“The ABC of Harmony”

Adolf shvjedçikov

 Adolf P. Shvedchikov, PhD, LittD

International Poet of Merit (RUSSIA)

Poet and Translator,

A Member of Many International Literary Associations,

Author of 16 books of poetry and poetic translations, including Shakespeare.

Address: Moscow, 129366 Russia, Prospect Mira, 180, Apt. 52

4317 Petit Avenue, Encino, CA 91436-3516, USA

Email: adolfps@gmail.com

Phone.: 8 (495) 686-81-83

Website: www.peacefromharmony.org/?cat=en_c&key=559

In Russian: www.peacefromharmony.org/?cat=ru_c&key=579

“The ABC of Harmony” in Poetry of Harmony and Vice Versa


“The ABC of Harmony” – the first ever global textbook o­n social harmony, which itself claims to inner harmony. It occupies a worthy place of “Harmony Poetry” section (p.254-287: http://www.peacefromharmony.org/?cat=en_c&key=482), which is closest to me as a poet, and to which I devote my review.

This section includes 36 verses o­n harmony of 29 authors from 12 countries. Of course, these poems are different, as the authors as members of different cultures and traditions, which, however, found a common denominator and combine the most capacious and most important concept for people of all cultures and nationalities values of harmony, high value which is understood by all, but the intuitive, imaginative and emotional level, and in the ABC attempted to develop and supplement its scientific representation of harmony. This is a valuable attempt to find the harmony of science and intuition, science and art, the significant contribution which can make and poetry, illustrated poetry section of Harmony.

These spiritual aspirations of most poems are APJ Abdul Kalam, former President of India (2002 – 2007), the poetic lines of them are no accident the epigraph of the ABC whole:

Confucius was a wise old man who said:

“When there is beauty in the character,

Then harmony settles in the house. “

Another enlightened sage, the Buddha, said:

“When there is harmony in the home,

Then the order resides in the people,

When an order is in the people,

Then the world settles o­n Earth.”

Harmony of society begins with the harmony of the individual. Analyzing the process of organizing a society based o­n the Universal Harmony, Abdul Kalam expressed this thought by wise words of Confucius, which develop at least a wise Buddha and what they are unanimous: the beauty (harmony) character creates harmony at home, the family, which provides the order in the people and gives peace o­n Earth.

Leo Semashko says: ABC of Harmony is laid in early childhood when the child starts learning blocks. Each cube is a new step in understanding the beauty of the world, a harmonious relationship between children and parents, and the child’s acquisition of the rules of behavior, the ability to find the correspondence between the individual elements. In the end, children, growing up in an atmosphere of love and respect for each other, become harmonic personality without aggression and anger. Every child is a single drop. But if they are educated o­n the same principles, that the merger they do not destroy the ocean and create a single entity, which is amazing for its variety. Like a kaleidoscope, based o­n the symmetry elements they create more colorful new world view.

It should be noted that ABC of Harmony begins follow and the new generation. Twenty-year student at the Medical College, Catherine Semashko from St. Petersburg in the poem “Knowledge of Harmony” wrote the good lines about the ability of contemplation and reflection that leads to wisdom and goodness.

The same idea of harmony, engendered in the family, which, like the trickle turns into a deep river, can be found in the poem Zaure Hizatolla (Kazakhstan) “Harmony is born …”

The birth of a new spiritual identity (“Hymn to Harmony” and ”Seek me, Harmony”) says Ernesto Kahan (Israel).

Argentine poetess Maria Cristina Azcona in the poem “Harmonious Peace” claims that the harmonic development of the people who has a sense of humor and ability to communicate with people with a different view of the subject under discussion, it is much easier to negotiate and achieve the desired result.

I like “Sonnet of Harmony” of Dmitry Ivashintsov (St. Petersburg), both in form and in content, reflecting the many ideas of the “ABC of Harmony.”

The poem Y.S. Rajan (India) “Harmony of Twenty First Century” discussed the possibility of a new born person in harmony by science, in the unity of diversity and diversity in unity.

Very nice and colorful language of the poem ”Come and Engender a New Humanity in Harmony”, Marie Robert (France), in which harmony is regarded as the home of enlightened consciousness, like a symphony in perfect balance of transformation from o­ne state to another.

Poetess Susana Roberts (Argentina) in the poem “Harmony” is considering harmonizing the organization of work in the arts, economics, politics and the environment in order to achieve equilibrium in the global society of the future.

Laj Utreja (USA) in the “A Harmony Hymn” draws attention to the importance of information in the future society where spiritual culture will develop and re-echo in every corner of the Earth!

I like “The Global Harmony Association” of Nina Yudina (St. Petersburg), where science and the spiritual light is able to virtually connect humanity to the Union of Goodness, where there are no place for either fight or terror.

Lida Sherafatmand (Malta), in the excellent poem “Harmony Force, Which Keeps Us Alive”, recognizes that unique harmony of manpower, which saves his life, making it harmonious, overcoming its disharmonies.

Svetlana Tsymbalist (Moscow) sees the essence of harmony of the universe, the Creator of the breath, the light of His crown and the redemption of Russia from evil and suffering from a fool and a scoundrel.

The narrow scope of this review does not allow analysis of all the works presented in this section, “The ABC of Harmony.”

In conclusion, I would like to appeal to all the poets of the world to sharpen poetic pens, not knives. We know that “The word can kill, the word can save, the word can leads armies …” Unfortunately, mankind has learned well the power word’s order. Now is the time of the revised global situation and to enable artistic poetic word to prove the power of persuasion. We face the important task of training new generations o­n different principles of communication in society in order to create a more harmonious world. This is a difficult task, we are not magicians, we o­nly learn, but remember that every miracle begins with wonder. Let’s master the science of wonder and surprise harmony, first presented in the “ABC of Harmony”! In the words of the famous Russian proverb, “Step is the hardest!”


Published: www.peacefromharmony.org/?cat=en_c&key=506




Азбука Гармонии в поэзии гармонии и наоборот


«Азбука Гармонии» – первый в истории глобальный учебник по социальной гармонии, который сам претендует на внутреннюю гармонию. В ней достойное место занимает раздел Поэзия Гармонии (с. 256-289:www.peacefromharmony.org/?cat=ru_c&key=509), который мне ближе всего как поэту и которому я посвящаю мою рецензию. Этот раздел включает 36 стихов о гармонии 29 авторов из 12 стран. Конечно, эти стихи разные, как и их авторы, представители разных национальных культур и традиций, которые, однако, нашли общий и объединяющий знаменатель в самом ёмком понятии и самой важной для людей всех культур и наций ценности гармонии, высокое значение которой понимается всеми, но на интуитивном, образном и эмоциональном уровне.

В Азбуке предпринята попытка развить и дополнить его научным представлением гармонии. Это очень ценная попытка найти гармонию науки и интуиции, науки и религии, науки и искусства, значительный вклад в которую может внести и поэзия, что иллюстрируется разделом Поэзия Гармонии.

Этим духовным устремлениям больше всего служат поэмы Абдул Калама, бывшего Президента Индии (2002-2007), поэтические строчки которого не случайно стали эпиграфом Азбуки в целом:

«Мудрый старец Конфуций сказал:

“Когда красота есть в характере,

Тогда гармония поселяется в доме”.

Другой просвещенный мудрец, Будда, добавил:

“Когда гармония есть в доме,

Тогда порядок поселяется в народе,

Когда порядок есть в народе,

Тогда мир поселяется на Земле”».

Гармония общества начинается с гармонии личности. Анализируя процесс организации общества на принципах Всеобщей Гармонии, Абдул Калам выражает эту мысль словами мудрого Конфуция, которые развиваются не менее мудрым Буддой и в чем они единодушны: красота (гармония) характера создаёт гармонию дома, семьи, которая обеспечивает порядок в народе и вселяет Мир на Земле.

Лев Семашко утверждает, что красота (гармония) характера закладывается в раннем детстве, когда начинается обучение ребёнка с кубиков её азбуки. Каждый кубик – это новая ценность, новая ступень в постижении гармонии мира, гармоничного отношения между детьми и родителями, приобретение ребёнком правил поведения, умение находить согласие между разными элементами. В конечном итоге дети, растя в атмосфере любви и уважения друг к другу, становятся гармоническими личностями, которым чужда агрессия и злоба. Каждый ребёнок – это отдельная капля. Но если они создаются по единому принципу, то при слиянии не разрушают океан, а строят его единое целое, которое поражает воображение своим разнообразием. Подобно калейдоскопу, на основе элементов симметрии они создают всё более красочные новые картины мира.

Следует особо отметить, что Азбуке Гармонии начинает следовать и новое поколение. Двадцатилетняя студентка медицинского колледжа Катерина Семашко из Санкт-Петербурга в стихотворении «Познание Гармонии» написала хорошие строчки об умении созерцания и размышления, приводящие к мудрости и доброте.

Ту же мысль о гармонии, зарождающейся в семье, которая, подобно ручейку, превращается в полноводную реку, можно найти и в поэме Зауре Хизатолла (Казахстан) «Гармония рождается…».

О рождении новой духовной личности («Гимн Гармонии и Ищи меня, гармония») говорит Эрнесто Кахан (Израиль).

Аргентинская поэтесса Мария Кристина Аскона в поэме «Гармоничный мир» утверждает, что гармонически развитым людям, обладающим чувством юмора и способным общаться с людьми, которые придерживаются другого взгляда на обсуждаемый предмет, гораздо легче вести переговоры и добиваться нужного результата.

Мне нравится «Сонет гармонии» Дмитрия Ивашинцова (Санкт-Петербург) как по форме, так и по содержанию, отражающий многие положения «Азбуки Гармонии».

В поэме Янга Раджана (Индия) «Гармония двадцать первого века» обсуждается возможность рождения нового человека, находящегося в гармоничной связи с наукой, в единстве многообразия и многообразии единства.

Очень хорош и красочен язык поэмы Марии Роберт (Франция), в которой гармония рассматривается как дом просветлённого сознания, как симфония идеального баланса в бесконечном переходе из одного состояния в другое.

Поэтесса Сусанна Робертс (Аргентина) в поэме «Гармония» рассматривает возможность гармонизации при организации работы в области искусства, экономики, политики и экологии, чтобы добиться состояния равновесия в глобальном обществе будущего.

Ладж Утега (США) в «Гимне Гармонии» обращает внимание на важность обмена информацией в обществе будущего, когда духовная культура будет развиваться и отдаваться эхом в любом уголке Земли!

Мне нравится «Глобальный Союз Гармонии» Нины Юдиной (Санкт-Петербург), где наука и духовный свет способны соединить виртуально человечество в Союз Добра, где нет места ни войне, ни террору.

Лида Шерафатманд (Мальта), в отличной поэме «Сила гармонии, сохраняющая нас живыми», признает гармонию той единственной силой человека, которая сохраняет его жизнь, делая её гармоничной, преодолевающей её дисгармонии.

Светлана Цимбалист (Москва) видит в гармонии суть мирозданья, Творца дыханье, свет его венца и спасение России от зла и страдания, от глупца и подлеца.

Узкие рамки обзора не позволяют дать разбор всех произведений, представленных в этом разделе «Азбуки Гармонии».

