Poezi nga Ramiz Kuqi

ramiz kuqi

Poezi nga Ramiz Kuqi

 

 

JANË

 

Si ata
Të sojit të keq
I mblodhën të gjitha
S’di a do të ketë më
Ëndrra të bukura
Veç shi në vjeshtë !
Na ikën, një nga një
Pritjet
Për dashuri atdheu
S’ka mbetur asnjë fjalë
…Të gjitha u thanë !

 

 

NGA I NJËJTI LUM

 

S’di a derdhen te gjitha dallget
Burojne frymezimet e poeteve
Per nje zog mbi shelg
Qe grish henen ne mesnate
Flokegjaten e bukur qe buzeqesh
Per nje udhe malli ne cep atdheu
Nga i njejti lum…

 

 

E DI

 

Vetëm një fjalë
Dy udhë të panjohura
Një dritë
Që më hap udhë
Ta shoh qiellin
Yjet
Si shkëputen me dhimbje
Nga gjiu i flakës
Vetëm Ty nuk të njoha
Deri në fund
Si natën që vjen
Pa na pyetur fare
Nuk dua të shoh
Kur do ikësh për një varg
Që s’e deshe si unë
Vaj sa njerëz sa fytyra
Shkarravitur si zvarranikët
Nëpër pëllëmbë kohe !

 

 

NË ASNJË VARG

 

S’erdhe me një buzëqeshje
As lule vjollcë pranvere
Ecën nëpër një udhë pa krye
Në fund të fundit fjala
Ka zjarrin e vet nga brenda
Që secili e ndjen në vete
Përcëllimin hekurit flakë
Në asnjë varg
Me të njëjtin portret !

 

 

PA TITUL

 

Tkurrje
Fjalë e paakorduar
Nëpër teh kohe
Po zbresin netët
Pa dritë
Udhët e mia
Pa Emër ?!
Ç’ti them ditës nesër
Fëmijëve të fëmijëve të mi
Lakmi për FRON ?!

 

 

KA KOHË

 

Që nuk dilet nga kjo lëvozhgë
Ku krimbi bren pandalë lisin
E gjatë kjo udhë mes krimbash
Rëndë
Kur sharra ha hasur në gozhdë
Kohë për krimba pa ngjyra
Që hanë gjethet
E janë bërë si bimbaj
Mbi lëkurën e stinëve
Gunga
Që s’i heq
As me kosë bari
Ka kohë
Që jeta vallzon
Me tinguj të njëjtë
Që të fusin në gjumë
Edhe kur bubullon
Ti nuk e ndjen zhurmën
Që ka plasur timpan veshësh
Ka kohe
Që qielli (s’) ka më zogj !

 

 

Poezi nga Marjeta Shatro

Poezi nga Marjeta Shatro     Ndodh   Ndodh, që i kumtojmë njëri-tjetrit mendime të jashtëzakonshme, ndajmë hulumtime të pafundme kuptimesh. Për jetën, për vdekjen, për historinë, Për luftën, për ligësitë e shpirtit njerëzor, por edhe për shpalosjet e tij … Continue reading