DETYRIM, T’I NDEROJMË DHE TË SHRUAJMË PËR PRINDËRIT TANË… (Rreth librit “Adem Gllavica (Selimi) tregon…”) / Nga: Prof.Murat Gecaj; publicist e studiues

DETYRIM, T’I NDEROJMË DHE TË SHRUAJMË PËR PRINDËRIT TANË…

               (Rreth librit  “Adem Gllavica (Selimi) tregon…”)

 

Nga: Prof.Murat  Gecaj

 publicist e studiues

 

 

ad-1

Nga e djathta: B.Selimi e M. Gecaj (Tiranë, 25 shtator 2016)

 

1.

Kur nisa t’i shkruaja këto pak radhë, në mendje më shkuan shumë gjëra për jetën e prindërve të mi, atje në Malësi dhe që nuk jetojnë më. Për ata kam folur edhe në librin tim jetëshkrimor, “Ëndrrat ”e grisura” të jetës sime” (Tiranë, 2010). Por, ndërkaq, më doli përpara edhe një pamje e dy të moshuarëve, në Internet, që paraqiten pranë e pranë njëri tjetrit. Poshtë asaj fotoje janë këto radhë domethënëse: “Prindërit nuk janë të përjetshëm: Merri ata në telefon; shko dhe vizitoji; leri të rrinë me nipat dhe mbesat e tyre, se u zgjatet jeta; qesh e gëzoju me ata; leri të flasin dhe të tregojnë historitë e jetës së tyre; çoju byrekë ose ëmbëlsirat, që u pëlqejnë…Trajtoji ata me respekt, durim dhe me ngrohtësi…Se, nesër, mund të jetë shumë vonë!?”

Nxitësi, për ta trajtuar këtë temë, pra detyrimin moral e shpirtëror, që t’i nderojmë dhe të shkruajmë për prindërit tanë, u bë kolegu e miku im i mirë, Bardhyl Selimi. Ai më kërkoi takim për kafe, në lokalin “Bulevard” të kryeytetit dhe aty më dhuroi librin e tij të ri, me titullin “Adem Gllavica (Selimi) tregon…”. Sigurisht, lexuesi e kupton që atë ia ka kushtuar të jatit, i cili nuk jeton më, me rastin e 100-vjetorit të lindjes (14 shtator 2016).

Për fëmijët, të gjithë prindërit janë të mirë. Por Ademi nuk ka qenë një baba i zakonshëm, por i njohur në Kosovë e më gjerë, për jetën e tij të përkushtuar profesonale e atdhetare. Prandaj, në kapakun e këtij libri janë shprehur me respekt, nderim e vlerësim: Akademiku Idiz Ajeti, Dr.Sulltane Ukaj-Kojçini, Basri Demiri-drejtues në arsim, Enver Zhinipotoku-publicist etj. Për Adem Selimin e Gllavicës së Lipjanit është shkruar e përuruar më parë, pra në vitin 2002, një libër nga Gani Ratkoceri. Po, kështu kanë botuar artikuj për të, studiues e gazetarë të ndyshëm. Emrin e tij e mban një shkollë në Kosovë dhe në obrrin e shkollës teknike, në vitin 2004, është vendosur busti i tij, vepër e skulptorit Hysen Bytyçi.

Biri i tij, Bardhyli na sqaron në hyrjen e këtij libri se “Në letrat e babës jepen ngjarjet dhe personazhet, sikurse i ka menduar dhe përjetuar ai vetë…Lexuesi le të gjykojë vetë dhe historianët t’i ballafaqojnë faktet, me të tjera,që ata kanë qëmtuar, nga burime të ndryshme”.

 

ad-2

Ballinat e librit, nga autori Bardhyl Selimi (Tiranë, 2016)

 

2.