В заключение мне бы хотелось обратиться ко всем поэтам мира с призывом точить поэтические перья, а не ножи. Известно, что «слово может убить, слово может спасти, слово может полки за собой повести…» К сожалению, человечество хорошо усвоило слова насилия, убийства и приказа. Настало время глобального пересмотра этой духовной ситуации, который даёт возможность художественному поэтическому слову доказать силу ненасильственного убеждения. Перед нами стоит важная задача обучения новых поколений иным принципам коммуникации в обществе с целью создания более гармоничного мира. Это трудная задача, мы не волшебники, мы только учимся, но помним, что всякое чудо начинается с удивления. Давайте вместе овладевать наукой удивляться и удивлять гармонией, впервые представленной в «Азбуке Гармонии»! Как говорит известная русская пословица, «Лиха беда начало!»


Опубликовано: www.peacefromharmony.org/?cat=ru_c&key=534



I glorify you, Mother-Nature!

I bow to your sacred altar

And sing praises to the pink dawns.

I glorify the grass, the sun, the waters,

And the mystery of the ocean depths.

I swear I’ll extol always your freedom!

I am ready to embrace the sky, and soar like an eagle.

I don’t care about years which have past away.

Let me praise you, mountains, hills, and forests!

Let all living beings sing this hymn to Mother-Nature!

I am your loving son, I am the part of you!






My path was hard and long. For many years

I sloshed through the mud under the endless rain.

Being tired I have continued to walk.

I tried to change this dreary world,

I have woven the enchanting wreaths of my imagination.

I thought that o­nly crazy dreams could save the gray life.









The poet has a special blessed gift, a different vision.

His poems are ready to take in the thunderstorms and violence!

He may bridle easily any wild mustang!

He may reflect all hues of sensuality and pain

In a capricious rhythm of Argentinean tango.

Only a poet may describe the passion of a stormy fire of love!

He is an omniscient genius

Who has a special gift of an eternal harmony!









My beloved earth, I am your loving son,

I bend my head before you,

I am sleeping in your tender embraces,

I do not feel that I am alone.

My hair is grey but I still feel your motherly hands

Which protect me when comes hard time.

I breathe your spring’s scent,

I am pleased by your hot summer,

I like to walk under your rainy, autumn sky,

I don’t fear your chilly, wintery winds.

Oh, my beloved land!

You are a permanent source of my delight,

You give me new strengths,

Your harmony is more important

Than all prestigious awards!









Joy is coming like a summer day,

And it doesn’t matter how sad you were,

The sunbeams irradiate your soul.

The blissful light destroys all your pains.

God blesses and renews you again.

And you cannot imagine

Why you were so unhappy and sad.

Now you are like a deep river,

All the fuss of life is forgotten,

You found a moment of joy at last!





Oh, Earth, your son came back,

Let me embrace your expanses,

Let me hear again the songs of the winds

Blowing along the fields.

Give me the fresh kisses of your spring,

Let me breathe the scent of flowers,

Let me take shelter inside of oak forests

Hearing again the nightingale’s trills.

Oh, my unpredictable changeable world

With charming night’s silence,

Let me stay here alone

Looking at the full lustrous moon.

Give me wine of the Universe to drink,

I am ready to pay for Harmony like King!





When you read these lines don’t be bored.

Life will give to you other lessons.

Therefore throw away the old rags and enjoy!

Feel the flow of harmony.

I weaved this carpet from my sadness.

I prepared honey for you from an old beehive.

Drink my experience of life,

Perhaps it will help you to start live anew.



Как гармонична ты, Природа!

Склоняясь к святому алтарю,

Я славлю алую зарю,

Разлившуюся по небосводу.

Я славлю травы, солнце, воды

И таинство морских глубин,

Клянусь, что буду до седин

Вновь воспевать твою свободу!

Как хочется, небесные своды,

Раскинув руки, вас объять,

Орлом мне хочется летать,

Отбросив тяжкую колоду,

Не замечать, как мчатся годы…

Холмы, равнины, горы, лес,

Земные недра, ширь небес,

Вам вечную слагаю оду!

Пусть всё живое, все народы

Поют тебе заздравную песнь,

Я сын твой, я живой, я есть,

Частица я твоя, Природа!









Шёл трудным я своим путём,

Была моя дорога длинной,

День изо дня месил я глину

Под нескончаемым дождём.

Но я всё продолжал идти

И воздух бытия вдыхая,

Гармонии мир постигая,

Венки волшебные плести

Не уставал я, собирая

Цветы, чтоб серый мир спасти!









Поэту дан особый божий дар,

Он видит мир как в первый день творенья,

И каждое его стихотворенье

Вобрать готово вновь в резервуар

Все проливные летние дожди

С громами и безумною грозою,

В нём всё бурлит, волнуется, покоя

Поверь, читатель, больше ты не жди!

Отваги полн, готов он обуздать

Любого непокорного мустанга,

Способен он в капризном ритме танго

Всю чувственность и страстность передать.

Любви мятежной яростный пожар

Один поэт лишь описать сумеет,

Всевластный гений, мир пред ним бледнеет,

Гармонии ему отпущен дар!









Земля родимая, я любящий твой сын,

Перед тобою голову склоняю,

В твоих объятиях нежных засыпаю

И чувствую, что здесь я не один.

Уж дожил до почтеннейших седин,

А матери любовь не убывает,

В твоих руках заботливых я таю

И выживаю в час лихих годин.

Вдыхаю твой весенний аромат,

С улыбкой лето жаркое встречаю,

Осенним днём под дождиком гуляю,

Мне по сердцу зимы суровой хлад!

Земля родимая, источник всех услад,

Небесное с земным ты сочетаешь,

Корнями ты давно меня питаешь,

Твоя гармония превыше всех наград!





Однажды радость вновь к тебе придёт,

И как бы ни была юдоль земная

Тяжка, наступит в твоей жизни поворот.

Вновь в небе солнце ярко засверкает!

И боли застаревшие пласты

Разрушатся несущимся потоком,

Блаженный миг, опять проснулся ты,

Мир засиял, и прозревает око!

Не понимаешь, как могла тоска

Так долго душу содержать в неволе.

Как полноводна радости река,

Как, упиваясь светом, дышит поле!

Уходит страх. Последняя черта,

И радости последнее мгновенье.

Забыта вся земная суета,

Обретено душевное спасенье…




Adolf shvjedçikov


   (Kjo poezi i dedikohet autorit  Riza Lahi , Vendlindjes së tij , Shkodrës dhe gjithë miqve poetë shqiptarë, që mbajnë  një korospodencë të shkëlqyer me një nga poetët më të mëdhenj sot, sikurse është ADOLF  P. SHVEDCHIKOV )





I dhashë vetes zemër, s’ka gjë, more djalë

Tëra ç’ke për t’thënë,  s’thuhen me dy fjalë


Shokëve të Riza Lahit, zemërtrëndafilit

Prej larg ia shtërngoj fort dorën secilit

Gjuh’n e dilomatëve unë s’e kam qejf hiç

A më pranoni vëlla, t’u bëhem, o miq?

 Të llafos me ju, të qeshe e  të luaj

Në krye të trapezës – veç Fetahu juaj

Në “klubin e natës” në darkë tër çeta

Jo raki me u dehë, por veç barcoleta

Që i tregon bukur mu si padishah

Mjeshtri i lezetit, i madhi Fetah…


Të dashur shqiptarë, shkrimtarë e poetë

Kaq mirë pranë jush, kurr s’jam ndjerë në jetë

Si zog zemra ime po shkon mbi oqean

Te Tirana e bukur, vëllezërit shkodranë

Zemra e Adolfit, më shpejt se rrufeja

Nesër në mëngjes, është te kafeneja

Të pijnë ç’të duan, vëllaznit, o Riza Lahi

Për dollarë – kam unë, sa  për lekë – Fetahi

Më mirë po pijmë nga një kafe të fortë

Shpejteshpejt e hamë nga një copë tortë

Mandej ndër vetura shoqëria gazmore

Një vizitë së shtrenjtës, “Rozafës” shekullore

Çfar të shohë atje Shvedçikovi juaj

Si vargan florinjësh në zemër do t’ ruaj.



Los Angeles, USA, 4 janar 2010

Lyric / Poems by Adolf P. Shvedchikov


Lyric  /   Poems by  Adolf P. Shvedchikov

Dr. Adolf P. Shvedchikov, PhD, LittD

International Poet of Merit

Born May 11, 1937, Shakhty, Russia. Graduate 1960 Moscow State University. Senior scientific worker at the Institute of Chemical Physics, Russian Academy of Sciences, Moscow. Chief of Chemistry, Pulsatron Technology Corporation, Los Angeles, California, USA. Today he is retired pensioner.

He published more than 150 scientific papers, and more than 500 of his poems in different International Magazines of Poetry in Russia, USA, Brazil, India, China, Taiwan, Korea, Japan, UK, Italy, France, Malta, Spain, Albania, Romania, Greece and Australia. His poems have been translated into English, Italian, Spanish, Portuguese, Greek, French, German, Chinese, Japanese, Albanian, Romanian, and Hindi languages.

He is the Member of World Congress of Poets, International Association of Writers and Artists, and Associazione Letteraria Italo-Australiana Scittori (Melboune, Australia).

Adolf P. Shvedchikov is known also for his translations of English poetry (“150 English Sonnets of XVI-XIX centuries”, Moscow, 1992, “William Shakespeare. Sonnets”, Moscow 1996) as well as translations of many modern poets from Brazil, India, USA, Taiwan, Greece, England, China and Japan.


Dr. Adolf P. Shvedchikov

4317 Petit Avenue, Encino, CA 91436-3516, USA

E-mail: adolfps@gmail.com


Again the poplars spreading their bitter scent 2

Enchantress of my childhood 3

Winds of the soul 4

Do you want to know how I love you? 5

Body of woman 6

My nightly thoughts bring whimsical delight 7

I drive the horses of my imagination 8

Pegasus and horse 9

I am eternal child of spring 10

Poor poetry 11

Restless thought 12

The bards 13

Torture of creation 14

The autumn comes 15

The Muse is my eternal life 16

Oh mother-earth, I am yours offspring 17

When rivers merge under the sun 18

Before sunset I feel the poplar’s scent 19

My dreams are floating in the ocean 20

Our life is a mixture of hope and fear 21

I like the winged winds which flow 22

The eloquent eyes 23

My Fantasies are endless, yes! 24

The world will be saved by beauty and art 25

The wind doesn’t blow 26

Remember those golden days 27

Come to my house, be my guest 28

I get drunk from the amorous dew of love 29

Earth, you were for me prison and paradise 30

How carefree are our seventeenth! 31

I would like to stay with you 32

Wait! 33

Destiny 34

If you could only know 35

You are happy, you fall in love 36

All flowers are similar in appearance 37

My darling, I love you too much 38

Night thoughts 39



It is spring again, the ancient round of things…

The nectar of fresh flowers that I bring,

Of newly awakened plants for your delight

On your birthday, my sweetest love, my light!

Once more the fields and groves are greening,

The earth begins to lick old wounds leaning.

Again the poplars spreading their bitter scent,

For the early May morn your laugh is lent.

For us to be together like a reverie,

And air of life is so sweet that it hurts me.

How nice is that each dawning day

I’m more irrevocably smitten with your way.

And if I die once, as die I must,

I’ll go in peace to that dark realm of dust.

I’ll take with me your birthdays to cling,

And unfinished love’s song I still have to sing…







I return to my childhood,

I remember the weeping willows,

Where I hid in a dense wildwood

Dreamed of my beauty’s passion kiss!

I have followed her everywhere,

I kissed fervently her clothes,

I gazed at her inviting golden hair,

But she never allowed me to betroth.

Oh my beloved enchantress,

My touch-me-not queen,

Tell me about your wondrous country,

That nobody still have seen!

But unattainable queen kept silence…

Only many years later I understood

That love and odium are close to violence,

When we don’t know what is evil and good…


The human soul cries out for the help,

Fate takes us up and bears like a gust.

