International Day of Peace 2021 / Dr. T. Ashok Chakravarthy

International Day of Peace 2021

International Day of Peace – 2021 An exclusive poem to commemorate and capitulate for projecting peace and harmony – Let us cooperate – Let us co-promote – Let us propagate – U.N.Os International Day of Peace – 2021 for an equitable and sustainable world and strengthening the ideals of peace through non-violence and cease-fire .
 
The 2021 theme for the International Day of Peace is “Recoveringbetter for an equitable and sustainable world”. We invite you to join the efforts of the United Nations family as we focus on recovering better for a more equitable and peaceful world. Celebrate peace by standing up against acts of hate online and offline, and by spreading compassion, kindness, and hope in the face of the pandemic, and as we recover.
 
Background
The International Day of Peace was established in 1981 by the United Nations General Assembly. Two decades later, in 2001, the General Assembly unanimously voted to designate the Day as a period of non-violence and cease-fire.
 
#Recoveringbetter for an equitable and #sustainableworld
#newmovietrailers,#UNOS,#UN
 
Follow her on Facebook: https://www.facebook.com/tacvarthy
Subscribe to us on Youtube: https://www.youtube.com/user/worldpea
Follow us on Instagram: https://www.instagram.com/worldpeacep
 
Connect with us: Dr. T. Ashok Chakravarthy,
Madhav Nagar, Saidabad,
Hyderabad – 500 059 [TS] INDIA

Shtëpia Botuese ATUNIS promovoi në Bibliotekën Kombëtare Pjetër Bogdani”, Prishtinë, librat: “Perëndeshë që më pushton” “Koha s’falë mëkate” dhe “Shtigjeve të jetës” të autorit Xhemajli Shala

  Shtëpia Botuese ATUNIS promovoi në Bibliotekën Kombëtare Pjetër Bogdani”, Prishtinë, librat: “Perëndeshë që më pushton” “Koha s’falë mëkate” dhe “Shtigjeve të jetës” të autorit Xhemajli Shala     Më 15 Korrik 2021, në Bibliotekën Kombëtare “Pjetër Bogdani” në Prishtinë … Continue reading

 Susana ROBERTS presento “EL VUELO DEL AVE” en Trelew



 Susana ROBERTS presento “EL VUELO DEL AVE” en Trelew

TRELEW = CHUBUT = 2009

* Nunca se debe mentir. El arte tiene esta grandeza particular: no tolera la mentira. Se puede mentir en el amor, en la política, en la medicina, se puede engañar a la gente e incluso a Dios, pero en el arte no se puede mentir.”
ANTÓN CHEJOV.

La tapa – a veces – es la cara del libro o no. En “El vuelo del ave”, pintura elegida bajo diseño de Lizzie Ortiz Roberts, obra de la artista Irán Maleki con la cual se identifica la autora, vemos la figura de una mujer que irradia serenidad y en su postura nos invita a transitar un alma en paz y que da paz, anticipación acertada del contenido del poemario de la escritora.

Los poemas del libro ofrecen matices tornasolados en cuanto a interpretación, y encuentro la misma dificultad que su prestigioso prologuista, el Dr. Ernesto Kahan, en anclar o elegir algunos. Por eso, para hacer más fácil este comentario selecciono palabras claves.

En arte, consciente o inconscientemente, hay el impulso humano de encontrarnos con un vacío y la necesidad de la representación; y creo que es lo primero que surge, la chispa del comienzo en el proceso de la creatividad .

En el caso de Susana Roberts, ya en el primer poema manifiesta esta necesidad con valor, angustia y esperanza, porque sino ¿para que se escribe? “

“Es posible que /una esclavitud interfiera con el cosmos virginal / sonidos hambrientos/ y llore en el tránsito el despliegue del ave/ ella reposa en el vacío geométrico. . . (Pagina 17).

Es el desafío y la escritora toma el guante, y se abre al mundo y a la vida sin red, con el escudo de la palabra y de la verdad, para tratar de reconstruir el mundo en que vivimos.

Otra palabra muy robertstiana es “evolución”, como labor humana y con responsabilidad , sin importar los desfallecimientos o caídas, pero con la convicción siempre superadora de cumplir nuestra misión y ser en el mundo:

“. . . anhelos que rasgan el cenit/ en la misma evolución “(Página 18).

La poética de Susana Roberts está muy relacionada con la Naturaleza, su paisaje, sus ciclos: sol , viento, auroras, ocasos, mediodías y noches, no como aconteceres separados del ser, sino en empatía con lo humano, culminando en su maravilloso poema “ El Ciclo “( Páginas 38 y 39).

¡Cómo no va a hablar de la materia prima de su arte, es decir: las palabras! Nos entrega su manifiesto acerca de aquellas palabras que desbordan, denuncian, empujan, se mezclan, vagan, sin olvidar también la sensibilidad y fragilidad :

“Ese costado hoy cede las palabras/ antes que / el horizonte desnudo se despeñe / junto a las aves a dormir la letanía” (Página 21).

Susana Roberts, teniendo en cuenta el acápite de este comentario, que pertenece al escritor ruso “ Antón Chejov , se atreve a escribir sobre la palabra DAR y desde el concepto y vivencia extrema de Teresa de Calcuta, dice:

“ y si al menos hoy esta mano pudiera abrazarlos y dar . . . / . . . y dar/ . . . hasta que sangre “ ( Pagina 26).

En “El vuelo del ave “ también está presente la Historia Humana, no estática ni perdida en el pasado, sino como interpelaciones de los humillados por la crueldad humana, que también vibran en el presente. Y nos encontramos con imágenes desgarradoras que atraviesan Austwich, los niños de la guerra, las madres del dolor. . .

“en mis sueños yo he visto/ entre espinas y rosas / réquiem en mi partida “( Página 32 ).

Hay una referencia a los genocidios históricos y actuales, en imágenes de belleza escalofriante y vívida como lo expresan varios de sus poemas, en donde la Memoria es también compromiso y reconstrucción. (Páginas 32,33,3254,35.36 y 37).

Aún con un magnífico arte poético, Susana Roberts, no se queda en la descripción, sino que clama para convocar voces, manos y corazones de paz, a fin que entendamos que la diversidad de culturas nos enriquece, y estamos todos embarcados a construir la paz:

“Gente de Paz sigan adelante/ conectando culturas / con la cinta mágica de los poemas / . . .

“Embárquense en su bote de pesca / olviden la debilidad / la melancolía /y alcance la or4illa de los niños / con los rayos brillantes del sol” (Página 24).

También está presente la muerte, y en el poema “ Sola “ (Página 52) S.R. se identifica con mujeres escritoras que decidieron morir por su cuenta, con un tremendo respeto a sus decisiones, sin mancillar su misterio. No puedo comentar más este poema, leído por mí varias veces y antes de este momento, porque su enfoque nos hace callar y temblar. Es un resumen exacto entre dolor, olvido y dignidad, sin olvidar la ternura.

La autora es escritora reconocida internacionalmente, por su profundo abordaje sobre la Paz, en forma de poemas, escritos, crónicas, pensamientos. Con su palabra , su caminar y su personalidad, ha recorridos suelos de Europa y América del Sur, siendo una escritora muy reconocida y que, actualmente, en su pródigo currículum , se encuentra en el cargo de Vice- Directora de IFLAC SUDMÁERICA Y ARGENTINA (Foro Internacional de Literatura y Cultura por la Paz ).

No agoto los ecos de esta obra poética, sino que simplemente se trata de una devolución justa a su lectura, que estimula y energiza, conmueve y nos envuelve en el canto de una brisa de palabras que se anidan en el pecho como pequeñas aves.

MARITA RAGOZZA DE MANDRINI

 

 

Susana ROBERTS

第三届丝绸之路国际诗歌艺术节 将于12月20日在丝路起点西安隆重举行

 
第三届丝绸之路国际诗歌艺术节
将于12月20日在丝路起点西安隆重举行
 
 
一、活动意义:
 
第一届、二届丝绸之路国际诗歌艺术节分别在西班牙马德里中国文化中心(中国大使馆,西班牙国家艺术家协会支持),俄罗斯莫斯科民族宫(俄罗斯作家协会,莫斯科作家协会支持)举办,在国际上产生一定影响力。
 
在西安举办第三届丝绸之路国际诗歌艺术节的意义深远。西安是丝绸之路的起点,是《诗经》的故乡。大明宫等丝路遗址被联合国列入世界文化遗产,陕西在弘扬丝路文化精神,推进一带一路发展中肩负历史重任。在这条横跨欧亚非三大洲的丝路古道上,我们陕西的丝绸,瓷器,茶叶等源源不断的到达世界各地,唐长安诗人和诗歌也经丝绸之路传播到西域。举办丝路国际诗歌艺术节,借助中外知名诗人和媒体,使西安诗都的文学品牌更具有国际意义。
 
二、主办单位:
学术指导:北京师范大学中国当代新诗研究中心
主办单位:
西北大学外国语学院
西北大学外国语学院丝绸之路国际诗歌研究中心
丝绸之路国际诗人联合会
丝绸之路国际诗歌艺术节组委会
终南·景庄唐代园林庭园
协办单位:
陕西文学基金会
《作家报》杂志
《中国诗人》杂志
《世界诗人》杂志
《延河》诗刊
三、第三届丝绸之路国际诗歌艺术节组委会:
 
1、顾问:
吴思敬(首都师范大学教授、著名评论家)
黄亚州(原中国作协副主席、著名诗人)
陈旭光(北京大学教授、著名评论家)
 
2、组委会主任:
谭五昌(北京师范大学中国当代新诗研究中心主任、著名评论家)
 
3、组委会执行主任:
王芳闻(西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心主任、《世界诗歌》杂志主编)
 
4、组委会副主任:
胡宗峰(西北大学外国语学院院长、西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心名誉主任)
刘炜评(原西北大学文学院院长、西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心名誉主任)
荒 林(首都师范大学教授、西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心副主任)
罗宾·吉尔班克(英国中世纪古文博士、教授)
冯景亭(诗人、园艺家)
安娟英(西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心副主任、《中国诗人》杂志主编)
唐成茂(中国报纸期刊联盟轮值主席、《鸭绿江》华夏诗歌特刊主编)
 
5、组委会秘书长:
路军锋(中国诗歌学会会员、《天涯》诗刊社长)
 
6、组委会常务副秘书长:
灵岩放歌(中国唯美诗歌原创联盟理事长)
7、组委会副秘书长:
寒江雪(中国唯美诗歌原创联盟副理事长)
吴 迪(《海峡两岸》杂志社副社长)
白 心(华语诗歌春晚执行艺术总监)
盛华厚(华语诗歌春晚策划)
陈 琼(《中国新诗排行榜》主编助理)
王长征(《中国汉诗》主编)
马文秀(中诗网编辑)
陈 鑫(西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心办公室主任)
晁海燕(西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心副主任)四、时间地点
拟定于12月20日下午报到。12月20日晚20:10-22:00在西安宾馆会议厅举行开幕式,颁奖,诗歌朗诵会;
21日-22日重走大唐诗路采风。
 
五、会议议程:
 
1、致开幕词:组委会负责人分别致词;
 
2、宣读第三届丝绸之路国际诗歌艺术节颁奖决定;
丝绸之路国际诗歌奖杰出诗人奖(2名)
丝绸之路国际诗歌奖金驼奖(6名)
丝绸之路国际诗歌奖年度诗人奖(6名)
丝绸之路国际诗歌奖优秀诗集奖(6名)
丝绸之路国际新锐诗人奖(9名)
丝绸之路国际诗歌传播奖(9名)
 
3、获奖诗人代表发表感言;
 
4、诗歌朗诵会(请省台和陕西名家、著名诗人朗诵)
 
六、出席活动国内外专家和嘉宾名单
 
1、专家学者:
 
黄亚洲(第六届中国作家协会副主席、当代著名诗人)
谭五昌(北京师范大学中国当代新诗研究中心主任)
吴思敬(首都师范大学教授、《诗探索》主编)
李少君(中国作家协会《诗刊》杂志主编)
雷 涛(中国作协全委会委员、著名文化学者)
高建群(中国文联全委会委员、陕西省文联副主席)
陈旭光(北京大学艺术学院教授)
阎 安(陕西作家协会副主席)
萨仁图娅(国级一级作家、东西方诗人联合会副主席)
胡宗锋(西北大学外国语学院院长、陕西省翻译家协会主席)
刘炜评(原西北大学文学院院长、陕西省诗词学会副会长)
李 震(陕西师范大学文学与新闻传播学院院长)
洪三泰(广东文学院院长、国家一级作家)
黄晓娟(广西民族大学副校长)
路文彬(北京语言大学教授)
荒 林(首都师范大学出版社创意研发中心主任)
庄伟杰(浙江越秀外国语学院教授)
蔡天新(浙江大学教授)
傅元峰(南京大学教授)
何言宏(上海交通大学教授)
李国平(陕西师范大学教授)
张阿利(西北大学教授)
周燕芬(西北大学文学院教授)
雷 鸣(西北大学文学院教授)
王鹏程(西北大学文学院教授)
杨四平(安徽师范大学教授)
车红梅(鲁东大学教授)
樊 星(武汉大学文学院教授)
李遇春(华中师范大学文学院教授)
晏杰雄(中南大学文学院教授)
郑 坚(湖南工业大学教授)
张丽军(暨南大学教授)
李大为(大连民族大学教授)
晏杰雄(中南大学文学院教授)
周燕芬(西北大学文学院教授)
陈小平(四川师范大学教授)
埃克雷姆·德米尔卡莱Ekrem Demirkale(西北大学中国土耳其文化交流中心主任)
马 修Matthew(美国学者)
王芳闻(西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心主任)
安娟英(西北大学丝绸之路国际诗歌研究中心副主任)
张 虹(陕西作协副主席,国家一级作家)
裴春芳(西安交大文学院副教授,博士)
贾浅浅(西北大学文学院副教授)
安 斌(西北大学文学院教师)
李 斌(西北大学文学院教师)
 
2、报刊杂志负责人
 
王双龙(《文艺争鸣》主编)
谢小蒙(《文艺争鸣》主编)
唐成茂(《华夏诗刊》主编)
远 村(《各界》杂志主编)
祝雪侠(中国诗歌网运营部经理)
大 枪(《国际汉语诗歌》执行主编)
宝 蘭(《特区文学》诗刊主编)
霍竹山(《延河》诗歌特刊主编)
三色堇(《延河》诗歌特刊副主编)
王桂林(山东东营作协副主席)
路军锋(山西《天涯》诗刊主编)
曹 谁(《汉诗三百首》执行主编)
刘 瑶(《文艺论坛》编辑)
董发亮(陕西省名人协会副会长、《大西部》杂志主编)
 
3、诗人代表:
 
费尔南多·伦德Fernando Rendon(哥伦比亚著名诗人、麦德林国际诗歌节主席、世界诗歌运动总协调人)
纽都然·杜门Nurduran Duman (土耳其当代著名女诗人、翻译家)
丁尼克·泰利肯Dinko Telećan (克罗地亚著名诗人、翻译家)
莱文特·卡拉塔斯Levent Karatas(土耳其著名诗人)
古斯塔沃·奥索里奥Gustavo Osorio(墨西哥著名诗人)
维尼齐奥·杰斯卡蒂Vinicio Cescatti(意大利诗人)
罗伯特·艾多Roberto Aedo(智利诗人、翻译家)
冯景亭(西安诗人)
白宇新Kucukagtas Bayram(土耳其博士)
秋 香 Rakhimova Dildora(乌兹别克斯坦博士)
曹 波(西安诗人)
郑小军(西安诗人)
陈泰灸(肇东市作协主席)
云水音(诗人、译者、北京建筑大学教授)
李尔莉(陕西吴起文联副主席)
凌晓晨(咸阳市诗歌学会会长)
初 玄(西安市长安区作协主席)
丁彩玲(陕西汉唐诗社社长)
张西西(陕西金融作家协会副主席、长安大唐飞花文学社社长)
王舒漫(复旦大学文学博士)
令狐雅琪(西南民族大学研究生)
艾小英Mehad Mousa(埃及研究生)
山 林(西班牙国际福林诗社社长兼总编)
温 古(中国作协会员,内蒙古作协诗歌委员会副主任)
洪三河(广东省作家协会会员)
卞启忠(云南省作家协会会员、世界诗人大会会员)
田 宇(美国华人诗会会员)
洪三川(广东省作家协会会员、湛江红土诗社理事)
李宝萍(中国诗歌学会会员)
汪海君(中国诗歌学会会员)
伏 萍(航天四院文学协会会长)
王海霞(中国诗歌学会会员、陕西大唐文化艺术社副社长)
孙美琴(丝绸之路国际诗人联合会朗诵委员会主任)
章群利(西安诗人)
侯振宇(丝绸之路国际诗人联合会常务理事)
润 田(洪庆文学协会会员、陕西汉唐文学艺术社常务理事)
贺林蝉(陕西80后诗人)
长安瘦马(西安诗人)
伍宏贤(丝绸之路国际诗人联合会常务理事)
路桄畅(陕西汉唐文学艺术社常务理事)
李拥军(陕西汉唐诗社副社长)
王湘萍(陕西汉唐诗社秘书长)
清杨婉儿(丝绸之路国际诗人联合会常务理事)
李 斐(丝绸之路国际诗人联合会常务理事)
色 彩(丝绸之路国际诗人联合会理事)
蔷 薇(丝绸之路国际诗人联合会理事)
李明琴(丝绸之路国际诗人联合会理事)
马天乐(丝绸之路国际诗人联合会理事)
中外诗人、评论家100余人
七、第三届丝绸之路国际诗歌奖获奖诗人名单
 