Është e kuptueshme se do të duheshin faqe të tëra, për ta pasqyruar përmbajjen  e këtij libri, në 388 faqe dhe të shoqëruar me mjaft fotografi dhe dëshmi dokumentare. Ashtu siç shihet edhe në përmbajtjen e lëndës, pas hyrjes, është dhënë një jetëshkrim i shkurtër i Adem Gllavicës. Në vitet 1941-1944, ai ishte nënprefekt në Ferizaj, pastaj mësues  në Normalen e Prishtinës, drejtor i Fermës Bujqësorë në Fushë-Kosovë dhe inspektor për bujqësinë, në komunën e Prishtinës. Gjatë viteve të Luftës së Dytë Botrore, i mbrujtur me ndjenja atdhetare, iu përkushtua mbrojtjes së kufinjëve etnikë të Kosovës, duke qenë kryetar i “Komitetit të Rinisë Nacionaliste” dhe, më pas, komandant i “Shtabit Epror për Mbrojtjen e Kosovës”. Ngjarje e rëndësishme në jetën e tij ishte martesa, në verën e vitit 1944, me mësuesen Vezire Gjeraku, nga Sllatina e Madhe e Prishtinës.

Pas vendosjes së rregjimit komunist në Kosovë, Ademi doli në mal, kaloi në Greqi dhe më pas në Gjermaninë Perëndimore. Në pamundësi për t’u bashkuar me gruan, që ishte në Tiranë e ku e arrestuan, Ademi u vendos në Australi. Plot mall për trojet tona amtare, ai mundi ta vizitonte Shqipërinë dy herë, pas ardhjes së Demokracisë, pra në vitin 1991 e 1994.

Për veprimtarinë e tij të shquar atdhtare, Adem Gllavica është dekoruar me Urdhërin “Naim Frashri”, më 1994, nga Presidenti i Shqipërisë, Sali Berisha dhe nga Presidentja e Kosovës, Artifete Jahjaga, me rastin e 100-vjetori të Pavarësisë, me “Urdhrin e Lirisë”.

 

3.

Duke e shfletuar këtë libër, na tërheqin vëmendjen pjesët: “Takimi i parë me babën”, “Tregime për jetën, nga vetë Ademi”, ku përfshihen edhe vitet e shkollimit dhe, më tej, për fillimin e jetës bashkëshortore, punët e kryera dhe, në vazhdim, për “gurbetin”, për luftën dhe figura të saj etj. Në një pjesë të veçantë të librit është korrespondenca e mbajtur me bashkshorten, Veziren, ku ai ka shprehur dashuri e mall të pashuar, nga emigracioni i gjatë. Po kështu, të tilla janë edhe letrat drejtuar të birit, Bardhylit dhe përshtypjet nga takimet me atë, jashtë Shqipërisë.

Adem Gllavica i ka ndjekur me interes e shqetësim edhe ngjarjet e luftës në Kosovë, që çuan në çlirimin e saj nga rregjimi i egër serb. Në pjesën e gjashtë të librit janë pasqyruar “Vizitat në Shqipëri e Maqedoni” dhe, në të shtatën, “Artikuj për Ademin, nga autorë të ndryshëm”, si: Adem Tasholli, Skënder Zogaj, Tahir Z.Berisha, Shpend Osmani, Ismail Gashi, prof.Idriz Ajeti, Zekeria Cana, Basri Demiri, Enver Zhinipotoku, dr.Sulltane Ukaj-Kojçini, Rrustem Qerimi, Tahir Zajmi, Adem Tasholli, Zenun Rexhepi,  dr.Muhamet Pirraku e mg.Bardhyl Selimi.

Libri në fjalë mbyllet me pjesën “Veprimtaria shkencore”, ku tregohet se Adem Gllavica e kreu Universitetin e Zagrebit për agronomi. Prandaj dhe iu përkushtua kësaj fushe, me studime të ndryshme. Këto punime të tij  dhe të 22 autorëve të tjerë, u përmblodhën në librin “Historia e bujqësisë   dhe agro-industrisë shqiptare” (Tiranë, 2003).

…Në mbyllje të këtij recensioni modest, e urojmë dhe e përgëzojmë autorin e këtij libri, mg.Bardhyl Selimi, për kujdesin e tij në mbledhjen e dëshmive e fakteve, sistemimin dhe komentin e tyre, në pasqyrimin sa më real e në gjerësi, të jetës dhe veprimtarisë atdhetare e profesionale të babait të vetë,  Adem Gllavica!