Sometimes it throws us into the flame of hell,

Or gnaws slowly like ruthless rust.

Winds of the soul, they fly around the world

Through desert’s heat, through ocean’s breadth,

Through icy mountain’s penetrating cold,

Through the scent of nightly meadow’s breath.

Occasionally they are like a storm,

They are fierce as wrath and fury hurricane,

Sometimes they get a long-awaited morn

Like roses’ pleasure after summer rain.

They are a whisper of trembling fervent lips,

Ancient amphora with thrilling wine of love,

A lonely bank amid the ocean deeps,

Or early morning contented cooing dove.

Winds of the soul, they are so fast and free,

But our hearts are sensitive with age.

I am still alive, a wise old oak-tree

With flourishing soul placed into an iron cage.



Do you want to know how I love you?

I cannot find that unique proper word,

Such special words are known just God.

There are not a lot of them, only a few,

Which keep the freshness of morning dew,

A lingering hope during the reign of night

When your faith is flickering like candlelight

And when you are ready to say adieu…

I would like to find a chisel to hew

That word of love which is hard like a stone,

And raise this word to a golden throne.

Then I will give an order to endue

This word in gold cloth and then anew

I will ask this amazing word to touch

Of your heart, and you’ll realize how much

And how ardently I love you!


Body of woman, secret of opal!

The poets and artists tried to describe

Your enigma for many centuries,

But you kept safely your secrets.

Oh that alluring outline of woman body,

Mother-of-pearl color of Afrodite’s skin!

An effeminate body of Botticelly,

Voluptuous body of Rubens,

The bodies of Picasso, Rembrandt, Modigliani…

Many artists have painted the body of woman,

And poets have written about woman’s body.

Every generation has tried unsuccessfully

To solve the enigma of woman’s body.

Like Phoenix it looks reborn

Charming again and again every time!


My nightly thoughts bring whimsical delight

When I by stellar shawl do enfold,

Keeping in hands this spacious hectic world

I sit in the shadow of scattered candlelight.

Honestly speaking I don’t like glaring daylight,

And I don’t like glorious landscape.

I am glad to find miraculous escape

When arrives an impenetrable midnight.

I like mysterious, slowly moving moon,

I like an opalescent cold moon beam,

When I am at mercy of sweet dream

Stir the black coffee by a silver spoon.

My gentle Muse believes still in my might,

Sometimes she is teasing me, after a while

We are looking at each other with a smile…

I like this sable magic lonely night!



I drive the horses of my imagination

Across the barren yearning field,

I cover myself with protective shield

And I have faith in my dream’s incarnation.

My path is far away from an iron world.

I am a singer of morning dew,

I am a painter of rainbow’s hew,

I hate emphatically the cruel underworld.

I am a romanticist, and to be correct,

I like the turquoise sky and rising sun.

Among of millions I’m perhaps only one

Who has this unforgivable defect.

But I pace stubbornly throughout the day and night,

I sing continually my spiritual song,

Maybe someone tells that I’m wrong,

In my opinion, I’m nevertheless right!



I am an eternal child of spring.

I fall in love with my tender Muse.

Inside of their womb I completely fuse,

I spread my romantic wings.

I am one of the happiest human being

Singing a spiritual song,

My voice is extraordinary strong,

I feel my might, I’m a powerful King!

I know for sure that I must bring

To everyone the sparkling dew,

When someone find a rainbow hue,

Then we will start to smile and sing!


Poetry, the queen of human emotions,

Where is your former glory?

Today is another love story,

We are slaves of other potions.

Where is an invisible breath, that aura,

Which feeds your soul and your desire,

Where is that forgotten fire

Of a dance’s Muse Terpsichore?

We became the victims of pop-culture,

The poor poetry asks for alms,

Extending her pale trembling arms

Under the threat of a rapacious vulture!


My restless provoking thought,

You are wandering among contrasts,

You are in doubt, you never trust

You suffer when everything comes to naught.

Sometimes you tell to yourself: you ought

To reconsider everything, to revise,

At times you make an unexpected surprise,

Smiling, you comment: it is finely wrought!

And when you causally are suddenly caught,

Be a carefully disguised treacherous trap,

You try insistently to find a gap,

So you will be a winner, my masterful thought!


The bards of sadness, the bards of mirth,

You have sung joyful and sorrowful songs.

Weird bards, you were our bells and gongs,

Sometimes you seem like gods on earth!

Spreading your snowy gleaming wings

You have soared alone in the turquoise light,

Excited people followed your flight,

Your sublime words touched the soul’s strings!

But millions of bards have a terrible fate,

They passed on unknown, one by one,

Never became spoiled by glory’s sun,

And nobody called them renowned or great.

Oh, glorious Heaven, open your gate,

Admit the bards, both poor and rich,

Give them another chance to bewitch

The souls of people, it is not yet too late!




 Adolf shvjedçikov



 ©Адольф Шведчиков




Опять весна, вещей извечный круг…

Цветов и пробудившихся растений

Несу нектар, чтобы им в дни рождений

Могла ты насладиться, милый друг!

Вновь зеленеют рощи и поля,

Земля свои зализывает раны,

И снова горько пахнут тополя,

А ты смеёшься майским утром ранним.

Как хорошо бывает нам вдвоём,

И воздух жизни сладостен до боли.

Как хорошо, что с каждым новым днём

Тобой необратимее я болен!

Когда ж настанет мой час умереть,

Сойду спокойно в царство тьмы и тленья,

Возьму с собой дни твоего рожденья

И песнь любви, что не успел допеть…



О, моя ранимая душа,

Всё ещё бредём по белу свету,

Говоря: погодка хороша,

Радуемся солнышку при этом!

Прошагав по жизни столько вёрст,

Сядем на обочине дороги,

Видно, мы одни с тобой, как перст,

Видимо, про нас забыли боги…

Долго ли ещё вот так шагать,

Сколько раз ещё встречать рассветы?

Что нам плакать, что зря горевать,

Всё равно конец приходит лету…



 Как часто мы, меж дюн бредя

Сухой, безжизненной пустыни,

С надеждой тайной ждём дождя,

Припав губами к бурой глине.

Бросая свой угасший взгляд,

Ещё надеемся на чудо.

Ведь больше нет пути назад,

Идёт к нам караван верблюдов!

В огромных бурдюках несут

Они живительную влагу…

Но солнце жжёт, часы бегут,

А мы не делаем ни шагу.

И обессилев, наконец,

Глаза усохшие смыкая,

Уже не слышим стук сердец,

Ещё на что-то уповая…




Не верьте тишине,

Она всегда обманет,

Сон сладок при луне,

Но только солнце встанет,

Вихрь чёрный налетит

И всё вокруг разрушит,

А тишина молчит

На море и на суше.

Умолк еловый лес,

Дрожат его иголки,

Но вскоре до небес

Скакнёт огонь по ёлкам!

На сердце благодать…

Опасно заблужденье,

Всё может запылать,

Сгореть в одно мгновенье!

Поверьте, тишина –

Предвестник бури грозной,

Расставит сеть она,

И будет уже поздно!



Там, где когда-то жизнь бурлила,

Теперь гуляет ветер средь руин.

Вокруг всё пусто, древняя могила

Белеет костью…Я стою один

Среди песка, охвачен чувством странным,

Что в мире только тлен и пустота.

Там, где брели когда-то караваны,

Незримой смерти пролегла черта.

Я задаю ненужные вопросы

И знаю, что ответ не получу.

О, время, сколько ж под твоим откосом

Осталось тех, кто погасил свечу?



Клонится солнце к закату,

Грустно я день провожаю,

На сердце тяжесть утраты,

Куда, день, уходишь, не знаю.

Зачем ты с собою уносишь

Мечты дерзновенной мгновенье,

Ужель одного меня бросишь

Вечности на съеденье?

Уходишь своей дорогой,

И нет до меня тебе дела.

Так погоди немного,

Пока ещё солнце не село.

Повремени минутку,

Останови злой ветер!

Скрылось светило, и жутко

Стало на белом свете…




Тихо, безлюдно вокруг,

Бледная светит луна,

Чёртов замкнулся круг,

Жизнь-то всего одна…

Грустно скребётся сверчок,

Яркие звёзды горят,

Пора подвести итог,

Судно на якорях…

Лишь иногда ветерок

Ласкает холод небес,

Замер охотничий рог,

И затихает лес.

Окончен охоты сезон

На обезумевших лис…

Сэр, не для вас марафон.

Сойдите с дистанции,please!



О как богат и как могуч язык,

И в то же время как, увы, он беден,

Когда рожаю в муках, слаб и бледен,

Души отчаявшейся свой последний крик.

Как мне заставить горделивый бриг

Поднять свой парус, чтобы сняться с мели,

Как распахнуть пред ним морские двери,

Как выразить всё, что душой постиг?

О Господи, яви свой светлый лик

И помоги зажечь сердца глаголом,

Не дай зачахнуть мне в пустыне голой,

Продли моих мучений тяжких миг!








На земле, где тоскливо и сыро,

Где болота гниющего плесень,

Не поёт моя бедная лира,

Ей здесь тесно, ей здесь не до песен.

Я по грязи болотной шагаю

И несу инструмент осторожно.

Лира тонкая штука такая,

Петь без трепета ей невозможно.

Если ж пальцы твои очерствели

От тяжёлой и грязной работы,

Не слетят соловьиные трели,

Жизнь скучна, всё заботы, заботы…

И когда я от жизни устану,

Пронесусь над родными полями,

Буду петь в небесах непрестанно,

Что сказать не успел я словами.





Люблю я чудных глаз сиянье,

Люблю я их волшебный блеск,

Когда они уводят в лес

Неотвратимого желанья.

Но ближе мне очарованье

Всегда потупленных ресниц –

Огонь мерцающих зарниц,

Громов далёкое рыданье.

В них столько страсти и страданья,

Любовь и затаённа боль,

В них слёз невыплаканных соль,

В них и расцвет и увяданье.








Ты – мой вишнёвый сад,

Ты – вечная услада.

Тебя лишь видеть рад,

Мне большего не надо.

Лишь только не гони,

Когда пора цветенья,

Пройдут блаженны дни,

И заново смятенье.

И снова ждать и ждать,

Как ждёт лишь третий – лишний,

Ужель не целовать

Зардевшиеся вишни!










Ты так близко,

Твоё где-то рядом дыханье,

Пересохшие губы

Касаются бархатных щёк,

Белоснежных холмов

Ощущаю я ритм колыханья

И упругую силу

Зовущих и ласковых ног.

О, как долго я ждал

Твоего ненасытного взора,

Волн горячий поток

Нас уносит в безбрежную даль.

Чисто, нежно поёт

Где-то ангел небесного хора,

Торжествует любовь,

И уходит навеки печаль.










В часы раздумий и блужданий

По перелескам без дорог

Я шёл и набирался знаний,

Как мудро всё устроил Бог!

Душа мечтала о великом,

О переменах, блеске звёзд,

А мир простым был и безликим:

Рожденье, будни и погост.

Печальный факт, но только всё же

Где нужные найти слова,

Чтобы сказать: всего дороже

Мне эта жухлая трава!



О, ты, дразнящая волна,

Зачем со мною так играешь,

Едва коснувшись, ускользаешь,

И шалой радости полна,

Навек бесследно исчезаешь.

О, как безмерно я люблю

Твой норов и непостоянство,

Твоё коварство и жеманство,

Когда ты шепчешь: утоплю

В глубинах своего пространства!