1、丝绸之路国际诗歌奖杰出诗人奖(2名)
(哥伦比亚)费尔南多·伦德(Fernando Rendon)
(中国)黄亚洲
 
2、丝绸之路国际诗歌奖金驼奖(6名)
(土耳其)纽都然·杜门(Nurduran Duman )
(克罗地亚)丁尼克·泰利肯(Dinko Telećan )
(中国)洪三泰
(中国)远 村
(中国)曹 谁
(中国)曹 波
 
3、丝绸之路国际诗歌奖年度诗人奖(6名)
(土耳其)莱文特·卡拉塔斯(Levent Karatas)
(墨西哥)古斯塔沃·奥索里奥(Gustavo Osorio)
(中国)王桂林
(中国)宝 蘭
(中国)郑小军
(中国)陈泰灸
 
4、丝绸之路国际诗歌奖优秀诗集奖(6名)
(意大利)维尼齐奥/诗集《飞向美丽》(Flying inBeauty)
(智利)罗伯特·艾多/诗集《余震》(Aftershock)
(中国)萨仁图娅/诗集《成吉思汗诗传》
(中国)三色堇/诗集《背光而坐》
(中国)霍竹山/诗集《赶牲灵》
(中国)云水音/诗集《诗意的栖居》
 
5、丝绸之路国际新锐诗人奖(9名)
(西班牙)山林(Shan Iin)
(中国)温 古
(中国)裴春芳
(中国)凌晓晨
(中国)阿B
(中国)贾浅浅
(中国)洪三河
(中国)董发亮
(中国)卞启忠
 
6、丝绸之路国际诗歌传播奖(9名)
(菲律宾)田宇(James Tian)
(中国)洪三川
(中国)李宝萍
(中国)汪海君
(中国)伏 萍
(中国)王海霞
(中国)孙美琴
(中国)章群利
(中国)润 田
八、媒体宣传
 
人民网、人民日报海外网、新华网、陕西日报、西安晚报、西安电视台、作家报、新浪、搜狐、网易、今日头条、欧亚丝绸之路网等多家媒体。
九、“重走大唐诗路”采风活动(21日全天,22日上午)
 
【12月21日8:00-18:00】:参观大雁塔、大唐芙蓉园、大唐不夜城、华清池、蓝田蔡文姬纪念馆。
【12月22日8:00-12:00】:参观长安杜甫祠等著名景点
 

Dashamir Malo përfaqëson Shqipërinë në Festivalin Ndërkombëtar Poetik Patër (Greqi) 2020 – 3rd Patras World Poetry Festival

 
Dashamir Malo përfaqëson Shqipërinë në Festivalin Ndërkombëtar Poetik Patër (Greqi) 2020.
 
3rd Patras World Poetry Festival
 
Prej datës 10 deri më 13 dhjetor 2020, në qytetin e Patrës, Greqi, u mbajt Festivali Ndërkombëtar i Poezisë. Ky Festival për të tretin vit radhazi organizohet nga Lidhja e Poetëve të Patrës me Kryetar poetin dhe publicistin Antonis Skiathas. Kjo Lidhje bashkëpunon me Lidhjen e Shkrimtarëve të Greqisë, me institucione të kulturës dhe Uviversitete të Greqisë Perëndimore. Në këtë Festival, cili aktualisht është nga më të rëndësishmit në Greqi, morën pjesë 60 poetë nga Greqia dhe nga vende të ndryshme të botës. Ky Festival mbështetet nga Ministria e Kulturës greke dhe nga Instutucione të tjera kulturore jashtë Greqisë.
Shqipëria në këtë Festival u prëfaqësua nga poeti Dashamir Malo.
 
 
Poezi nga Dashamir Malo, Albania
 
 
Gjoni
 
gjoni e nisi këngën e tij të vjetër
mbi një lis
tani që mbrëmja e vagullt po bie
nata sjell me vete një paqe të rreme
teksa vështron me sytë e të pabesit
dhe dëgjon me veshët e hajdutit
si mahmurr rri atje tej
mali plak
me një qiell të shpërfytyruar
mbi krye
dhe një hënë
që veten ha nga pikëllimi
kjo natë
që përbujt ankthin
i treti udhët tona në errësirë
një çarëaf të grisur reje
si një flamur pas një betejë të humbur
e tund era e tërbuar e janarit …
hesht!
kalon dikush
apo shiu këmbëzbathur qëmëton
nëpër gjethurina?!
shëët hesht!
dikush kalon…
 
po edhe në kaloftë
udhëhumbur do të jetë
 
 
 
TË JESH E DASHURUAR
 
…do do të thotë
të zgjohesh pa aguar mirë dita
madje dita të jesh ti vetë
do të thotë
të kesh parë ëndrrën më të bukur
madje endrra te jesh ti vete
do të thotë
që pasi të çohesh nga çarçafët e butë
(çarçafët do të ruajnë format e tua deri në mbrëmje)
të shkosh të vështrohesh në pasqyrë
pa pasur atë frikën që kanë femrat
dhe të jesh më e bukur se mëngjesin e shkuar
do të thotë
të qëndrosh para garderobës
dhe pa pike dileme të veshesh
fustanin më të zakonshëm
do të thotë
të të shoqërojë përherë një shpengim dhe hutim
i brishte
të dalësh nxitimthi nga shtëpia
pa vënë re këshillat rutinore të nënës
tek flet që prej kuzhinës
të jesh e dashuruar
do të thotë
t’u dhurosh monedha gëzimi
edhe kalimtarëve të rastit
të shpërndash një rrezatim ndjellës
të shugatësh flakët e xhelozizë së koleges
në zyrën përballë
të jesh e dashuruar
do të thotë
që e gjithë bota të jetë e jotja
por pa kërkuar kurrë ta zotërosh atë
 
të jesh e dashuruar
 
 
 
The Owl
 
The owl, perched on an oak
starts his old song
now that the vague sunset is coming
the night brings a fake peace
the night watches with wicked eyes
the night listens with the thief’s ears
The old sleepy mountain
Rests there
With a disfigured sky
On top of it’s head
The moon in the dark sky
Grieves as it eats itself
This night that embraces anxiety
Dissolved our paths in the darkness
The wild January wind
Waves a torn blanket of clouds
Like a flag after a lost battle.
Hush, don’t say a word
Someone is passing by
Or is the barefoot rain dripping
On the foliage
Shhhhhh, quiet!
Someone is passing by
But even if there is someone,
It might be a passenger that’s lost his way.
 
 
 
To be in love
 
… means
waking up before the dawn
Even to become the dawn itself
It means
seeing the most beautiful dream
Even to become that dream itself
It means
After you leave the soft sheets
( they will hold your body print until the night comes)
You would go see yourself in the mirror
Without the usual fear of a woman
And become sure that you are even more beautiful
than yesterday
It means
standing in front of your closet and without hesitation
picking up the most ordinary dress
It means
A fragile redemption and bewilderment escorting you
Everywhere
You go hurriedly on to the street without paying any attention
To the routine advices of your mother
That talks to you from the kitchen window
Being in love
Means
Donating coins of happiness to the occasional transient
Radiating a seductive light
Igniting the jealous flame
Of the nearby colleague
Beingin love
Means
That you feel like the whole world is yours
Without ever asking to possess it.
To be in love.
 
 
 
Ο ΓΚΙΩΝΗΣ
 
Ο γκιώνης άρχισε το παλιό του τραγούδι
Πάνω σ’ ένα δέντρο.
Κι ενώ το βράδυ έρχεται οκνό,
Η νύχτα πάει να σε πλανέψει με την ειρήνη της,
Καθώς κοιτάζει με τα μάτια του φονιά
Κι ακούει με τα αυτιά του ληστή.
Σαν γέρος νυσταγμένος στέκει
Εκεί πέρα το βουνό
Με έναν παραμορφωμένο ουρανό
Από πάνω του
Και με ένα φεγγάρι θλιμένο,
Που
Τούτη την αγχωμένη νύχτα,
Σκοτείνιασε τους δρόμους μας.
Ένα σχισμένο σεντόνι σύγνεφου
Σαν μια σημαία μετά από βαριά ήττα
Το ανεμίζει ο άγριος Γενάρης…
 
Σώπα!
Κάποιος διαβαίνει
Ή μήπως η ξυπόλητη βροχή
Ψάχνει μέσα στις φυλλωσιές;
Σώπα!
Κάποιος περνάει.
 
Μα κι αν περνάει
Σίγουρα, θα ’χει χάσει το δρόμο.
 
 
 
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ
 
…σημαίνει
να ξυπνήσεις πριν έλθει η αυγή
μάλλον, εσύ η ίδια να είσαι η αυγή
σημαίνει
να έχεις δει το πιο ωραίο όνειρο
μάλλον, εσύ η ίδια να είσαι το όνειρο
σημαίνει
αφού σηκωθείς απ’ τα σεντόνια τ’ απαλά
(τα σεντόνια θα διατηρούν τη δική σου μορφή εως το βράδυ)
να πηγαίνεις να κοιταχτείς στον καθρέφτη
χωρίς το φόβο που συνοδεύει συνήθως τα κορίτσια
και να είσαι πιο όμορφη από την προηγούμενη ημέρα
σημαίνει
να σταθείς μπρος στην ιματιοθήκη
και χωρίς κανένα δίλημμα να φορέσεις
την πιο συνηθισμένη φούστα
σημαίνει
να νιώθεις πάντα ελεύθερη και ταραγμένη
διστακτική
βιαστική να βγαίνεις απ’ το σπίτι
χωρίς να προσέχεις τις στερεότυπες
συμβουλές της μητέρας
όπου σου μιλάει απ’ την κουζίνα
να είσαι ερωτευμένη
σημαίνει
να δωρίζεις νομίσματα χαράς
και στους τυχαίους περαστικούς
να σκορπίζεις αχτίνες μαυλιστικές
τις φλόγες της ζήλιας να σβήνεις της συναδέλφου
στο απέναντι γραφείο
να είσαι ερωτευμένη
σημαίνει
ώστε όλος ο κόσμος να είναι δικός σου
χωρίς να ζητήσεις ποτέ να τον κυριεύσεις
 
να είσαι ερωτευμένη

 

Dashamir Malo

100 Thousand Poets for Change – La giornata mondiale della poesia con Agnese Monaco 2020

100 Thousand Poets for Change – La giornata mondiale della poesia con Agnese Monaco 2020

This is : 🇮🇹 100 Thousand Poets for Change – La giornata mondiale della poesia con Agnese Monaco 2020 in questo album saranno inseriti i vostri video con la poesia a tema libero, edita o inedita. Hai tempo fino alla mezzanotte del 25 settembre. Tutto gratis. Puoi condividere il tuo video e farti votare dai tuoi amici! Chi avrà più voti vincerà! Si vota col like sotto al video. Il popolo di internet sarà la giuria popolare, distinta da quella tecnica formata dai giurati. Ci saranno due classifiche. Invia a mondialepoesia@gmail.com o agnese.emme@hotmail.it insieme al modulo scritto sotto al primo commento.
🇬🇧 100tpc 2020 Send free your video with your poem write too in the mail in your Lang and give me the authorization to share in Facebook & in youtube your video. You can send me all until 25th September at 11:59 pm, will be on line start 26th September and start the votations you Can share it with your friends, the video with most like win. Write at agnese.emme@hotmail.it or mondialepoesia@gmail.com
🇪🇸 100 mil poeta por El cambio 2020 enviame tu video con tu poesia libre, fin El 25 de septiembre no he. El 26 eso seré on-line y tu puedes clicar que te gusta y decirlo a tus amigos El mejor con muchos like gana! Escribe aquì : agnese.emme@hotmail.it o mondialepoesia@gmail.com y escribeme que me da tu autorizacion de publicacione on-line libre.

🎈Modulo : Modulo di partecipazione
Io sottoscritto Nome e cognome, nato a…., il…., autorizzo la dottoressa Monaco a pubblicare ed utilizzare il mio video con la mia poesia ed inserirlo nei suoi social (youtube : OnlyAgnese e Facebook :AgneseMonacoOfficial e sul profilo di Agnese Monaco ) senza nulla a che pretendere e manlevando da ogni responsabilità civile e penale sul video inviato la dottoressa Monaco. Sottoscrivo che il testo, le immagini e tutto ciò che é ivi contenuto sono di mia proprietà. Allego il testo della poesia, assumendomi la piena responsabilità del testo e dei contenuti, sottoscrivendo che non violano le Leggi vigenti.

Konkursi letrar “Alternativa 2020” / Eltona Lakuriqi – Drejtoresha e revistës “Alternativa”

Konkursi letrar “Alternativa 2020”
 
Revista “Alternativa” shpall konkursin letrar “Alternativa 2020”.
Punimet duhet të dërgohen në adresën:
eltona.tona12345@outlook.com
brenda datës 25 nëntor 2020.
 
Pjesëmarrja është e lirë. Autorët nuk kanë asnjë detyrim financiar për pjesëmarrjen në këtë konkurs.
Mund të marrin pjesë të gjithë autorët qe kanë mbushur 18 vjeç deri më 25 nëntor 2020.
Poezitë duhet të jenë të pabotuara dhe nuk duhet të botohen deri në shpalljen e fituesve të konkursit.
Poezitë nuk duhet të jenë të botuara më parë në versionin e shtypur: libra, antologji, revista, gazeta, përmbledhje etj. Nuk duhet të jenë të botuara as në botime online: gazeta, revista, facebook, blogje etj. Poezitë duhet të jenë në gjuhën letrare. Nuk pranohen poezi në dialekt dhe në gjuhë të huaj.
Poezitë duhet të dërgohen në word dhe nuk duhet të jenë më të gjata se 25 vargje.
Çdo pjesëmarrës duhet të nisë një CV të shkurtër (maksimumi 20 rreshta) të pajisur me një fotografi të tijën në një faqe dokument A4.
Brenda muajit nëntor çdo pjesëmarrës do të njoftohet në adresën e postës së tij elektronike për marrjen e materialit të paraqitur në konkurs.
Poezitë e dhjetë autorëve finalistë do të botohen në revistën “Alternativa”.
Fituesit, fituesi i çmimit të parë, fituesit e çmimit të dytë dhe fituesit e çmimit të tretë do të marrin çertifikatën e çmimit së bashku me numrin e revistës “Alternativa” ku do të botohen poezitë me të cilat janë paraqitur në konkurs.
Pjesëmarrësit do të njoftohen për emrat e dhjetë autorëve finalistë brenda datës 25 dhjetor 2020 në adresën e tyre të postës elektronike.
Pjesëmarrësit do të njoftohen për emrat e fituesve të çmimit të parë, të dytë dhe të tretë brenda muajit janar 2021 në adresën e tyre të postës elektronike.
 
