Dorin Popa

Dorin Popa     nimeni nu înţelege pe nimeni   pretenţii absurde de atâtea ori am avut radar perfect credeam că mi-e sufletul pentru paşii tăi pentru respiraţia ta pentru plânsul tău în pielea celuilalt cu râvnă cu iubire am … Continue reading

“Masa dhe pushteti” Vepër sociologjiko-filozofike (Në dy vëllime) – Fragment ” Ndjesia e varrezave” / Përktheu në shqip Aristidh Ristani

Masa dhe pushteti Vepër sociologjiko-filozofike (Në dy vëllime) ELIAS KANETI *Laureat i Çmimit Nobël Kapitulli:  ”Ndjesia e varrezave” Varrezat kanë një forcë të madhe tërheqëse; njerëzit venë t’i vizitojnë edhe kur atje nuk kanë asnjë nga të afërmit e tyre. … Continue reading

NË QIELL KËRKO YLLIN TËND ( Arlinda Canaj) / Vidjopoezi nga Kolec Traboini

 

NË QIELL KËRKO YLLIN TËND

– Këtë elegji ja kushtoj koleges shkrimtare Arlinda Canaj, që e lodhur nga përditshmëria e mundimëshme në të cilën jetojmë, tragjikisht i dha fund jetës me 24 gusht 2017 në moshën 46 vjeçare. Kjo braktisje jete, çfarë po ndodh shpesh si fenomen i ri tragjik shqiptar (më parë kam elegjuar për Klean 20 vjeçare në “11 munuta “, nuk ka të bëjë me semundje, siç rreken ta motivojnë kalemxhijtë e pushteteve. Është shoqëria shqiptare me padrejtësitë dhe pamundësitë që krijon, të cilat e stresojnë dhe e depresojnë njeriun, artistin, shkrimtarin, intelektualin e përkushtuar, duke e vrarë atë pak e nga pak. Ajo që i ndodhi Arlindës ishte skaji, fija e këputur e jetës që nuk arrinte më ta mbante. Përtej shkrimtares e gazetares së mirënjohur Arlinda Canaj ishte dhe një nënë e devotshme, ndaj duhet thirrur deri në kupë të qiellit sepse, kur një nënë shqiptare vret veten, këmbanat e zisë duhet të bien e ushtojnë në këtë vend.

Kolec Traboini
24 gusht 2017

 

Poezi nga Lili Bimi

Poezi nga Lili Bimi     TRËNDAFILI NË GOJË TË ËNDRRËS   Natë përpëlitjesh… zhytur në mendime… Trishtimi valëvitet barkusheve të zemrës, si flakë e bardhë thellësive të errëta të shpirtit… Mbi degën e një lisi një pëllumb krahëshkruar, më … Continue reading

CRONICA LITERARĂ: Glosă a tuturor semnificațiilor, dragoste… ( Lirica Irinei Lucia Mihalca sau despre un ritual germinativ al Poesiei ) / Glosă a tuturor semnificațiilor, dragoste… Lirica Irinei Lucia Mihalca sau despre un ritual germinativ al Poesiei

CRONICA LITERARĂ Glosă a tuturor semnificațiilor, dragoste… Lirica Irinei Lucia Mihalca sau despre un ritual germinativ al Poesiei   Ionel Bota Privită acum, în perspectiva acestor ani care-au trecut până la noi, lirica Irinei Lucia Mihalca anunța încă de la … Continue reading

Poezi nga Vera Istrefaj

Poezi nga Vera Istrefaj     Gjethnajë shpirti   Gjethnajës së shpirtit fëshfërisin mendimet   Gjethe më gjethe peshojnë dhimbjet, e me pika vese ujis sythe shprese   Puhizë e pranverës freskon shpirtdjegien   Kohë mbi kohë, dhimbje mbi dhimbje … Continue reading

Poezi nga Vullnet Mato

Poezi nga Vullnet Mato   ËNDËRR ME TESTIM PASURIE Më kërkuan në gjumë, deklarimin e pasurisë.  Deklarova dy kompjutera, për punë çdo orë, tryezë katërkëndëshe, fiksuar të mos lëvizë, bibliotekë me vepra, të shkrimtarëve cilësorë. Shtrat tek, për pushim mesdite … Continue reading

Poezi nga Elida Rusta

Poezi nga Elida Rusta

 

E gjeta…

E gjeta me kë me ngjan ti.
Ti më ngjan me një fantazmë,
që vjen në darkë vonë në majë të gishtave
e më futet në frymë.
M’i puth duert e m’i ledhaton sytë.
Mundohem me e përzanë atë,ty e veten,
por nuk ia dal.
Bie n’dashni me të tre njiherësh!

 

***

Sa t’ vuen ky shpirt
i ofruem për dashni t’akullt Ajkunë.
E di!
Të dhemb kjo natë
sa dimni që thau luleborën.

Ndoshta ka me t’mbrojt’ dashnia jéme,
se edhe unë kam vuejt,
fort,shumë…aq sa
ka me u gzue ky shpirt
kur t’dalin prej meje!

Si qëlluem kështu?
Unë e vogël
Ti ordekun.
Njimijë vjet na shkuen kot
se s’mujtëm me u barazue
me baraka t’shembuna,
as me dekë currave.

Nuk vdiset për kurrgja…

S’paku jo pa vallëzue me ujqën,
si shi n’tokë të plasaritun.
Anipse t’lodhun çdoherë
si për t’fundit herë
tuj prit dhimbjen e rradhës.

Mos vuej Ajkunë!
Dashnia asht plagë që dhemb prej s’mirit
e t’bán prap me besue
n’lapsa t’thyem e dafina t’vyshkuna.

 

***

Një dëshirë si llavë zjarri,
zemra brenda seç e treti,
kristal si borë në male,
e të thellë sa vetë deti.

Për një yll atje në qiell,
as ditë,as natë bëj gjumë,
dita shkon det I trazuar,
nata shtrëngatë,furtunë.

S’mundem dot të shkoj tani,
ndaj urimin nis me këngë,
fluturoj si zog i lirë,
detin e kaloj në këmbë.

Dhe tani mbas shumë motesh
trup e shpirt e mbushur plagë
e dua si sytë e ballit
si atë, herën e parë..

 

***

N’andrra vij drejt teje,
si troftat e mshehuna
në gjinin e lumit të vajznisē,
dehun e përflakun
me ti dhanè përnjimend dy kupa me helm, 
e puthje t’amla virgjnie t’preme si gërshet
n’legjendat me lulëzonja qëndisë
si peng i nusnisë…

 

Gjon Ujka nga Trieshi, një ndër malësorët e parë që emigroi në Amerikën e largët / Nga Zef Kolë Gjokaj (Ish delegat i Kuvendit të Parë së Komunës Urbane të Tuzit)

Gjon Ujka nga Trieshi, një ndër malësorët e parë që emigroi në Amerikën e largët   Nga Zef Kolë Gjokaj (Ish delegat i Kuvendit të Parë së Komunës Urbane të Tuzit) Fjalim me rastin e shpalosjes së pllakës përkujtimore të … Continue reading