Я благодарен судьбе до могилы,

Ангел любви пролетел надо мной!

Не позабудется образ твой милый,

Ангел небесный, мой ангел земной!

Помню всю жизнь, и пока что есть силы,

Век я с тобою, не будешь одной.

Смерть, ты бессильна, нас жизнь породнила,

Ангел небесный, мой ангел земной!









Как можем мы душе своей помочь,

Несёт, несёт судьба по свету нас,

День угасает, наступает ночь,

И в муках горьких не смыкаем глаз.

О, души, мечетесь вы вечно на ветру,

Уноситесь в небесную вы синь,

Росою свежею умывшись поутру,

Летите вдаль, где дышит жар пустынь.

Безмолвных гор холодные снега

Встречают иногда вас на пути,

Где не ступала ни одна нога

И где отвесных скал не обойти.

Порой свирепы вы как ураган,

Иль нежитесь как роза под дождём…

Под шепот страстных губ я снова пьян,

Любовным наслаждаюсь я вином.

Ночь кончилась, и вот опять один,

Любимая уходит навсегда,

Стою утёсом средь морских глубин,

Лишь небо синее да синяя вода…

Уноситесь вы, души, в никуда,

И чувствуешь себя как прелый пень,

Шалит сердечко, катятся года,

И мрачная уже маячит тень…



Вспоминаю далёкое детство:

Я сижу под плакучею ивою,

Наблюдаю как ты по соседству

Ходишь томно, такая красивая!

За тобою повсюду я следую,

В мыслях страстно целуя одежду,

Глажу косы твои и не ведаю,

Что давно мне не светит надежда…

Чародейка загадочно-странная,

Королева моя ненаглядная,

Ты окутана тайной туманною,

О, любовь ты моя безоглядная!

Но хранит королева молчание…

Только взрослым уже понимаешь:

Один шаг от любви до отчаяния,

Когда рядышком с ними шагаешь.

Чародейка далёкого детства,

Разошлись с тобой наши дороги,

Получил навсегда я в наследство

Сердца боль от ножа недотроги!



Облака плывут в ночи,

Только спят их тени.

Затаился мир, молчит,

Полный сновидений.

Ветер гаснет в камышах,

Замирает поле,

Что же ты, моя душа,

Мучишься в неволе?

Всё блуждаешь среди звёзд,

Был ли здесь я, не был?

Перекинуть хочешь мост

Меж землёй и небом…



Дождь весенний стучит,

Он по крышам колотит,

Моё сердце кричит:

На каком повороте

Мне тебя повстречать,

Растопить недоверье,

Королевой назвать,

Распахнуть настежь двери!

Где же рай тот земной,

О котором мечтают?

Дождь прошёл стороной,

И асфальт просыхает…



Греешься на солнце, не моргая,

И в глазах твоих – тысячелетья.

Ты хранишь в себе, я это знаю,

Тайные секреты долголетья.

Кости твоих предков-динозавров

По холмам давно окаменели,

Только ты надеешься на завтра,

Только ты ещё стремишься к цели.

Ящерица, гибкою тростинкой

Меж камней несёшься, убегая,

В этом мире мы – две половинки,

Я живой и ты ещё живая!



Ты хочешь знать, как я люблю тебя?

Слов уникальных отыскать не смог.

Наверное, их может только Бог

Послать нам редкой капелькой дождя.

Немного их, но свежесть в них росы,

Надежды луч, когда нас душит ночь,

Свеча чуть теплится, и вряд ли кто помочь

Нам сможет в эти трудные часы…

Надёжную кирку бы мне найти,

Слова любви из камня чтоб тесать,

То слово-кремень чтоб тебе сказать,

На трон златой его чтоб возвести.

Парчою дорогой его одеть,

Коснуться нежно сердца твоего,

А больше и не нужно ничего,

Лишь песнь любви бы только мне пропеть!

Adolf Pavlovich Shvedchikov

Adolf shvjedçikov

Adolf  Pavlovich Shvedchikov

Russian scientist, poet and translator

A Member of Many International Literary Associations,

Author of 16 books of poetry and poetic translations, including Shakespeare.

Address: Moscow, 129366 Russia, Prospect Mira, 180, Apt. 52

4317 Petit Avenue, Encino, CA 91436-3516, USA

Email: adolfps@gmail.com

Phone.: 8 (495) 686-81-83

Website: www.peacefromharmony.org/?cat=en_c&key=559

In Russian: www.peacefromharmony.org/?cat=ru_c&key=579

Kush është Adolf Shvedçikov?

nga:  Riza Lahi

Adolf Shvedçikov është “Bashkëpunëtor i vjetër shkencor “ në Institutin e Kimisë  dhe Fizikë  të Akademisë së Shkencave në Moskë. Shef i Kimisë në korporatën “ Pulsatron Technology Corporation” në Los Anxhelos, Kaliforni. Ka të botuara mbi 150 kumtesa shkencore dhe mbi 500 poezi  në revista poetike të vëndeve të ndryshme si Rusi,  SHBA,  Brazil, Indi,  Kinë,  Kore,  Japoni,  Itali,  Francë,  Maltë,  Spanjë , Shqipëri,  Rumani,  Greqi, Angli dhe Australi.
Poezitë  e tij  janë përkthyer në Anglisht, Italisht,  Spanjisht,  Portugisht,  Greqisht,  Frëngjisht ,
Kineze, Japonisht,  Gjermanisht, Shqip,  Rumanisht dhe Hindu. Është antar i Kongresit Botëror të Poetëve, Shoqatës Botërore të Shkrimtarëve dhe Artistëve dhe “Associazione Letteraria Italo – Australiana Scrittori ( Melburn, Australi) .
Është bërë i famshëm me përkthimin rusisht të  “150 English Sonnets of XVI-XIX Centuries”, Moskë 1992 dhe  “William Shakespeare  Sonnets” Moskë, 1996).  Ka përkthyer në Rusisht shumë poetë modernë të ditëve të sotme si nga SHBA,  Anglia,  Brazili,  Taivani,  Italia,  India,  Australia, Kina,  Japonia  dhe
Shqipëria.  Është fituesi i çmimit “Michael Masdhusudhan Academy”, në vitin 2004 në Kalkuta, Indi. Mban titullin “ Poet i Meritur Ndërkombtar “  Shvedçikov.

Në Shqipëri nuk njihet fare poezia e sotme ruse dhe  të gjithëve na ka mbetur ora  tek Pushkini,  Lermontovi,  Esenini, Majakovski. Sigurisht ardhja në shqip e këtij poeti të shquar, do të kërkonte  edhe ndërhyrjen e organeve shtetërore të dy vëndeve. Po të mos ishte përkujdesja tipike shqiptare e e një diktatori me guackë orientale siç qe Ali Pashë Tepelena,  lexuesit,  sigurisht që e kanë të qartë,  se vështire të kishim një “Cajld Harold” me të cilin vazhdojmë të krenohemi edhe sot e kësaj dite dhe të shkruar nga një poet i ri në  atë  kohë, i  pakrahasueshëm për nga fama në kohën e tij  me Shvedçikovin,  për shembull…





nga : Vangjush Ziko


Adolf P. Shvedçikov është një nga poetët bashkëkohës rusë i përkthyer në disa gjuhë evropiane dhe aziatke. Muza e tij lirike ec e frymëzuar në rrugën e traditës poetike klasike ruse të poezisë realiste metrike dhe ritmike, që rikrijon poetikisht situata thellësisht shpirtërore dhe humane, poezi e cila në plan të parë ve ndjenjën dhe përjetimin njerëzor të veshur me një figuracion të pasur, ndërsa deduksioni filozofik vjen i përjetuar dhe i mishëruar në filozofinë konkrete të përditshmërisë jetësor dhe jo nëpërmjet meditimit dhe abstragimit të mirëfilltë racional.

Adolf Shvedçikovi është një shpirt i frymëzar dhe i shqetësuar për fatin e njeriut dhe të ëndrrës së tij të thellë humane, për fatin e botës dhe të dashurisë së pastër njerëzore. Ai ka zgjedhur poezinë, instrumentin më të brishtë artistik të artit të fjalës, për të transmetuar mesazhet e veta morale dhe estetike. Ai ka botuar deri më sot 10 vëllime poetike, të cilët janë përkthyer në anglisht, italisht, spanjisht, greqisht, gjermanisht, rumanisht, në gjuhën kineze.

Si përkthyes, ai ka përkthyer poezi nga gjuhë të ndryshme, midis të cilave edhe Sonetet e Shekspirit në gjuhën ruse.

Nga formimi i tij universitar dhe nga profesioni i tij, ai është një inxhinier doktor në fushën e kimisë fizike, që ka botuar 150 studime shkencore dhe, aktualisht, ai punon si kryespecialist i fushës së vet në një Korporate prestigjioze në Los Angeles të Kalifornisë.

Adolf Shvedçikovi është anëtar i disa shoqatave botërore si Shoqatës së Poetëve Botërorë dhe Kongresit Botëror të Poetëve.



Adolf  Pavlovich Shvedchikov

Born May 11, 1937 in Shakhty, Russia. In 1960 he graduated from Moscow State University, Department of Chemistry. Ph.D. in Chemistry in 1967. Senior researcher at the Institute of Chemical Physics, Russian Academy of Sciences, Moscow. Since 1997 – the chief chemist of the company Pulsatron Technology Corporation, Los Angeles, California, USA. Doctor of Literature World Academy of Arts and Letters.
He published more than 150 scientific papers and about 500 of his poems indifferent International Magazines of poetry in Russia, USA, Brazil, India, China, Korea, Japan, Italy, Malta, Spain, France, Greece, 

England and Australia. He published also 13 books of poetry. His poems have been translated into Italian, Spanish, Portuguese, Greek, Chinese, Japanese, and Hindi languages.

He is the Member of International Society of Poets, World Congress of Poets, International Association of Writers and Artists, A. L. I. A. S. (Associazione Letteraria Italo-Australiana Scrittori, Melbourne, Australia). Adolf P. Shvedchikov is known also for his translation of English poetry (“150 English  Sonnets of XVI-XIX Centuries”. Moscow. 1992. “William Shakespeare. Sonnets.” Moscow. 1996) as well as translation of many modern poets from Brazil, India, Italy, Greece, USA, England, China and Japan.


Books of Dr. Adolf P. Shvedchikov, PhD, LittD


aA 1


















1.”I am an eternal child of spring” (English/ Italian/ French/ German/ Spanish/ Russian. 270 pages. ISBN: 978-1475085358, 2012, USA)

2. ”Life’s Enigma”  (English/Italian/Russian. 304 pages. ISBN: 978-1477417355, 2012, USA)

3. ”Everyone wants to be happy” (English/ Spanish/ Russian. 185 pages. ISBN: 978-1477559079, 2012, USA)

4. ”My Life, My love” (English, Italian, Russian. 197 pages. ISBN: 978-1478166566, 2012, USA)

5.”I am the gardener of love” (English/Russian. 229 pages. ISBN: 978-1481057370, 2012, USA)

6. ”Slalom of Life” (English/ Russian.72 pages. ISBN: 978-0935047743, 2012, USA)

7. ”Illusory silence” (Romanian, English/ Russian, 75 pages. ISBN: 978-1599732664, 2012, USA)

8. ”Breath of eternity” (English/ Russian. 75 pages. ISBN: 978-1599732619, 2012, USA)

9. ”Amaretta di Saronno” (English/Russian. 250 pages. ISBN: 978-1481291514, 2012, USA)

10. ”Angel Celestial, Angel Terrestrial” (Russian. 50 pages. ISBN: 978- 1599731506, 2011, USA)

11. “The Rainbow” (English/Greek/ Russian. 324 pages. ISBN: 978-9963668311, 2011, Cyprus)

12. “Love for all ages” (English/Chinese. 185 pages. ISBN: 978-9862218174, 2011, Taiwan)

13. ”One Hundred and o­ne Poems” (Chinese. 139 pages. ISBN: 978-986-221-331-5, 2010, Taiwan)

14.”A Russian Rediscovers America” (English/Russian. 121 pages. ISBN: 978-0981730066, 2013, USA)

15.”Parade of Life” (English/Russian. 239 pages. ISBN:978-0981730097, 2013, USA)

16.”Overcoming Sorrow” (English/Russian.133 pages. ISBN:978-1939757036, 2013,USA)


Адольф Павлович Шведчиков

Российский учёный, поэт и переводчик


Родился 11 мая 1937 года в г. Шахты, Россия. В 1960 году окончил Московский государственный университет, факультет химии. Кандидат химических наук с 1967 года. Старший научный сотрудник Института химической физики Российской Академии наук, Москва. С 1997 года  главный химик фирмы Pulsatron Technology Corporation, Los Angeles, California, USA. Доктор литературы Мировой Академии искусства и литературы.