 
 
Eltona Lakuriqi
Drejtoresha e revistës “Alternativa”

Shoqata Mbarëkombëtare “Bytyçi”, Tiranë-Prizren – Poeteka Mbarëkombëtare “Ndue Bytyçi” -Tiranë, hap konkursin për vitin 2020, me krijimtari kushtuar “Aksionit për pajtimin e gjaqeve në Kosovë”, që këtë vit ka shënuar 30-vjetorin e tij

Shoqata Mbarëkombëtare “Bytyçi”, Tiranë-Prizren,  Poeteka Mbarëkombëtare “Ndue Bytyçi” -Tiranë, hap konkursin për vitin 2020, me krijimtari kushtuar “Aksionit për pajtimin e gjaqeve në Kosovë”, që këtë vit ka shënuar 30-vjetorin e tij Njoftojnë se: Ky konkurs do të shërbejë edhe … Continue reading

Concorso Letterario Internazionale in lingua italiana: LIBRI DI-VERSI IN DIVERSI LIBRI – DECIMA EDIZIONE 2020-2021 (in memoria di GIOVANNI ARMONE) / Organizzatore: Francesco Urso

LIBRI DI-VERSI IN DIVERSI LIBRI DECIMA EDIZIONE 2020-2021 in memoria di GIOVANNI ARMONE http://www.libreriaeditriceurso.com/di…versilibri.html?fbclid=IwAR1cK-eZsVSQ2x3bCOHP4p_4JjfS8kZewXN_rSqiYsZSCETWW2xqXMOncBk La Libreria Editrice Urso di Avola (Sr), nella figura dell’editore Francesco Urso, rilancia il suo straordinario concorso letterario a livello internazionale riservato alla poesia in lingua … Continue reading

(Video) In Memoriam: Kur Nexhmije Pagarusha vizitonte Kampusin Universitar “Vitrina”

(Video) In Memoriam: Kur Nexhmije Pagarusha vizitonte Kampusin Universitar “Vitrina”

İSTANBUL BOĞAZI İLE SALENTO ARASINDAKİ YAKINLIK DİZELERDE SERGİLENDİ – ÖZTÜRK VE ŞENOL: LECCE İTALYA’NIN EN MİSAFİRPERVER ŞEHRİ / FROM THE BOSPHORUS TO THE SALENTO: AFFINITY IN VERSES / ÖZTÜRK AND ŞENOL: LECCE THE MOST HOSPITAL CITY IN ITALY

İSTANBUL BOĞAZI İLE SALENTO ARASINDAKİ YAKINLIK DİZELERDE SERGİLENDİ
ÖZTÜRK VE ŞENOL: LECCE İTALYA’NIN EN MİSAFİRPERVER ŞEHRİ

Lecce’de 4 Ocak 2020 Cumartesi günü saat 18.00’de, Carducci Meydanındaki Palmieri Kolejinin “Teatrino” Konferans Salonu; “İstanbul Boğazı ile Salento: Şiirlerdeki Benzerlik – İki Ses ve İki Hikâye” başlığıyla Attilo Igino Puglielli’nin sanat yönetmenliği altında AGMI Genç İtalyan Müzisyenler Derneği tarafından desteklenen ve Lecce Müzesi ve Halk Kütüphanesinin katılımıyla, Kitap ve Okuma MiBACT Bakanlık Merkezinin, Puglia Bölgesi Turizm ve Kültür Endüstrisi Dairesinin, Lecce Valiliğinin, Lecce Belediyesinin, CSVS’nin himayesi altında ve “Father Igino Ettorre Korosu’nun performansıyla gerçekleştirilen etkinliğe ev sahipliği yaptı.
Lecce şehri, , Lecce’nin harika insanlarının sanatsal ve kültürel miraslarını koruduklarını bildiklerini ve onların nazik yakınlıklarından çok etkilendiklerini belirten İstanbullu iki şairi kucakladı. Eserleri pek çok dile çevrilen, İtalyanca çevirilerin İstanbul’un Kültür Elçisi Claudia Piccinno tarafından yapıldığı, Türkolog R. Lorena Guarascio tarafından yardımcı olunan ve çok sayıda kitaba verdiği tasarımları ve eserleri sergileyen ressam Florisa Sciannamea tarafından kapak resimleri yapılan “Ada” adlı kitabıyla Osman Öztürk, Keşke Düşlerimiz Dünyayı Değiştirse” adlı kitabıyla Mesut Şenol, sunumları sırasında, çok dilli bir diyaloğu gerçekleştirdi.
Akdeiz Ülkeleri halkları arasındaki yakınlığı vurgulayan AGMI Başkanı Francesca Mammana’nın açış konuşmasıyla kültürel toplantı başladı. Bunu, iki şairin bazı şiirlerini son derecede başarılı bir şekilde ve duyguları ayaklandıran bir tarzda yorumlayıp seslendiren aktör Gino Cesaria takip etti. Sanatçının şiir okumasına, genç ve yetenekli piyanist Daniele Cervellera eşlik etti.
Gece, Salentino Madrigal Grubu “Gather Igino Ettorre” tarafından yorumlanan Noel Şarkılarıyla zenginleşti. Koroyu Tina Patavia yönetti. Ressam Sciannamea’nın şairlerin kitaplarında yer alan baskı resimlerinin örneklerini şairlere vermesi büyük bir hoşluk yarattı. Sonunda Salento ile İstanbul Boğazı arasında kardeşlik ilişkisinin kurulması kararlaştırıldı ve konuklar, koroya, görev yapan kişilere Osman Öztürk’ün başkan olduğu İstanbul Sanat Derneğinin sertifikalarını ve plaketlerini takdim etti.
Etkinliğin planlanması, düzenlenmesi ve yönetimi, Daniele Publielli küratörlüğünde gerçekleştirildi.

 


FROM THE BOSPHORUS TO THE SALENTO: AFFINITY IN VERSES
ÖZTÜRK AND ŞENOL: LECCE THE MOST HOSPITAL CITY IN ITALY

Lecce. Saturday 4 January at 18:00, with free admission, the “Teatrino” conference room of the Palmieri College in Carducci Square, hosted the event Two voices, two stories – From Bosphorus to Salento: Affinity in verse, promoted by AGMI Association of Young Italian Musicians, with artiststic supervision of Attilio Igino Puglielli and the participation of the Museum and Public Library of Lecce, under the auspices of the MiBACT-Minister Center for books and reading, with the patronage of the Puglia Region – Department of Tourism and Cultural Industry, of the Province of Lecce , of the Municipality of Lecce, of the CSVS, and with the extraordinary participation of the chorus”Father Igino Ettorre”.
The city welcomed the two poets of Istanbul with warmth and participation, in order that they both said they were pleasantly impressed by the affability of the people of Lecce, a brilliant people who know how to preserve their artistic and cultural heritage. During the presentation of the books “My island” by Osman Öztürk and “Could our dreams change the world” by Mesut Şenol, a lively multilingual dialogue took place between the two poets, whose works have been translated into many languages, and the cultural ambassador of Istanbul Claudia Piccinno, poet, translator of the two publications, assisted by R. Lorena Guarascio, turcologist, and by the artist Florisa Sciannamea, who exhibited some of her works and generously paid homage to the guests with numbered lithographs.
The cultural meeting that opened with greetings from Francesca Mammana, president of AGMI, who underlined the affinities between the peoples of the Mediterranean, then made use of the masterful interpretation of the actor Gino Cesaria, who sowed shivers of emotion, declaiming some poems by the two writers, accompanied on the piano by Daniele Cervellera, a young and talented pianist.
The evening was enriched by traditional Christmas carols interpreted by the Salentino Madrigalistic Group “Father Igino Ettorre”, directed by Tina Patavia; during a moment of play and conviviality, an extraction of the authors’ books and two lithographs by the painter Sciannamea took place, in the end, to seal the twinning between the Bosporus and Salento, the guests thanked the choir and the staff with certificates and plates of the Ist sanat Art association, of which Osman Öztürk is the president.
Planning, organization and management of the event were curated by Daniele Puglielli.

Veprimtaria e Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë gjatë vitit 2019 / Nga: Adnan Mehmeti – Presidenti i Shoqatës

Veprimtaria e Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë gjatë vitit 2019    Misioni i Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë është t’i sjellim komunitetit tonë, dhe të gjithë shqiptarëve kudo që janë, një krijimtari letrare të cilësisë së lartë në përputhje me standartet bashkëkohore … Continue reading

The Stars of Odyssey International Festival – Tunisia 2020 / By: Munir Mezyed – The President ofFoundation for Arts & Culture

The Stars of Odyssey International Festival – Tunisia 2020 Odyssey International Festival is the first step to regain our Lost Paradise and to Achieve World Peace and Prosperity. “Odyssey International Festival” is Multicultural Events to celebrate cultural diversity, build bridges … Continue reading

Maja Herman Sekulic, promocija novih izdanja

Maja Herman Sekulic, promocija novih izdanja

Promocija novih izdanja Maje Herman Sekulić – Prozor u žadu i Kralj svile. Konferencija za štampu u knjižari Službenog glasnika kod “Londona” u Bgd.
Nadahnuto govorili – Dragoljub Kojčić i Petar Arbutina.
Video – Slobodan Bibić

Ftesë për pjesmarrje në Manifestimit poetik “Ibrahim Rugova”, edicioni i II-të

Ftesë për pjesmarrje në Manifestimit poetik “Ibrahim Rugova”, edicioni i II-të

Të nderuar poetë dhe miqë të poezisë nga e gjithë gjeografia shqiptare

Me rastin e përvjetorit të shkuarjes në amshim të Presidentit Historik të Kosovës, Dr. Rugova, Forumi i Rinisë i subjektit të parë antikomunist shqiptar, ka bërë të gjitha përgaditjet për mbajtjen e manifestimit poetik “Ibrahim Rugova”, edicioni i II-të.

Pas suksesit nga edicioni i I-rë me pjesëmarrjen e mbi 75 poetëve nga e gjithë gjeografia shqiptare, poetë të cilit me poezitë e tyre kanë përshkruar në mënyrë unike veprimtarinë dhe rolin e Presidentit ndër vite dhe ku çmimi kryesor i manifestimit i është kushtuar mikut të Presidentit, zëdhënësit të lirisë “Xhemajl Mustafa”, kësaj radhe, në edicionin e II-të, përveq të tjerave, çmimi i manifestimit do t’i kushtohet njërës nga ëmblemat e vlerësimit dhe respektimit të pakompromis të Institucionit të Presidentit, figurës ëmblematike, i dekoruari me “Medalje të Artë të Nënë Terezës” nga Ibrahim Rugova, “Heroi i Kosovës” nga President Sejdiu dhe “Nderi i Kombit” nga Presidenti i Shqipërisë z. Nishani, pra çmimi kryesor i manifestimit poetik do t’i kushtohet: Kolonel Tahir Zemaj.

Në edicionet e ardhshme, çmimet do t’i kushtohen figurave të tjera ëmblematike që kanë kontribuar ndër vite në Lidhjen Tonë dhe duke qëndru besnik ndaj vijës presidenciale të Arkitektit të Pavarësisë; Dr. Ibrahim Rugovës, figura të dëshmuara siç mund të jenë; Prof. Fehmi Agani, Enver Maloku, Smajl Hajdari, e kështu me radhë, duke nënvizuar rëndësinë dhe rolin e personaliteteve të tilla që sot fizikisht nuk gjenden në mesin tonë por puna e tyre e dikurshme, pikërisht në kohëra të vështira që po kalonte atdheu, ishte hallkë e fortë për ditët e lirisë të cilat jemi duke i jetuar.

Duke nderuar pjesëmarrjen e dashamirëve të fjalës së bukur artistike, nga e gjithë gjeografia shqiptare, kemi bërë të gjitha përgaditjet serioze që manifestimi poetik, edicioni i dytë të mbahet dhe të jetë sa më meritor, për hir dhe në nder të përkushtimit të Presidentit dhe miqve të tij për liri dhe pavarësi.

Pra; ftoheni të konkuroni në konkursin ndërkombëtar kushtuar Presidentit të I-rë të Kosovës; Dr. Ibrahim Rugova.

P.S.

E vetmja formë dhe mënyrë e komunikimit dhe shpjegimit për gjithçka që ndërlidhet me manifestimin poetik “Ibrahim Rugova”, edicioni i II-të, mund të bëhet përmes E-mailës në konkursin poetik ndërkombëtar.

Mirëutakofshim

Data: 18 janar 2020
Ora: 13:00
Vendi: Prizren

 

Mbizo Chirasha launches Freedom Voices Writing Prize for rising poets in Africa

Mbizo Chirasha Perfoming poetry at one of Africas festivals 

In that same literary arts activism wavelength , the Brave Voices Poetry Journal and the Zimbabwe WE want Poetry campaign founded and curated by Mbizo Chirasha an Internationally acclaimed literary arts projects curator and poet introduces the FREEDOM VOICES POETRY WRITING PRIZE , an International poetry writing contest that saw more 50 poets and activist participating from all over the globe . The contest was judged by globally revered poets and acclaimed writers that included Professor Michael Dickel , Poet and Editor James Coburn , Reputable Journalist and published writer Omwa Ombara and Professional Writing Mentor Tracy Yvonne Breazile. The Winners of the 2019 are Adesina Ajala , a Nigeria poet with his poem FOR KEN SAROWIWA( First Prize) , Chrispah Munyoro, a Zimbabwean Poet with her poem ECHO CHAMBERS( second Prize) and last but not least Christopher Kudyahakudadirwe , a South African based Zimbabwean poet with his poem THE BUDDS ARE FRUITING( third prize) . We have seven special mentions. The winners are to be published in five digital poetry spaces including the new look Brave Voices Poetry Journal and the seven special mentions will be featured in two platforms including the BRAVE VOICES POETRY JOURNAL. The 2019 Freedom Voices Poetry Writing Prize was payingTribute to Unique Heroes / Heroines. It is an Ode for Cadres of resistance ( Human Rights , anti-imperialistic , antiapartheid , freedom of expression , fight for political justice , right to economic justice and right to social inclusion) Ken Saro Wiwa for movement for the survival of Ogoni people ( Nigeria) Dedan Kimathi (Kenyan liberation struggle) Steve Biko (fighting inequalities in South African apartheid) Lookout Masuku (fighting for political justice in Zimbabwe) Charles Dambudzo Marechera (PenSlinger of Truth in Zimbabwe) Ambuya Nehanda (medium spirit of Chimurenga (war of liberation) in Zimbabwe) Ruth First (South African fighter for civil rights) Winnie Madikizela Mandela (Fighter for political and economic rights in South Africa) Itai Dzamara ( fighter for human rights and freedom of expression in Zimbabwe) Freedom Nyamubaya( gunslinger during war of liberation ,poet against dictatorship regime in Zimbabwe).

 

ADESINA AJALA (NigerianPoet) on winning the First Prize

Adesina Ajala( First PRIZE Winner of the Freedom Voices Poetry Writing Prize)

SOZA’SBOY AND THE LEMONA’S TALE
( For Ken Saro-Wiwa)
October 10, 1941,

A sweet cry creaked into the crevices of Bori,
Cascaded with the swings of time
into songs in a time of war.
Like the anopheles mosquito, war was the drill poking Basi& company—
an ethnic minority, crisp lands & fecund rivers.

Shrapnel of crude oil scared faces of waters.
Oil marched the wicks of farmlands, wrecked every lushness in its paths.
A forest of flowers wilted, shed petals,
Became silhouette on a darkling plain.
The singing anthill homed bland silence.
This loud silence would be treason merely set in some four farcical plays.

Berserk bites of genocide in [Ogoniland] Nigeria.
& the Sozaboy chanted the Lemona’s tale—
the agony in the Ogoni girl became bared on the transistor radio.

& the warlords wrangledWiwa’s weighted words,
Clasped him like prisoners of Jebs,
& clenched his body between the teeth of gallows.

Tell the hand that cuts the mahogany, his stump has sprout fresh leaves.
This poem, a leaf, sways.

A sprouting Nigerian medical doctor and writer, Adesina Ajala, desires to grow roots in the loam of the pen and the stethoscope. He does not know how he would fare, but he believes in journeying, in chances, possibilities and the divine. His works have found home in Writers Space Africa, EBOquills, Libretto, Featiler Rays, Brave Voices Poetry Journal and elsewhere. He was the co-winner of the first place of 2018 TSWF Writers Prize. He is on Instagram as and tweets

@adesina_ajala.

 


CHRISPAH MUNYORO (Zimbabwean Poet) ON WINNING THE SECOND PRIZE
Chrispah Munyoro Second Prize Winner of the Contest

ECHO CHAMBER

When eobiont is my father
Living in darkness
Languishing sodom and gommorah
Christened by vampires
Baptised in Hades
My toys,wails and anguish
Bathing with my sweat
Lullaby of sjamboks,button sticks and tear gases
I am a graduate of doom
Hunger and thirst my delicacies
Daughters and sons of darkness

That chieftain ,who rule by subterfuge
Who had fried his heart eons ago
In glee at the cries of the babies
Salivating in total erasure of humans
Ejaculating venomous fire
How then can i think paradise is there
When i am a citizen of hell
Pot trained to be a hardcore bandit
Shrivelling,flowers squashed mercilessly
Future suspended and eroded
Pissing on the precious blemis
Expecting fruits from cactus

“I am a woman who never backs on what she wants to achieve. Ambiguous and hard work is the keys to success. Patience is a virtue I live by I don’t want cut out turn success. The saltiness of sweat unlocks hidden destinies. I am a down to earth woman who looks up to God with zeal.”

 

CHRISTOPHER KUDYAHAKUDADIRWE (Zimbabwe poet based in South Africa) on Winning the Third prize

THE BUDS ARE FRUITING

Who will tell Dambudzo Marechera

That the seeds that he sowed in us
Have sprouted and are doing well?
That’s right, we want him to know that
The flowers he left slowly budding
Have unfurled their bright petals
To grace the garden of literary bliss
Allowing bees to drink nectar sweet verse?

Who will tell our gallant literary hero:
One of the few who made living prophecies,
About the fermenting corruption
By trying nipping sprouting nepotism
And the cancerous looting in the bud
That would seize our house of stone?

