Fragment nga romani ” PESË QOSHET” i autorit MARIO VARGAS LLOSA (Nobelist) botuar nga Shtëpia Botuese “SKANDERBEG BOOKS” / Përktheu nga origjinali spanjisht Erion Karabolli

PESË QOSHET- MARIO VARGAS LLOSA (Nobelist) Përktheu nga origjinali spanjisht Erion Karabolli Një vizitë e papritur (Fragment nga romani) Sapo e pa të hynte në zyrën e tij, inxhinieri Enrike Kardenas – Kike për të shoqen dhe miqtë e vet … Continue reading

Një sport fisnik- Sen Rodin (Filippo Franceschi) – Marrë nga libri :Tregime nga një vend i Veriut dhe të tjera” / Përktheu nga Esperanto, Bardhyl Selimi

  Një sport fisnik- Sen Rodin (Filippo Franceschi) (Marrë nga libri :Tregime nga një vend i Veriut dhe të tjera”)   Përktheu nga Esperanto, Bardhyl Selimi Në Burimmal Pad-Paf. Të shtëna të thata e prishin heshtjen. Si përgjigje, dëgjohet britma: … Continue reading

Të rinj të lirë në demokraci (Gjimnazi “Sami Frashëri” feston 55-vjetorin e vet) / Nga: Bardhyl Selimi

Të rinj të lirë në demokraci

(Gjimnazi “Sami Frashëri” feston 55-vjetorin e vet)

Më 14 dhjetor 2017 në Universitetin e Arteve nxënësit dhe mësuesit e gjimnazit “Sami Frashëri” të Tiranës festuan 55- vjetorin e themelimit. Unë bëj pjesë në maturantët e parë të këtij gjimnazi. Prandaj e pranova me kënaqësi ftesën për të marrë pjesë në gëzimin e tyre.

Përveç përshëndetjeve të rastit, u dha një koncert artistik mjaft i larmishëm. E ndoqa atë nga njëra prej lozhave, në shoqërinë e disa nxënësve. U ndjeva sërish i ri! Aq më tepër tek sodisja fytyrat e tyre te qeshura, të çiltra, si vetë mosha. Mbi të gjitha, ndjeja një ngazëllim të madh për faktin që brezat e këtyre 27 vjetëve në demokraci janë rritur e kanë studiuar në liri, jo vetëm kombëtare si ne dikur, por edhe individuale. Pa mbishtresa ideologjike, pa urdhëresa partiake, pa dhunë psikologjike. Të lirë për të shijuar muzikën e vendit dhe të huaj, për t’u njohur me letërsinë më të mirë botërore, për të lëvizur lirisht nëpër botë.

Ata nuk janë të detyruar të kryejnë stërvitje ushtarake, të shkojnë në aksione një dhe dy mujore pa pagesë, edhe të dielave shpesh herë, të grumbullohen në sheshe për të dëgjuar fjalimet e udhëheqësve komunistë, apo të anëtarësohen ne organizatat e dekretuara të regjimit.

Takova në sallon disa syresh, djem dhe vajza. U mrekullova kur më thanë se ndjekin studimet e larta për matematikë të aplikuar, arkitekturë, informatikë, në një kohë kur po bëhej masive ndjekja e fakulteteve të letrave (psikologjike, sociale, juridike etj).

 

Gjimnazi “Sami Frashëri” – më thosh një ditë drejtoresha znj Teuta Dobi, ka dalë i pari në shumë sondazhe të bëra për nivelin e dijeve të nxënësve.

Jam krenar edhe unë si ish nxënës i tij!

Bardhyl Selimi, 14 dhjetor 2017

“Asi es la vida” – “C’est ca la vie…” ( Udhëtimi i jetës ) / Diana Skrapari

Diana Skrapari

 

El camino de la vida  “Asi es la vida”

En la búsqueda de uno mismo, uno tiene que tomar diferentes caminos en la vida. Algunos son dolorosos y desalentadores, y otros amenos y divertidos. Sin embargo, en todos los caminos en el viaje de la vida, hemos aprendido algo, tenemos que crecer y madurar. La vida fluye como un río tranquilo o agitado.  La buena gente de mar no tiene miedo. Él continúa cruzando el río con valentía, incluso cuando las tormentas golpean su barco. Luchó contra las tormentas y cuando el sol se levanta, él sonrió feliz. Un día, él le dirá su historia a sus nietos y enseñarles que la vida es dulce o amarga. Es el regalo más grande que tenemos.