Им опубликовано свыше 150 научных статей и около 500 стихов в различных поэтических журналах России, США, Бразилии, Индии, Китая, Кореи, Японии, Мальты, Италии, Испании, Франции, Греции, Румынии, Албании, Англии и Австралии. Он автор 13 книг. Его стихи переведены на многие языки мира: английский, немецкий, французский, испанский, португальский, итальянский, греческий, румынский, албанский, японский, китайский и хинди.

Он является членом Международного Общества поэтов, Всемирного Конгресса поэтов, Международной Ассоциации писателей и художников, Литературной Итало-Австралийской Ассоциации (Мельбурн, Австралия). Адольф Шведчиков известен также переводами английской поэзии (“150 английских сонетов XVIXIX веков”. Москва.1992. “Уильям Шекспир. Сонеты”. Москва. 1996.), а также переводами многих современных поэтов Англии, Бразилии, Индии, Италии, Греции, США, Китая и Японии.


Список книг Адольфа Шведчикова:


1.”Я вечное дитя весны” (Английский/ Итальянский/ Французский/Немецкий/ Испанский/ Русский. 270 стр. ISBN: 978-1475085358, 2012, США)

2.”Загадка жизни” (Английский/ Итальянский/ Русский. 304 стр. ISBN: 978-1477417355, 2012, США)

3. ”Каждому хочется счастья ” (Английский/ Испанский/ Русский. 185 стр. ISBN: 978-1477559079, 2012, США)

4.”Жизнь моя, любовь моя” (Английский/ Итальянский/ Русский. 197 стр. ISBN: 978-1478166566, 2012, США)

5.”Я садовник любви” (Английский/ Русский. 229 стр. ISBN: 978-1481057370, 2012, США)

6.”Слалом жизни” (Английский/ Русский.72 стр. ISBN: 978-0935047743, 2012, США)

7.”Иллюзорная тишина” (Румынский/ Английский/ Русский, 75 стр. ISBN: 978-1599732664, 2012, США)

8.”Дыхание вечности” (Английский/ Русский. 75 стр. ISBN: 978-1599732619, 2012, США)

9.”Амаретта ди Саронно” (Английский/Русский 250 стр. ISBN: 978-1481291514, 2012, США)

10.”Ангел небесный, Ангел земной” (Русский. 50 стр. ISBN: 978- 1599731506, 2011, США)

11. “Радуга” (Английский/ Греческий/ Русский. 324 стр. ISBN: 978-9963668311, 2011, Кипр)

12. “Любви все возрасты покорны” (Английский/ Китайский. 185 стр. ISBN: 978-9862218174, 2011, Тайвань)

13.”Сто один стих” (Китайский. 139 стр. ISBN: 978-986-221-331-5, 2010, Тайвань)

14. “Открытие Америки глазами русских” (Русский/ Английский. 121 стр. ISBN:

978-0981730066, 2013, США )

15.”Парад жизни “ (Русский/ Английский. 239 стр. ISBN: 978-0981730097, 2013, США )

16.”Утоли мои печали “(Русский/ Английский. 133 стр. ISBN: 978-0981939757036, 2013, США )




Dr. Adolf P. Shvedchikov, Docteur en Philosophie, Docteur en Lettres (RUSSIE)

Acientifique, poete et traducteur

Ne le 11 mai 1937 a Shakty, Russie. Diplome 1960, Moscou, Universite de l’Etat. Scientifique principal,
l’Institute de Chimique Physique, Academie Russe de Sciences, Moscou. Chef de Chimie ,, Pulsatron Technology Corporatrion, Los Angeles, CA, USA.

Il publie plus 150 memoires scientifiques et environ 500 de ses poemes dans plusieurs journaux de poesie en Russe, les USA, le Bresil, l’Inde, la Chine, le Koree, le Japon, l’Italie, malte, l’Espagne, la France, l’Albanie, la Grece, la Romania, l’Anglettere et l”Australie. Ses poemes ont ete traduits en italiaen, espagnol, grec, portugais, chinos, japonais, albanias, romanias, allemand et hindi.

Membre de la Societe Internationale de Poetes, le Congres Mondiale de Poetes, l’Association Internationale d”Ecrivains et Artistes, AssociationLitteraire Italo-Australien d’Ecrivains, Melbourne, Australia. Il est egalement connu pour ses traductions de npoesie anglais (“150 English Sonnets of XVI-XIX Centuries”, Moscou.1992, “William Shakespeare. Sonnets”, Moscou.1996) ainsi que des traductions de plusieurs poetes modernes du Bresil, l’Inde, l’Italie, la Greece, les USA, l’Anglettere, la Chine et le Japon.




Adolf P. Shvedchikov, PhD, LittD (RUSSO)

Segnalazione di Merito


Scienziato russo, poeta e traduttore


 E nato 11 maggio 1937 a Shakty Russia, si e laureato all’Universita di Mosca nel 1955-1960. Dal 1961 lavora come scienziato all’Instituto di Chemical Physics, Accademia Russa di Scienze di Mosca. Ora lavora insieme con Pusatron Techology Corporation (Los Angeles, California, USA) in Air Pollution Control.

Ha publicato oltre 150 documentazioni scientifiche e attorno a 500 delle sue poesie in diverse Riviste  internazionali di Poesia in Russo, Stati Uniti, Brasile, India, Cina, Corea, Giappone, Italia, Malta, Spagna, Francia, Inghilterra e Australia. Le sue poesie sono state tradotte in Italiano, Spagnolo, Portoghese, Greco, Cinese, Giapponese e ein lingue Industane

E un distino Membro dell’International Society of Poets dal 1997. Membro dell’Internacional Committee of World Congress of Poets dal 2000 e membro dell’International Wrirers and Artists Association dal 2002. Ha  pubblicato e tradotto dal russo all’inglese tantissimi libri. E felice di essere un socio dell’Accademia Letteraria Italo-Australiana Scrittori dal 2004.

Adolf P. Shvedchikov `e anche conosciuto per le sue traduzioni di poesie Inglesi ( “150 Sonnetti Inglesi dei secoli XVI-XIX”. Mosca.1992. “Sonetti di Guglielmo Shakespeare”. Mosca. 1996). Ha inoltre tradotto poesie di tanti poeti moderni del Brasile, India, Italia, Stati Uniti, Inghilterra, Cina e Giaponne.

Dr. Adolf P. Shvedchikov, PhD, LittD

ist ein russischer Wissenschafter, Lyriker und Übersetzer.

Es wurde am 11 Mai 1937 in Shakty, Russland deboren, promovierte 1960 an der staatlichen Moskauer Universität und ist leitender Wissenschaftler am Institut fur Chemische Physik der russischen Akademie der Wissenschaften und Vorstand der Chemie der “Pulsatron Technology Corporation” in Los Angeles in den USA.

Er veröffentliche über 150 wissenschaftlische Abhandlungen und rund 500 seiner Gedichte in den verschiedensten internationalen Literaturzeitschriften in Russland, USA, Brasilien, Indien, China, Korea, Japan, Italien, Malta, Spanien, Frankreich, England, Greece und Australien. Seine Gedichte wurden auch ins Italienische, Spanische, Portugiesische, Deutsche, Albanische, Griechische, Chinesische, Japanische und Hindi ubersetzt.

Er ist Mitglied der International Society of Poets, des World Congress of Poets, der International Association of Writers and Artists und der Associazione Letteraria Italo-Australiana Scrittori in Melbourne, Australien.

Adolf P. Shvedchikov ist auch bekannt für seine Übersetzungen englischer Poesie (“150 englische Sonnets des 16. bis 19. Jahrhunderts”, Moskau, 1993; “Sonnets von William Shakespeare”, Moskau, 1996) als auch vieler moderner Gedichte aus Brasilien, Indien, Italien, USA, England, China und Japan.

Dr. Adolf P. Shvedchikov, PhD, LittD

Cientifico, poeta y traductor ruso

Nacido el 11 de Mayo de 1937 en Shakhty, Rusia. Graduado en 1960 en la Universidad Estatal de Moscú. Cientifico del Instituto de Quimica Fisica y de la Academia Rusa de las Cienas de Moscú. Jefe quimico en la Corporación Tecnológica de Pulsatron en Los Angeles, CA, USA. Ha publicado más de 150 trabajos cientificos y unos 500 poemas en diferentes revistas internacionales de poesia en Rusia, Estados Unidos, Brasil, la India, China, Corea, Japón, Italia, Malta, España, Francia, Grecia, Albania, Romania, Inglaterra y Australia. Sus poemas han sido traducidos al italiano, español, portugués, griego, chino, japonés, germano e hindi.

Es miembro de Sociedad Internacional de Poetas, el Congreso Mundial de Poetas, y la Asociación Internacional de Escritores y Artistas. También es conocido por sus traducciones de poesía inglesa (150 sonetos ingleses de los siglos XVI-XIX. Moscú.1992. William Shakespeare. Sonetos. Moscú. 1996. Asimismo ha traducido a numerosos poetas contemporáneos de Brasil, India, Italia, Grecia, Estados Unidos, Inglaterra, China y Japón.

Dr. Adolf P. Shvedchikov, Ph.D., Litt. D.(RUSIA)

Om de ş tiinţâ rus, poet si traducâtor

S-a nâscut la 11 mai 1937 la Shakhty, Rusia. Licentiate al Universitâtii de Stat din Moscova în 1960. Şef lucrâri ştiintifice la Institutul de Chimie-fizicâ, Academia Rusâ de Ştiinţe, Moscova. Şef chemist, Pulsatron Technology Corporation, Los Angeles, S.U.A.

A publicat peste 150 de articole ştiinţifice şi peste 500 de poezil în Rusia, S.U.A., India, Brazilia, China, Corea, Japonia, Italia, Spania, Franţa, Albania, Grecia, Anglia, Australia. Poeziile sale au fost traduse în toate limbile de circulaţie universalâ. Din toate aceste motive, colaborarea sa ne onoreazâ.

Sâ mai adâugâm câ este membru al Societâţii Internationale a Potilor, Congresului Mondial al Poeţilor, o personalitate respectatâ şi in aceastâ ipostazâ. A fost muit elogiat pentru traducerile sale din engleza în rusâ (spre exemplu, sonetele lui W. Shakespeare) si pentru traducerile unor poeţi moderni din Brazilia, India, Grecia, S.U.A., Anglia, China şi Japonia.