Who will tell Dambudzo Marechera
What has become of the house of hunger
Which he was mind-blasting about
While non-believers stood on the fence
Pointing accusing fingers at him?
But, let me say: never mind your departure.
We, the little buds, will continue
That work that you left unfinished.

Christopher ‘Voice’ Kudyahakudadirwe is a Zimbabwean freelance writer, poet and teacher living and working in South Africa. His first poems appeared in a magazine called Tsotso which was published by the Budding Writers Association of Zimbabwe in the early 90s. Over the years his poems have been published in the following anthologies among others: Harvest: The University of the Western Cape Masters in Creative Writing Poetry Anthology 2016, Best “New” African Poets 2015 Anthology, Zimbolicious Poetry Anthology Volume 1. And his short stories in, Ghost-Eater and Other Stories, New Contrast, Moving On and Other Stories. He is currently running a poetry blog called www.kudyahakudadirwe.wordpress.com where he publishes his own poems.

The Magic was also in the Judging

 

Author Omwa OMbara, one of the judges .
“The competition was pretty stiff. I hated to let some poems go.
I hope the rest get literary mentions.
Thank you for the opportunity to judge.” Author Omwa Ombara ( First Phase Judge ).Omwa Ombara is The Editor in Chief at Tulipange Africa Media, a diaspora based Magazine in United States of America and Contributing Editor of Women Global Affairs at WOMAWORDS LITERARY PRESS

 


James Coburn (one of the Judges)

“I was happy to read each poem. Each writer should be encouraged, as well as the ones not chosen. It was a pleasure reading the force and magnetic insight of each word. These are living words with a life of their own. Powerful and penetrating, forged in the flame of heart and traversing fear. Their ancestors would be proud.” JAMES COBURN – is an Oklahoma poet in the United States of America. Coburn has always valued the subtext of life and seeks to reveal its undercurrents. He believes indifference is the enemy of man as it is the benefactor of ignorance, racism and xenophobia”
James Coburn (Third Stage Freedom Voices Poetry Writing Contest) . is an Oklahoma poet in the United States of America. Coburn has always valued the subtext of life and seeks to reveal its undercurrents. He believes indifference is the enemy of man as it is the benefactor of ignorance, racism and xenophobia.

 

Tracy Yvonne Breazile( one of the judges)

“Reading the poems, I was delighted to find polished and confident voices.
The poets offered a promise of creative potential surpassing my expectations.
The quantity and quality of the writing served to motivate and challenge the mind with a common respect for the voices that linger in our shadows, reminding us of the importance that poetry can bring to problems that demand solutions.
The only problem that I found was removing some from the list. This task was far more difficult that I had imagined.
In the end, the poems that most closely matched the guidelines were the only match for decision making.
They were all beautifully crafted in both form and function. Although ultimately, there will be a list of winners, I found all of the poems that I read to be prized pieces of poetry that deserve a standing ovation.
I found letters meant for reading and listening. Literature and Orature.

I do declare, this was a tough task.
Thank you, Brave Voices Poetry Journal 67, for paying tribute to unique heroes and heroines and celebrating their uniqueness.
Although ultimately, there will be a list of winners, I found all of the poems that I read to be prized pieces of poetry that deserve a standing ovation.
I found letters meant for reading and listening. Literature and Orature.” Tracy Yvonne Breazile( Second Judging Phase). is a Writer living in the United States of America. She was granted the opportunity to serve as Writer/Mentor in Residence with the 2018 Zimbabwe We Want Poetry Mentorship Program, originated by Mbizo Chrirasha.Breazile studied Language and Literature with a concentration in Professional Writing at Columbus State University, Columbus, Georgia, USA

 

Michael Dickel

“Poetry contest judges almost always must comment on the subjectivity of what we do. While the Freedom Prize has criteria to decide the quality of the poems, which I used, how well we I as a single reader see the fit of any given poem to those criteria has to do with myself as reader as much as to the poem itself. In this case, there were four criteria: 1.) The poem fit the stated theme of the contest, 2.) the poem was indeed poetry and not slogans and clichés, 3.) the quality of the words and language used, and 4.) the originality and creativity of the poem. The first round of judging selected a “short-list” of ten poems, from which I was asked to select and rank the three best poems. All of this done anonymously, of course.
Another reader reading the ten poems on the short-list of poems might have found other poems of more merit for one reason or another. Reasonable readers may disagree with each other. I had the honor of being asked to select, and I have chosen three that I think stood out. However, this was not an easy task. The passion of the voices in these ten poems would come across to any reader. The music of the poems, with rhythm and rhyme flowing, consonance and assonance, sounds crafted into what we call poetry. The poet of each of these poems deserves praise both for political activism expressed as poetry and for caring for others, their people, and the world.
The Third Place poem I chose is The Buds Are Fruiting. In this highly original poem, we learn “That the seeds…” Dambudzo Marechera“…sowed in us/ have sprouted and are doing well…” and “The flowers he left slowly budding/ Have unfurled their bright petals…” Unfortunately, “fermenting corruption,” “nepotism,” and “cancerous looting” have also budded, and need to be nipped. Merechera is blamed and indicted by finger pointers. Yet, the poem ends with hope: “We, the little buds, will continue/ That work that you left unfinished.”
The Second Place poem, Echo Chamber introduced me to a new word, eobiont (a hypothetical primordial pre-life chemical) in its opening line. The poem moves from the “father” (of life?) to “Living in darkness” and moves through Sodom and Gomorrah, vampires that Christen the speaker of the poem in Hades…the speaker’s “toys, wails and anguish/ Bathing with my sweat…” This dark poem paints a vivid picture in images painted with a few words, and in these images we see and feel the suffering of Africa and its children from “That chieftain, who rules by subterfuge/ Who had fried his heart eons ago/ In glee at the cries of the babies…” This poem strongly condemns and indicts the cruelty of those in power who savor the suffering of others. Rather than taking responsibility and stopping the suffering, they savor it, and this has cost them their hearts (and souls).
(For Ken Saro-Wiwa), my selection as the First Place poem in the Freedom Prize contest, combines the strengths of these other two poems. It speaks to an historical figure, using strong images and poetic skill to create a poem that reaches the heart, lays bare injustices, but also ends with a type of hope. After a significant date in the first line, “October 10, 1941,” we read “A sweet cry creaked into the crevices of Bori…” The repeated hard “c”— cry, creaked, crevices— pulls us along with some dread, given their contretemps to the “sweet.” The next line begins with “cascaded,” repeating that same hard “c” into “the swings of time/ into songs in a time of war.” In the next stanza we read that “Shrapnel of crude oil scarred faces of waters.” The oil goes on to “march” through farmland, destroying the environment as it goes, until “This loud silence would be treasonmerely set in four farcical plays.” We are given “genocide,” “warlords,” and “gallows,” along the way “the agony in the Ogoni girl became bared on the transistor radio.” And after Saro has been hung, where is the hope? “Tell the hand that cuts the mahogany, his stump has sprout fresh leaves./ This poem, a leaf, sways.” The hope comes from the poem, from poets. At least, we hope that this will be true.)
—Michael Dickel, Jerusalem, November 2019
Michael Dickel( Finalists Judge). Michael (Dickel) Dekel has authored six published books and chapbooks (pamphlets) of poetry and short fiction, and published over 200 individually published poems, short stories, and non-fiction pieces, in addition to book-reviews and academic articles—under his birth name, Michael Dickel.

RESILIENCE IS THE KEY –

 

Mbizo Chirasha

“We advocate for freedom of expression and upholding of human rights through our voices of resistance –POETRY and Literary Arts Activism Interventions like the Freedom Voices Poetry Writing Prize.” MBIZO CHIRASHA is the Originator of the Zimbabwe We Want Poetry Campaign , Curator of the Brave Voices Poetry Journal and the Founder of the Freedom Voices Poetry Writing Prize .

Nju Xhers: U PËRKUJTUA 110 VJETORI I ABETARES SË PARASHQEVI QIRIAZIT (1909 – 2019) / Shkroi: Dr. Bexhet Asani

Nju Xhers:
U PËRKUJTUA 110 VJETORI I ABETARES SË PARASHQEVI QIRIAZIT (1909 – 2019)

Më 22 nëntor 2019, në lokalet e bibliotekës së re, të Qendrës Kulturore Shqiptaro – Amerikane, në Riverdell të Nju Xherzit, në prani të anëtarëve dhe mysafirëve nga Nju Jorku dhe Kenerika, u përkujtua viti jubilar i 110 vjetorit të Abetares së parë të Parashqevi Qiriazit, pas Kongresit të Manastirit.
Në këtë ngjarje të rëndësishme kulturore, morën pjesë anëtarë e mësuese të shkollës së Qendrës. Këtë takim e nderuan mysafirët: kryetari i Lidhjes së Shkrimtarëve Shqiptaro – Amerikanë poeti Mëhill Velaj, njëherit edhe moderator i kësaj ngjarjeje kulturore. Këtë takim e përshëndetën: themeluesi i Qendrës Nazmi Demishau, prof. i Filozofisë Prend Çetta dhe biznesmeni Zef (Zekë) Kalaj.
Këtë manifestim e nderoi “Grupi X3” dhe me pjesëmarrjen e tyre shkëlqyen: këngëtari Faton Krasniqi, instrumentistët Fadil Sahatçiu e Afrim Dobërdoli.
Fjalën e rastit të këtij takimi e mbajti kryetari i Qendrës Kulturore Shqiptaro – Amerikane Burim Zhuta, i cili ndër të tjera theksoi: “Të nderuar anëtarë, të nderuar mysafirë, të nderuar pjesëmarrës, mirë se keni ardhur në lokalet e bibliotekës së re ne Qendrën Kulturore Shqiptaro – Amerikane. Jemi tuabuar këtu, për të kujtuar vitin jubilar të 110 vjetorit të Abetares së parë, pas Kongresit të Manastirit, të cilën e shkroi Parashqevi Qiriazi. Dikush mund të thotë: 110 vjet janë shumë pak për një popull, aq më keq për popullin tonë të lashtë. Do të duhej ta kishim Abetaren edhe shumë më të vjetër se kjo që sot kemi në duar.
Do të duhej dhe jo vetëm se do të duhej por ne kemi pasur me të vërtetë Abetare edhe më të hershme se Abetaren e Parashqevi Qiriazit. Abetaret e shumëta para vitit 1908, kanë qenë të shkruara me alfabete të ndryshme: me alfabetin arabo – turk, me alfabetin latin, me alfabetin grek, me alfabetin sllav, me alfabtetin e kombinuar, pra nuk kishim një alfabet të unifikuar siç e kemi sot. Ishim një popull me shumë alfabete. Po të thellohemi pak në historikun e disave prej këtyre alfabeteve që i përmenda do të na dalin alfabete pellazgo – ilire. Popujt tjerë morën alfabetet pellazgo – ilire, i përpunuan ato dhe i bënë të vetat. Që nga viti 1908, më saktësisht që nga viti 1909, me botimin e Abetares, ne kemi alfabetin e njësuar dhe duhet të ndjehemi krenarë për këtë të arritur të popullit tonë të lavdishëm.
Gjatë sundimeve shekullore mësuesit shqiptarë janë ndjekur, janë burgosur, janë helmuar, janë vrarë, vetëm e vetëm se donin të përhapnin ABC-në, të përhapnin Alfabetin, të përhapnin dritën e diturisë, për popullin shqiptar.
Kongresi i Manastirit ishte një kthesë e madhe në historinë e popullit shqiptar. Ai Kongres vuri themelet e përparimit e të diturisë për popullin tonë.
Kjo Qendër që nga themelimi i saj, këtu e 42 vjet më parë, ka pasur për synim që në këtë shkollë, fëmijëve t’ u mësohej alfabeti i gjuhës shqipe, fëmijët të ruajnë veshjen, të ruajnë adetet e zakonet e bukura shqiptare.

Prandaj ju si prindër do të insistoni që fëmijët tuaj të jenë sa më të rregullt, sepse sa më të rregullt të jenë nxënësit aq më mirë do të jetë për ta, po aq më mirë do të jetë edhe për ju, vetëm në këtë mënyrë do të mund t’ i ruajmë fëmijët tanë nga asimilimi.
Do ta përfundoj me thënien e famshme të Naim Frashërit: “Vetëm dritë e diturisë, përpara do të na shpjerë!”
Të pranishmit i përshëndeti udhëheqësja e arsimit Gonxhe Meta e cila: “Të nderuar mysafirë! Ju përshëndes në emrin tim dhe në emër të stafit arsimor të Qendrës Kulturore Shqiptaro – Amerikane në Riverdell tl Nju Xherzit. Juve dhe mbarë kombit shqiptar ju uroj Gëzuar Festën e 22 Nëntorit dhe 110 vjetorin e Abetares së parë të gjuhës shqipe pas Kongresit të Manastirit! Sot kemi nderin të kujtojmë kontributin e patriotëve shqiptarë dhe kontributin e madh të mësueses Parashqevi Qiriazi, që kanë sakrifikuar mjaft për të mbrojtur gjuhën tonë të bukur shqipe. Me këtë rast dua të theksoj se ashtu si mbrojtën të parët tanë gjuhën duhet ta mbrojmë edhe neve. Në qoftë se nuk ia përcjellim gjuhën shqipe fëmijëve tanë, mbesave e nipërve tanë, kombi nuk mund të quhet komb. Duhet të çmojmë gjuhën më shumë se diamanti e të mos e humbim kurrë, sidomos ne shqiptarët në Amerikë e kudo në diasporë. Do ta përfundoj me një thënie të Mid’hat Frashërit “Themelin e diturisë dhe të atdhetarisë e përbën gjuha shqipe!”
Më pas moderatori Mëhill Velaj ia dha fjalën imamit të Qendrës Arun Pollozhanit, i cili kishte përgatitur një material interesant nga “Camridge Univesity press 1999”. Shqipëria ka qenë e sunduar nga perandoria osmane nga viti 1415 deri në vitin 1912. Turqit fillimisht erdhën në Shqipëri në vitin 1385. Kur në vitin 1479 ra edhe Shkodra në duart e turqve, atëherë e gjithë Shqipëria ishte nën sundimin e tyre. Mirëpo, edhe pse osmanllinjtë ishin në Shqipëri shumë principata të saj edhe më tej vazhduan të sundoheshin nga princërit shqiptarë. Kjo bëri që alfabeti i gjuhës shqipe, në këto vende të ruhet sepse i gjithë dokumentacioni i asaj kohe në këto principata bëhej me alfabetin dhe shkrimin shqip! Vështirësitë edhe pse ishin të mëdha, alfabeti shqip u ruajt me xhelozi. Në këto kushte të vështira kemi pasur gazeta dhe revista të botuara në gjuhën shqipe qoftë në Shqipëri apo jashtë saj, siç qe rasti me gazetat “I foni tis Alvanias” (Zëri i Shqipërisë), “Albania”, “Dielli”etj.
I madhi Sami Frashëri në vitin 1879 përpiloi alfabetin e gjuhës shqipe apo siç është i njohur me emrin Alfabeti i Stambollit. Gati për mbi tridhjetë vjetky alfabet u përqafua si brenda Shqipërisë po ashtu dhe jashtë Shqipërisë në diasporë. Me këtë alfabet në Bukuresht, në Sofje etj., u botuan shumë libra qofshin laike apo fetare.
Me përpilimin e këtij alfabeti Sami Frashëri donte t’ i tregonte botës se ata nuk ishin as sllavë, as turq, as grekë por ishin pasardhës të ilirëve. Ishte i njohur edhe Alfabeti i Elbasanit, i cili nuk pati jehonë në popull!
Në fund ai përmendi disa alfabete në botë dhe vuri në pah sesa shkronja kanë ato, dhe paraqiti një tabelë të alfabeteve.

