Poezi nga Fatbardha Xhani Myslimaj

 

Fatbardha Xhani myslimaj

Poezi nga Fatbardha Xhani Myslimaj

 

 

UNË DO TË KUDESEM QË TI TË JESH MIRË                                                                                                                                       

 

Ti mos u lodh të kuptosh

ku qëndron sekreti im.

Unë nuk jam e bukur

format e mia i përsos lëvizja…

 

Kur unë filloj të tregoj,

ti mendon, uf ç’ gënjeshtra?!

Unë them qielli është në krahët e mi

hapësira është në sytë e mi,

e ardhmja është në hapin tim…

 

Dëgjo se çdo të të them tani:

pranvera është në frymën time

hape gojën të të jap jetë

Vjeshta është në buzët e mia

lermë të të thith nektarin

e të marresh mjaltin

curril në harrimin e çastit tonë…

 

Unë jam një grua

mos u lodh duke menduar

se çfarë të tjerët shohin në mua.

Ata përpiqen aq shumë,

por nuk mund të prekin misterin tim

preke ti,

të lutem…

 

Ata nuk mund ta shohin

dritën e ninëzës time

pas prekjes së diellit tënd

është dritë që dhëmb…

 

Unë vetëm Ty ta them

Vetëm Ty ta tregoj!

 

Ti shiko harqet e ylberëve

mbrapa breshërit tim

diellin e buzëqeshjeve të mia,

udhëtimin e gjinjve të mi,

Hirin e stilit tim…

 

Tani ti mund ta kuptosh

pse koka ime nuk është ulur.

sepse unë nuk shaj

unë hesht kur duhet të flas me zë të lartë

të egër

të vërtetë..

hesht dhe gumëzhij si erë e gjelbër!

 

Kur me ndjek

Kur më sheh mua duke kaluar thjeshtësisht

pa bujë

pa kreni boshe

kjo duhet të bëjë që ti të ndjehesh krenar…

 

Unë të lutem

beso gjurmën që lë këmba ime,

përkedhel hijen e flokëve të mi

lëri gishtërinjtë e tu

në pëllëmbën e dorës time…

 

Unë jam grua

unë do të kujdesem që ti të jesh mirë

edhe sikur zemrën

të ma bësh thërrime…

 

 

 

TRI PYETJE NJË PËRGJIGJE

 

Ti mbremje pse bie kaq e purpurt

Ti erë pse prek ëmbël ëndrrat e mia

Ti diell pse zhytesh ngadalë duke u lutur…

Po vjen pranvera, më prek dashuria!!

 

 

 

EKZISTON

 

Në detin që luan me dallgët

Në ajrin që luan me retë

Në besën që lidhet tek fjalët

Ekziston dashuria e vërtetë…

 

Në shiun që tokën e ngin

Në hënën që ngrin nëpër retë

Në diellin që verbon pasigurinë

Ekziston dashuria e vërtetë…

 

Në gonxhen që ëmbël lulëzon

Në lulen që dridhet nën vesë

Në aromën që bletën tërbon

Ekziston dashuria e vërtetë…

 

Dhe kur unë do të kem ikur

Kur Bardha kujtim do të jetë

Në këto vargje lotëndritur

Do ekzistoje dashuria e vërtetë…

 

 

Poems by S.L.Peeran

 

S. L Peeran

 Poems by S. L. Peeran

 

 

A SAVIOUR

 

He feels sad, with people

Surrounding, craving for favors

Relating tales of woes, of pathos

And grief. He is adulated as being

A savior, a Saint, a Redeemer.

He is aware of the weaknesses of a being.

The fear of wrath of the Divine drives him

To be in the midst of his creatures,

Who look up to miracles

From purified souls. He radiates

The effulgence of the sun, the

Brilliance of the Moon, the calmness

And depth of the ocean, the fragrance

Of a Rose. The ecstasy of

Communion with the Divine,

Has released him from human

Bondage & sufferings of the soul.

From the depth of his heart, he

Calls out, “Allah Malik”,

Have mercy on your beings

 

 

 

DAMNED MAN

 

 

The sorrows of the blind world afflict me,

Drowning me in an ocean of deep pathos.

Blood of humans’ flows like a stream of water;

Cries of pain and anguish rend the still air,

Like dust of storm, sins of man rise upwards.

The wondrous blue sky is darkened with grief,

The holiness and aura of man is damned,

Stars no longer twinkle to charm one’s eye.

The Sun and Moon lie eclipsed to mourn the loss

Of God’s creation, destroyed by selfish man.

 

 

 

BLESS ME

 

 

Oh! If only I could dream of Thee

And see Thy beauty and effulgence,

Thy charm, Thy benign look, Thy smile,

To relieve me of my pain and anguish,

My despondency and perplexity,

That has left my life so shattered!

O sweet one; O Thou deliverer

From all miseries and calamities!

O Thou most compassionate one,

O haven of peace and tranquility!

Bless me, enlighten my dark soul,

Redeem me from all vicissitudes,

Guide me to a life of bliss,

Of solace and contentment.

I have heard, O Eternal Lord,

Thou showiest Thy choicest blessings

Upon all Thy chosen ones

Let me, then, be one of them.

 

 

 

Informacion i shkurtër për romanin dhe skenarin për film artistik me metrazh të gjatë, me titullin “Fajin e kishte Shopeni“ ( Ose: POLAKJA”) i autorit Xhevat Mustafa.

    Informacion i shkurtër për romanin dhe skenarin për film artistik me metrazh të gjatë, me titullin  “Fajin e kishte Shopeni“   ( Ose: POLAKJA”)  i autorit Xhevat Mustafa.   Romani”POLAKJA” dhe skenari përgatitur mbi bazën e tij, me … Continue reading