Deklarate -Zgjidhja e ngërçit në KQZ- domosdoshmëri pas vendimit të fundit të Gjykatës Kushtetuese-30-05-2013!

Deklarate -Zgjidhja e ngërçit në KQZ- domosdoshmëri pas vendimit të fundit të Gjykatës Kushtetuese-30-05-2013!
foto 1
(Deklarata e plote bashkangjitur ne .pdf ose me poshte ne txt html)



Koalicioni i Vëzhguesve Vendorë publikoi sot një deklaratë ku “përgëzon forcat politike për nismën për të votuar sot në parlament “tre ligjet” e shumëpërfolura.

Por njëkohësisht Koalicioni gjen rastin të ftojë dhe të nxisë forcat politike që ky moment bashkëpunimi të shtrihet edhe më tej për të zgjidhur ngërçin në Komisionin Qëndror të Zgjedhjeve, duke siguruar administrimin e mëtejshëm të procesit me një anëtarësi të plotë të KQZ-së.

Kryerja e një procesi ligjor nënkupton para së gjithash sigurimin e të gjitha shkallëve të zhvillimit të procesit dhe të të gjitha shkallëve të ankimimit për një proces të rregullt ligjor, si dhe funksionimin në mënyrë të plotë dhe ligjore të vetë hallkave ku shqyrtohet procesi.

Në kushtet kur KQZ funksionon e paplotë, kur Kolegji Zgjedhor është akuzuar nga forcat opozitare për qëndrim të njëanshëm dhe kur Gjykata Kushtetuese në një vendim të marrë pak ditë më parë i heq të drejtën vetes për të shqyrtuar ankimime lidhur me zgjedhjet, besimi i qytetarëve në forcën dhe zbatimin e ligjit si dhe në vetë procesin zgjedhor vihet seriozisht në pikëpyetje.

Në përfundim, Koalicioni i bën thirrje forcave politike parlamentare e në veçanti dy forcave kryesore, që pavarësisht vendimit dhe mangësisë që krijon në sistemin ligjor, vendimi i Gjykatës Kushtetuese, të rrisin besimin e qytetarëve në procesin zgjedhor dhe institucionet përkatëse të administrimit të procesit duke zgjidhur dhe plotësuar anëtarësinë e KQZ-së si dhe duke u angazhuar për një vullnet të qartë për një mirëadministrim të procesit zgjedhor, zbatimin me korrektësi të ligjit dhe pranimin e rezultatit final.

Tiranë, më 30 Maj 2013!

Deklarata e plote ne text.html



Zgjidhja e ngërçit në Komisionin Qëndror të Zgjedhjeve

domosdoshmëri pas vendimit të fundit të Gjykatës Kushtetuese

Koalicioni i Vëzhguesve Vendorë përgëzon forcat politike për nismën për të votuar sot në parlament “tre ligjet” e shumëpërfolura.

Koalicioni fton dhe nxit forcat politike që ky moment bashkëpunimi të shtrihet edhe më tej për të zgjidhur ngërçin në Komisionin Qëndror të Zgjedhjeve, duke siguruar administrimin e mëtejshëm të procesit me një anëtarësi të plotë të KQZ-së.

Kryerja e një procesi ligjor nënkupton para së gjithash sigurimin e të gjitha shkallëve të zhvillimit të procesit dhe të të gjitha shkallëve të ankimimit për një proces të rregullt ligjor, si dhe funksionimin në mënyrë të plotë dhe ligjore të vetë hallkave ku shqyrtohet procesi.

Në kushtet kur KQZ funksionon e paplotë, kur Kolegji Zgjedhor është akuzuar nga forcat opozitare për qëndrim të njëanshëm dhe kur Gjykata Kushtetuese në një vendim të marrë pak ditë më parë i heq të drejtën vetes për të shqyrtuar ankimime lidhur me zgjedhjet, besimi i qytetarëve në forcën dhe zbatimin e ligjit si dhe në vetë procesin zgjedhor vihet seriozisht në pikëpyetje.

E drejta e një proçesi të rregullt është një nga fitoret më të herëshme të arritura në jurisprudencën moderne dhe që u afirmua si një e drejtë e lidhur ngushtë me dhënien e drejtësisë.

Kodi Zgjedhor e vendos ankimimin si një garanci për një proçes zgjedhor të drejtë dhe si një instrument për çdo aktor në proçesin zgjedhor për të kërkuar të drejtat e dhëna nga kuadri ligjor[1].

Ky kod ashtu siç e kërkojnë parimet e së drejtës, i jep mundësinë e ankimimit aktorëve zgjedhorë në dy shkallë. Shkalla e parë është administrative, Komisioni Qëndror i Zgjedhjeve, dhe e dyta është gjyqësore, Kolegji Zgjedhor.

Shqipëria si vend me sistem demokratik kushtetues, ka në majën e piramidës së saj legjislative Kushtetutën dhe institucioni që “garanton respektimin e Kushtetutës dhe bën interpretimin përfundimtar të saj” është Gjykata Kushtetuese[2].

Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë në një nga vendimet e saj të fundit u shpreh mbi një kërkesë me objekt zgjedhjet lokale të mbajtura në vitin 2011[3]. Kërkesa e ngritur nga Partia Socialiste e Shqipërisë dhe Rrok Rroku, kandidat në zgjedhjet lokale për Komunën Dajç, të Qarkut Lezhë, kërkonte shfuqizimin e vendimeve të KQZ-së dhe Kolegjit Zgjedhor në lidhje me votimet në Komunën Dajç.

Dy kërkuesit do argumentonin në kërkesën e tyre se dy vendimet e mësipërme ishin “rrjedhojë e një proçesi jo të rregullt ligjor, duke cënuar të drejtën themelore për t’u zgjedhur[4].

Trupa e Gjykatës Kushtetuese, njëzëri vendosi moskalimin e çështjes për shqyrtim në seancë plenare, me argumentimin se objekti i kërkesës nuk ishte pjesë e juridiksionit të Gjykatës Kushtetuese[5].

Mbi këtë vendim Koalicioni i Vëzhguesve Vendorë do të ndalet gjerësisht në Raportin e Tretë të Ndërmjetëm. Gjithsesi për momentin duhet thënë se ky akt i Gjykatës Kushtetuese në situtën në të cilën ndodhemi, por edhe në të ardhmen, përcjell një shqetësim të madh.


Ankimimi bashkë me akuzën, janë dy nxitjet e vetme që mund ta venë në lëvizje sistemin e drejtësisë. Në këtë logjikë, pa garantuar të drejtën për ankimim as mund të flitet për proçes të rregullt ligjor.

Kodi Zgjedhor në nenin 24 pika 1 gërmat “bcç” kërkon një vendimarrje të cilësuar me 5 vota pro, për pranimin e kërkesave të ankimimit në Komisionin Qendror të Zgjedhjeve[6].

Në këtë situatë ku KQZ-ja është e përbërë nga vetëm 4 anëtarë, tërë kërkesat për ankimim mbeten pa adresë.

Vetë KQZ-ja, si “shkallë e parë”, nuk do mund të nisi gjykimin e asnjë kërkese. Në momentin që “shkalla e parë” për ankimim bëhet e pa mundur, edhe Kolegji Zgjedhor nuk vihet dot në lëvizje kur nuk kemi një vendimmarrje të KQZ-së.

Pra, po gjendemi përballë situatës ku mund të mohohet e drejta e ankimimit.

Me vendimin e fundit të Gjykatës Kushtetuese, situata aktuale e administrimit të zgjedhjeve rëndohet edhe më shumë.

Gjykata Kushtetuese me këtë preçendent të vendosur e ka shmangur njëherë e mirë veten nga gjykimi i proçeseve zgjedhore[7].

Në konsideratën e KVV-së ky verdikt i Gjykatës Kushtetuese bie qartësisht në kundërshtim me Nenin 131 gërma “f” të Kushtetutës së Shqipërisë, i cili shprehet se: “Gjykata Kushtetuese vendos për gjykimin përfundimtar të ankesave të individëve për shkeljen e të drejtave të tyre kushtetuese për një proçes të rregullt ligjor, pasi të jenë shteruar të gjitha mjetet juridike për mbrojtjen e këtyre të drejtave.

Në këto kushte, Koalicioni i bën thirrje forcave politike parlamentare e në veçanti dy forcave kryesore, që pavarësisht vendimit dhe mangësisë që krijon në sistemin ligjor, vendimi i Gjykatës Kushtetuese, të rrisin besimin e qytetarëve në procesin zgjedhor dhe institucionet përkatëse të administrimit të procesit duke zgjidhur dhe plotësuar anëtarësinë e KQZ-së si dhe duke u angazhuar për një vullnet të qartë për një mirëadministrim të procesit zgjedhor, zbatimin me korrektësi të ligjit dhe pranimin e rezultatit final.

[1] Pjesa e dhjetë e Kodit Zgjedhor: “Ankimimi në rrugë administrative i vendimeve të Komisioneve Zgjedhore”, dhe Pjesa e njëmbëdhjetë e Kodit Zgjedhor: “Ankimimi në rrugë gjyqësorë i vendimeve të KQZ-së dhe pavlefshmëria e zgjedhjeve”.

[2] Neni 124 pika 1 e  Kushtetutës së Shqipërisë

[3] Vendimi Nr. 53, datë 07.05.2013, Objekti: “Shfuqizimi, si i papajtueshëm me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, i vendimit nr.727, datë 26.05.2011 të Komisionit Qendror të Zgjedhjeve dhe i vendimit nr.52, datë 08.06.2011 të Kolegjit Zgjedhor të Gjykatës së Apelit, Tiranë”.

[4] Vendimi Nr. 53, datë 07.05.2013 i Gjykatës Kushtetuese

[5] Vendimi Nr. 53, datë 07.05.2013 i Gjykatës Kushtetuese: Si konkluzion, Mbledhja e Gjyqtarëve, bazuar në argumentet e dhëna më sipër, vlerëson njëzëri se pretendimet e kërkuesve Partia Socialiste dhe Rrok Rroku, lidhur me cënimin e të drejtës për një proçes të rregullt ligjor gjatë proçeseve të zhvilluara në KQZ dhe në Kolegjin Zgjedhor të Gjykatës së Apelit Tiranë, nuk hyjnë në juridiksionin e Gjykatës Kushtetuese.

[6] Neni 24 pika 1 e Kodit Zgjedhor: “Konsiderohen të miratuara, kur votojnë “pro” jo më pak se 5 anëtarë të KQZ-së, vendimet lidhur me:

b) pranimin e ankimit kundër vendimit për miratimin e tabelës përmbledhëse për rezultatin e zgjedhjeve të zonës zgjedhore, sipas nenit 123 të këtij Kodi dhe vendimet lidhur me ankimet kundër vendimeve të KZAZ-ve për rezultatin e zgjedhjeve për qeverisjen vendore;

c) kërkesat për deklarimin e pavlefshëm të zgjedhjeve në një ose disa qendra votimi, sipas nenit 160 të këtij Kodi;

ç) shpalljen e pavlefshme të zgjedhjeve në zonën zgjedhore apo në të gjithë vendin dhe përsëritjen e tyre;”

Tiranë, më 30 Maj 2013!