Parashqevi Qiriazi

Për biografinë e Parashqevi Qiriazit foli mësuesja e shkollës sonë Lindita Shahinaj: “

Prof. dr. Bexhet Asani vuri në dukje se 22 Nëntorin, ditën e përfundimit të punimeve Kongresit të Manastirit, shqiptarët në Maqedoni e kanë shpallur festë shtetërore, këtë rrugë duhet ta ndjekin edhe dy shtetet shqiptare Kosova dhe Shqipëria..! Në vazhdim ai lexoi studimin për abetaret e Parashqevi Qiriazit: “ Kur femra shqiptare vuante nën thundrën e obskurantizmit, ndërsa mësueset numëroheshin nëpër gishta, Parashqevi Qiriazi mori pjesë në Kongresin historik të Manastirit, por pa të drejtë vote.
Meqë punimet e Kongresit zhvilloheshin në shtëpinë e të vëllait Gjergj Qiriazit asaj iu dha mundësia që t’i ndiqte nga afër pothuaj të gjitha seancat dhe komisionet e Kongresit. Kështu, ajo u shërbeu atyre burrave të kombit me nikoqirllëk, së bashku me gruan e Gjergj Qiriazit ishin mjaft të shqetësuara, për faktin se shtëpia e Qiriazit në ato ditë gumëzhinte nga delegatët të cilët priteshin dhe përcilleshin sipas zakoneve dhe traditës shqiptare (Dishnica,1997:74)
Komisioni që u zgjodh nga Kongresi për të paraqitur një projekt mbi çështjen e alfabetit, nuk mundi të caktonte një alfabet të vetëm për gjuhën shqipe. Por Kongresi e pranoi vendimin e komisionit që “të merret Abeceja e Stambollit e me të bashkë edhe një Abece thjesht latine, që të mësohen e të përdoren bashkarisht në mes të shqiptarëve. Të dy alfabetet do të mësoheshin detyrimisht në shkollë. Ky vendim, siç e pranoj vetë Kongresi, nuk i shërbente sa duhej përparimit të gjuhës shqipe dhe ishte një hap prapa në krahasim me qëllimin e Kongresit, por u muar, me sa duket, për të mos shkaktuar përçarje në radhët e delegatëve.
Më vonë jeta e bëri të nevojshme mbajtjen e një alfabeti, të alfabetit të mbështetur krejtësisht në karakteret latine. (H.P.SH. 1979:286).
Edhe pse nuk mori pjesë gjatë diskutimeve, mësuesja Parashqevi Qiriazi pati nderin që të materializojë dhe t’i jetësojë vendimet e këtij kuvendi të madh gjithëkombëtar. Kështu, ajo do t’i përvishet punës për të shkruar Abetaren e parë disa muaj më vonë pasi kishte përfunduar punimet me sukses Kongresi i Manastirit.
Shoqëritë e shumta të kohës që ishin themeluar dhe që u themeluan anë e kënd vendit nëpër qytete të ndryshme i drejtoheshin shoqërisë “Bashkimi” të Bukureshtit me qëllim që kjo shoqëri t’i furnizonte me libra të botuara para dhe pas Kongresit.
Qerim Gunbardhi nga Vlora kërkon nga shoqëria “Bashkimi” t’i dërgojë libra të botuara pas Kongresit për t’i përhapur këto nëpërmes librarisë. (Dërmaku, 1983:350).
Nga 14 titujt e librave të kërkuar si: Lulet e Verës, Iliada e Homerit, Erveheja, Istori e përgjithshme, Shqipëria ç’ka qënë…, Bagëti e bujqësia etj. (Dërmaku, 1983:350), nuk përmendet Abetarja e Parashqevisë. Atëherë shtrohet pyetja: kur u botua Abetarja e Parashqevi Qiriazit?
Pedagoges së shquar iu desh një motmot për ta përgatitur Abetaren sepse nuk e ka pasur të lehtë, mbase mund të ishte teksti i parë që përgatitej me dy alfabete! Pra siç mund të shihet vështirësitë për përpilimin e tekstit kanë qenë të natyrave të ndryshme.
Sihariqin për daljen e Abetares nga shtypi një vit pas Kongresit e ka dhënë gazeta “ Bashkimi i Kombit”, më 5 nëntor 1909. Kjo gazetë midis tjerash shkruan: ”Kjo libër e vogël me 32 faqe dhe 18 fytyra (skica) është radhitur bukur e pas metodës së re me abecenë që vendosi Kongresi i Manastirit ( Dishnica,1997:74-75) Si mund të shohim edhe nga lajmi i më sipërm i gazetës ” Bashkimi i Kombit “, këto vepra didaktike u shkruan sipas metodave më të reja dhe u botuan sipas të gjitha standardeve të kohës qoftë nga ana teknike qoftë nga ana përmbajtësore e profesionale.
Në bazë të njësive mësimore që janë përfshirë në këto tekste shkollore, nuk është vështirë të konstatohet se Parashqevia ka pasur ndikim të drejtpërdrejtë nga autorë të njohur perëndimorë.
Jo vetëm kaq. Ajo nuk ka qenë vetëm e ndikuar nga metodat e të huajve, por Parashqevia ka pasur edhe kërkesa të tjera të saja. Një nga kërkesat më thelbësore që shtronte Parashqevia, ishte krijimi i arsimit të barabartë për të gjithë shtresat shoqërore, sipas të cilit djemtë dhe vajzat do të përfitonin një edukatë komplekse intelektuale, fizike e morale. Ajo, veç kësaj, propozonte edhe rrugët që duheshin ndjekur për realizimin e tij në një kohë sa më të shkurtër. Në të njëjtën kohë shtronte si një kërkesë të domosdoshme krijimin e një sistemi administrativ të centralizuar, sipas modelit të vendeve më të përparuara të kohës siç ishte Gjermania. (Dishnica, 1997:88) Libri didaktik Abetare për shkollat e para, u botua në përkujdesjen e shoqërisë “Botonjëse Literare” në shtypshkronjën “Bashkimi i Kombit” më 1909 në Manastir. Në faqen e dytë ka emblemën e shoqërisë “Botonjëse Literare” dhe shënimin mbi të: Ç’do vivllë do të sjellë vulën e shoqërisë edhe të përshtypurit është ndaluarë.
Po, kjo Abetare do ta ketë edhe një botim të dytë më 1911 në Manastir, këtë vit teksti do të shtypet në shtypshkronjën “Tregëtare ndërkombëtare”. Botimi i dytë i vitit 1911 do të ketë disa ndryshime sa i përketë përmbajtjes së tekstit, hiqen disa njësi mësimore, shtohen njësi të reja, hiqet dhe vjersha e vetme nga libri etj. Kështu, botimi i dytë del më i plotë qoftë nga ana përmbajtësore qoftë nga ana teknike.
Në të dy tekstet didaktike, alfabetit të Stambollit i ka dhënë hapësirë më të madhe, kurse alfabetit të shoqërisë së Shkodrës apo siç e quan Parashqevia Abeceja me shkronjat e bashkuara, i ka dhënë një hapësirë më të kufizuar. Hapësira më e madhe që i është lënë alfabetit të Stambollit mbase është e natyrshme dhe e arsyeshme sepse alfabeti i Stambollit ishte më i përhapur ndër shqiptarët dhe njëherit ishte bërë traditë në shkrimin e shqipes.
Si duket përdorimi i dy alfabeteve paralelisht, jo vetëm për nxënësit , por edhe për vetë Parashqevinë dhe mësuesit e tjerë paraqiste vështirësi në shkrimin e shqipes, nga aspekti praktik. Në të dy tekstet e abetareve, ka ndonjë fjali, ku gërshetohen të dy alfabetet. Fjali të tilla ka te faqja 30 botimi i 1909 -ës dhe te faqja 25 botimi i 1911-ës, te njësia mësimore “Letrë babajt nga biri”.
Mësuesja Parashqevi Qiriazi te abetaret, ndjek traditën e rilindësve dhe vëllait të saj Gjerasim Qiriazit për krijimin e neologjizmave. Neologjizmat që ka përdorur Parashqevia në shkrimet e saj janë: avullore, te botimi i dytë avullanija, për anija me avull, udhë e hekurt për hekurudhë, bashkë folje për bashkëbisedim, gjishte për gishtëz, zgjasur për matur – peshuar, ziq për peshore – kandar (zigj) etj.
Njësitë mësimore janë zgjedhur me kujdes nga pedagogia Parashqevi Qiriazi, ato janë njësi të shkurtra,duke pasur gjithmonë parasysh moshën dhe intelektin e fëmijëve. Përveç asaj që njësitë mësimore kanë karakter arsimor ato kanë edhe karakter edukativo – atdhetar. Mësimi i katërt te faqja 22 e botimit të 1909-ës ka këtë përmbajtje: “Shqipëria është mëmëdheu im, sa e dua atë! Ay që do mëmëdhenë është njeri i nderuarë. Duhet më parë të duam kombin t’ onë, pa pastaj të tjerët. Ata që që zduanë kombin e tyre, janë njerës të pabesë”.
Kështu kanë menduar po thuaj të gjithë rilindësit, kurse sot në ditët tona neve shqiptarëve na është ngulitur në kokë ksenomania dhe s’ na hiqet dot. Prandaj, nga mësimi i pestë po në faqen 25 veçojmë këto fjali: Epni gjithë besa besën edhe lithni dashuri. Sa të muntni të përpiqi për të mjerën Shqipëri.
Siç vumë re edhe nga shembujt e më sipërm, pothuaj të gjitha njësitë mësimore, pastaj anekdotat siç i quan ajo disa njësi dhe njësitë e tjera mësimore fund e krye kanë thjesht karakter edukativ dhe arsimor.
Te faqja 32 e Abetares së 1909 – ës është botuar një vjershë patriotike të cilën e ka shkruar Gjerasim Qiriazi, që në Krestomacinë e tij mban titullin “Detyrat e mëmëdhetarit të vërtetë”.
Parashqevia, kësaj poezie nuk ia ndrron vetëm titullin dhe shënon titull tjetër “Vjershë”, por ia heq edhe strofën refren:

O vëllezër shqiptarë,
Merrni sot udhën e mbarë,
Punën tuaj mos e harroni,
Koha shkon edhe prapë s’vjen.

Dhe e ndryshon vargun e parë të strofës së fundit të poezisë, sepse aty nga prilli i vitit 1909 sulltan Hamiti u rrëzua nga froni.Vendin e tij e zuri sulltan Mehmet Reshati V, i cili ishte vetëm një kukull në duart e xhonturqve. (H.P.SH.,1979:290). Në vend të vargut:”Rroftë mbret sulltan Hamiti”(Qiriazi,1991:113) ajo shënon:

Rroftë mbret Mehmet Reshati,
Që na ep këtë liri,
E të mësojmë gjuhën t’onë,
Si çdo komp ndë hije të ti’.

Më 1911 kur botohet Abetarja për herë të dytë,kjo poezi hiqet nga teksti, nuk do t’i këndohej më mbretërve e sulltanëve sepse pushkët e kryengritësve shqiptarë paralajmëronin lirinë kaq shumë të pritur në shekuj.
Alfabetin e shoqërisë së Shkodrës, Parashqevia e quan Abeceja me shkronjat e bashkuara, për shkak të dy germave të bashkuara që përbënin një tingull. Shkronja të tilla si: dh,gj,ll,nj,rr,sh,th,xh,zh. Po, vitet kaloni gjuhës shqipe i duhej një alfabet. Dhe ajo ditë arriti që shqiptarët të përdorinin në shkrimet e tyre një alfabet të vetëm. Kjo barrë sa e rëndë por aq fisnike e sublime i ra “Komisisë Letrare të Shkodrës”.
Breza të tërë lëvruesish e studiuesish të gjuhës, arsimtarësh e atdhetarësh kanë punuar e janë përpjekur pareshtur për një gjuhë letrare e për një drejtshkrim të njësuar, duke përkrahur vijën konvergjente të procesit gjuhësor, duke kundërshtuar e kapërcyer qëndrimet e ngushta, lokaliste e reaksionare. Vendosja e një alfabeti të vetëm pas kongresit të Manastirit ishte një hap i rëndësishëm përpara në këtë rrugë dhe një bazë e domosdoshme që i dha mundësi “Komisisë Letrare të Shkodrës” (1916-1917) të kodifikonte përfundimet kryesore të përpjekjeve të bëra gjatë Rilindjes për gjuhën letrare kombëtare, duke ruajtur sa më shumë të përbashkëtën, atë që i ofronte variantet letrare të shqipes, e duke lënë mënjanë atë që i largonte. Vendimet e Komisisë Letrare të miratuara dhe nga Kongresi Arsimor i Lushnjës (1920) u bënë baza e drejtshkrimit të shqipes deri ne vitet e para për Çlirimit. (D.Gj.Sh.1974. f. 4)
Parashqevia nuk ishte vetëm një pedagoge e shquar, por ajo ishte edhe një intelektuale e madhe e kohës. Atë e karakterizonte guximi, durimi, zgjuarsia, intelegjenca, urtësia. Ajo ishte një mësuese e cila njihte mirë metodikën e përpilimit të teksteve didaktike shkollore. I dha vetes një detyrë të vështirë dhe të rëndë dhe të gjitha këto vështërsi i sfidoi. I jetësoi vendimet e Kongresit, edukoi dhe arsimoi brezin e ri, e kreu me nder detyrën që i dha vetes kjo pishtare e shquar e arsimit shqiptar.
Të pranishmit gjer në orët e vona të mbrëmjes i argëtoi “Grupi X3”. Mirënjohje për të gjithë të pranishmit! Mirë u takofshim në ngjarje të tjera kulturore dhe historike të popullit shqiptar!

 

Shkroi: Dr. Bexhet Asani
Nga Kryesia e Qendrës Kulturore Shqiptaro – Amerikane

Kryetar
Burim Zhuta

Ftesë – Toena – Promovimi i vëllimit poetik “Tingulli i Heshtjes” të autorit Ardi Omeri (Ditën e Shtunë, 16 Nëntor, ora 17:00 në stendën e Botimeve Toena)

Ftesë – Toena – Promovimi i vëllimit poetik “Tingulli i Heshtjes” të autorit Ardi Omeri Ju ftoj në promovimin e vëllimit poetik “Tingulli i Heshtjes” , të autorit Ardi Omeri ditën e Shtunë, 16 Nëntor, ora 17:00 në stendën e … Continue reading

Shtëpia Botuese “ADA” merr pjesë në Panairin e Librit “Tiranë – 2019” / Nga: Roland Lushi

Shtëpia Botuese “ADA” merr pjesë në Panairin e Librit “Tiranë – 2019”

Shtëpia Botuese “ADA” merr pjesë në Panairin e Librit “Tiranë – 2019” përmes gjithë prezantimeve të saj, në prozë, poezi dhe gjini të ndryshme Letrare, publikime të suksesëshme dhe të pritura mirë nga lexuesi. Në stendën e saj, Shtëpia Botuese “ADA” do përfaqësohet me  rreth 100 botime të reja të vitit 2019, por dhe prezantimi i librave më të mirë ndër vite. Risia që sjell përmes botimeve më të fundit, ështe se përmes prurjeve dhe autorëve, vazhdon të promovohet vlera estetike dhe artistike e artit të shkruar, sfidat e përballjes  me artin më bashkohor, si dhe promocion i kulturës së librit shqip në mbarë trevat shqiptare, diasporë dhe me gjerë.

Jeni të mirëpritur ne festën e Librit Shqip!

 

Roland Lushi

PROGRAMI I VEPRIMTARIVE TOENA NË PANAIRIN E 22-TË TË LIBRIT 13-17 NËNTOR 2019 / Nga: Irena Toçi

Të gjitha veprimtaritë e mëposhtme do të zhvillohen në stendën e Botimeve Toena

 

E mërkurë, 13 nëntor

Ora 17:00 Promovimi i i “Princi” i autorit Niccolo Machiaveli, përkthyer nga Ali Hashorva.
Ora 18:00 Prezantimi i librit studimor “Paqja e nevojshme” përgatitur nga Paolo Rago, përkthyer nga Diana Çuli, në bashkëpunim me Ambasadën Italiane në Tiranë dhe Institutin Italian të Kulturës.

Autorë në stendë:

11:00 Zija Çela
12:00 Fatos Kongoli
16:00 Ilir Hashorva
17:00 Paolo Rago
18:00 Fatos Kongoli
18:00 Ilir Hashorva
19:00 Paolo Rago

E enjte, 14 nëntor

Ora 12:00 Promovimi i romanit “Serra – shpirti i Pontit” i autorit grek Janis Kalpuzos, përkthyer nga Kristo Pulla, në bashkëpunim me Ambasadën Greke në Tiranë (me praninë e autorit).
Ora 18:00 Promovimi i romanit “Lavjerrësi i qytetit” i autorit Zija Çela.
Ora 19:00 Promovimi i romanit “Dëmtuar gjatë rrugës” i autorit Besnik Mustafaj.

Autorë në stendë:

11:00 Zija Çela
12:00 Fatos Kongoli
13:00 Janis Kalpuzos
17:00 Namik Dokle
18:00 Fatos Kongoli
19:00 Zija Çela
20:00 Besnik Mustafaj

E premte, 15 nëntor

Ora 13:00 Promovimi i vëllimit me tregime “Njeriu i mirë” i autores Lefteri Gjoshe.
Ora 12:00 Promovimi i librit “Kostandinopoja” i autorit Philip Mansel, përkthyer në shqip nga Zana Harxhi.
Ora 16:00 Promovimi i vëll të 8-të të Ditarit të akademikut Rexhep Qosja.
Ora 17:00 Promovimi i romanit “Këmbët e derrit” i autorit slloven Tadej Golob, përkthyer nga Nikollë Berisha, në bashkëpunim me Ambasadën Sllovene (me praninë e autorit).
Ora 18:00 Promovimi i vëllimit me tregime “Kambanat e së dielës” i autores Anna Kove.
Ora 19:00 Promovimi i librit “Rruga për t’u bërë dikushi” i autorit Adem Tamo.

