Poesie di Anna Costa

Poesie di Anna Costa     FODERAMI   Foderami d’agosto sull’uscio di casa l’albero di fico ancora acerbo perde il suo lattice . Nell’esplorare nuovi territori sgorgan assordanti stille corallo il dolore si specchia con la mimica del volto , … Continue reading

Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

 

 

dhimiter kokaveshi

Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

 

 

HUAZIME

 

Mes provokimesh
mbeti
një shpirt!… I huazuar
deshirash
të humbura!… Një shkretëtirë.

 

 

ZBËRTHIME

 

Sa i pabesë dielli
tha dikush
kur brinjët dhe flokët
e natës
ngjyheshin zbërthime.
Zbërthimet!…
Përmes agimeve aty
ku drita
shtrihej pa kundërshtime
zgjerimeve
dhe shfaqte rezultatet
e zbërthimeve
kur tejkalonin… mbytjet
përplasur
mes dijeve gjendeshin si drita
kur hidhte gëzimet
dhe krenaritë i ndjente përformancave
në rendiment
ëndrrat!… E natës?!…
Rrëzoheshin
simboleve të dritës ndjenin
spostimet që njihnin
veç guxim. Ashtu guxonte
dielli
prandaj deshifronte natën!…
Nuk trembet
as natës nuk e trembin
udhëtimet e tij
mbesin gjithmonë!… Një zbërthim.

 

 

PËRBALLJE

 

I morra zemrat
rrinin
përballë, përballë!…
Me qiririn aty?…
Po ngrohnin dhe tresnin
dashurinë ajo!…
Më e tulatura me rri
mes heshtjeve
e zbehur në ngarkim
të vrullit
dritës… Ngrohej!…
Mes dashurisë
Aty!… dhe po sfidohej.

 

 

MES DRITËS

 

Nuk dua të humbas
Shpirtin!…
Mes dritës dhe buzëve të tua
dua
te lë qëndrime dhe
Ç’do qëndrim
ma ndje, ma ndje ndjesinë
e udhëtimeve
pa një pushim drite
dhe dritës!…
Përjetoj në çdo gëzim
lotsjellës…
nuk ka nevojë që të kaloj
mes zbehtesive
Nuk mund ta lë, sakrifikuar
dritën.
Për dritën, të shprehurit
nuk mundem
ta vonoj dhe pse s’ja njoh
kapriçot!…
Për një kapriço edhe ajo mund
t’më vonojë!…
Dritën, me dritën përballem
me të jetoj!…

 

 

DHIMJESH, TROKITUR

 

Sa shumë dhëmb
ky shtrat
mban dhimbjet e jetës i përmbledh
si numra
dhimbjesh ngritur po mban
hijet!…
Duket se na ndjekin të pa ndriçueshmes
natës!…
Trokasin i shtryn dhe i shtrin
errësirave
zgjerohen si porta kështjellash gjer
në agim. Në agim?…
Nuk rendin, fillojë mpihen se përplasen
dritës
zbulohen dhe lën shpirtin
zhgënjimeve!
Edhe ajo?… Një natë, e zakonshme
si e djeshmja
në pa kuptim, pak… formim?!…
Në grushta
e mledh dhe e përmbledh
dhimbjesh!…
As ditët, as netët, këto vriten
me shpirtrat
mes reflekseve të dritës dhe momenteve
kur errësirat
zgjohen. Le të zgjohet edhe!…
Kjo natë
nuk prêt dhimbjet, po lë acarin e saj
e mbledh
sërish, më mbledh në kapriçot
kaotika e saj
nuk përmban!…. Fjalë
të heshtura
i ndjen I ndjej dhe përpëlitem
në trajektoret
e gjithësisë aty, ku engjëjt
lëshojnë
pasthirmat e rilindjes së shpirtit
dhe të mendimit!…
Për mua?!… Por as me ty
nuk qëndrojnë.
Diku, një meteor po linte kapriçot
dhe krijonte
të carat, mes qiejve të vrenjtura
po linte
vetminë, më linte!…. Me dritën
e kërkoja
sistemeve dhe teorive
shkencore
që përcaktonin sjelljet e qeverisura
nga ligjet!…
Pa përcaktim, pa programim.
Oh!… Shkaqe
dhe shkalla ndjeshmërie ekstremeve
të kaotikës
nuk qëndroj. Nuk e njoh
Nuk e dua
gjithë atë mbretëri të thellë
pa anësi
vritet!… Πα σηκακ τë paparashikueshmes
e lë!… Pa provokim
një ninullë, minimizonte
rezultatet
disproporcionale në zhvlerësime
nga parimet
e minuara tradicionalisht
gjendjet!… I mbaj
mes shkrimeve, i mbroj themeluar
dhe gojarisht!… I formoj.

 

Dhjk©22-08-2016

 

Poems by Lily Swarn

 1526276_10201535567383164_1516353404_n

Poems by Lily Swarn

 

 

THAT ROAD

 

You know that road

The one that meanders into my heart

It’s full of pot holes in which humans accidentally fall if they are not careful

It has no protective lid that shields it

It cannot protect you from

the painful thud

The grimy slush

The festering stink

The dark abyss

Of my heart’s dingy alleys

Where ominous black cats

Bristle their fur and glare accusingly

Where whistles and cat calls resound

Reverberating in a cacophony

Ricocheting past gutters of slime

Where thickened blood awaits its aspirin dose

Where coagulating desires lump up into clots

Into that road my friend

You must tread

 

Copyright Lily Swarn 29.8.2016

 

 

 

REPOSE

 

Burnished souls

light as feathers

 

Enraptured souls

Bright as gold

 

Enlightened souls

Soft as cream

 

A silver salver of irradiation

Purging ions of mortality

Luminous rays of benediction

Ferrying souls to repose

 

Copyright Lily Swarn 28.8.2016