Rr. “Ymer Kurti”, Nd. 4, H. 2/3, Nj.B. Nr. 5, Tirana (AL)
Postal address:
P.O.Box 2396 Tirana,
Tel.         + 355 (0) 4 22 45 078;
Mob.      + 355 (0)67 38 90 174;
E-mail:             info@zgjedhje.al;
Website:           www.zgjedhje.al;


                Dinos S. Koubatis    ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ           Δύο δυναμικές παραστάσεις, Πέμπτη και Παρασκευή 30 και 31  Μαΐου, στις 8.30΄το βράδυ, στο Θέατρο «Δημήτρης Μπόγρης» στο Δημαρχείο … Continue reading

Turizmi kulturor dhe vizioni europian i Rilindjes për rrethin e Përmetit

Turizmi kulturor dhe vizioni europian i Rilindjes për rrethin e Përmetit Nga Kujtim Mateli   http://www.tiranaobserver.al/2013/05/23/turizmi-kulturor-dhe-vizioni-europian-i-rilindjes-per-rrethin-e-permetit/   Një nga vlerat e veçanta e të rralla që i ofron Shqipëria botës së qytetëruar është historia e saj që dëshmohet në disa … Continue reading


E PATHËNË DERI NË FUND nga Azem Parllaku Mitingokratët, maunokratët, koluminokratët, rilindokratët turbokratët, kjo është kreatura ku ne shqipfolsit, komshi, koleg, motër, vëlla, nënë e baba, jemi mendjekontrolluar. Ku shëtitet, me këmbë, tastpc, patentë, apo pasagjer?! Gjithkund një e vetme kryefjalë, ngrehina e iluzioneve prapë kreaturë ngjet. Në rrëfimin e tij për kritikun, letrarin, … Continue reading

Një thënie, një shpëtim

        Qëndresa Halili                  Një thënie,  një shpëtim Për të lexuar përmbledhjen e fjalëve të urta të autores klikoni linkun e mëposhtëm : Një thënie, një shpëtim

Qëndresa Halili

foto q 3

                           Qëndresa Halili




Qëndresa Halili u lind në  muajin dhjetor të vitit 1990, në Gjilan.
Shkollimin fillor dhe atë të mesëm, e mbaroi në Komunën e Ferizajit..
Me pas u pranua në Universitetin e Prishtinës ku u  diplomua  me rezultate   shumë të larta , për të   vazhduar më pas  studimet në po të njëjtin Universitet dhe fakultet, në nivelin Master.

Karrierën e saj  si  Autore  e filloi shumë  herët, duke shkruar e botuar në Revista letrare dhe  Gazeta  të ndryshme, krijime të cilat tëhoqën vëmendjen e lexuesit dhe të kritikës dhe observuan tek Qëndresa ndjenjën e publikimit dhe botimit të tyre.

Vepra letrare të autores:

libra qendresa bllok


kopertina 1       kopertina 3


kopertina e qendreses 2        foto q 7





Në vitin 2008 botoi librin e   parë : Kur te vijë  Fundi…   (poezi e tregime)
Në vitin 2009  botoi librin e  dytë  : Gezuar Lirinë Vendi im…i cili është cilësuar dhe njohur si  “Libri i parë”   i shkruar për luftën, parë  nga këndvështrimi  i femijës,  këndvështrim që  sheh, atë që  flet dhe  atë që perjeton vetëm bota e brishtë e  një fëmijë 9- vjeçar.
Në vitin 2010, botoi librin:  Jeta e një femre  (pjesa e parë)

Në vitin 2011 Botoi librin: Jeta e një  femre (pjesa e dytë) në të  cilat trajtohet jeta e një  femre në  kohën e kaluar  dhe  në kohën  e sotme, atë  moderne… i cili po kërkohet nga imediatiteti i kohës  për t’ u  bërë  në  një të  ardhme të  afërt  ROMAN!

Në vitin 2012 punoi me  shumë dashuri duke menduar ditën dhe natën ,  vetëm e vetëm për të sjellur  para  lexuesit të  saj përmbledhjen me Fajele te Urta: “Një thënie, një shpëtim”  i pasuruar  me mbi 900 thënie, në të cilën përfshihen pothuajse të gjitha sferat e jetes duke filluar nga faza e parë e lindjes  :  fëmijëria, gëzimi, humbja, dashuria, vuajtja e deri te faza e fundit e jetës, vdekja!

Qëndresa Halili është shpëtim dhe ringjallëse shpresash  për ata të cilët lexojnë veprat e saj , ndaj jo më  kot ka titulluar veprën e radhës :  NJË THËNJE, NJË SHPËTIM

Së  shpejti pritet të dali me  një  roman, të  cilin pothuajse e ka përfunduar, dhe që ka për fokus  pyetjen “PSE”,  tek kjo pyetje që përsëritet e pësëritet drejt definitetit të kërkimit dhe posedimit pambarim të ndërgjegjies njeri.

Gentjan Banaj

genti foto 1

       Gentjan Banaj

Gentian Banaj ka lindur  në  10.06 1974 në  Fier.

Pas mbarimit të studimeve të mesme në qytetin e lindjes, krye studimet e larta në Falkultetin Histori-Filologji, dega Gjuhë-Letërsi -Shqipe, në  Universitetin Luigj Gurakuqi në vitin 1998.
Ne 2003 rinis studimet për Bio-Kimi në Universitetin E. Cabej Gjirokastër dhe e përfundon atë në vitin 2007.
Më pas përfundoi  studimet Master Profesional ne “UFO University” në degën “Administrim Publik”, tashmë “Albanian University”
Ka botuar në shtypin e kohës dhe ka marrë pjesë në  disa konkurse kombëtare.

Në vitin 2010 është shpërblyer me Çmimin “Serembe” për poezi nga Pen Klub  Kurbini drejtuar nga poeti dhe studiuesi Çezar Rica, me financim dhe orientim nga Dr. Silvano Pedrollo.


Aktualisht punon mësues në shkollën e mesme në lëndën e Letërsisë ,  Filozofisë dhe Arte.

genti tv

Që prej vitit 2010 punon ne TV Rajonal “Apollon: ku moderon disa emisone të  formateve të  ndryshme,  por ndër më  të rëdësishmit është :  “Gjurmime Historike” dhe “Poeticum” që ka si objekt prezantimin e vlerave estetike të  krijuesve bashkëkohorë të letërsisë  shqipe. Ky emision gjithashtu dallon për interpretimin artistik të poezive dhe etydet e qëlluara për ta bërë  imazhin poetik me të afërt dhe të prekshëm nga dashmirësit e poezisë.

Në vitin 1998 del me botimin e parë   “Parajse në plehra”, refleksione rinore dhe panorama e zymtë e vitit  të  zi 1997.

libri gentit

Pas 10 vjetesh shaplos para lexuesit vëllimin “Ikona të thyera”, poezi 2008,  libër i  icili u prit mirë  nga kritika që prej vitit 2008  e  në vazhdim.
Së shpejti pritet të  dale me dy botime të  reja në  gjininë  e prozës së shkurtër dhe poezi.




…sa pak i ngjaj lotit të gjirit tënd…


Kambana ra. Ora 7 : 00
Tingujt morën udhën.
Heshtja pjell kufij mbi fushën e pamatë.… 3 pika kërkojnë ngjyrën në eterNe cakun e dy kohëve
E tashmja uli bërrylat mbi qytet
… gjysmë dritë, gjysmë terr…

… 3 rrahje u perulën mbi trini

Në eter,
Filli i mbetur i agut
Shuhet në agoni

… 3 here mbi çati dielli u nis

Nga honi i kambanës
Gjuhëza ra,
Strehuar nën një qiparis

3 herë rrugët morën kthimin

Dhe vete tingujt u kthyen natë.
Kambana ndali.
Ora 7 : 00

(Bebe Alisës, që i duhej një emër vetëm për çertifikatën e vdekjes)

Ti, mbetesh një kujtim fare i brishtë
Sa gjurma e një loti, që dora aq natyrshëm e fshin mbi faqe.
Aq e vogël
Sa dy orët e tua të jetës
Që shkuan po aq natyrshëm
Midis dremitjes dhe ëndrrës për të qenë
E përsëri kaq thjesht
E fshij edhe një lotëz tjetër me dorën që kryen ritualin e pastrimit.
Pas teje,
Dy orëve të vogla të zërit tënd që kërkonte në hapësirë
Gjithë vitet e mia rendin të kapin kuptimet deri tek thinjat e reja
E po kaq lehte prej syrit davaritet mjegulla
Me pak vesë mbi faqe.
Ti s`mund të jesh më tepër se një imazh ku unë
Zvaritem përditë të gjej detajet e muguara për plotësinë tënde
Jashtë kornizave të thyera.., në konturet e trupit tënd.
Në dy orët e tua vogla
Ti vajtove lirirkën e një jete që shkon me mua
E përsëri në vite zëri humbi tej mureve të sallës
Në duart e gjakosura , të përditshmerisë së një mamie.
Bir i vogël,
Edhe ti ndoshta kuptove se ç`është loti.
Ndoshta dy orë të një jete
Janë pafundësi…
Tashmë u bënë 11 vjet e pak muaj
E kush e di
As të dielave rruga nuk më bie andej
Në një varr që veçse në qiell mund të jetë.*
Ndonjëherë, eja të më takosh
Ashtu si do të bëje me buzkat e vogla e flokëzat kaçurrela
Në dremitjen e paqtë të ëndrrave të tua.
Kam ndierë që më ke thirrur
E ke pasur frikë nga errësirra, ndaj strukeshe nën shtroje e belbëzoje ne gushën time
Ashtu e vogël
Sa pëshpërima e një mesnate.
Gjithë këto kohë
Të dy orëve të tua
Unë të kam treguar gjithë përrallëzat me hirushe e kësulkuqe
Që ti të dremisje e qete…, veçse nuk di pse gjithë ditëve I përsëris edhe në rrugë.
Vëllai dhe motra më pyesin përherë për ty,
se e dinë që ti je gjumashe e madhe dhe lodrat ata t`i kanë ruajtur
në shportën tënde të vogël.

Tashmë fli !
Babi do të iki në punë të të sjell kukullën me sy të shkruar si të tuat
E me flokëzat e verdha bishtalec.
Në mbrëmje, kur ti të më përkëdhelësh e të më puthësh me dihatjen tënde sit ë lepurushes
Unë do të të tregoj përrallëzën tonë.
E do të të tregoj gjithë c`më ka ndodhur këto kohë.
Edhe kur të më bjerë rruga andej
Do vij të të shoh,
E vogla ime që s`do të rritesh kurrë.
Ti me dy orët e tua
Sa një dremitje
Që nuk u zgjove kurrë
M`i zgjat në pafundësi këto kuptimet e mia
Dhe duart,
Fshijnë lotët që më aviten mbytshëm, sa herë të kërkoj ty…

* Duke respektuar traditën, një  fëmijë  të  porsalindur dhe të paemër i jepet një varr që prindërit të mos e gjejnë. Ndjell keq sipas gojëdhanave nëse prindërit e gjejnë dhe njohin atë vend. Ndaj dhe ajo prehet atje , ku askush nuk e di…


Qëndroj ballë pergamenit të kalbur
Një molë e bluan pa të keq me tik-tak.

Hieroglifet heshtin nën gri harrimi…,
Në lëkurën time mbijnë nga pak

Koha shkel mbi kufoma dhe eshtra
Duke thënë me vete një postulat modern.

Qëndroj ballë testamentit si kohë që shkoj
Rrotullimi rreth boshtit shkon dhe vjen.

Avujt e frymës vizatojnë një ëndërr
Deri sa bie si gërmë mbi pergamen .

Mola kompozon në tretjen e tik-takut
Gërmat rriten si bimë të përflakura.

Koha na përdor,apo ne kohën tonë
Harxhojmë me kupa uji të përgjakura!?