Autorë në stendë:

11:00 Namik Dokle
11:00 Besnik Mustafaj
12:00 Fatos Kongoli
14:00 Lefteri Gjoshe
13:00 Zana Harxhi
16:00 Dhimitër Anagnosti
17:00 Anna Kove
18:00 Fatos Kongoli
18:00 Tadej Golob
19:00 Anna Kove
20:00 Adem Tamo

E shtunë, 16 nëntor

Ora 11:00 Promovimi i vëllimit me poezi “Tingulli i heshtjes” i autorit Ardi Omeri.
Ora 12:00 Promovimi i romanit “Nëntorë të portokalltë” i autorit Toni Agolli.

Autorë në stendë:

11:00 Zija Çela
12:00 Fatos Kongoli
12:00 Ardi Omeri
13:00 Toni Agolli
17:00 Anna Kove
18:00 Fatos Kongoli
19:00 Adem Tamo

 

Irena Toçi
Drejtore e përgjithshme

Botimet Toena
Rruga “M. Gjollesha”
K.P. 1420
Tirane – Albania
Tel. ++355 422 40 116
Cel. ++355 68 20 677 11
botimet.toena@gmail.com
redaksia@toena.com.al
irena.toci@gmail.com

www.toena.com.al
www.facebook.com/botimet.toena
https://twitter.com/TOENABOTIME1
www.instagram.com/botimet_toena

Risi në Akademinë e Shkencave dhe Arteve Shqiptaro Amerikane në New York, Tiranë, Prishtinë dhe Shkup: Njoftim  nga Akademia e Shkencave dhe Arteve Shqiptaro- Amerikane (New York,Tiranë Prishtinë dhe Shkup) / Flori Bruqi – Drejtor për mardhënie me publikun në ASHSHA-AAAS

  Risi në Akademinë e Shkencave dhe Arteve Shqiptaro Amerikane në New York, Tiranë, Prishtinë dhe Shkup Njoftim nga Akademia e Shkencave dhe Arteve Shqiptaro- Amerikane (New York,Tiranë Prishtinë dhe Shkup) https://floripress.blogspot.com/…/risi-ne-akademine-e-shken…   Të dashur akademik të ASHSHA-AAAS, http://www.the-aaas.com/Permanent%20members.html Mundësisht … Continue reading

KADIN OLMAYI KUTLAYAN TEK FESTİVAL “FeminİSTANBUL” 4 YAŞINDA / Dr. Hilal Karahan

KADIN OLMAYI KUTLAYAN TEK FESTİVAL “FeminİSTANBUL” 4 YAŞINDA

UNESCO’ya bağlı Uluslararası Şiir Organizasyonları içinde yer alan, “FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali” bu yıl dördüncü kez, 7-9 Kasım 2019’da, Kartal Belediyesi’nin desteğiyle düzenlenecek. “Şiir Şiddeti Yener” manifestosuyla yola çıkan FeminİSTANBUL, kadınlığın sorunlarına dair evrensel bir fikir, sanat ve diyalog platformu olmayı hedefliyor.

Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali,7-9 Kasım tarihleri arasında dördüncü kez düzenlenecek. Ana temasını kadın, kadın sorunları, kadının her türlü halini içeren durumlar olarak tanımlayan düzenleyiciler, festivali cinsiyetçi ya da salt feminist bir festival olmamakla birlikte Türkiye’de bir ilk olarak tanımlıyorlar. Kadın temalı şiirleriyle, kadın, erkek, LGBT, her dilden, cinsten, dinden, ırktan ve milletten şair bu etkinliğe katılıyor. 

Dünyanın Şairleri Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali’ne Geliyor

Bu yıl festivalin organizasyon komitesinde Hilal Karahan ve Dilruba Nuray Erenler var. Festival, dünyanın her yerinden gelen şairleri ağırlamaya devam ediyor. Hindistan, Peru, Bolivya, İran, Arap ülkelerinin her biri, İtalya, İspanya, Romanya, Bulgaristan, İngiltere, Sırbistan, Bosna Hersek, Arnavutluk, Almanya, Fransa, Macaristan …’dan gelen şairler kendi ülkelerindeki kadınların sorunlarını şiirle dile getiriyor; birlikte çözüm üretmeye çalışıyor ve ulusal kıyafetleriyle şiir okuyorlar.

FeminİSTANBUL’da yıllar, temalar ve manifestolar

2016:  “Anadiline Karşı Kadın Dili”

2017: “Tuzun Sınırları”

2018: “Birlikte Çeşitlilik”; birlikteyiz, çeşitliliğimizi kucaklıyoruz

2019: “Şiir Şiddeti Yener”.

Şiir Şiddeti Yener

Bu yılki temayı festival direktörü Op. Dr. Hilal Karahan bir şöyle açıklıyor: “Dünyada, medeniyet düzeyi her ne olursa olsun, kadınlar şiddetle yüz yüzedir. Şiddet, fiziksel olduğu kadar psikolojik ve ekonomik de olabilir. Şiddetin her türüne, biçimine karşıyız. Sözcüklerin bittiği yerde başlıyor çünkü şiddet. Bu durumu tersine çeviriyor, bu kez biz sözcükleri bir alet gibi kullanmayı, şiddete karşı farkındalık yaratmayı hedefliyoruz. İnsanlığın ortak dili şiirdir. Şiir tüm sınırları ve duvarları aşabilir. Şiir, şiddeti yenecek yegâne şeydir. Kadın olmayı kutluyor ve bir armağan olarak kucaklayıp, kabul ediyoruz. İşte şimdi bu kutlamayı bir şiir şölenine dönüştürmek için buluşuyoruz. Dünyanın neresinde olursak olalım, hep birlikte olmak umuduyla!”

Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali, UNESCO’ya bağlı WFP (World Festival of Poetry-Dünya Şiir Festivali), WCF (Writers Capital Foundation-Kapital Yazarlar Vakfı) ve WPM (World Poetry Movement-Dünya Şiir Hareketi) tarafından resmi olarak destekleniyor. Etkinlikleri tüm dünyaya duyuruluyor.

FeminİSTANBUL Onur Ödülü Canan Kaftancıoğlu’na verilecek!

Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali’nin açılış seremonisi 8 Kasım 2019 Cuma günü, Kartal Hasan Ali Yücel Kültür Merkezi’nde yapılacak. Bu yıl festivalin onur ödülü Canan Kaftancıoğlu’na verilecek.

Festivalin yabancı şair konukları Androulla Shati (Kıbrıs), Adel Bouagga (Tunus), Asma Al Haj (Filistin/Ürdün), Darya Heidari (İran), Domenico Pisana (İtalya), Gino Leineweber (Almanya), Malak Sahioni Soufi (Suriye/İngiltere), Nancy Paul (Hindistan), Sanaz Davoodzadeh Far (İran), Saviana Stănescu (Romanya/USA), Vadim Terekhin (Вадим Терёхин) (Rusya), Valentin Iacob (Romanya). Festivalin ev sahibi şairleri Ali Günvar, Ali Rıza Gelirli, Ayça Erdura, Aydan Yalçın, Aydın Şimşek, Ayten Mutlu, Bedros Dağlıyan, Bircan Çelik, Çağın Özbilgi, Deniz A. Tüzün, Dilek Değerli, Dilruba Nuray Erenler, Elçin Sevgi Suçin, Emel Koşar, Ertuğrul Özüaydın, Gönül Dilek, Gülce Başer, Halil İbrahim Özcan, Hasan Erkek, Hilal Karahan, İsmail Biçer, Kemal Aslan, Levent Karataş, Malik Enes Gümüşlü, Mehmet Hakkı Suçin, Mesut Şenol, Muhsine Arda, Muzaffer Özdemir, Nevin Koçoğlu, Niyazi Yaşar, Okan Yılmaz, Osman Öztürk, Ömer Turan, Pınar Doğu, Serap Aslı Araklı, Tarık Günersel, Veysi Toktaş, Volkan Hacıoğlu, W. B. Bayrıl. Tüm şiir dostları davetlidir.

2019 Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Antolojisi

Kartal Belediyesi’nin desteğiyle hazırlanan ve editörlüğünü Op. Dr. Hilal Karahan’ın yaptığı “2019 Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Antolojisi”, konusu kadın olan, kadın sorunlarına şiirle dikkat çekmeyi hedefleyen bir şiir antolojisi serisidir.

Antolojinin kapsamı hakkında Karahan şunları söyledi: “Türkiye’den ve tüm dünyadan 78 şair katıldı. Çevirileri ben, Ayten Mutlu, Volkan Hacıoğlu, Mehmet Hakkı Suçin, Tarık Günersel, Taherey Mirzayi  ve Mesut Şenol yaptık. Bu antoloji serisiyle Türkiye’de geçen yıl bir ilke imza attık. Bundan sonraki yıllarda da devam etmesini arzuluyoruz.”

Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali Direktörü HİLAL KARAHAN Kimdir?

Türk şair, yazar, çevirmen. Operatör Doktor Kadın Hastalıkları ve Doğum uzmanı. 2 çocuk annesi. Onlarca şiir, deneme ve çeviri kitabı var. Şiirleri pek çok dile çevrildi; İngilizce, İspanyolca, Fransızca, Arapça, Romence, İtalyanca ve Sırpça’da kitapları basıldı. Uluslararası kabul gören prestijli şiir festivallerinde, kongre ve seminerlerde Türkiye’yi temsil eden, bildiri sunan, eserleriyle çok dilli antolojilerde yer alan bir kadın şairdir.

Şiir kitapları Yaşar Nabi Nayır, Cemal Süreya, M. Sunullah Arısoy, İsmet Kemal Karadayı jürileri tarafından ödüllendirildi. Bunun yanı sıra uluslararası şiir ödülleri şunlardır: UNESCO’ya bağlı Dünya Barış Enstitüsü’nden “World Icon of Peace” ödülü, Çin Uluslararası Şiir Çevirisi ve Araştırma Enstitüsü Ödülü, Kazakistan’da World Nations Writers’ Union, “Pride of the Globe” Uluslararası Kültür Ödülü, Özbekistan’da Özbekistan Yazarlar Birliği Semerkant Edebiyat Ödülü,  İtalya’da düzenlenen XXIV. “Paestum Poseidonia” Uluslararası Şiir Ödülü, VI. Verbumlandi-art “Citta del Galateo” Uluslararası Şiir Ödülü, V. “Nuovi Occhi sul Mugello” Uluslararası Şiir Ödülü, IV. Roma Verbumlandi-art “La Voce dei Poeti” Çeviri Ödülü.

Türkiye PEN, Edebiyatçılar Derneği ve Türk Dil Derneği üyesidir. UNESCO’ya bağlı Dünya Şiir Festivali (WFP) organizasyonunda Kıtalararası Direktör, Kapital Yazarlar Vakfı’nda (WCF) Genel Sekreter, Dünya Barış Enstitüsü’nde (WIP) Türkiye elçisi, Dünya Şiir Hareketi’nde (WPM) Türkiye üyesi ve Uluslararası Diplomasi ve Adalet Konsülü’nde (ICDJ) Türkiye üyesidir. 2006’dan beri Uluslararası FeminİSTANBUL Kadın Şiiri Festivali’nin direktörü ve antoloji editörüdür.

 

Dr. Hilal Karahan

Festivali i 8-të Ndërkombëtar i Filmit në Tetovë – ODA ( NJË BASHKËPUNIM I MADH  EVROPIAN – GLOBAL ) / Nga: Irina Hysi MA

NJË BASHKËPUNIM I MADH EVROPIAN – GLOBAL

Festivali i 8-të Ndërkombëtar i Filmit në Tetovë – ODA

QYTETI I TETËFOLUR TETOVAR – 2019

 

Sabedin Selmani – Projekt Kordinator

Themelues dhe kontribues për realizimin e këtij projekti

Festivali i Tetë Internacional i Tetovës që bëhet në Tetor të çdo viti nga dt 7 -14 Tetor , është
një qasje e re e pandalshme, në veprat kulturore mbarëkombëtare, për të operuar në nivelin transnacional një ndikim global në një kuadër shumëpalësh bashkëpunimi nga vendi dhe bota e cila rezulton të ketë një kuptim të jashtëzakonshëm multikulturash dhe një rol evolues në zhvillim më të lartë të sektorëve krijues kulturorë ndërkombëtare dhe evropianë.

Një festival i jashtëzakonshëm i Tetë , Tiff-tiff ODA International, ndërsa u bë realitet – një ëndërr për të ardhmen e qytetërimit, një rritje të mëtejshme të çdo edicionali dhe në vazdhim, me përmasa globale, ballkanike Tetovë, Shqipëri, Evropë dhe botë! Dhe një organizim gjeneral, që i dha Festivalit të Filmit ndërkombëtar të Tetovës, energji dhe FUQI!

Përtej imagjinatës ky festival ka mbledhur një audiencë të madhe pjesëmarjeje duke zbuluar talente te reja.

Në Festival konkuruan gjithsej 94 filma, u zgjodhën 3963 filma nga 113 vende në të gjithë botën, nga të cilët 88 filma kanë garuar këtë vit në Festivalin e 8-të Ndërkombëtar të Filmit në Tetova – ODA
Është padyshim një ngjarje e rëndësishme dhe një punë madhështore edicioni i tetë i Festivalit internacional të Tetovës dhe më gjerë Tiff -Oda në hapësirën ndërkombëtare do të vazhdojë si një burim i pashtershëm që do të eksplorojë pandërprerë këtë qytet mikpritës të yjeve të filmit kinematografik, të yjeve të këtij festivali që çdo herë dhe nis me vizitorët e saj të vegjël të paimgjueshëm që buçasin në sallën e teatrit të qytetit. Një gumëzhimë e paimagjinueshme e shumë fëmijëve qe përcjellin shumë energji pozitive, mirësi dhe dritë të dritëruar Qytetit Tetovar të Tetëfolur!
Nga ana tjetër, mbetem shpresëplotë se çdo herë dhe më bukur dhe me njerëz tepër të dashur e të respektuar, festivali jep jetë vetë qytetit Tetovar me programet e saj të larmishme për gjithë grupmoshat pothuajse.
Shtëpia e vogël e Odës do të ngelet si një qershi mbi tortë për organizimet e saj vullnetare me nxënës studentë e të rritur si një shtëpi e madhe ku të gjithë punojnë pa përjashtim me shumë dashuri që nga ata që e ndërtuan këtë projekt deri tek vetë fëmijët. Gjithashtu do të ngelet e paharrueshme perfomanca art anim e realizuar dhe xhiruar live me idenë për të ngelur vërtet si një vend i shenjtë që rrezaton dritë hyjnore plot art, Oda shtëpia e ideve të artit!
Për këtë arsye, jehona e tij është e madhe për besimin në vlerat njerëzore, qytetare dhe kulturore kombëtare dhe ndërkombëtare, ajo çka synojnë të përcjelli inteligjenca mbarë me premisa të reja, misioni tek shoqëria njerëzore dhe e ardhmja e saj!

Është një festival me shpirt ku kontriubojnë shumë njerëz vullnetarë dhe të rinj që dashurojnë artin kinematografik!

Një falenderim të jashtëzakonshëm festivalit Tiiff Oda – Tetova një festival që ka dalë jashtë kufijve të ballkanit dhe Evropës, të gjithë shtetet evropiane ishin në garë, një festival me vlera artistike dhe shumë i nderuar nga kineastët! Mbi të gjitha do citoja vetëm një emër risi që është shpirti i këtij festivali, një organizator i shkëlqyer human kordinatorin e këtij projekti gjigand Sabedin Selmani! Ky njeri i palodhur, përkushtues i madh, i pagjumë që e shikon që vrapon dhe ndalet e ngren edhe arkat e ujit të pijshëm, tek bën çdo punë që del para papërtim, të habit me angazhimin e tij tepër serioz si të ish një superman i gjendshëm dhe kordinues për çdo zgjidhje të pamundshme ku vetënxjerr gjithë atë burim dijesh në shërbim të njerëzimit dhe të ardhmes! Është ky realitet parësor i njerëzve humanë të lindur dhe të ndershëm që ekzistojnë për të hyrë në Mbretërinë e qiellit që zgjohen dhe në heshtje për të ndërtuar dhe prodhuar një shoqëri të re, të përqendruar, në atë ç’ka është tejet e rëndësishme që çon në plotësinë!
Gjatë këtyre ditëve të këtij Festivali Mbarëkombëtar shqiptar të filmit në Tetovë prej datës 7- deri në 14 Tetor, pata nderin dhe kënaqësinë të ndjek me vëmëndje të madhe gjithë ecurinë e kësaj ngjarjeje të jashtëzakonshme dhe shumë cilësore, që prezantuan me sukses të gjitha filmat e gjatë dhe të shkurtër të këtij festivali!
Festivali u hap me perfomancën Art të regjizorit mjeshtër dhe kalorës i animacionit Joan Zhonga MAGJIA NE PIXILATION me siglën e vetë të çdo edicioni në vazhdim dhe edicionit të tetë Tiff -8- ODA ideuar nga Irina Hysi.

