e lëmuar me ngjyrë platini veshur
Mes avllive të zymta heshtin të ngrysur;

Veç një rrëkezë drite lëpihet sokakut
Kujtime të hershme, pa brenga, trishtime
Nga fëminia ime dhe rinia sëpaku
Ndaj çaste magjike, trokthe, tringëllime…

S’loz më kukafshehtaz me yjet e hënën,
S’harboj më pas xixëllonjash fluturake
Dikur i betohesha gjitones për nënën
Se puthjet s’ishin veç lodra miturake;

Në fund të sokakut kumbon zilja shkollore,
E ngrënë nga vitet, nga gjuhëza e brejtur,
Tringëllin sërish e ëmbël, gazmore
Si një reze dielli në qiellin e vrenjtur;

Më zgjon ca ëndërra që ende po flënë,
Endërra të virgjëra për punë të mira,
Duke ikur në vesh diçka më ka thënë
Zemërthyer vendlindja me arat e dëlira…

Vajzat dhe miqtë shpesh i mashtrojnë
Fytyrat e papërlyera prej të mituri…
Me lule malli e me lajka pikturojnë
Portretin e zbetë prej të mbyturi…

 

 

Shtëpia Botuese ” Grand Prind” publikon vëllimin poetik ” Lajmëtari i dashurisë” të autorit Pullumb Ahmeti.

  Shtëpia Botuese ” Grand Prind” publikon vëllimin poetik ” Lajmëtari i dashurisë” të autorit Pullumb Ahmeti.   Titulli Librit:  Lajmëtari i dashurisë Autor: Pullumb Ahmeti Shtëpia Botuese:  Grand Prind Drejtore e Përgjithshme: Semi Haxhiu     Autori Pullumb Ahmeti … Continue reading