 

Tiranë, 30 shtator 2016

 

 

Gratitude for The Holy See His Holiness, Pope Francis – V A TI C AN / Hysen Ibrahimi : President of SHSHASH

 

img

 

 

 

For :          The Holy See                           

                  His Holiness, Pope Francis

                  V  A  T  I  C  A  N

 

 

Subject:         Gratitude

 

Your Holiness, Pope Francis!

 

September 4, 2016 in St. Peter’s Church, in front of peaceful world, once again, YOU have made us proud as Albanians, especially the Albanian diaspora, that oppression, injustices and conflicts dispersed us around the world, by proclaiming sister and mother of love, Mother Teresa a saint.

 

Your kind, powerful and so human words will be preserved by future generations.

 

Your Excellency! The Holy See was the voice of reason, the light of a hope for the Albanian people during Byzantine darkness, during the centuries of Ottoman slavery and the bloody communism period. You have never left us alone, and during the most difficult moments we never felt lonely.

 

Your Excellency! Our organization proudly bears the name of Your predecessor, Pope Clement XI – Albani, who was of the Albanian origin, from”Laçi i Kurbinit” in Albania.

 

We came to the north of Europe in different periods, in where we met people with warm hearts, with human feelings who extended us a helping hand, understanding and beaming hospitality, where the Swedish Church contributed as well with the support and generosity of its clergy and believers.

 

nene Tereza

Mother Teresa

 

Today, even though we pray the Lord in various forms, such as in the homeland, as well as in diaspora, Albanian Muslims, Catholics and Orthodox, work, create and live in harmony with other people of Sweden and elsewhere.

Your Excellency! Today, in this solemn and important occasion, we want to assure You that in our creativity, with any word, any gesture, do not express impatience, disruption or, God save us, hatred against anyone, not even to those who did us injustice, crimes and pogroms during different periods.

 

We are proud to be descendants of Constantine the Great, who officially declared Christianity equal religion to others, with St. Jerome, as a scholar and translator of the Bible, with Pope Clement XI – Albani, with George Kastrioti – Skanderbeg, which the Holy See had proclaimed “fighter of Christ” and protector of Christianity, with the Christian missionaries and martyrs in the path of Jesus Christ, but mostly today, with Saint TERESA, that You canonized by raising her work, commitment and love in a higher pedestal.

 

With faith in God, because we are all his creatures and to whom we shall return, today we express our highest admiration for YOU, for the Holy See and to all the believers and volunteer followers around the world in the service of peace and welfare of all the peoples of the globe.

 

Therefore, the Association of Writers and Albanian Artists (SHSHASH) “Pope Clement XI Albani”, Sweden, express our wholehearted appreciations for your commitment in proclaiming Mother Teresa a saint (Gonxhe Bojaxhiu).

 

 

GOD BLESS YOU!

 

 

 

Respectfully Yours,

Hysen Ibrahimi

President of SHSHASH

 

 

30 SHTATOR 1946 – 70 VJETORI I NJË MASAKRES TIPIKE KOMUNISTE

 

muzafer

DR.AV. MUZAFER PIPA

 (1914 – 1946)

 

30 SHTATOR 1946  –  70 VJETORI I  NJË  MASAKRES  TIPIKE  KOMUNISTE

 

 

■HAPNI  DOSJEN  DR. AVOKAT  MUZAFER  PIPA !

DHE, SHIKONI KUSH JANË TERRORISTËT QË DEKORON QEVERIA SOT !

■Të gjitha Partitë Komuniste kanë “LEVEN E SKUQUN”: SIGURIMIN E SHTETIT !

 

■Libohova nëpërmjet avokat Mustafa Pipës i dhuroi qytetit të Shkodres një djalë me emnin e Nderuem Muzafer Pipa, që asht le në Shkoder në 1914. Studjoi në gjimnazin e Fretenve “Illyricum” të Shkodres, dhe perfundoi studimet per jurist në Padova të Italisë.