Cada momento que vivimos es único y tenemos que disfrutar: los momentos de la batalla contra el mal hechizo, momentos mágicos compartidos con aquellos que amamos. En cualquier caso, no podemos  escapar a nuestro destino. Él llama a la puerta constantemente. Debemos enfrentar con coraje y tal vez vamos a ser capaces de dominarlo cuando trae malos días. Borrar malos recuerdos es inútil. Lo que importa es que somos los ganadores del viaje de la vida.

Así es la vida … Un viaje lleno de sorpresas, asegúrese de que son hermosas …

 

 

Le chemin de la vie (versioni francez- Libri  “C’est ca la vie…”

A la recherche de soi-même, on est obligé de prendre plusieurs  chemins différents dans la vie. Certains sont pénibles et décevants et d’autres agréables et amusants. Pourtant, tous les chemins parcourus dans le voyage de la vie, nous ont appris quelque chose, nous ont fait grandir et mûrir. La vie coule comme un fleuve tranquille ou agité. Le bateau où on a embarqué peut avoir une traversée calme ou les eaux du fleuve de la vie peuvent le secouer, voire même le faire couler. Le bon marin ne se rend pas. Il continue la traversée du fleuve avec bravoure, même quand les orages frappent son bateau. Il se bat contre les tempêtes et lorsque le soleil surgit, il sourit avec bonheur. Il racontera un jour son histoire à ses petits-enfants et leur apprendra que la vie est soit douce soit amère. Elle est le plus beau cadeau que nous ait fait. Chaque moment que nous vivons, est unique et nous devons le savourer : les moments de bataille contre le mauvais sort, les moments magiques partagés avec ceux que nous aimons. En tout cas, nous ne pouvons pas échapper à notre destin. Il frappe sans cesse à la porte. Nous devons l’affronter avec courage et peut-être que nous réussirons à le dompter quand il ramène de mauvais jours. Effacer les mauvais souvenirs ne sert à rien. Ce qui compte, c’est que nous sommes les vainqueurs du voyage de la vie.

C’est ça la vie… Un voyage plein de surprises, faisons en sorte qu’elles soient belles…

 

Udhëtimi i jetës

Në kërkim të vetes, njeriu është i detyruar të marrë disa rrugë të ndryshme në jetë. Disa janë të dhimbshme dhe zhgënjyese dhe të tjera të bukura dhe argëtuese. Megjithatë, të gjitha rrugët që marrim në udhëtimin e jetës, na mësuan diçka, na bënë të rritemi dhe të piqemi. Jeta rrjedh si një lumë i qetë ose i trazuar. Varka ku kemi hipur mund të udhëtojë qetë ose ujërat e lumit të jetës mund ta trondisin ose edhe ta përmbysin. Marinari i mirë nuk dorëzohet. Ai vazhdon të kaloj lumin me guxim, madje edhe kur stuhitë godasin varkën e tij. Ai lufton me stuhitë dhe kur del dielli, ai buzëqesh i lumtur. Një ditë ai do t’ia tregojë historinë e tij nipërve të tij dhe do t’u mësojë se jeta është e ëmbël ose e hidhur.Por Ajo është dhurata më e bukur që na është bërë. Çdo moment që jetojmë është unik dhe ne duhet ta shijojmë atë: momentet e betejës kundër fatit të keq, momentet magjike të ndara me ata që duam. Sidoqoftë, nuk mund t’i shpëtojmë fatit tonë. Ai godet vazhdimisht në derë. Ne duhet ta përballojmë atë me guxim dhe ndoshta do ta zbusim kur të sjellë mot të keq. Largimi nga kujtimet e këqija është i kotë. Ka rëndësi vetëm të jemi fitimtarët e udhëtimit të jetës.

Kjo është jeta … Një udhëtim plot me surpriza. T’i bëjnë ato të bukura …