Ati im, më rrokullis në lutje gjithkund
Teksa vdes nga pak i kryqëzuar kështu.
Parajsën në mëkate shoh të humb
…Dhe tokën të humb gjithashtu.

RRetullohem rreth vetes si mohim i njëshit
fytyrash që sillen kohës absurd
ferri e parajsa kthehen në mister,
në qiell, në tokë, kuturu, gjithkund..

Ti, veç vret me butësi e mungesë
E pas dere prej ajri thuhet se je.
Unë, vec pëshpërim rënkimi dëgjoj
Nga rrufete që ti zbraz përdhe.

At, dhe pse s`të shoh më larg se “unë”
të luash zare fat`thënash kohëve që s`janë,
Një të diele, krejt i kërrusur mbi altar,
të tregoj shpinën që ti m`shqeve me kamë.

Pas dere, ti, vec britma dëgjoje
kur akuj shkelja pas dimrave të tu.
Ti, vjeshte psherëtije, zhveshje dhe përulje
dhe dyert i theve, po ashtu.

E me pas, prej zjarri e zëri, Zeus më zbrite
Ne token ku vriten vetetimat dhe engjëjt.
Dhe ti, si Kronus kerkon te me perpish
Mua, birin tënd të harruar në ëndërr.

Pra, At, o At gjakatar……
Eshtrat e mia të bezdisin në fyt
të përjeteshmit u lodhën me pavdekësi
Ndaj ëndrra ka filluar të të mbyt.

Kështu pra, imzot që darkon me mërzinë
Teksa prej barkut qëe i linde, ëngjëjt t`u bën djaj.
Hesht, as ëndrra me lojra e vdekje mos shih,
Prej toke, biri yt të dënon; Mos qaj.


Koha i kthen brinjët në shpata
zejtarët mallkojnë.

armë …të gatitura për një akt të nëmur
nga duar qe lutje dhe bollek mekojne
që nga drita e botës….
nga duart e uritura të një arti mbijetese
Mbi heliken e kryqtë të kohës
ngulur në gjakun e trazuar të një zoti
të paditur
vrarë në rrugën e përditshme të vdekjes
një mesdite….
midis së mirës dhe së keqes.


Ura .
Shumë ura.
Matanë brigjeve ku drita thyhet
Anëve të këtejme ku dhimbja lind.
Ura që hedhin shtat deri tek ti
Deri tek mungesa mbërrijnë

Shuma ura.
Afrime që vrundullojnë në ardhje
Eshtra hekuri mbi ndarje te shembura
Zgjatuar si kordat e lirës Orfe
Që Hadin përcjell deri tek dhembja

Shumë ura.

Skajeve të kohës tënde të vetmuar
Ëndrrave që I ngjajnë gjethes që ra,
E sërisht endemi në nyje rrugësh
Larg, pa dritën e ardhjes në prag.

Shumë ura.
Ura .


Një degëz
Si maja e një loti të rrokullisur në stinë

Avitet në xham.

Krah i venitur dega e tharë.

Vjeshtë e parë…

Me herët se stina e ikur
gjethja ra
si buzëmbrëmja
në shegën e përgjakur
të perëndimit të çarë.

Dege e avitur
me qiri përshpirtjeje
brinjë kishës sime të heshtur.
Ç`më kujton një ritëm ikjeje
me krahun tënd të tharë ,  mbetur.


Mos shkruaj më fal, mbi letrën prej bore
As shpirtin zëulët mos e pëshpërit më,
Në fushë, minutat kapin fundin e një ore
E kohë ciklike  s`do ketë mbi të.Datat kalendarike do te vijnë sërisht
Si rekuiem i thjeshtë përkujtimor.
Atje, mbi puthje u heshtën dashuritë
U ndamë, askush se ka fatin në dorë.Ik. Një tjetër qiell është ai, Dikush
Ose një yll me rrugën sa një lutje.
Dhe ti, si unë, vetmisht heshtja të mbush
Me petka pëshpërimash e përshpirtje.

Orët janë të gjata,  ka ende mjaft kohë
Për të vrarë edhe erën që luante mbi flokë.
Pak copëza nga unë të kanë mbetur mbi lëkurë
Nxito pra, t`i strukesh dhe ato nën toke.

Ti. Unë. Shumë heshtje shoh në ëndrra,
Dhe mbrëmja pas pak do të bjerë natë.
Harrimi vrapon të kapë të tjerë akrepa
… dashuritë e mëdha kurrë nuk kanë fat !

Përhumbem në qerpikun
Që përshkon udhën deri në mbyllje
Si një hap që ngushton hapësirën
Nga e tashme në pritmëri.Gjithçka është kaq e thjeshtë.Ti, je – “unë” i lënduar
që loton në puthjen e parë
kur perënditë dehen
me mëkate të brishta mishi.

Edhe pse ndajnë hapat
Nga pritshmëria në pafundësi…
Të dua








kitarat bien mbi heshtje.


Heshtja tingëllon shigjeta 

                     që shkojnë si metrote e mesnatës

në errësirë.


sa shumë vaje e gota derdhen mbi hon

ku bie një kitarë e vetmuar

sa një kraharor.


kaq shumë arsye për t`i shkundur telat !

kaq shumë meditime për një këngë të shkruar

që rend të të  kujtojë dhe sytë, dhe ikjen dhe trishtimin?!


sa një kraharor përngjet kitara !




troku i territ mban ritmin e vetmisë

dhe mbrëmja bëhet tjetër kohë

ku gjithcka që ti kujton

është një copëz e jotja e mbetur pa zë dhe imazh.


heshtja nën hënë nxin sa një hon

akorde që vec pasthirma për ty më thone


shume kitara

prehen mbi akorde qe nuk u luajten kurre

kitara vetmitare me jehonë mërzie

mbi syte e mbushur me  yje të shuar

rrugëve  të mesantës ku zoti nuk ezkiston.


luan tek unë një serenatë…

 një kitarë e vetmuar

sa një kraharor.

Attila Elüstün

Attila Elüstün He is the second son of a teacher mother and civil servant father. He was born on 16/08/1961 in Ankara. He had his primary, secondary and High school education there. He had to postpone his education because of … Continue reading

 Günsel Djemal (Cyprus)

 Günsel Djemal (Cyprus)  Member of Direction  Board  POETIC GALAXY  “ATUNIS” Antare e  Bordit  Drejtues Galaktika Poetike “ATUNIS” (agonia. net)   She was born in Lefkosia Cyprus from Cypriot parents. When she was 11 years old emigrated to England and graduated … Continue reading

Margarett Leite de Oliveira


Margarett Leite de Oliveira

Poetisa, escritora, pesquisadora, pedagoga, contista, teatróloga.

Acadêmica, cadeira número 07 da Academia de Letras e Artes do Paulista –Pernambuco – Brasil

Presidente da União Brasileira dos Escritores Núcleo Paulista Pernambuco- Brasil

Pertence a diretoria da Sociedade dos Poetas Vivos de Olinda -Pernambuco- Brasil

marg liber 1         marg liber 2

margaret liber 3       margaret liberr 7

margaret 10      margaret 11

Obras e artigos editados:


-Coletânea de Peças teatrais com enfoque pedagógico 1994 a 2004

-Publicidade- Jingles e campanhas publicitárias- IMOBI e CENTER TV RADIOFOTO- empreendimentos diversos – 1978-1986.

-Brincando de aprender- EDUFAL- UFAL- Alagoas- 1999

-Galéu Uma Mulher Chamada Amor Editôra Babecco-2012

-Textos para Revista Linhas Gerais- Editôra Babecco:

-A verdadeira História do Paulista Editôra Babecco-2010

-Paulista do Luxo ao Lixo- Editôra Babecco- 2011

-A Educação na Escola dos Oprimidos Editôra Babecco-2012

Livretos editados:

– O Príncipe de Alma Branca- Maurício de Nassau – Pantera Cordelária.


-Senhor do Mar- Lendas poéticas em livretos- Pantera Cordelária.


-Cantares de Olinda Paulista- saga da colonização- Pantera Cordelária.

l- 2012

-Mutumbá África- poesias afro em versos livres.-Pantera Cordelária.

-Falando com os Anjos, ficção ( para ser editado)

-Dossiê Conceição Pesquisa Histórica ( para ser editado)

Peças Teatrais

Coletânea de Peças teatrais com enfoque pedagógico 1995 a 2005

O Rei que não mandava

O Retrato Social do Brasil

O Principe desencantado

História das cantigas de rodas do século XVI e XVII







-Palestras de Literatura:


portret 2









Çmimi special : Sofra Poetike ” Ymer Elshani”, shkon për përfaqësuesen e Bordit Drejtues Galaktika Poetike “ATUNIS” , Kosovë, Znj Hasije Selishta (Kryeziu)

Çmimi special : Sofra Poetike ” Ymer  Elshani”,   shkon për përfaqësuesen e Bordit  Drejtues  Galaktika Poetike “ATUNIS” , Kosovë,  Znj Hasije Selishta (Kryeziu)                 Hasije Selishta (Kryeziu) Çt’ju them Ç t’ ju … Continue reading

Elena Martina

      Elena Martina Network Chairperson, CA Writers Club – South Bay Author of Clinging To Deceit, 2012. Freelance Writer, Photographer, Blogger. Blog: www.elenamartina.com   Born in Peru, Elena Martina moved to the United States after high school and obtained a psychology … Continue reading


ISOLATION ZONE   short storie by Elena Martina “I’m so excited.” I thought while walking toward the gate at the airport before my flight to Paris. “I can’t believe I’m doing this,” and then it hit me, “I’m all alone.” No … Continue reading

Kuldep K Srivastava

            Kuldep K Srivastava Bio Note K K Srivastava, born in 1960 in Gorakhpur, U.P. studied Masters in Economics in 1980 from Gorakhpur University. He joined Indian Audit & Accounts Service in 1983. He is posted … Continue reading

Niculina Oprea

                    Niculina Oprea   n. 5 martie 1957, în Negoiești, jud. Dolj, România. Este membră a Uniunii Scriitorilor din România și a Asociației Scriitorilor din București. Biografie Niculina Oprea, este licențiată … Continue reading


Pjerin Ndreka

         Pjerin Ndreka  Pjerin Ndreka, lindur n’Shkodër më 31/03/1956. Ka mbaruar gjimnazin dhe më vonë shkollën e mesme bujqësore (natën) me të gjitha notat 10 por, as ky nivel nuk i kanë mjaftuar për të marrë të … Continue reading

Narracioni konservativ i ‘nudos sociale’ në stilin e Terziut

         Nga Raimonda Moisiu publikuar në Gazetën “Tirana Observer” http://www.tiranaobserver.al/2013/05/01/narracioni-konservativ-i-nudos-sociale-ne-stilin-e-terziut/ Narracioni konservativ i  “nudos  sociale” në stilin e  Terziut Esse – analizë rreth romanit “Grykës” të Fatmir Terziut “Shkrimtari është pikërisht njeriu që nuk i dorëzohet vetmisë”.(François … Continue reading

Lulzim Hajdari

       Lulzim Hajdari           Lulzim Hajdari  ka lindur  në fshatin Shtiqën të  Rrethit  të Kuksit më 05. 04. 1972.  Pas mbarimit të shkollës 8-vjeçare dhe asaj të mesme “Qazim Shehu” në vendlindje, studioi dhe … Continue reading

Tregime nga Lulzim Hajdari

                            Lulzim Hajdari   Tregime nga Lulzim Hajdari                                  (TREGIM)                                    Nata e parë e vetmisë    Natë..  Po…po natë.    Edhe pse hëna me dritën e saj … Continue reading