Okupacioni italian i 1939 u prit keq nga Françeskanët e Shqipnisë, e per pasojë edhe ata që kishin perfundue shkollen e tyne, nuk u pajtuen asnjëherë me veprimin e Italisë.

Në vitin 1943 Dr. Avokat Muzafer Pipa asht drejtor i Revistës “Fryma”, me pikpamje atdhetare dhe perparimtare, ku bashkpunonte me Qemal Draçinin, edhe ky një nga elementët e rij shumë të përgatitun e që, do të lanë mbresa në kulturen shkodrane.

■1945. Gjyqet e zhvillueme në Tiranë kunder intelektualëve dhe të deputetëve, të drejtueme nga Koçi Xoxe dhe Bedri Spahiu, kishin irritue qytetarët Atdhetarë dhe per këte, avokat Muzafer Pipa kishte thanë: “Si asht e mundun zotnij, që një trup gjykues, i cili për kryetar ka një “ish-teneqexhi” – ishte fjala për Koçi Xoxen – e për prokuror një “ish-kafexhi” – për Bedri Spahiun – të mundet sot me gjykue elitën e kulturës shqiptare?

■28 JANAR 1946: Në kinema “Rozafat” të Shkodres ndigjohen brohoritjet e bishave të terbueme “plumbin ballit, plumbin ballit”… dhe, nuk mungojnë as virrmat e disa prej “nënave të dëshmorëve” “tradhtarët në litar”, per Klerikët e Pafajshëm nder bankat e të akuzuemëve me pjestarët e Organizatës së Parë Antikomuniste “Bashkimi Shqiptar”, me trupin gjykues të perbamë nga terroristët: Kryetar: Mustafa Iljazi, Antarë: Namik Qemali e Tonin Miloti dhe prokuror Aranit Çela… Avokati Muzafer Pipa i bani kërkesë trupit gjykues për nevojën e pak etike që kërkonte zhvillimi normal i një procesi gjyqësor. Edhe Aranit Çela nga ana e tij kje i gatshëm buzagaz me cinizëm, ju përgjegjë Muzaferit: “E po, ç’të bësh, ky është populli!..”.

 

■22 SHKURT 1946: U dha vendimi i Gjykatës Ushtarake në Shkodër, dhe nga Tirana vjen kjo përgjegje:  “Gjykatës Ushtarake Shkodër, nr. 6-55, dt. 26. 02. 1946… Át Gjon Shllaku, Át Gjon Fausti, Át Daniel Dajani, dhe studentët Mark Çuni, Gjergj Bici, Gjelosh Lulashi, Fran Miraka, dhe Qerim Sadiku u dënuen me pushkatim… Dhe, sa të tjerë me dhjetra vite burg e masakrime nder kampet e punës dhe të shfarosjes.

■Dokumenti i urdhnit të pushkatimit nenshkruhet nga Gjen. Kol. Enver Hoxha d.v.

■Në një nga seancat prokurori Aranit Çela deklaron: “Me qenë se avokat Muzafer Pipa, implikohet në këtë proçes, se ka pasë dijeni dhe se ka kënduar trakte të këtyre organizatave, apo ka qenë pjestar, kërkoj që të përjashtohet si përfaqsues mbrojtjëje i të pandehurit Patër Gjon Shllaku me shokë”. Kerkesa e tij u pranue nga drejtuesit.

Trupi gjykues e përjashton Av. Pipen si përfaqësues i Mbrojtjes së të pandehurve tue emnue avokat Ranko Çerankoviq. Avokat Muzafer Pipa doli nga salla e gjyqit.

■Nuk shkoi gjatë dhe krimineli terrorist Aranit Çela e mbajti fjalën që i pat thanë tue hy në bar “Impero”: “Hë… Muzafer Pipa, e kemi ruajtur një gjysëm leku edhe për ty!”

■SHTATOR 1946: Av. Muzafer Pipa u arrestue, u torturue në mënyren ma barbare tipike komuniste. Kryetari i Deges së Mbrendshme të Shkodres, terroristi Zoji Themeli mori persiper vetë me i ba hetimet, sigurisht ashtu ishte porosia nga nalt.