Për skenarin u deshën të mbështesin vullnetarë ish studentë koreografë, aktor të universitetit, dhe grupi i punëtorisë së Odës, e cila u krijua përnjëherë dhe brenda katër ditësh ajo u paraqit në skenë suksseshëm dhe me duartrokitje e thirrje.
Veshja e bukur me këmishat e bardha, brezi me motive dhe fustanet popullore të krahinës, dritat me bateri që përshkruanin në errësirë siluatat e ndritshme lëvizjet dhe kërcimin të çiftit dhe një copë e mëndafshtë e bardhë e një gjatësie, hapjet rrotulluese e fundeve të fustaneve si në ritualet sufiste, simbolizojnë kërkimin në rrugëtimin e madh jetësor si gjëja më thelbësore e asaj që ndodh rrugës së Qumështit duke e mirëpritur pastërtisht qenien poetike brenda nesh! Si një ëndërr në hapësirën e galaktikës, lëvizje dritash me dridhje të pikturuara në blu dukej sikur atë ditë ky vend magjik i Tetorit Tetovar, i përzgjedhur nga vetë universi në tetë perënditë e Parajsës lexonin në qiell yjet e tyre të përzgjedhur të kësaj Toke të Mjaltë, ky simbol i jetes dhe ringjalljes!
Dhe në vijim mbushën skenën me vlera…!..

Në ceremoninë e mbylljes tiff Oda 2019 ishin prezent drejtues dhe të ftuar Berat Asani Mensur Aliti Andamion Murataj Irina Hysi, Jani Zhonga, Adriana Matoshi Kushtrim Hoxha Basri Lushtaku Bora Selmani Bistra Georgieva Erenik Beqiri Marija Lafi Stephan Komandarev Muzbajdin Qamili Cigdem Sezgin Ngadhnjim Mehmeti Ali Azghar Philip Bergson Latif Hasolli Andrea Denise Falco Etj…të ftuar special Ali Asgari Jean-Marc Barr!

Çmimin e Madh e fitoi – TOKA E MJALTË ! Me regjizor Tamara Kotevska dhe Ljubomir Stefanov dhe kameraman Fejmi Daut dhe Samir Luma
Një film i shkëlqyer i super merituar, ja vlen ta shikoni, po do flasim me gjerë për këtë, një film gjigand, tek e ndiqja kisha afër dhe një vajzë që nën emocionet e ndiqte filmin, ajo qante Adriana Matoshi që u cilësuar nga juria për aktoren më të mirë të vitit! Skenari më i mirë Stephan Komandarev, Simeon Ventsislavov – 8-th Tetova INTERNATIONAL TIFF

 

Irina Hysi Ma

SHQIPONJAT ARBËRESHE TË SHËN SOFISË SË EPIRIT FLUTURUAN NË AMERIKË…! / Nga: Bexhet Asani

SHQIPONJAT ARBËRESHE TË SHËN SOFISË SË EPIRIT FLUTURUAN NË AMERIKË…!

 


Nga: Bexhet Asani

Nga mesi i tetorit 2019, Grupi folklorik “Shqiponjat” nga Shën Sofia e Epirit të Krahinës së Kozencës – Kalabri, për disa ditë me radhë shfaqën koncerte në Nju Jork dhe në Kenerikë. Për ardhjen “Shqiponjave” arbëreshe, më kishte njoftuar regjisorja Luçia Martino: “Përshëndetje i dashur profesor! Jam e gëzuar se në tetor do të jem në Nju Jork. U vinjë me dy grupe: një kalabrez e një arbëresh. Na ka Kalabria jemi arbëresh pir (por) jemi edhe kalabrezë. Dua t’ u njohë! Je dërgonjë programin. Columbus day jemi dhe ka sfilata me kostimet arbëresh. Shihemi në Nju Jork. Të fala shumë!
“Mirë se të na vini!” – iu përgjigja shkurt.
Me të marrë këtë mesazh nga motra jonë arbëreshe, aty për aty e bëra një Lajmërim: Lajmërohen të gjithë shqiptarët si dhe Qendrat kulturore shqiptaro – amerikane, kudo që gjenden në Nju Xherzi, në Nju Jork, në Kenerikë etj., se më datat 11, 12, 13 dhe 16 tetor 2019, do të mbahet “Java kulturore arbëreshe dhe kalabreze” do të marrin pjesë: Shoqata Kulturore “Vorea” nga qyteti i Frasnitës së Kalabrisë – Itali, e udhëhequr nga regjisorja e njohur Luçia Martino, do të vërë në skenë një fragment të komedisë me titull “Gruaja magjistare”, në gjuhën arbëreshe, po në regji të Luçias, grupi folklorik “Shqiponjat” nga Shën Sofia e Epirit, do të prezentohet me këngë dhe valle popullore arbëreshe si dhe grupi folklorik “San Sosti” do të prezentohet me këngë dhe valle kalabreze (Italiane), ndërsa znj. Luçia Martino me shoqet e saja nga kuzhina tradicionale arbëreshe do të përgatisë SHTRIDHËLA (Shtrydhëla – lloj pilafkash, jufkash). Aty do të kemi rastin dhe nderin të dëgjojmë gjuhën e Skënderbeut..! Duhet ta mbështesim gjakun tonë të shprishur! (Shpërndarë).
Nuk kam ndonjë të dhënë sesa shqiptarë morën pjesë gjatë këtyre netëve nëpër shfaqjet e motrave dhe vëllezërve tanë arbëreshë! Mund të them me plotë gojën se kushdo që ka marrë pjesë në netët kulturore arbërshe e kalabreze ka dalë i kënaqur, i pasur dhe i pajisur me kulturat e këtyre komuniteteve të cilët me shekuj kanë bashkëjetuar e vazhdojnë të bashkëjetojnë që nga Moti i Madh.
Më se një javë përpara e caktova se të dielën, më 13 tetor do të shkonim në Nju Jork: unë Afërdita, Zenepja dhe Mendiu. E prisja me padurim këtë ditë. U nisëm para orës shtatëmbëdhjetë edhe pse programi fillonte më ora nëntëmbëdhjetë. Kaluam urën e Xhorxh Uashingtonit, mbërrimë në Menhatan. Për pak minuta duhej të arrinim, ishim fare afër..! Po ndodhi e papritura! GPS që na tregonte rrugën u çakërrdis…! Në vend të na çonte në Yonkers (Jonkers të Nju Jorkut) atje ku do të mbahej shfaqja, na nxori përtej urës, në Nju Xherzi. Ora kishte kaluar nëntëmbëdhjetë e tridhjetë minuta. Që të ktheheshim prapë na duhej gati edhe një orë..! U kthyem në shtëpi duke e lajmëruar zonjën Luçia me keqardhje se ne nuk kishim mundësi të takoheshim! I premtova se të mërkurën, më 16 tetor do të takoheshim patjetër…!
Po nuk iu binda unë njëherë vetvetes..! Asnjëherë nuk duhet ta jepja fjalën! Po u dha fjala gjallë – vdekur duhet të mbahet! E prisja me padurim ditën e mërkurë. Nga orët e vona të pasditës, momentin kur duhej të niseshim dështon çdo gjë..! Televizionet lajmëronin shi me erë thuajse do të bëhej kiameti! Minutat më kalonin më shpejtë se sekondat! I telefonova nja dy miqve të mi, nuk përgjigjeshin..! Në fb., në mesazh i shkruaj bashkëqytetarit tim Zikri Metës: “Je i interesuar të shkojmë sonte te shfaqja e arbëreshëve!?” – Po, patjetër. Do të shkojmë. E mora çantën, çadrën sepse shiu binte rrëke dhe u nisa. Do të takoheshim te Qendra kulturore shqiptaro – amerikane. Të dy dyshonim në do të mbahej koncerti apo ishte anuluar shkaku i “motit të keq!” Tentova disa herë të vija kontakt me Luçian, ishte e kot ajo s’ kishte internet. E provova për herë të fundit te organizatori i koncertit Luçiano Siciliano. Për çudi vura kontakt, i them Zikriut bisedo me të, daç në anglisht, daç në italisht. Ia filloi Zikriu italisht, dëgjova se e fliste rrjedhshëm gjuhën italishte. Koncerti do të mbahej. U nisëm nëpër shi, shi po me shtëmba siç thotë një frazeologji e jona. Gati një orë e dyzetë minuta që nga Nju Xherzi gjer në Stamford të Kenerikës shiu nuk u ndalë. Përkundër motit të ligë, arritëm në kohë.
Takojmë regjisore Luçia Martino-n. Na përqafoi përmallshëm. Fjalët që thoshte në arbërisht i kuptoja mrekullisht, fjalët që thoshte në italisht nuk i kuptoja dot. Fatmirësisht që e kisha përkthyesin Zikri Meta me vete. Luçia na prezentoi edhe me arbëreshe e arbëreshë të tjerë. Ia vlejti që erdhëm i thash shoqëruesit dhe mikut tim Zikri. Ai u ngazëllye pa masë. Patëm nderin të dëgjonim përpëlitjet e fundit të arbërishtes sonë, gjuhës 550 vjeçare të Skënderbeut.

Në takime të tilla takon njerëz që nuk e ke menduar ndonjëherë se do të mund t’ i takoje. Përveç arbëresheve, arbëreshëve e kalabrezëve ne takuam dhe Ambasadoren e Kombit znj. Ruki Kondaj e cila i shoqëronte arbëreshët që nga Kanadaja për në SHBA dhe anasjelltas. E përgëzuam znj, Kondaj për punën vetmohuese që bënte, me të vërtetë një punë sa e guximshme po aq e lodhshme dhe e vështirë. Fotografitë i bëm me arbëreshët dhe me kalabrezët, para se të fillonte koncerti dhe mirë vepruam. Filloi muzika arbëreshe, ishte një parapërgatitje nga instrumentistët. Një djalë 4-5 vjeçar me kostum popullor arbëresh hidhte i vetëm valle sikur ta kishin parapërgatitur. Ai djalë i vogël ishte i ledhatuari i Grupit folklorik “Shqiponjat” të Shën Sofisë. Me të drejtë i kishin dhënë edhe emrin e merituar “shqiponja e vogël”. Ishte një djalë çapkën, lehtë e kuptova se nuk i pëlqente ta fotografonin. Sa herë që bëhesha gati ta fotografoja ai ose do të ulte kokën ose nuk do të vallëzonte, ose do të kthente shpinën..!
Kostumet popullore të vajzave arbëreshe dhe atyre kalabreze në shikim të parë dukeshin sikur nuk ndryshonin shumë…! Po të thellohesh pak do të vësh në pah dallimet, domosdo arbëreshet ashtu siç ruajtën gjuhën, adetet, zakonet, u përpoqën që të krijonin njëlloj veshje e cila do të dallohej nga të huajt lëtinët dhe do ta ruanin gjer në ditët tona me xhelozi.
Filloi muzika arbëreshe, këngët “O lule, lule”, “Moje bukura More”, “Xhamadani vija, vija” etj., ndezën publikun në sallë, valltaret arbëreshe u futën në mesin e tyre, valles iu bashkuan kalabrezë, amerikanë, arbëreshë e shqiptarë. Më la mbresa grupi flklorik kalabrez, vajzat dhe djemtë e këtij grupi këndonin bashkë me ne: “Xhamadani vija, vija, është Kosova, është Shqipëria, rreh si zemër çiftelia sa e madhe është Shqipëria…! Unë dhe Zikriu bëmë mjaft fotografi dhe disa video. Po i afrohej fundi mbrëmjes dhe javës kulturore arbëreshe dhe kalabreze në Amerikë, ne do të dëshironim të ishte e pafund ajo mbrëmje…!
Muzika mbaroi. Ne duhet të shkonim. Kishim rrugë për të bërë. Shiu i vjeshtës nuk na u nda vajtje-ardhje. Regjisorja Luçia Martino sikur nuk donte të na lëshonte: ja do ta takoni këtë, do ta takoni atë..! Dhe ne shikonim njëri – tjetrin, s’ na ikej, kjo na pëlqente. Në fund fare, kur ne menduam se takuam “të gjithë”..! Luçia na ndali për një çast, prisni pak, të takoni Daniele Sisca. Filloi ta prezentonte: Daniele është Kryebashkiaku i Shën Sofisë së Epirit. Është mirë që bashkëpunimi jonë të vazhdojë…
U ndamë të kënaqur e të lumtur dhe me shpresën se do të takoheshim sërish…! Ku i dihet! Mali me malin nuk takohet, por njeriu me njeriun mund të takohet…! Rrugës Zikriu më thotë: “T’ i marrim te Qendra kulturore shqiptaro – amerikane në Riverdell të japin një koncert…! Ide e mirë, po janë 20 vetë dhe ka shpenzime. I heq të gjitha unë – tha prerë Zikriu. Si ide më pëlqeu – i them, por nuk mund të realizohet dot! Ai me këmbëngulje insistonte. Mundet. Eh, sikur ta dija këtë mendimin tënd para nja 10 ditësh! Pse? – më pyeti, sepse arbëreshët, nesër nisen për në Kanada. Nuk e dija që miku im strugani Zikri Meta të ishte aq i dhënë pas kulturës sonë arbërore..! U ndamë nga gjaku ynë i shprishur, me mbresat më të mira.
Rrini mirë! Rron gjaku arbëresh..!

Përurohet libri “3000 aforizma” i autorit Halim Hasani dhe orë letrare në Bujanoc / Nga: Bilall Maliqi

Përurohet libri “3000 aforizma” i autorit Halim Hasani dhe orë letrare në Bujanoc 

Në sallën e vogël të shtëpisë së kulturës në Bujanoc, u përurua libri më i ri me aforizma, me titull “3000 aforizma” i autorit Halim Hasani.
Ky përurim u organizua nga Shoqata e Shkrimtarëve” Feniks” (Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë) dhe e udhëhoqi kryetari Bilall Maliqi.
Për librin folën redaktori i librit, shkrimtari Hysen Këqiku dhe recensenti i librit, publicisti dhe satiristi i njohur Sevdail Hyseni, të cilët çmuan lart punën krijuese të Halim Hasanit.
Diskutuan për librin, poeti Avni Shaqiri dhe poeti Nehat Ramizi.
Pati lexim të aforizmave nga libri nga nxënëset :Alejna Nuhiji, Aulona Limani dhe Agnesa Thaçi.
Në fund fjalën përshëndetëse e mori aforisti Halim Hasani, i cili i përshëndeti dhe i falënderoi përzemërsisht të gjithë të pranishmit për kohën e ndarë për ta nderuar atë dhe librin e tij.

ORA LETRARE

Pjesë e këtij aktiviteti ishte edhe ora letrare në të cilën lexuan poezitë e tyre poetët anëtarë të Shoqatës së Shkrimtarëve “Feniks”: Hysen Këqiku, Nehat Ramizi, Avni Shaqiri, Marigona Fejzullahu, Herolinda Salihu dhe Halim Hasani.
Në fund për të pranishmit nga autori i librit, u shtrua një koktel modest.

 

Bilall Maliqi, kryetar

 

NË SHKODËR PËR POEZINË / Nga: Albert Vataj

NË SHKODËR PËR POEZINË

Shkodrën e gjeta të larë në të florinjtën e një dielli fillimvjeshte, kur lashë mjetin që më sillte nga Tirana dhe ju drejtova Teatrit “Migjeni”, ku isha i ftuar të merrja pjesë në promovimin e librit me poezi të poetes, Elida Rusta, “Engjëjt nuk mbahen për dore”. Nxitova të kapja orën fiks. Kur ngjita shkallët për në hollin e katit të dytë të “Migjeni”-t, gjithçka ishte gati, çdo gjë ishte një befasi e vërtetë. Kjo ishte Shkodra, Shkodra që hynte në vjeshtë me pranverën e një zemre poetike, me ligjërimin e poezisë, një dashurie të lartë. Shkodra që kumtonte festiven e një krijimi poetik nga tempulli i artit, nga ajo faltore ku gjenerata të tëra artistësh i dhanë artit skenik një galeri të pasur më vepra që e ngjitën “Migjenin” në konstelacionin e yjësisë së lavdisë.
Në këtë promovim ishin të ftuar të gjithë, dhe të paktë ishin ata që nuk patën mundësi të ishin pjesë e këtij evenimenti kaq mbresëlënës. Me moderimin rrezellitës të Helena Halilaj, gjithçka e këtij promovimi nisi si një kremte festive, vijoi si një ligjërim i shpirtshëm dhe përfundoi ashtu me një zëshmëri miqësish dhe përgëzimesh. Të nderuar të këtij promovimi, ata të cilët kishin diçka obliguese për të kumtuar, ishin i madhi Fadil Kraja, Sadik Bejko, Zija Vukaj dhe unë.
U fol për librin për poezinë për artin, u fol për magjinë e krijimit që bashkon në kremtime të tilla poetë, artistë, njerëz të shquar, admirues të këndimit të shpirtit.
Magjinë e kësaj kremte festive e shtuan interpretimet e Drane Xhaj dhe Agron Dizdari, aktorët e shquar të Teatrit “Migjeni”, të cilët interpretuan poezi nga libri, i dhanë zë prej zemrës së tyre shpirtit poetik të Elida Rustës.
Minutat e këtij takimi për poezinë zgjodhën një finale, takime, foto dhe autografe dhe një kafe me autoren. Ky ishte promovimi i një libri, gostia e një dashurie eteri që vetëm në Shkodër marrin kuptim. Gjithçka ishte perfekt. Vetëm aty të rrokin me kaq shumë mall dhe pozitivitet. Kjo do të thotë se në Shkodër ende bëhet art, promovohen vlera, manifestohet ai solemnitet që i ka hije vetëm asaj.