■LEGJENDA: Kam shkrue: Në mëngjesin e 30 Shtatorit 1946, gjoja Muzaferi vendosi me ikë nga hetuesia… U dëgjuen krisma armësh! Kryetari i Degës Zoji, dergoi Elez Mesin me marrë një pulë, i këputën kokën… dhe shperndanë gjakun e saj tek hetuesia, në çimenton rrethuese të saj… Pra, “Muzaferi u vra nga rojet e hetuesisë tue ikë”…

■30 SHTATOR 1946, Dy nga vrasësit ma barbar Zoji Thëmeli dhe Vaskë Koleci, i kishin lidhë krahët mbrapa Av. Muzafer Pipës, per një karrigë të mberthyeme per dysheme. Skuqën një hekur dhe vendosën me ia kalue në muskujt e dy krahëve mbas shpine… Mbasi hekuri kaloi krahun e djathtë…nga dhimbjet e forta, Trupi i Muzaferit bani lëvizje që katilët nuk mujtën me i kontrollue… Hekuri i skuqun takoi per shtyllen kurrizore dhe Muzaferi, mbylli jetën në mënyrën ma mizore. Me 30 Shtator 1946, u perhap edhe “Legjenda” nga agjentët e Sigurimit shtetit në gjithë Shkodren!..

■Edhe “shokun komandant” e njoftuen “për zbatimin e urdhërit tij dhenë K.Xoxes?”

***

■HAPNI DOSJEN “KLERI KATOLIK SHQIPTAR”! Aty do të gjeni porosinë që i dha Enver Hoxhës ambasadori jugosllav me 20 shkurt 1946: “…Po, po! Po keni endè gjallë Patër Gjon Shllakun, i cili peshon shumë, duhet” – vazhdoi ai “si mbas porosisë që kam prej qeverisë sime, të zhdukni Shllakun dhe të shkatrroni kulm e temel çerdhen e Klerit Katolik në Shkodër, me në krye Françeskanët!”… E pikrisht nga kjo çerdhe kishte dalë: Av. Muzafer Pipa, Prof. Qemal Draçini, Prof. Arshi Pipa, Martiri Osman Kazazi e sa të tjerë Atdhetarë Shqiptarë, që u perfshinë në GJENOCIDIN KOMUNIST në Shqipni.

■Në çdo pllamë të Saj, Shqipnia asht e mbushun me Eshtna të varrosun nder gropa e zallishta pa Emen… Zalli i Kirit, dikur i bardhë si biluri, në darkë vezullon me rrezatime të skuquna që perzihen me lotët e mija e mija Nanave e Motrave që derdhen aty nder kaçuba me vite e vite mbi ato gurë, tue i lmue me Fëtyren e vet të “vrashtë” nga vuejtjet e lodhja që ua mori Shpirtin 50 vjetë, sikur t’ ishin të dënueme nga vetë Dora e Zotit!

Kiri, Drinaza, Drini, Buna e Liqeni… të harlisun edhe sot me tallazet e veta shkapeten per Token Arbnore, tue veshtrue: “Deri kur Shqiptarë, doni me na lanë pa Varre?!”

■Në këte 70 vjetor të kësaj mbytje barbare të Dr. Avokat Muzafer Pipës Shqipnia, që Ai e ka dashtë aq shumë nuk duhet t’a vajtojë… Po, perballë Një Monumenti të Muzaferit, shka janë Shkodranë e Libohovitë, të gjithë bashkë të këndojnë “Hymnin e Flamurit”!

■Shqiptarë, “Per Flamurin e Gjergj Kastriotit Ata dhane jeten!”

 

 

fritz-r-1

Nga : Nga Fritz RADOVANI

Melbourne, Shtator 2016.

 

His Life Worth Living – George Burtenshaw Story / By: Pat Ritter

1b044b0b9b1acaf907af7501af4ad952e29c903a-thumb

 

His Life Worth Living

George Burtenshaw Story

 

By: Pat Ritter

 

Published by Pat Ritter on Amazon

Copyright 2015 Pat Ritter

 

Thank you for downloading this ebook. It remains the copyright property of the author, and may not be reproduced, copied and distributed for commercial or non-commercial purposes. If you enjoyed this book, please encourage your friends to download their own copy, where they can also discover other works by this author. Thank you for your support.

 

First published by Pat Ritter in 2015. Copyright © Pat Ritter. Publishing and printing rights held by Pat Ritter. The author takes no responsibility for how the reader might apply the ideas contained in this book.

 

Acknowledgements:

 

By Pat Ritter

Published by Pat Ritter on Amazon

Copyright 2015 Pat Ritter

First published by Pat Ritter in 2015.

Copyright © Pat Ritter.

Publishing and printing rights held by Pat Ritter.

The author takes no responsibility for how the reader might apply the ideas contained in this book.

 

 

13428436_1605346296424227_6007832089157836754_n

Pat Ritter

 

 

AUTHORS NOTE

 

Every adversity carries with it the seed of an equivalent or greater benefit.

≈ Napoleon Hill ≈

 

Courage, determination, independence are some of the words to describe George Burtenshaw. His passing, aged one hundred and two years and a half truly showed  inspiration with such self-determination, willpower and a ‘what he wanted attitude’ combined with a deep love for his huge family.

Born in 1911 at Newport Wales at seven years old his home destroyed by bombs at the close of World War 1. His family taken. He with his sister Lou taken to a Children’s Home. Alone with only his sister, he had no knowledge where his brothers and parents were. His life in a Children’s Home proceeded until his fifteenth birthday when he applied through Church of England, Council of Empire Settlement to go to Canada. Instead he ended up in Australia.

His arrival in Australia with four shillings to begin a new life, a job with a place to live in a new country and close to the town Gympie. His work ethics proved how important his life became. Aged eighteen years old, beginning of the Great Depression, he travelled by train to Rockhampton to seek work. Unable to find work he purchased a bicycle for seven shillings and sixpence leaving him little money. Four days riding along the beach, sleeping under a sheet of canvas returned to Kia Ora to be welcomed.

George worked for his old boss when a family arrived to share farm the property. Must had been ‘love at first sight’ because this family’s daughter Eva caught George’s eye. Eva later became his wife and they celebrated their sixty-fifth wedding anniversary before she sadly passed aged ninety-six years old.

Having worked his apprecenticeship at a dairy farm he purchased a motor cycle journeyed west to find work. By 1942 World War 11 exploded across the globe. George enlisted. Before going to war he married Eva. Twelve months after leaving Australian shores for Mayala Japanese invaded Singapore. He became a Prisoner-of-War and incarcerated in Changi Prison until World War 11 ended.

He recorded a daily record in a series of war diaries. If his captors found these diaries he would have been decapitated. He concealed them in plastic and safe from the enemy. When reading this portion of the book one cannot help but wonder at the suffering and atrocities Prisoners-of-War suffered at the hands of their enemy.

After such an horrific time in his life, he returned to Australia.  Eva nursed him back to health. George went on to live a life worth living.

At 10am on Thursday 13 September 2007 George attended a DEDICATION OF COMMEMORATIVE PLAQUE to recognise the sacrifice and service of the members of 2/10th Australian Field Regiment 8th Division, Australian Imperial Force conducted at the Australian War Memorial, Canberra when at last he was recognised for his time as a Prisoner Of War.

George has certainly proven the words spoken by Napoleon Hill – Every adversity carries with it the seed of an equivalent or greater benefit. This is truly an inspirational story of survival mixed with self-determination with his life worth living.

 

Pat Ritter

Author

Shtëpia Botuese “ADA” publikon vëllimin poetik “Ujëvarë shpirti” të autorit Eduart Mata dhe redaktim të autorit Lulzim Hajdari.

Shtëpia Botuese “ADA” publikon vëllimin poetik “Ujëvarë shpirti” të autorit Eduart Mata dhe redaktim të autorit Lulzim Hajdari.   Titulli:  Ujëvarë shpirti Autori:  Eduart Mata   Redaktoi : Lulzim Hajdari   Korrektoi:  Berzat Hasa Punoi në kompjutër Hata Onuzi Kopertina Hazbi Dida … Continue reading