CRISPIANO: NERUDA AWARD, WINE & OLIVES / By: Satis Shroff

CRISPIANO: NERUDA AWARD, WINE & OLIVES

Come with me to Crispiano, a lovely town with fragrances and flowers from the vineyards and olive trees in the Masseria, where the sun smiles all day. I never met such amiable people as the people in Crispiano and Taranto. Dolche vita and amore mio, Crispano.

It lies in the region Ampulia in the province of Tarato in the Southern Italian Zone, and has a population of 13,809 . The people are called Crispianesi and the saint of the town is: Madonna della Neve.

The flight from Zürich to Brindisi was pleasant, even though the jet was full. I had a window seat on the left side of the Finnish jet and the personnel spoke German with a distinctly Swiss accent. It was fascinating to see Lake Constance (Bodensee) and the Swiss lakes reveal themselves only to be hidden by clouds, akin to those I’d often seen on Tibetan thankas.

Clouds of all shapes and sizes marked the journey and suddenly you noticed, as we left Venice behind, we were flying over the Adriatic Sea. The islands strewn along the Adriatic coast looked lovely. The endless blue of the sea, and beyond, towards the east lay the Dalmatian Alps and to the south Albania, Greece and Crete in the Mediterranean Sea.

Flying over Lake Zurich, past the Canton Schwyz and Klöntaler lake over the Glaner Alps. To the east the Albula Alps and Engadin, overflying St. Moritz and the bernine mountains to the east and Oberhalbstein to the west.

Crossing Bellinzona and over Lake Como and the town of Chiasso on our way to Italy. We left Lake Maggiore, with its lakeside towns Ascona and Locarno, behind. It was fascinating to note that the jet took course over the Adriatic Sea, where you could see myriads of islets. The water was glistening like diamonds caused by the reflection of light on the blue water surface. An amazing natural phenomenon as the jet descended on its way to the airport of Brindisi on the east coast of the Italian boot, behind Sicily.

* * *

Here I am on my way to Crispiano to attend the Neruda Awards 2017. How did it happen? I was happily writing articles and when I didn’t have much time I’d write poems or prose poems. I’ve been writing for internet websites since decades. Some websites exist still and some like the American Chronicle and gather.com have been sold and gone commercial. However, Blogspot.com and WordPress.com are still marching on and now you have Facebook, Twitter, Tumbler, Boloji.com and a host of others. My experience is not to put all your eggs in one basket so that if one goes defunct, the others are still there.

One day an Irish poetess, Amy Barry, chatted on FB and she introduced me to Maria Miraglia from the Neruda Associazione Lit Club and soon I asked to be the Director for Germany of the Writers International Foundation under the leadership of Preeth nambiar, based in South India. Two German newspapers Freiburg’s Badische Zeitung and Kirchzarten’s Dreisamtäler picked up the story and I was interviewed by Anja Bochtel and Christine van Herk regarding the nomination for the Pablo Neruda Award 2017.

German reporters re very critical and sceptical about prizes for literature other countries and Ms. Bochtel asked particularly about the standard of the poems in the internet. Sometimes, I do admit the standard of the poems aren’t up to the mark because some poets don’t bother to double-check their poems and are poorly edited at times. At other times, there are painstakingly edited and re-edited verses which are a delight to read. Didn’t someone says journalism was literature in a big hurry? Hope this doesn’t hold for poetry in general.

I appreciate the work that is involved in organising such a big poetry and cultural festival in Crispiano this year, and in Taranto last year. This time there are five international poets and poetesses and the others protagonist, as they are called in Italian, are from Italy itself. Behind the scenes there are a lot of translations being done, which is a great contribution to world literature. The world literature has gone digital and it’s time that internet writers are taken seriously. Whether you publish on Amazon, Neobooks, Lulu.com, Kindle or any standard publisher, the books are now offered online as cheaper e-books or standard paperbacks. Not only the internet publishers do it but also the traditional publishers to reach more people. Much like Neruda Lit Club, Pentasi B based in Manila and others like Roula Pollard and Dimitris Krakaitos based in Larissa (Greece), there are a good many websites that have been contributing towards the dissemination, popularity and popularity of literature around the world.

* * *

Here was I, a German of Nepalese descent, resident in the Schwarzwald town of Freiburg, on my way to Italy at the invitation of the Assoziazione Pablo Neruda in Crispiano to be presented the Neruda Award 2017. What an honour and delight after all those years of teaching Creative Writing at the University of Freiburg (ZfS) and poetry at the University of Education as well as the Volkshochschule in Freiburg and Dreisamtal and other workshops on Creative Writing for International Writers in Zähringen.

It’s really amazing how it really began. At school in the foothills of the Himalayas, I’d had English language and literature taught by the Christian Brothers of Ireland. It was a boarding school and was like a fortress, a state within a state, with the principal as the chief. The Brothers never told us which part of Ireland they were from though they’d make jokes about the Protestants and say: ‘What are they protesting about anyway.’ The Brothers knew everything about us school-kids but never talked about themselves. You couldn’t be warm with them and they wanted to keep it that way. In the days of the East India Company it was master-and-servants and in the school it was masters-and-charges, who paid for their schooling. No protests were tolerated and the school-kids had to stand like soldiers during the early morning inspection in impeccable school uniforms a hand stretched out with a clean, ironed handkerchief. If someone didn’t come up to the standards set the Irish principle could say to him in a gruffy, whiskey-driven voice and beef-red face: ‘Come to the office!’ That meant benders: whacks on his bottom with a leather strap. If you went out of bounds for even a second you were obliged to get benders. I had my share of it.

All the books we used came from England, even the science books. In the lower classes we did adventure stories like Robinson Crusoe and Moby Dick, King Solomon’s Mines and the Lake District poets.

At home my Mom used to recite and read from the Ramayana and Bhagavad Gita and in school we did ‘Tess’ by Thomas Hardy and ‘A Tale of Two Cities’ by Charles Dickens, Shakespeare’s ‘Macbeth,’ ‘Julius Caesar’ and ‘As you like it’ and lots of poems by British and a few American authors.

The Christian Brothers expected us to recite poems, which was actually a good thing. I loved reading and reciting and doing questions from the context, writing essays, précis and analysis of stories. The final years at school went fast and suddenly there I was with a certificate from the University of Cambridge (and an Indian equivalent) in the hand and no more sitting on the hard old bench, do-da-do-da-day.

After school I went to Kathmandu for my further studies. I’d applied to the Amrit Science College in Thamel, and one fine day I received a positive reply letter from the principal of the college, a certain Mr. Joshi, with a PhD in Physics. We had to do a subject called ‘Panchayat’ which was mostly about the glorification of the Nepalese Royal family and how the Panchayat system from the Vedic times suited Nepal in every way, because Nepal was made up mostly of villages. It was a system about the five elders of each village in Nepal and the national religion was Hinduism, with the King and Queen holding the executive, legislative and judiciary powers.

At my second school St. Joseph’s, North Point, I met Prince Dhirendra Shah and he was in my batch. I and my friend Tek were doing our Bachelors in Zoology, Botany and Geology and Prince Dhirendra his BA in Geography at the Tri Chandra College.

Later, I went to Germany for higher studies and Prince Dhirendra moved to the Britain. His elder brother Birendra Shah became the King of Nepal after the demise of his father King Mahendra. King Birendra had a tough time with the Congress at the beginning of his reign and later the Maoists began overrunning the police and government check-posts. The movement started in western Nepal, later moving to central and eastern Nepal. Demonstrations and strikes were staged in all parts of of the Nepalese Kingdom.

After I’d done my Bachelors I worked in a so-called English Medium School. In the prospectus they mentioned a lake but it was jsut a greenish, dirty pond with algae. The two headmasters were out to make money and I pitied the students. Some of them were Gurkha children and their fathers were doing service as soldiers and guarding the Sultan’s palace in Brunei, Malaysia fighting against the communists in the jungles of Kalimantan and in North Borneo. But the kids made the best out of the situation.

One day a dear friend’s father advised me to go over to The Rising Nepal’s editorial department. I went and was met by a guy named Josse who also had a public school background. He asked me which school I’d attended. The language was English and not the lingua franca of Nepal, which is Nepali.

He said he’d gone to St. Augustine in K’pong. Then he stared me in the eyes for a few seconds. I didn’t blink because this was a game I’d played often with my neighbour’s lovely daughter. We’d just play this staring game. And I’d always win. She’d either lower her eyes or blink. I remember a similar situation in Doris Lessing’s ‘The Second Hut’ in which a Major Carruthers hires an Afrikander named Van Herdeen. Did the editor like at the width of my eyes, the shape of my skull and how my legs were apart? How I stood there, a young guy fresh from college and stared at him in his eyes. He must have thought: this bloke’s okay, good character, gentleman.

‘Okay, you can start tomorrow,’ he said.

So I started working with the Rising Nepal, writing the second editorial and letters to the editor when there weren’t any, correcting articles written and submitted by Nepalese and foreign residents of Catmandu Valley.

Josse had said: ‘You’ll reach more readers that your school class.’

He was right.

I started writing a regular science spot column every Thursday and one day a Mr. Pandey from the External Service of Radio Nepal came to the office and said:

‘I read your ‘Bustle of Basantapur’ article and really enjoyed it. Would you like to write commentaries for Radio Nepal?’

I felt delighted. I thought for a second about the development issues but you really didn’t have much choice but to give the Royal Palace’s views in the editorials. Can I make it different with culture, perhaps?

So I started writing commentaries on Nepal’s development and culture which were read by Gauri KC in the evening programme.

You can imagine my surprise when I met Gauri KC, Shyam KC and other journalists at the Graf Zeppelin Hotel in Stuttgart. They’d accompanied King Birendra and Queen Aishwarya on a state visit to Germany. I’d received an invitation for the official reception at La Redoute in Bonn and also in Stuttgart. Frau Margot Busak was so kind to drive with me in her black Mercedes car. She died shortly thereafter.

In Freiburg I started learning at the Goethe Institute and reading Medicine. It was at the university that I attended Prof. Bruce Dobler’s Creative Writing semester. We did poems and Bruce was the one who got me interested in poems. At school poems were the works of exalted literary personalities, almost gods. Nobody taught us to write poems. We were obliged to learn English poems by heart. That was all to literature. No Irish Brother was interested in Creative Writing. It didn’t exist in their minds. We did write a good many letters, essays and précis though. There was a prize for performance in science but none for literature. It heartens me to note that in the German Gymnasiums the school-kids learn Creative Writing and prizes are given not only for science but also for music and literature.

Creative Writing has come to the Continent from the USA. British universities have also introduced Creative Writing in their syllabus. In Germany you can do Kreatives Schreiben in a few universities in Hildesheim and Saxony. The Frankfurter and Leipziger Book Fairs attract thousands of authors, readers and publishers from all over the world.

 

* * *

Since the sea is a bit far away from Crispiano its inhabitants cannot gather the frutti de mare, they have made use of the fruits of labour of the earth. The people of Crispiano grow wheat, grapes, vegetables, olives and make bread, wine and paste with their hands as ‘chiangaredd’ or ‘frucidd.’ The vegetables and fresh seasonal fruits are brought to the Italian table. There are many kinds of bread to be found in the Italian table. Bread could also replaced by legumes like peas and beans, which developed into excellent food in various dishes such as ‘ncapriata’ together with other vegetables boiled and sautéed with stir-fried onions.

On festive occasions the dishes are richer as ‘tien,’ meat and potatoes and, of course, ‘fecha scchet.’ This involves baking figs in the oven, additionally with toasted almonds and laurel. A typical speciality from Crispiano is the liver called ‘gnummredde,’ which is made from the entrails of lamb such as liver, heart and lungs, wrapped in a net and tied with guts, strewn with salt.

It reminded me of the time I was invited by a family Moosmann in the Black Forest to a Schweineschlacht. In this case also, nothing was thrown away and big boxes of spices were used to make the meat tasty. The smell of clover, cardamom, paprika and salt emanated from the schlachthaus (butchery) to our nostrils. Even the blood was cooked with the bacon to make Blutwurst. The person who kills the animal is called the ‘Schlächter’ and the butcher, who has a Meisterbrief and many years of training in his trade and an examination behind him.

‘The Agrigentiner (farmers) eat as though they would die the next day, and they build as they would live forever’ said Empedokles.

But when it comes to the fancies of our palate, we must leave it to Hippocrates, who said: ‘The tongue tastes the food, as though it were music.’

No question is more popular than that of Marco Polo (1254-1324): did the Venetian bring the noodles from China to Italy or was it the other way round?

The spices come from the countries of the four currents of Paradise: the Nile, Ganges, Euphrates and Tigris. Legends tell us the bird phoenix burns in a cinnamon (zimt)-nest, and one promises oneself that the balsam-spices have life-extending qualities.

‘I think, one finds in people who’re born near good wine are much happier,’ said Leonardo da Vinci.

This is the impression I had of Saverio, Ariel, Egidio and Adriano. All jolly men in the middle of their lives, which they lives with gusto.

It was no other than Nietzsche (Ecce Homo) who said: ‘The best cuisine belongs to Piemont. I’d say the Italian cuisine in Crispiano and Taranto was second to none.

This was a place where they love music, food and wine. The olive is reaped later in Autumn but you coud, neverthelsss, eat olives and tartufi (truffles) served with tasty risotto rice and delicate sea-food. You felt like a god, waking up in the beautiful ambient of Villa Marina in Crispiano, a short drive away from the town. You could bathe in the history of lovely Crispiano and the harbour town of Taranto, as told by my dear friends Maria and Saverio.

Saverio Sinapoli grew up in Taranto, a town with big mansions and two bridges and a seaside restaurant with a magnificent backdrop of the Adriatic Sea. The sun was going down under the horizon of the golden sea and the Gulf of Taranto when we went for dinner and a promenade. Further southwards below Italy’s boot lay the Ionian Sea.

The mayor is Egidio Ippolito, a burly, friendly, sympathetic gentleman who not only manages the administration of the town but indulges successfully in creative design. He invited us to try out his fantasy costume in the town council of Crispano.

(c)satisshroff

 

By: Satis Shroff

“Hạt Mưa Thầm” – Sự Trở Lại Của Nhà Thơ Trẻ Tài Năng Ngọc Lê Ninh | VTC1

“Hạt Mưa Thầm” – Sự Trở Lại Của Nhà Thơ Trẻ Tài Năng Ngọc Lê Ninh | VTC1

Ngọc Lê Ninh

Nhằm khuyến khích và tạo sân chơi cho các nhà thơ trẻ, đưa tình yêu thơ ca đương đại đến gần hơn với các bạn trẻ yêu thơ. Nhà xuất bản Thanh Niên cùng với ĐH Văn Hoá và Nhà thơ Ngọc Lê Ninh giới thiệu 3 tập thơ. Với 2 mảng thơ chính là Thế Sự và Tình Yêu. “Mưa thầm, Chưa thể đặt tên, Vỡ cùng hy vọng” những sự thật trần trụi về một môi trường đang bị tàn phá. Ba tập thơ này được giới phê bình nghệ thuật đánh giá cao.

 

Muzeu Historik Kombëtar Tiranë dhe Shoqata “Dedë Gjon Luli” Malësia, Tuz, me rastin e 104 vjetorit të rënies së Heroit të Popullit Dedë Gjon Luli, organizojnë shfaqjen e filmit dokumentar kushtuar kryengritjes së vitit 1911

FTESË

Muzeu Historik Kombëtar Tiranë dhe Shoqata “Dedë Gjon Luli” Malësia, Tuz, me rastin e 104 vjetorit të rënies së Heroit të Popullit Dedë Gjon Luli, organizojnë shfaqjen e filmit dokumentar kushtuar kryengritjes së vitit 1911.

Në Tiranë, datë 21 shtator 2019 ora 11:00.

Hyrja e lirë.